Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Equip

World Documents

Zaferde Sona Eren Işıltı

world_document185464

Localized evidence

Text fields

2 fields

Bugünlerde, Snegoviklerin en seçkinlerinin ikamet ettiği dağ köşküne çok az ziyaretçi uğruyor.
Fakat anlatılanlara göre geçmiş çağlarda pek çok soylu lord, köşkte ziyafet çekmek için ellerinde altın işlemeli davetiyelerle gelirmiş.
Gümüş saçlı genç kadın da bir zamanlar onların arasındaydı, gerçi o günlerde henüz gölgelerin büyücüsü olmamıştı.
Ardında sırları gizleyen kapıları da henüz çalmamıştı. O zamanlar Kuzeyin İmparatoruna eşlik eden bir saray hizmetkarıydı sadece.
Feylerin boş sohbetleri her zaman aşırı yavan ve sıkıcı olurdu. Dahası genç kadın bir ölümlü olduğundan,
Özellikle kendisi gibi olmayanların bakışlarını üzerine çekiyordu. Bu yüzden ziyafet salonundan gizlice uzaklaştı...

Ne yazık ki bu bin yıllık yapının içi tam bir labirent gibiydi ve sadece yukarı çıkmaya odaklanan kadın hatasını fark ettiğinde
geri dönüş yolunu kaybetmişti. Geri dönmek için pencerelerden sızan ay ışığının binbir türlü oyununa kanmadan, dolambaçlı koridorların ve sayısız merdivenin arasında yolunu bulması gerekecekti.
Fakat bu ıssız sessizlikte, genç kız sonunda uzun zamandır ulaşamadığı bir huzur buldu.
Ancak ziyafetin ev sahibi olan Snegurochkaların prensesi arkasında belirdiğinde,
Ayazın ve buzun hanımının da misafirlerinin klişelerinden ve sıradanlıklarından çoktan bıktığını fark etti.
Böylece ikili ziyafete arkalarını döndü. Hanımefendi genç kadına köşkteki gizli pek çok tabloyu, heykeli ve bulmacayı gösterdi.
Gümüş saçlı genç kadın, herkesten farklı olduğunu gösteren bir zeka ve merakla seyretti onları. Sohbetleri sona yaklaşırken
Snegurochkaların prensesi, Feylerin marifetli zanaatını gözler önüne serdi: Asla erimeyen buzdan yapılmış devasa bir avluydu bu.
Tuzdan sütunlar gibi yükselen kuleler ve bir esinti hissedilmemesine rağmen salınan ağaçlar, soluk çimenler, kırağı çiçekleri, tavşanlar ve hatta heybetli bir sığın bile vardı.
Bir uykucunun yastığının kenarından aniden taşan bir rüya gibi her şey ayaklarının dibinde gözleri önüne serildi.

Sanki genç kızın gözlerindeki özlemi fark etmiş gibi, Snegurochkaların prensesi bir uyarıda bulundu.
"Asla erimeyen buz bile büyü ile oluşturuldu ve bu yüzden gerçekten kalıcı olamaz.
Gördüklerin, geçmişteki kölelerin kanına kazınmış geçip giden ışık ve gölgelerden ibaret.
Eski çağlardaki hizmetkarlar hâlâ dahi böylesine harikalar yaratabilir belki,
ancak bir zamanlar efendileri olan insanlar artık eski ihtişamlarını asla geri kazanamayacak."

Ayrılırken Snegurochkaların prensesi onun için ipekten bir çiçek yaptı. Erimeyen buzun aksine
ipeğin canlı renkleri zamanla solacak olsa da dokusu çok daha uzun süre dayanacaktı.
Genç kız, Snegurochkanın ince ve uzun parmaklarıyla ipek hediyeyi göğsüne iliştirmesini izlerken gülümseyerek şöyle dedi:
"Sanıyordum ki... Gücünüzü sadece buz ve kara şekil vermek için kullanmakta hünerlisiniz."
Snegurochkaların prensesi yanıtladı: "Aksinya, hünerli olan asla el değil, yürektir."
"Bu dostluğumuzun bir nişanı. Bundan sonra ne zaman olursa olsun, seni burada görmekten mutluluk duyacağım."
Bugünlerde, Snegoviklerin en seçkinlerinin ikamet ettiği dağ köşküne çok az ziyaretçi uğruyor.
Fakat anlatılanlara göre geçmiş çağlarda pek çok soylu lord, köşkte ziyafet çekmek için ellerinde altın işlemeli davetiyelerle gelirmiş.
Gümüş saçlı genç kadın da bir zamanlar onların arasındaydı, gerçi o günlerde henüz gölgelerin büyücüsü olmamıştı.
Ardında sırları gizleyen kapıları da henüz çalmamıştı. O zamanlar Kuzeyin İmparatoruna eşlik eden bir saray hizmetkarıydı sadece.
Feylerin boş sohbetleri her zaman aşırı yavan ve sıkıcı olurdu. Dahası genç kadın bir ölümlü olduğundan,
Özellikle kendisi gibi olmayanların bakışlarını üzerine çekiyordu. Bu yüzden ziyafet salonundan gizlice uzaklaştı...

Ne yazık ki bu bin yıllık yapının içi tam bir labirent gibiydi ve sadece yukarı çıkmaya odaklanan kadın hatasını fark ettiğinde
geri dönüş yolunu kaybetmişti. Geri dönmek için pencerelerden sızan ay ışığının binbir türlü oyununa kanmadan, dolambaçlı koridorların ve sayısız merdivenin arasında yolunu bulması gerekecekti.
Fakat bu ıssız sessizlikte, genç kız sonunda uzun zamandır ulaşamadığı bir huzur buldu.
Ancak ziyafetin ev sahibi olan Snegurochkaların prensesi arkasında belirdiğinde,
Ayazın ve buzun hanımının da misafirlerinin klişelerinden ve sıradanlıklarından çoktan bıktığını fark etti.
Böylece ikili ziyafete arkalarını döndü. Hanımefendi genç kadına köşkteki gizli pek çok tabloyu, heykeli ve bulmacayı gösterdi.
Gümüş saçlı genç kadın, herkesten farklı olduğunu gösteren bir zeka ve merakla seyretti onları. Sohbetleri sona yaklaşırken
Snegurochkaların prensesi, Feylerin marifetli zanaatını gözler önüne serdi: Asla erimeyen buzdan yapılmış devasa bir avluydu bu.
Tuzdan sütunlar gibi yükselen kuleler ve bir esinti hissedilmemesine rağmen salınan ağaçlar, soluk çimenler, kırağı çiçekleri, tavşanlar ve hatta heybetli bir sığın bile vardı.
Bir uykucunun yastığının kenarından aniden taşan bir rüya gibi her şey ayaklarının dibinde gözleri önüne serildi.

Sanki genç kızın gözlerindeki özlemi fark etmiş gibi, Snegurochkaların prensesi bir uyarıda bulundu.
"Asla erimeyen buz bile büyü ile oluşturuldu ve bu yüzden gerçekten kalıcı olamaz.
Gördüklerin, geçmişteki kölelerin kanına kazınmış geçip giden ışık ve gölgelerden ibaret.
Eski çağlardaki hizmetkarlar hâlâ dahi böylesine harikalar yaratabilir belki,
ancak bir zamanlar efendileri olan insanlar artık eski ihtişamlarını asla geri kazanamayacak."

Ayrılırken Snegurochkaların prensesi onun için ipekten bir çiçek yaptı. Erimeyen buzun aksine
ipeğin canlı renkleri zamanla solacak olsa da dokusu çok daha uzun süre dayanacaktı.
Genç kız, Snegurochkanın ince ve uzun parmaklarıyla ipek hediyeyi göğsüne iliştirmesini izlerken gülümseyerek şöyle dedi:
"Sanıyordum ki... Gücünüzü sadece buz ve kara şekil vermek için kullanmakta hünerlisiniz."
Snegurochkaların prensesi yanıtladı: "Aksinya, hünerli olan asla el değil, yürektir."
"Bu dostluğumuzun bir nişanı. Bundan sonra ne zaman olursa olsun, seni burada görmekten mutluluk duyacağım."

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Relic15046_4_TR.txt
JSON Pointer
/
Zaferde Sona Eren Işıltı
Zaferde Sona Eren Işıltı

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1622816007

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Equip
Category iconpreviewPath44 × 59 · 2 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_EquipResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1531
id
185464
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Equip
questIDList
[
  285464
]