Ghost
Category icon · UI_CharacterTabIcon_Flycloak

World Documents

Keyifli Anların Kanatları

world_document140018

Localized evidence

Text fields

2 fields
Genç adamın o gün çalışması gerekmiyordu. Sandalyesine uzanmış, elindeki yemek tarifi kitapçığını karıştırıyordu.
Yan tarafında küçük bir masanın üzerinde bir çuval un ve birkaç ekmek kırıntısı vardı, bunlar Khaenri'ah'da değerli sayılırdı. Simya sayesinde yer altı krallığı yalnızca mantarla beslenebilen birçok yaşam formu yetiştirebiliyordu. Bunun sonucunda da et bulmak kolay oluyordu ama sebzeler ve tahıllar gibi büyümek için güneşe ihtiyaç duyan mahsulleri tedarik etmek zordu. Kral Irmin'in yönetimi gitgide daha zalimane oluyordu, Khaenri'ah'nın yüzeyle ilişkileri de gerginleştiği için tahıllar, meyveler ve sebzeler artık ateş pahasına satılıyordu.

Yine de un ve ekmek kırıntılarının yanında duran yüzük hepsinden daha değerliydi. Khaenri'ah'nın önde gelen kahininin işaretiydi. Ama genç adam ona ilgi duymuyordu, yüzükte yatan kader yükü çok ağırdı.

Genç adam kapının açıldığını duydu ve hızlıca yüzüğü cebine attı. Küçük kardeşi onu küçüklüğünden beri çok istiyordu ama sebebi sadece görünüşüydü. Kardeşi artık eğitimli bir silahtardı ve yakında şövalye olacaktı. Ama yine de temkinli olmakta fayda vardı.

"Neden bu kadar geciktiniz?" diye sordu genç adam.
"İhtiyar Haden ders bittikten sonra bize eğitim salonunu ve cephaneliği temizletti. Neymiş efendim, savaşırken duruşumuz yanlışmış. Eğitimde bizi geçebilen yok ama." Genç adamın kardeşi neşeyle arkadaşına işaret etti. "Bu Surtalogi, dert ortağım. Bu da Vedrfolnir, öz abim."
"Dain beni buraya zorla sürükledi. Böylesine pahalı bir yemeğe dahil olma gibi bir niyetim yok."
"Burnun iyi koku alıyor." Vedrfolnir yavaşça ayağa kalktı. "Yine de seni buraya kader gönderdi. Yemekte bize katıl."

Kızarmış kuş eti çok lezzetliydi, ekmek, sebzeler ve et de bir o kadar güzeldi. Ama içlerinden en muhteşemi kızarmış patatesti.

Ama gelecekte hiçbiri bu huzurlu ve mutlu anı hatırlamayacaktı.
Nihayetinde genç adamın yüzüğe yaptığı, vücudunun durumunu sürekli sıfırlayan büyü, ne lütuf ne de lanet sayılabilecek bir güç barındırıyordu.
Nihayetinde Dain, küçükken arzuladığı yüzüğe ve beraberinde gelen ağır kader yüküne sahip olmuştu.
Ama bunun ne önemi var?

Yemekten kalanları süpürürken Vedrfolnir birden bakışlarını bilinmeyen bir şeye çevirdi. Zamanın ve mekanın ötesine baktı.
"Ne bekliyorsun?"
Her şey çıkmaza girmeden önce yaşanan kaygısız günlere dair mutlu bir anıydı bu.
Genç adamın o gün çalışması gerekmiyordu. Sandalyesine uzanmış, elindeki yemek tarifi kitapçığını karıştırıyordu.
Yan tarafında küçük bir masanın üzerinde bir çuval un ve birkaç ekmek kırıntısı vardı, bunlar Khaenri'ah'da değerli sayılırdı. Simya sayesinde yer altı krallığı yalnızca mantarla beslenebilen birçok yaşam formu yetiştirebiliyordu. Bunun sonucunda da et bulmak kolay oluyordu ama sebzeler ve tahıllar gibi büyümek için güneşe ihtiyaç duyan mahsulleri tedarik etmek zordu. Kral Irmin'in yönetimi gitgide daha zalimane oluyordu, Khaenri'ah'nın yüzeyle ilişkileri de gerginleştiği için tahıllar, meyveler ve sebzeler artık ateş pahasına satılıyordu.

Yine de un ve ekmek kırıntılarının yanında duran yüzük hepsinden daha değerliydi. Khaenri'ah'nın önde gelen kahininin işaretiydi. Ama genç adam ona ilgi duymuyordu, yüzükte yatan kader yükü çok ağırdı.

Genç adam kapının açıldığını duydu ve hızlıca yüzüğü cebine attı. Küçük kardeşi onu küçüklüğünden beri çok istiyordu ama sebebi sadece görünüşüydü. Kardeşi artık eğitimli bir silahtardı ve yakında şövalye olacaktı. Ama yine de temkinli olmakta fayda vardı.

"Neden bu kadar geciktiniz?" diye sordu genç adam.
"İhtiyar Haden ders bittikten sonra bize eğitim salonunu ve cephaneliği temizletti. Neymiş efendim, savaşırken duruşumuz yanlışmış. Eğitimde bizi geçebilen yok ama." Genç adamın kardeşi neşeyle arkadaşına işaret etti. "Bu Surtalogi, dert ortağım. Bu da Vedrfolnir, öz abim."
"Dain beni buraya zorla sürükledi. Böylesine pahalı bir yemeğe dahil olma gibi bir niyetim yok."
"Burnun iyi koku alıyor." Vedrfolnir yavaşça ayağa kalktı. "Yine de seni buraya kader gönderdi. Yemekte bize katıl."

Kızarmış kuş eti çok lezzetliydi, ekmek, sebzeler ve et de bir o kadar güzeldi. Ama içlerinden en muhteşemi kızarmış patatesti.

Ama gelecekte hiçbiri bu huzurlu ve mutlu anı hatırlamayacaktı.
Nihayetinde genç adamın yüzüğe yaptığı, vücudunun durumunu sürekli sıfırlayan büyü, ne lütuf ne de lanet sayılabilecek bir güç barındırıyordu.
Nihayetinde Dain, küçükken arzuladığı yüzüğe ve beraberinde gelen ağır kader yüküne sahip olmuştu.
Ama bunun ne önemi var?

Yemekten kalanları süpürürken Vedrfolnir birden bakışlarını bilinmeyen bir şeye çevirdi. Zamanın ve mekanın ötesine baktı.
"Ne bekliyorsun?"
Her şey çıkmaza girmeden önce yaşanan kaygısız günlere dair mutlu bir anıydı bu.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Wings140018_TR.txt
JSON Pointer
/
Keyifli Anların Kanatları
Keyifli Anların Kanatları

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/329365895

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_CharacterTabIcon_Flycloak
Category iconpreviewPath55 × 41 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_CharacterTabIcon_FlycloakResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1236
id
140018
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_CharacterTabIcon_Flycloak
questIDList
[
  310018
]