Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Ateşte Dövülen Bilgelik

world_document192432

Localized evidence

Text fields

2 fields

Geceye çığlık atan ahmağın aktardığı kadim kabile geleneklerine göre
yolculuğuna başlamak üzere olan torun, zanaatkarın evindeki köşede otururken ocakta kızıl alevler parlıyordu.
Dağlardan gelen demirci çekicini indirdi ve ritmik seslerle kristali parçalara ayırdı.
Yürümekte zorlanan ve bastonuna sıkıca tutunan ihtiyar, boştaki eliyle bir sepetin içine uzandı ve eski zamanlardan kalan bir hazine çıkardı.

"Vakit geldi Akamai. Zengin bir cevher damarı veya büyük bir hazine bulacağız bu sefer, eminim!"
"Evet Kau Kau, bulduğumuzda da başarılarımızı dokuma parşömenlere yazacaklar."
Bir zamanlar Kaplıca Halkından gelen bu iki genç bütün Natlan'ı keşfetmeye ant içmişti.
Onlar için maceralar ve zaferler, Wayob tarafından bahşedilen birer görevdi.
Kalpleri ve zihinleri, gizemli adalara ve geçmiş çağlardaki kahramanlara dair hikayelerle doluydu.
Bir gün genç maceracılar yürüyerek kutsal bir yolculuğa çıktı.

Lakin geçmiş kahramanların efsanelerinde sıradan insanların dertlerine yer verilmez genelde
ve zaten dünyadaki hazine sayısı, hevesli kaşif sayısından çok daha azdır.
Çıkardıkları cevherler pek sıradandı, keşfettikleri kristallerin ise gündelik eşyalardan farkı yoktu.
Ama ne fark ederdi ki? Neşeli kalmaya devam ettiler ve gece vakti yaktıkları ateşlerin ışığında topladıkları taşları incelediler.
Onları bulduklarında hissettikleri duyguları ve etrafta gördüklerini konuştular.
Mesela bu taş, kristallerle dolu dağlardan geçerken karşılaştıkları dev bir Tepetlizorun pençeleri arasındaydı.
Bu ise doğal bir kaplıcanın kıyısında sarhoş halde yürürken onları yere düşüren acımasız bir taştı.
Küllerle kaplı bu taş, yanıp kül olmuş kadim bir kasabanın sınırında uzun zamandır nöbetteydi.
Ta ki bir gün oradan geçen iki gezgin, bu gri nöbetçinin dileklerini umursamadan onu yanlarına alana dek.

Şimdiyse taşları döven usta her birini alıp eritirken geçmiş yeniden gün yüzüne çıkıyor ve anlatılan her anı yeniden canlanıyordu.
Akamai'nin torununun atasının izinden gitmek istediğini duyduklarında malzeme olarak bu taşları kullanmaya karar verdiler.
Dünyada pusu kurmuş tehlikeleri bildikleri için torunu koruyacak bir kılıç dövmek istemişlerdi.
Büyük kılıç dövüldüğünde Akamai ve Kau Kau bir veda hediyesi olarak çiçeği burnunda gezgine verdiler onu.

"Artık güçten düşmüş atalarının yerine geçmişin anıları eşlik etsin sana bu yolculuğunda..."
"Her yeni neslin damarlarında geçmiş akar yeniden, her daim yanan ve törenlerle aktarılan söndürülemez bir ateş misali."
Geceye çığlık atan ahmağın aktardığı kadim kabile geleneklerine göre
yolculuğuna başlamak üzere olan torun, zanaatkarın evindeki köşede otururken ocakta kızıl alevler parlıyordu.
Dağlardan gelen demirci çekicini indirdi ve ritmik seslerle kristali parçalara ayırdı.
Yürümekte zorlanan ve bastonuna sıkıca tutunan ihtiyar, boştaki eliyle bir sepetin içine uzandı ve eski zamanlardan kalan bir hazine çıkardı.

"Vakit geldi Akamai. Zengin bir cevher damarı veya büyük bir hazine bulacağız bu sefer, eminim!"
"Evet Kau Kau, bulduğumuzda da başarılarımızı dokuma parşömenlere yazacaklar."
Bir zamanlar Kaplıca Halkından gelen bu iki genç bütün Natlan'ı keşfetmeye ant içmişti.
Onlar için maceralar ve zaferler, Wayob tarafından bahşedilen birer görevdi.
Kalpleri ve zihinleri, gizemli adalara ve geçmiş çağlardaki kahramanlara dair hikayelerle doluydu.
Bir gün genç maceracılar yürüyerek kutsal bir yolculuğa çıktı.

Lakin geçmiş kahramanların efsanelerinde sıradan insanların dertlerine yer verilmez genelde
ve zaten dünyadaki hazine sayısı, hevesli kaşif sayısından çok daha azdır.
Çıkardıkları cevherler pek sıradandı, keşfettikleri kristallerin ise gündelik eşyalardan farkı yoktu.
Ama ne fark ederdi ki? Neşeli kalmaya devam ettiler ve gece vakti yaktıkları ateşlerin ışığında topladıkları taşları incelediler.
Onları bulduklarında hissettikleri duyguları ve etrafta gördüklerini konuştular.
Mesela bu taş, kristallerle dolu dağlardan geçerken karşılaştıkları dev bir Tepetlizorun pençeleri arasındaydı.
Bu ise doğal bir kaplıcanın kıyısında sarhoş halde yürürken onları yere düşüren acımasız bir taştı.
Küllerle kaplı bu taş, yanıp kül olmuş kadim bir kasabanın sınırında uzun zamandır nöbetteydi.
Ta ki bir gün oradan geçen iki gezgin, bu gri nöbetçinin dileklerini umursamadan onu yanlarına alana dek.

Şimdiyse taşları döven usta her birini alıp eritirken geçmiş yeniden gün yüzüne çıkıyor ve anlatılan her anı yeniden canlanıyordu.
Akamai'nin torununun atasının izinden gitmek istediğini duyduklarında malzeme olarak bu taşları kullanmaya karar verdiler.
Dünyada pusu kurmuş tehlikeleri bildikleri için torunu koruyacak bir kılıç dövmek istemişlerdi.
Büyük kılıç dövüldüğünde Akamai ve Kau Kau bir veda hediyesi olarak çiçeği burnunda gezgine verdiler onu.

"Artık güçten düşmüş atalarının yerine geçmişin anıları eşlik etsin sana bu yolculuğunda..."
"Her yeni neslin damarlarında geçmiş akar yeniden, her daim yanan ve törenlerle aktarılan söndürülemez bir ateş misali."

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Weapon12432_TR.txt
JSON Pointer
/
Ateşte Dövülen Bilgelik
Ateşte Dövülen Bilgelik

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/3339409583

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1636
id
192432
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  292432
]