ContentReadable 285253
Her şeyin yaşaması ve ölmesi için belirlenmiş bir zaman vardır ve bu döngü böyle sonsuza dek devam eder.
Ağaçların hükümdarı bir zamanlar yaşam döngüsünü böyle tanımlamıştı.
Ölen her şey başka bir biçimde yeni bir yaşam kazanır
ve çürüyen her şey saf ve güçlü yeni filizler verir.
Toprağa düşen meyveler hayvanları besler,
bu hayvanlar da toprağa döndüklerinde meyve olurlar.
Ormanlar her zaman hayat doludur.
Efsaneye göre, ağaçların tanrısı kumların arasında bir orman yarattığında,
günün ilk emri, yağmurları getirebilecek bir cihaz yaratmakmış.
Böylece parlak ay, labirentten gelen ışığın desenlerini suya yansıttı
ve bundan "kaplan" doğdu.
Kaplanın çizgileri sürekli değişirdi ve çizgileri ormanın dallarını andırırdı.
Böylece kaplan ormanın kralı oldu ve "Viaghara" adını aldı.
Ormanın kutsanmış efendisi bahçenin ortasında başı dik bir şekilde yürür
ve primatlara, kuşlara ve labirentteki hayvanlara hükmederdi.
Bir süre sonra narların tohumları yere düşerek ormanın ruhlarına hayat verdi.
Böylece ormanın efendisi olarak onları ilk Vasara Ağacı altında kutsadı ve ilahi olanla bir anlaşma yaptı.
Bu anlaşmaya göre labirenti onlarla paylaşacak, kuşlar ve hayvanların onlara zarar vermemesini emredecekti.
Güneşin ışığı bir zamanlar perdelenmiş, akan su yozlaşmış olsa da
son orman efendisi yaşam fideliğini korumak adına ölmüştü.
Sonra büyük bıyıklı kedi, kral unvanını devraldı
ve ormandaki yaratıkları o efendiyi taklit ederek korudu.
O efendinin gücünün zerresi bile etmese de
ormanı koruma sözünü tutacak
ve ağaçları koruyan ruhlara zarar vermeyecekti.
Evet, sürekli değişen labirent yok olup gitse bile
orman hâlâ hayat doluydu.
Her şeyin yaşaması ve ölmesi için belirlenmiş bir zaman vardır ve bu döngü böyle sonsuza dek devam eder. Ağaçların hükümdarı bir zamanlar yaşam döngüsünü böyle tanımlamıştı. Ölen her şey başka bir biçimde yeni bir yaşam kazanır ve çürüyen her şey saf ve güçlü yeni filizler verir. Toprağa düşen meyveler hayvanları besler, bu hayvanlar da toprağa döndüklerinde meyve olurlar. Ormanlar her zaman hayat doludur. Efsaneye göre, ağaçların tanrısı kumların arasında bir orman yarattığında, günün ilk emri, yağmurları getirebilecek bir cihaz yaratmakmış. Böylece parlak ay, labirentten gelen ışığın desenlerini suya yansıttı ve bundan "kaplan" doğdu. Kaplanın çizgileri sürekli değişirdi ve çizgileri ormanın dallarını andırırdı. Böylece kaplan ormanın kralı oldu ve "Viaghara" adını aldı. Ormanın kutsanmış efendisi bahçenin ortasında başı dik bir şekilde yürür ve primatlara, kuşlara ve labirentteki hayvanlara hükmederdi. Bir süre sonra narların tohumları yere düşerek ormanın ruhlarına hayat verdi. Böylece ormanın efendisi olarak onları ilk Vasara Ağacı altında kutsadı ve ilahi olanla bir anlaşma yaptı. Bu anlaşmaya göre labirenti onlarla paylaşacak, kuşlar ve hayvanların onlara zarar vermemesini emredecekti. Güneşin ışığı bir zamanlar perdelenmiş, akan su yozlaşmış olsa da son orman efendisi yaşam fideliğini korumak adına ölmüştü. Sonra büyük bıyıklı kedi, kral unvanını devraldı ve ormandaki yaratıkları o efendiyi taklit ederek korudu. O efendinin gücünün zerresi bile etmese de ormanı koruma sözünü tutacak ve ağaçları koruyan ruhlara zarar vermeyecekti. Evet, sürekli değişen labirent yok olup gitse bile orman hâlâ hayat doluydu.
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15025_3_TR.txt- JSON Pointer
/
