ContentReadable 285383
Ufuktan kirliliğin karanlık dalgasının yükseldiği ve güneş gibi parlak kahramanların fetih için yürüdüğü bir zamanda,
insanlık tarihinde asla adı geçmeyen pek çok hikaye yaşandı.
İnsan savaşçılar izbe köylerine veda edip Wayob'un kutsamalarını bir zamanlar erişilmez olan, yasak diyarlara götürdüğünde
kadim ejderhalar bir zamanlar hükmettikleri topraklardan kaybolmuş, verimli topraklar ve kaplıcalar canlılıklarına kavuşmuştu.
Lav kayalıkları üzerine inşa edilen saraylar ve tapınaklar, ihtişamlarını yitirmiş vaziyette sükunetle kıyamet gününü bekliyordu.
Dünyanın kalanından kopuk bu ütopik diyarda, kadim zamanın sonu geliyordu.
Bu sırada gecenin karanlık topraklarında azizler, bu kararı kimin yerine getireceğine karar vermek için tartışmalarını sürdürüyorlardı.
O, hiçbir kehanette öngörülmemiş bir kahraman, hiçbir planda hesaba katılmamış bir şampiyondu.
O zamanlar kabilelerin savaş liderleri, kötü ejderhaları yok etme konusundaki büyük davalarından vazgeçip bir güç mücadelesine tutuşmuşlardı.
Kabilelerin savaşçıları sonu gelmeyen bir savaşa gark olduklarında vahşi canavarların gücüne güvendiler.
Tam da o günlerde karanlık diyardan, yeni doğan güneş gibi parlak ve şafak gibi iç ısıtan bir kral çıkageldi.
Altın çiçeklerle örülmüş bir taç takıyordu, devasa bir obsidiyen kılıç kuşanmıştı ve bir bir kabileleri ziyaret ediyordu.
Kılıçlardan çıkan anlaşmazlığı ancak kılıç çözer, hırslardan ileri gelen anlaşmazlıklar ancak daha büyük bir hırsla bastırılır.
Güce sahip olanların fetih ve katliamdan başka bir şeyle karşılık verebilecekleri kendini evrimin ustası sanan zatın aklının ucundan bile geçmemişti.
Daha sonra kabileler, güneşin parıltısı altında bir ateşkes anlaşması yaptılar ve gece diyarının azizleri tartışmalarını bir kenara bırakıp ona tacı sundular.
Yeni çağın ilk ışıkları ufukta belirdi ve tüm dünyayı aydınlattığı zaman karanlığın canavarları bile saklanacak yer bulamadılar.
Ufuktan kirliliğin karanlık dalgasının yükseldiği ve güneş gibi parlak kahramanların fetih için yürüdüğü bir zamanda, insanlık tarihinde asla adı geçmeyen pek çok hikaye yaşandı. İnsan savaşçılar izbe köylerine veda edip Wayob'un kutsamalarını bir zamanlar erişilmez olan, yasak diyarlara götürdüğünde kadim ejderhalar bir zamanlar hükmettikleri topraklardan kaybolmuş, verimli topraklar ve kaplıcalar canlılıklarına kavuşmuştu. Lav kayalıkları üzerine inşa edilen saraylar ve tapınaklar, ihtişamlarını yitirmiş vaziyette sükunetle kıyamet gününü bekliyordu. Dünyanın kalanından kopuk bu ütopik diyarda, kadim zamanın sonu geliyordu. Bu sırada gecenin karanlık topraklarında azizler, bu kararı kimin yerine getireceğine karar vermek için tartışmalarını sürdürüyorlardı. O, hiçbir kehanette öngörülmemiş bir kahraman, hiçbir planda hesaba katılmamış bir şampiyondu. O zamanlar kabilelerin savaş liderleri, kötü ejderhaları yok etme konusundaki büyük davalarından vazgeçip bir güç mücadelesine tutuşmuşlardı. Kabilelerin savaşçıları sonu gelmeyen bir savaşa gark olduklarında vahşi canavarların gücüne güvendiler. Tam da o günlerde karanlık diyardan, yeni doğan güneş gibi parlak ve şafak gibi iç ısıtan bir kral çıkageldi. Altın çiçeklerle örülmüş bir taç takıyordu, devasa bir obsidiyen kılıç kuşanmıştı ve bir bir kabileleri ziyaret ediyordu. Kılıçlardan çıkan anlaşmazlığı ancak kılıç çözer, hırslardan ileri gelen anlaşmazlıklar ancak daha büyük bir hırsla bastırılır. Güce sahip olanların fetih ve katliamdan başka bir şeyle karşılık verebilecekleri kendini evrimin ustası sanan zatın aklının ucundan bile geçmemişti. Daha sonra kabileler, güneşin parıltısı altında bir ateşkes anlaşması yaptılar ve gece diyarının azizleri tartışmalarını bir kenara bırakıp ona tacı sundular. Yeni çağın ilk ışıkları ufukta belirdi ve tüm dünyayı aydınlattığı zaman karanlığın canavarları bile saklanacak yer bulamadılar.
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15038_3_TR.txt- JSON Pointer
/
