ContentReadable 285482
Bir zamanlar, saray perdelerinin arkasında beliren gümüş saçlı genç bir kadın hakkında söylentiler duymuştu. Bu tür hikayeler, ocak başında sık sık anlatılırdı.
Genç Domovoy ilk başta onun, Çar'ın sarayda büyüttüğü sıradan bir yetimden ibaret olduğunu sanmıştı.
Onun gözünde o, rüzgarın ve karın önünde diz çöken insanlara Soluk Yıldız Hükümdarı'nın merhametini gösteren bir simgeydi.
Hvergelmir olarak bilinen Araştırma Enstitüsüne katıldıktan sonra, ne kadar büyük bir yanılgıya düştüğünü kısa sürede fark etti.
Daha sonra, beyaz huş ağaçlarının kök salacağı sarayın derinliklerinde, yasak bilginin peşinden gidenler gölgeler diyarından kalma kalıntıları gün yüzüne çıkardı.
Altın Çağın her bir kalıntısını parçalarına ayırıp incelediler. Her yolu araştırdılar. Dünyayı kurtarabilecek her ihtimalin peşine düştüler.
Genç Domovoy ne zaman bir fikrini söyleyecek olsa, gümüş saçlı alim daha o cümlesini bitirmeden karşılığını veriyordu.
Sanki ağzını açmasını bekliyordu. O daha fikirlerini tam toparlayamadan, ihtiyaç duyduğu rehberliği çoktan hazırlamıştı. Henüz kendinde keşfetmediği yetenekleri bile övüyordu.
İçindeki huzursuzluğu yatıştırdı. Hatta onu her şeyi Domovoy Grandüküne rapor etmeye mecbur bırakan görevi bile anlayışla karşıladı.
Onunla ilk kez gölgeler dünyasına gittiğinde, vaktiyle Ocağın Kalbine girerken duyduğu o heyecanın zerresini hissetmedi.
O dünya, mantığın sınırlarını aşıyor ve neredeyse onu umutsuzluğa sürüklüyordu, ancak tam da o gün eline bir kalem tutuşturdu.
O an, bir Domovoy olarak kendisi için kurduğu tüm o huzurlu gelecek hayalleri ellerinin arasından kayıp gitti.
Korkusunu bir tür coşkuyla bastırdı. Adeta bilinmez bir diyara doğru son sürat ilerleyen bir trene dönüştü.
O çarpık tablonun doğuşuna kendi fırça darbesini ekledi.
Yumurtanın içindeki dünyanın taslağının küçük bir köşesini çizdi.
Kendi uykusundayken başkalarının rüyalarını gördü. Sanki büyülenmiş gibi o acı denizden kana kana içti.
Ne var ki rüya gerçeğe dönüşmek üzereyken, hiçlikten doğan o tasavvur daha biçim kazanamadan, buz ve karın hükümdarı her şeyi önüne katıp götüren tufana yenik düştü.
Bununla birlikte araştırma da amacını yitirdi.
Yeni bir hükümdar, soğuk bakışlarını donmuş diyarın her köşesine çevirdi.
Yasak bilgiyi ihlal edenler koruyucularını kaybetmişlerdi. Ondan merhamet görmeleri imkansızdı.
Gümüş saçlı kız için başka bir yol bulmalıydı.
Bunun yerine, ona ulaşan tek haber kızın gölgeler dünyasındaki ölümüne dair o tuhaf rapordu...
Bir zamanlar, saray perdelerinin arkasında beliren gümüş saçlı genç bir kadın hakkında söylentiler duymuştu. Bu tür hikayeler, ocak başında sık sık anlatılırdı. Genç Domovoy ilk başta onun, Çar'ın sarayda büyüttüğü sıradan bir yetimden ibaret olduğunu sanmıştı. Onun gözünde o, rüzgarın ve karın önünde diz çöken insanlara Soluk Yıldız Hükümdarı'nın merhametini gösteren bir simgeydi. Hvergelmir olarak bilinen Araştırma Enstitüsüne katıldıktan sonra, ne kadar büyük bir yanılgıya düştüğünü kısa sürede fark etti. Daha sonra, beyaz huş ağaçlarının kök salacağı sarayın derinliklerinde, yasak bilginin peşinden gidenler gölgeler diyarından kalma kalıntıları gün yüzüne çıkardı. Altın Çağın her bir kalıntısını parçalarına ayırıp incelediler. Her yolu araştırdılar. Dünyayı kurtarabilecek her ihtimalin peşine düştüler. Genç Domovoy ne zaman bir fikrini söyleyecek olsa, gümüş saçlı alim daha o cümlesini bitirmeden karşılığını veriyordu. Sanki ağzını açmasını bekliyordu. O daha fikirlerini tam toparlayamadan, ihtiyaç duyduğu rehberliği çoktan hazırlamıştı. Henüz kendinde keşfetmediği yetenekleri bile övüyordu. İçindeki huzursuzluğu yatıştırdı. Hatta onu her şeyi Domovoy Grandüküne rapor etmeye mecbur bırakan görevi bile anlayışla karşıladı. Onunla ilk kez gölgeler dünyasına gittiğinde, vaktiyle Ocağın Kalbine girerken duyduğu o heyecanın zerresini hissetmedi. O dünya, mantığın sınırlarını aşıyor ve neredeyse onu umutsuzluğa sürüklüyordu, ancak tam da o gün eline bir kalem tutuşturdu. O an, bir Domovoy olarak kendisi için kurduğu tüm o huzurlu gelecek hayalleri ellerinin arasından kayıp gitti. Korkusunu bir tür coşkuyla bastırdı. Adeta bilinmez bir diyara doğru son sürat ilerleyen bir trene dönüştü. O çarpık tablonun doğuşuna kendi fırça darbesini ekledi. Yumurtanın içindeki dünyanın taslağının küçük bir köşesini çizdi. Kendi uykusundayken başkalarının rüyalarını gördü. Sanki büyülenmiş gibi o acı denizden kana kana içti. Ne var ki rüya gerçeğe dönüşmek üzereyken, hiçlikten doğan o tasavvur daha biçim kazanamadan, buz ve karın hükümdarı her şeyi önüne katıp götüren tufana yenik düştü. Bununla birlikte araştırma da amacını yitirdi. Yeni bir hükümdar, soğuk bakışlarını donmuş diyarın her köşesine çevirdi. Yasak bilgiyi ihlal edenler koruyucularını kaybetmişlerdi. Ondan merhamet görmeleri imkansızdı. Gümüş saçlı kız için başka bir yol bulmalıydı. Bunun yerine, ona ulaşan tek haber kızın gölgeler dünyasındaki ölümüne dair o tuhaf rapordu...
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15048_2_TR.txt- JSON Pointer
/
