ContentReadable 200045
Yıllar sonra Gothson'ın bileği, kendi koyduğu hayvan tuzağına sıkıştı. Aklında, babasının onu Harpastum Festivaline katılmak için şehre götürdüğü akşam canlanmış olmalıydı.
Gothson'ın hayatı boyunca bahtsız olduğu kesindi ama bahtsızlığının ne zaman başladığını tam olarak hatırlayamıyordu. Çocukluğunu Pınarköy'de geçirmişti ve pınar perisi onu korumuştu. Gerçekten de tüm avcılar huzur içinde yaşamıştı ve dertleri de yoktu.
Gothson yedi yaşındayken, babası onu Harpastum Festivalindeki sirki izlemesi için Mondstadt'a götürdü. Gothson, hayatında ilk kez şehre giriyordu. Tatlıların ve kavrulan etin kokusu, parlak ışıklar ve renkli kağıtlar, yaban domuzlarını eğiten palyaçolar, sihirbazlar ve numaraları onu büyülemişti.
Baş döndürücü çocukluk hatıralarında, Gothson babasının eğlenen kalabalığın içine girdiğini, üstünde "Festival Kulesi Yarışması" yazan bir geçitten geçtiğini ve yavaş yavaş ondan uzaklaştığını az çok hatırlıyordu ama dikkatini parıldayan pınar perisine vermişti.
Belki daha sonraki yıllarda, festivaldeki ruhun günde 20 Mora alan bir oyuncudan başka biri olmadığını anlamıştı ama genç aklında o görüntü her zaman olağanüstü bir manzaraydı.
Gothson, pınar perisinin hikayeleri eşliğinde uyuyordu. Sınır tanımayan rüyalarındaki maceralarında uzaklara giderdi. Rüyasında gördüğü bir macerada, antik bir heykelin ağzından reçel aktığını görmüştü. Gothson da gidip ona katılacaktı ama rüyası kavga sesleriyle bölündü.
"Koş!" Gözünün önünde babasının telaşlı, tombul ve her tarafına meyve suyu ve et sosu bulaşmış yüzü vardı.
Gothson, omzunun üzerinden, parlayan bir kırmızı ışığın altında kızarmış bir et yığını görüyordu. Eğilip bükülerek kalabalığın çığlıkları arasında yalpalıyordu.
Gothson'ın babası kaçarken şişman bir kadını yere düşürmüştü ve sendelemişti. Düşünce tüm ağırlığıyla oğlunun üzerine yıkıldı. Sonra kızarmış et yığını devrildi ve çığlıklar yankılandı...
Favonius Şövalyelerinin kızarmış eti, sebzeleri, yiyecekleri ve meydana dağılan diğer çöpleri temizlemesi ve kendini kaybedenleri oradan götürmesi üç gün sürdü. Daha sonra, gelecekte yapılacak tüm Harpastum Festivallerinin şehrin dışında yapılmasına karar vermek zorunda kaldılar.
Gothson'ın ailesi, böylece bir gecede iki avcısını kaybedip iki hasta kazandı. Karşılığında ne mi aldılar? Altın kaplama bir şampiyon madalyası. İki gün geç de olsa...
Gothson'ın hayatı boyunca bahtsız olduğu kesindi ama bahtsızlığının ne zaman başladığını tam olarak hatırlayamıyordu. Çocukluğunu Pınarköy'de geçirmişti ve pınar perisi onu korumuştu. Gerçekten de tüm avcılar huzur içinde yaşamıştı ve dertleri de yoktu.
Gothson yedi yaşındayken, babası onu Harpastum Festivalindeki sirki izlemesi için Mondstadt'a götürdü. Gothson, hayatında ilk kez şehre giriyordu. Tatlıların ve kavrulan etin kokusu, parlak ışıklar ve renkli kağıtlar, yaban domuzlarını eğiten palyaçolar, sihirbazlar ve numaraları onu büyülemişti.
Baş döndürücü çocukluk hatıralarında, Gothson babasının eğlenen kalabalığın içine girdiğini, üstünde "Festival Kulesi Yarışması" yazan bir geçitten geçtiğini ve yavaş yavaş ondan uzaklaştığını az çok hatırlıyordu ama dikkatini parıldayan pınar perisine vermişti.
Belki daha sonraki yıllarda, festivaldeki ruhun günde 20 Mora alan bir oyuncudan başka biri olmadığını anlamıştı ama genç aklında o görüntü her zaman olağanüstü bir manzaraydı.
Gothson, pınar perisinin hikayeleri eşliğinde uyuyordu. Sınır tanımayan rüyalarındaki maceralarında uzaklara giderdi. Rüyasında gördüğü bir macerada, antik bir heykelin ağzından reçel aktığını görmüştü. Gothson da gidip ona katılacaktı ama rüyası kavga sesleriyle bölündü.
"Koş!" Gözünün önünde babasının telaşlı, tombul ve her tarafına meyve suyu ve et sosu bulaşmış yüzü vardı.
Gothson, omzunun üzerinden, parlayan bir kırmızı ışığın altında kızarmış bir et yığını görüyordu. Eğilip bükülerek kalabalığın çığlıkları arasında yalpalıyordu.
Gothson'ın babası kaçarken şişman bir kadını yere düşürmüştü ve sendelemişti. Düşünce tüm ağırlığıyla oğlunun üzerine yıkıldı. Sonra kızarmış et yığını devrildi ve çığlıklar yankılandı...
Favonius Şövalyelerinin kızarmış eti, sebzeleri, yiyecekleri ve meydana dağılan diğer çöpleri temizlemesi ve kendini kaybedenleri oradan götürmesi üç gün sürdü. Daha sonra, gelecekte yapılacak tüm Harpastum Festivallerinin şehrin dışında yapılmasına karar vermek zorunda kaldılar.
Gothson'ın ailesi, böylece bir gecede iki avcısını kaybedip iki hasta kazandı. Karşılığında ne mi aldılar? Altın kaplama bir şampiyon madalyası. İki gün geç de olsa...
Yıllar sonra Gothson'ın bileği, kendi koyduğu hayvan tuzağına sıkıştı. Aklında, babasının onu Harpastum Festivaline katılmak için şehre götürdüğü akşam canlanmış olmalıydı. Gothson'ın hayatı boyunca bahtsız olduğu kesindi ama bahtsızlığının ne zaman başladığını tam olarak hatırlayamıyordu. Çocukluğunu Pınarköy'de geçirmişti ve pınar perisi onu korumuştu. Gerçekten de tüm avcılar huzur içinde yaşamıştı ve dertleri de yoktu. Gothson yedi yaşındayken, babası onu Harpastum Festivalindeki sirki izlemesi için Mondstadt'a götürdü. Gothson, hayatında ilk kez şehre giriyordu. Tatlıların ve kavrulan etin kokusu, parlak ışıklar ve renkli kağıtlar, yaban domuzlarını eğiten palyaçolar, sihirbazlar ve numaraları onu büyülemişti. Baş döndürücü çocukluk hatıralarında, Gothson babasının eğlenen kalabalığın içine girdiğini, üstünde "Festival Kulesi Yarışması" yazan bir geçitten geçtiğini ve yavaş yavaş ondan uzaklaştığını az çok hatırlıyordu ama dikkatini parıldayan pınar perisine vermişti. Belki daha sonraki yıllarda, festivaldeki ruhun günde 20 Mora alan bir oyuncudan başka biri olmadığını anlamıştı ama genç aklında o görüntü her zaman olağanüstü bir manzaraydı. Gothson, pınar perisinin hikayeleri eşliğinde uyuyordu. Sınır tanımayan rüyalarındaki maceralarında uzaklara giderdi. Rüyasında gördüğü bir macerada, antik bir heykelin ağzından reçel aktığını görmüştü. Gothson da gidip ona katılacaktı ama rüyası kavga sesleriyle bölündü. "Koş!" Gözünün önünde babasının telaşlı, tombul ve her tarafına meyve suyu ve et sosu bulaşmış yüzü vardı. Gothson, omzunun üzerinden, parlayan bir kırmızı ışığın altında kızarmış bir et yığını görüyordu. Eğilip bükülerek kalabalığın çığlıkları arasında yalpalıyordu. Gothson'ın babası kaçarken şişman bir kadını yere düşürmüştü ve sendelemişti. Düşünce tüm ağırlığıyla oğlunun üzerine yıkıldı. Sonra kızarmış et yığını devrildi ve çığlıklar yankılandı... Favonius Şövalyelerinin kızarmış eti, sebzeleri, yiyecekleri ve meydana dağılan diğer çöpleri temizlemesi ve kendini kaybedenleri oradan götürmesi üç gün sürdü. Daha sonra, gelecekte yapılacak tüm Harpastum Festivallerinin şehrin dışında yapılmasına karar vermek zorunda kaldılar. Gothson'ın ailesi, böylece bir gecede iki avcısını kaybedip iki hasta kazandı. Karşılığında ne mi aldılar? Altın kaplama bir şampiyon madalyası. İki gün geç de olsa...
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Book36_TR.txt- JSON Pointer
/
