ContentReadable 285382
Vahşi ateşin dünyanın köklerini kuruttuğu ve barbar kabilelerin, dikenli çalıları kesip dağlarda ve ormanlarda yol açtığı zamanda,
insanlık tarihinde asla adı geçmeyen pek çok hikaye yaşandı.
Ejderhaların en bilgesi, kadim ateşten aldığı tohumla yanan ovaları aştı ve engebeli, çorak topraklara vardı.
Daha önce hiçbir ejderhanın varmadığı kaplıcalardan ve vadilerden geçerken topraktan çıkanları ve yeşerenleri gördü lakin hiçbirisi beklentilerini karşılamadı.
Ta ki bir gün, sis derin bir vadiye yayıldığında yaratıcının en kıymet verdiği ancak en zayıf türü bulana dek.
Bunlar hâlâ bebekler gibi kundaklara sarılması gerekirken ejderhaların cirit attığı topraklarda doğmuşlardı ve bu yüzden kadim kanatların himayesinde hayatta kalabiliyorlardı.
Her ne kadar yol göstericilerini çoktan kaybetmiş, geçmişlerini ve anılarını yitirmiş, dağların ve ormanların arasında kaybolmuş halde olsalar da hâlâ bir şekilde dayanıyorlardı.
Ejderhaların bilgesi onların azmine, dayanışmasına ve cesaretine hayran kalmış ve onlara bilgelik ateşini bahşedecekti.
Ancak bu kıymetli hediyenin bir bedeli olacaktı tabii. Bu barbarların medeniyete ulaşmasına yardımcı olurken aynı zamanda kaderlerini de tayin edecekti.
İlk ilahi planın tam aksine, en bilge olanın getirdiği şey, tanrılara saygısızlığa varan bir "evrim" yoluydu.
O yolun sonunda, insanların kanının çorak halde can çekişen ölü toprağa aktığını,
böylece bu iki türün ve soylarının bir bütün olup yeni bir uygarlığa can vereceğini öngörmüştü.
Tıpkı havada asılı kara parçasına ilk ulaşan barbara, en bilge olanın söylediği gibi:
"İki dünyanın da kurtarıcısı olan varisin gelecek. Aslanlar ve akrepler kadar acımasız, yabani bir tilki kadar kurnaz olacak.
Günün birinde ateşin lordunu öldürüp en kadim tahta başına geçecek. Çok yaşasın iki dünyanın hükümdarı!"
Vahşi ateşin dünyanın köklerini kuruttuğu ve barbar kabilelerin, dikenli çalıları kesip dağlarda ve ormanlarda yol açtığı zamanda, insanlık tarihinde asla adı geçmeyen pek çok hikaye yaşandı. Ejderhaların en bilgesi, kadim ateşten aldığı tohumla yanan ovaları aştı ve engebeli, çorak topraklara vardı. Daha önce hiçbir ejderhanın varmadığı kaplıcalardan ve vadilerden geçerken topraktan çıkanları ve yeşerenleri gördü lakin hiçbirisi beklentilerini karşılamadı. Ta ki bir gün, sis derin bir vadiye yayıldığında yaratıcının en kıymet verdiği ancak en zayıf türü bulana dek. Bunlar hâlâ bebekler gibi kundaklara sarılması gerekirken ejderhaların cirit attığı topraklarda doğmuşlardı ve bu yüzden kadim kanatların himayesinde hayatta kalabiliyorlardı. Her ne kadar yol göstericilerini çoktan kaybetmiş, geçmişlerini ve anılarını yitirmiş, dağların ve ormanların arasında kaybolmuş halde olsalar da hâlâ bir şekilde dayanıyorlardı. Ejderhaların bilgesi onların azmine, dayanışmasına ve cesaretine hayran kalmış ve onlara bilgelik ateşini bahşedecekti. Ancak bu kıymetli hediyenin bir bedeli olacaktı tabii. Bu barbarların medeniyete ulaşmasına yardımcı olurken aynı zamanda kaderlerini de tayin edecekti. İlk ilahi planın tam aksine, en bilge olanın getirdiği şey, tanrılara saygısızlığa varan bir "evrim" yoluydu. O yolun sonunda, insanların kanının çorak halde can çekişen ölü toprağa aktığını, böylece bu iki türün ve soylarının bir bütün olup yeni bir uygarlığa can vereceğini öngörmüştü. Tıpkı havada asılı kara parçasına ilk ulaşan barbara, en bilge olanın söylediği gibi: "İki dünyanın da kurtarıcısı olan varisin gelecek. Aslanlar ve akrepler kadar acımasız, yabani bir tilki kadar kurnaz olacak. Günün birinde ateşin lordunu öldürüp en kadim tahta başına geçecek. Çok yaşasın iki dünyanın hükümdarı!"
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15038_2_TR.txt- JSON Pointer
/
