ContentReadable 285281
Cinlerin sessiz olduğu bir zamanda Kral Deshret, en derin arzularını Çiçeklerin Efendisi'nin önüne döktü...
Ay ışığının çehresi nar şarabı damlacıklarının arasında gezinirken en sevdiği arkadaşı sonunda Çiçeklerin Efendisi'ni ikna etti.
O gece Kral Deshret'in ne konuştuğunu halen kimse bilmiyor. En yaşlı Cin bile onun ne dediği konusunda sessizliğini koruyor.
Kral Deshret'in karanlıkta ortaya çıkardığı, en bilge tanrıları bile şok edebilecek olan o gizli arzuları kimse bilmiyor.
Ama Çiçeklerin Efendisi bu konuşmadan sonra bir aydınlanma yaşadı. Bu, çok daha önceden onun öngördüğü ve hesabını yaptığı bir şeydi.
Çöl ve vahalar en özerk olan yerlerdi ama isyankar düşüncelerin en büyüğüne de onlar sahipti.
"Söylediğin sırları, sana ve Bilgeliğin Efendisi'ne duyduğum sevgiden dolayı saklayacağım."
"En büyük arzularını dindirmek için sana bir köprü yapacağım ama kristal safir çividen korkmamalısın..."
"Seni çok derindeki bilgilere götüreceğim ama daha önce de uyardığım gibi bu takastan büyük bir kayıpla çıkacaksın..."
"Her ne olursa olsun dersimi yüreğinde sakla. Göğün elçilerinin çarptırıldığı cezaları hatırla."
"Şunu bilmeni isterim ki, bu dünyada bir umut varsa eğer, bu umut en sıradan ölümlüler içinden çıkacaktır."
Zifiri karanlığın içinde, en iyi arkadaşına gökler ve hiçlik hakkında her şeyi öğreneceği yolda rehberlik etti.
Bedenini bir yol ve vahaları da takas için kullandı ve sarsıcı ışığın, en derin arzularını oluşturmasına izin verdi...
Tanrılarından birini kaybeden gökte bir fırtına koptu, gökyüzünü sarı kumlar kapladı ve her şeyi yuttu.
Kral Deshret, gökleri yutan kum fırtınalarının içinden geri döndü. Çiçeklerin Efendisi ise bir daha hiç görülmedi.
"... Az önce seni rüyamda gördüm... Sanırım kristal labirentin duvarlarından geçiyordun... Görebildiğim tek şey ise... Sadece kumdu..."
Cinlerin sessiz olduğu bir zamanda Kral Deshret, en derin arzularını Çiçeklerin Efendisi'nin önüne döktü... Ay ışığının çehresi nar şarabı damlacıklarının arasında gezinirken en sevdiği arkadaşı sonunda Çiçeklerin Efendisi'ni ikna etti. O gece Kral Deshret'in ne konuştuğunu halen kimse bilmiyor. En yaşlı Cin bile onun ne dediği konusunda sessizliğini koruyor. Kral Deshret'in karanlıkta ortaya çıkardığı, en bilge tanrıları bile şok edebilecek olan o gizli arzuları kimse bilmiyor. Ama Çiçeklerin Efendisi bu konuşmadan sonra bir aydınlanma yaşadı. Bu, çok daha önceden onun öngördüğü ve hesabını yaptığı bir şeydi. Çöl ve vahalar en özerk olan yerlerdi ama isyankar düşüncelerin en büyüğüne de onlar sahipti. "Söylediğin sırları, sana ve Bilgeliğin Efendisi'ne duyduğum sevgiden dolayı saklayacağım." "En büyük arzularını dindirmek için sana bir köprü yapacağım ama kristal safir çividen korkmamalısın..." "Seni çok derindeki bilgilere götüreceğim ama daha önce de uyardığım gibi bu takastan büyük bir kayıpla çıkacaksın..." "Her ne olursa olsun dersimi yüreğinde sakla. Göğün elçilerinin çarptırıldığı cezaları hatırla." "Şunu bilmeni isterim ki, bu dünyada bir umut varsa eğer, bu umut en sıradan ölümlüler içinden çıkacaktır." Zifiri karanlığın içinde, en iyi arkadaşına gökler ve hiçlik hakkında her şeyi öğreneceği yolda rehberlik etti. Bedenini bir yol ve vahaları da takas için kullandı ve sarsıcı ışığın, en derin arzularını oluşturmasına izin verdi... Tanrılarından birini kaybeden gökte bir fırtına koptu, gökyüzünü sarı kumlar kapladı ve her şeyi yuttu. Kral Deshret, gökleri yutan kum fırtınalarının içinden geri döndü. Çiçeklerin Efendisi ise bir daha hiç görülmedi. "... Az önce seni rüyamda gördüm... Sanırım kristal labirentin duvarlarından geçiyordun... Görebildiğim tek şey ise... Sadece kumdu..."
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15028_1_TR.txt- JSON Pointer
/
