Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

Dalgaların Hikayeleri: Geri Çekilen Akıntı

world_document100567

Localized evidence

Text fields

2 fields
-Geri Çekilen Akıntı-
Her ne kadar ay, bulutların ardında kalmış olsa da onun şarkısı hiç susmadı.

Suların üstü, fırtınaya rağmen ürkütücü bir şekilde sakinleşirken, parçalanmış gemi dipsiz uçuruma doğru yavaşça sürükleniyordu.
Canavarın kocaman sarmal ağzı ardına kadar açıldı ve derinlerden gümbürtülü bir kükreme geldi. Canavar avından memnundu, gücünü hafife alan bir diğer düşmanının son anlarına tanıklık etmek için taş ve mercanla kaplı gözlerini açtı. Ölmekte olan kaptana doğru bakan canavarın kocaman gözleri, Kaptanın kırılgan bakışlarını ortaya çıkardı.

Anın tadını çıkaran canavar, kaptanın gözlerinin ardında dipsiz uçurumdan da karanlık bir kalp olduğunu gördü.
Üzerlerindeki gökyüzünde son bir şimşek çaktı, canavarın parçalayıcı darbeleriyle ikiye bölünmüş ve kıymık parçalarının sisinde kaybolmakta olan gemiyi aydınlattı. Gemiden gelen çığlıklar bile artık dalgaların sesinden işitilmiyordu.

Ve sonra yine karanlık çöktü... Ta ki canavarın öfkeli kükremeleri karanlık suların üzerinden yeniden duyulana dek.

Kaptan, kırılmış kılıcını canavarın gözüne defalarca sapladı. Pislikle dolmuş dalgaların altında kalana dek ve kırılmış kılıcı, canavarın yumuşak göz yuvarına saplanıp kalıncaya dek sapladı.
Kaptan, sayısız pençe ve kıskaç tarafından kavranmış bir şekilde tehlikeli kaderine doğru adım adım yaklaşırken, canavarın pençeleri parçalara ayrılana dek kanının son damlasına kadar savaşmaya devam etti...

Tuzlu meltemi saran tanıdık bir tını yaklaşırken, canavarın hareketleri de durulmaya başladı.

"Söyleyin benimle, çok sevdiğim bu denize elveda şarkısını,
Deniz ve rüzgar bizden yana dönerse, bilirim ki yakında terk edeceğim bu diyarı.
Büyük kaptan bana sesleniyor, çağırıyor beni geldiğim yere,
Öyleyse unutmayın beni ve kaptanı, siz de söyleyin bu şarkıyı.
Günün birinde bulacaksınız beni uyurken, dipsiz uçurumun derinliklerinde...
Kim bilir? Belki siz de katılmış olacaksınız denizin girdabına çok vakit geçmeden."

Canavarın dev gibi dokunaçları, suyun derinlerinden göğe doğru fırladı ve büyük sütunları yılan gibi sardı ama genç kız yalnızca sırtüstü yatmaya devam edip bu karmaşanın ortasında şarkısını söyledi. Dokunaçlar onu sımsıkı sardığında, keskin pençeleri derisini deldiğinde ve hatta giysileri paramparça olup suyun üstünde yüzmeye başladığında bile veda şarkısını kaptan için söylemeye devam etti.

Sonrasında ise genç kız, canavar tarafından karanlık denizin derinlerine doğru çekilip gözden kayboldu.

Nereden çıkacağı belli olmayan canavarların denizlerde hüküm sürdüğü zamanlarda, denize açılan insanlar bir bir can veriyordu.
Kaptan, hiç bilmediği bir ticaret gemisinin güvertesinde kendine gelmişti. Gemisini ve tüm mürettebatını kaybetmiş, geriye bir tek bu dünyadan olmayan bir deniz şarkısının yankılandığı rüya gibi, anılar ve yaralarla kaplı bedeni kalmıştı.

"Deniz ve rüzgar benden yana olduğunda, denize açılıp onun intikamını alacağım, duy beni ey dalgaların büyülediği genç kız..."
-Geri Çekilen Akıntı-
Her ne kadar ay, bulutların ardında kalmış olsa da onun şarkısı hiç susmadı.

Suların üstü, fırtınaya rağmen ürkütücü bir şekilde sakinleşirken, parçalanmış gemi dipsiz uçuruma doğru yavaşça sürükleniyordu.
Canavarın kocaman sarmal ağzı ardına kadar açıldı ve derinlerden gümbürtülü bir kükreme geldi. Canavar avından memnundu, gücünü hafife alan bir diğer düşmanının son anlarına tanıklık etmek için taş ve mercanla kaplı gözlerini açtı. Ölmekte olan kaptana doğru bakan canavarın kocaman gözleri, Kaptanın kırılgan bakışlarını ortaya çıkardı.

Anın tadını çıkaran canavar, kaptanın gözlerinin ardında dipsiz uçurumdan da karanlık bir kalp olduğunu gördü.
Üzerlerindeki gökyüzünde son bir şimşek çaktı, canavarın parçalayıcı darbeleriyle ikiye bölünmüş ve kıymık parçalarının sisinde kaybolmakta olan gemiyi aydınlattı. Gemiden gelen çığlıklar bile artık dalgaların sesinden işitilmiyordu.

Ve sonra yine karanlık çöktü... Ta ki canavarın öfkeli kükremeleri karanlık suların üzerinden yeniden duyulana dek.

Kaptan, kırılmış kılıcını canavarın gözüne defalarca sapladı. Pislikle dolmuş dalgaların altında kalana dek ve kırılmış kılıcı, canavarın yumuşak göz yuvarına saplanıp kalıncaya dek sapladı.
Kaptan, sayısız pençe ve kıskaç tarafından kavranmış bir şekilde tehlikeli kaderine doğru adım adım yaklaşırken, canavarın pençeleri parçalara ayrılana dek kanının son damlasına kadar savaşmaya devam etti...

Tuzlu meltemi saran tanıdık bir tını yaklaşırken, canavarın hareketleri de durulmaya başladı.

"Söyleyin benimle, çok sevdiğim bu denize elveda şarkısını,
Deniz ve rüzgar bizden yana dönerse, bilirim ki yakında terk edeceğim bu diyarı.
Büyük kaptan bana sesleniyor, çağırıyor beni geldiğim yere,
Öyleyse unutmayın beni ve kaptanı, siz de söyleyin bu şarkıyı.
Günün birinde bulacaksınız beni uyurken, dipsiz uçurumun derinliklerinde...
Kim bilir? Belki siz de katılmış olacaksınız denizin girdabına çok vakit geçmeden."

Canavarın dev gibi dokunaçları, suyun derinlerinden göğe doğru fırladı ve büyük sütunları yılan gibi sardı ama genç kız yalnızca sırtüstü yatmaya devam edip bu karmaşanın ortasında şarkısını söyledi. Dokunaçlar onu sımsıkı sardığında, keskin pençeleri derisini deldiğinde ve hatta giysileri paramparça olup suyun üstünde yüzmeye başladığında bile veda şarkısını kaptan için söylemeye devam etti.

Sonrasında ise genç kız, canavar tarafından karanlık denizin derinlerine doğru çekilip gözden kayboldu.

Nereden çıkacağı belli olmayan canavarların denizlerde hüküm sürdüğü zamanlarda, denize açılan insanlar bir bir can veriyordu.
Kaptan, hiç bilmediği bir ticaret gemisinin güvertesinde kendine gelmişti. Gemisini ve tüm mürettebatını kaybetmiş, geriye bir tek bu dünyadan olmayan bir deniz şarkısının yankılandığı rüya gibi, anılar ve yaralarla kaplı bedeni kalmıştı.

"Deniz ve rüzgar benden yana olduğunda, denize açılıp onun intikamını alacağım, duy beni ey dalgaların büyülediği genç kız..."

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Book132_TR.txt
JSON Pointer
/
Dalgaların Hikayeleri: Geri Çekilen Akıntı
Dalgaların Hikayeleri: Geri Çekilen Akıntı

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1201815871

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/148
id
100567
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  200148
]