Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Tamayuratei no Ohanashi

world_document193432

Localized evidence

Text fields

2 fields

Efsaneye göre doğada oradan oraya savrulan ve ışıldayan korlar gibi titreşen hayali alevlerin arasında bile kadim Inazuma ruhunun özü saklı olabilir.
Güvelerin ışığa çekilmesi gibi sırlara çekilen bu görünmez youkai, alev şeklini alarak bir ocaktan diğerine uçtu.
Çıtırdayan odunların arasında sıcak bir fincan çay eşliğinde sohbet edenlerin ağzından hikayeler çaldı.
Daha sonra tüm bu hikayeleri gezgin ruhların şölenlerinde yeniden anlattı.
Ne de olsa büyükleri ve iyileri içki içerken eğlendirmek Otogishu'nun varoluş sebebiydi.

"Ah, ne harika bir akşam. Umarım önümüzdeki yıllar da bu geceki kadar mutlu geçer."
Kitsunelerin şefi Hakushin, etrafı diğer Kitsunelerle çevrili halde başköşeye tüneyip iç geçirdi.
"Ah şu zaman, keşke onu durdurabilsek." deyip sake kadehini kaldırdı
ve sahnedeki düşük rütbeli, bilinmeyen youkaiye "Tamayuratei" unvanını verdi.

Fakat hayat nadiren istediğimiz gibi sonuçlanır, tıpkı acıdan doğan yakarışların çoğu zaman cevapsız kalması gibi.
Şef Hakushin'in üzerindeki kısa süren melankoli kehanetin habercisiydi; çünkü hepimizin bildiği karanlık ve aşındırıcı gelgitin dünyayı yutacağı gün gelmişti.
Yüzlerce youkainin böylesine coşkuyla eğlendiği o geceler sona ermişti, artık lamba ışığında sadece ağlama ve feryat sesleri duyuluyordu.
Böyle acımasız bir yıkımın yaşandığı bir savaş alanında, bir zamanlar şakalarıyla neşe saçan birine hâlâ yer var mıydı?
Ancak adını borçlu olduğu o büyük zatı hatırlayan küçük youkai, zayıflığına rağmen harekete geçmek zorunda hissetti.
Gölgelerin gökyüzünü kapladığı o günlerde, ateşten ateşe sıçrayarak yeryüzünü dolaşan ruhu alev alev yanıyordu.
Bir zamanlar ciddiyetsiz hikayeler anlatmasını sağlayan hikaye anlatıcılığı, artık savaş raporlarının ve düşman hareketlerine ilişkin bilgilerin ayrıntılı bir şekilde aktarılmasına adanmıştı.

Ancak zaman geçtikte bu bitmek bilmeyen çabalar telafisi olmayan bir hasara neden oldu.
Özünü defalarca parçalara ayıran youkai neredeyse tüm ruhunu harcamıştı.
Artık fenerinin içinden böyle zekice sözler söyleyemiyordu
ve en değerli anıları bile paramparça olmuştu.

Bugün, şaşkına dönen youkainin her şeyi unuttuğu
ve yalnızca en fantastik hikayeleri dinlemek isteyen büyük kalabalıkların toplandığı çok eğlenceli etkinliklerde ortaya çıktığı söyleniyor.
Belki de bu, o hikaye anlatıcılarının yarattığı ortamdan etkileniyor
ve asla geri getiremeyeceği geçmiş bir anı yeniden yaşamasını sağlıyordur.
Efsaneye göre doğada oradan oraya savrulan ve ışıldayan korlar gibi titreşen hayali alevlerin arasında bile kadim Inazuma ruhunun özü saklı olabilir.
Güvelerin ışığa çekilmesi gibi sırlara çekilen bu görünmez youkai, alev şeklini alarak bir ocaktan diğerine uçtu.
Çıtırdayan odunların arasında sıcak bir fincan çay eşliğinde sohbet edenlerin ağzından hikayeler çaldı.
Daha sonra tüm bu hikayeleri gezgin ruhların şölenlerinde yeniden anlattı.
Ne de olsa büyükleri ve iyileri içki içerken eğlendirmek Otogishu'nun varoluş sebebiydi.

"Ah, ne harika bir akşam. Umarım önümüzdeki yıllar da bu geceki kadar mutlu geçer."
Kitsunelerin şefi Hakushin, etrafı diğer Kitsunelerle çevrili halde başköşeye tüneyip iç geçirdi.
"Ah şu zaman, keşke onu durdurabilsek." deyip sake kadehini kaldırdı
ve sahnedeki düşük rütbeli, bilinmeyen youkaiye "Tamayuratei" unvanını verdi.

Fakat hayat nadiren istediğimiz gibi sonuçlanır, tıpkı acıdan doğan yakarışların çoğu zaman cevapsız kalması gibi.
Şef Hakushin'in üzerindeki kısa süren melankoli kehanetin habercisiydi; çünkü hepimizin bildiği karanlık ve aşındırıcı gelgitin dünyayı yutacağı gün gelmişti.
Yüzlerce youkainin böylesine coşkuyla eğlendiği o geceler sona ermişti, artık lamba ışığında sadece ağlama ve feryat sesleri duyuluyordu.
Böyle acımasız bir yıkımın yaşandığı bir savaş alanında, bir zamanlar şakalarıyla neşe saçan birine hâlâ yer var mıydı?
Ancak adını borçlu olduğu o büyük zatı hatırlayan küçük youkai, zayıflığına rağmen harekete geçmek zorunda hissetti.
Gölgelerin gökyüzünü kapladığı o günlerde, ateşten ateşe sıçrayarak yeryüzünü dolaşan ruhu alev alev yanıyordu.
Bir zamanlar ciddiyetsiz hikayeler anlatmasını sağlayan hikaye anlatıcılığı, artık savaş raporlarının ve düşman hareketlerine ilişkin bilgilerin ayrıntılı bir şekilde aktarılmasına adanmıştı.

Ancak zaman geçtikte bu bitmek bilmeyen çabalar telafisi olmayan bir hasara neden oldu.
Özünü defalarca parçalara ayıran youkai neredeyse tüm ruhunu harcamıştı.
Artık fenerinin içinden böyle zekice sözler söyleyemiyordu
ve en değerli anıları bile paramparça olmuştu.

Bugün, şaşkına dönen youkainin her şeyi unuttuğu
ve yalnızca en fantastik hikayeleri dinlemek isteyen büyük kalabalıkların toplandığı çok eğlenceli etkinliklerde ortaya çıktığı söyleniyor.
Belki de bu, o hikaye anlatıcılarının yarattığı ortamdan etkileniyor
ve asla geri getiremeyeceği geçmiş bir anı yeniden yaşamasını sağlıyordur.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Weapon13432_TR.txt
JSON Pointer
/
Tamayuratei no Ohanashi
Tamayuratei no Ohanashi

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/969549135

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1678
id
193432
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  293432
]