Doğru Yolda Yürümek
Dinle beni Lumi. Celaeno'nun Parıltılı Kılıç Boynuzunu savaşırken gördüm. Sırf kuvvetli değil, aynı zamanda çok da hızlı.
16020Open quest →Quest Steps
Story evidence
Linnea:Dinle beni Lumi. Celaeno'nun Parıltılı Kılıç Boynuzunu savaşırken gördüm. Sırf kuvvetli değil, aynı zamanda çok da hızlı.
Linnea:Celaeno'nun bu iki özellikten faydalanması için en iyi yol, Parıltılı Kılıç Boynuzunun sana hücum etmesini sağlamak olacak. Saldırılardan kaçman ve ardından karşı saldırı için doğru anı kollaman gerekecek...
Paimon:Linnea!
Traveler:Son dakika hazırlığı mı yapıyorsun?
Linnea:Aynen öyle! Sizin burada ne işiniz var?
Linnea:Biz Lumi'yle yarınki stratejimizin üzerinden geçiyorduk! Madem siz de buradasınız, Aguara'nın Lumi'yle dostça bir antrenman maçı yapmasına ne dersiniz?
Lumi:Ya-ho!
Aguara:Raarr!
Linnea:Düşmanı tuzağa çek ve saldırmak için fırsat kolla... Evet, zafer için en iyi şansım bu olsa gerek.
Linnea:Ama Haemus çok güçlü. Bir fırsat yakalasak bile Lumi onu değerlendirebilecek kadar kuvvetli mi emin değilim. Daha iyi bir plana ihtiyacım var...
Linnea:Sağ ol. Sırf başarısız olduğum bir gelecek gördüm diye savaşmadan pes edecek değilim!
Linnea:Kader ne gizemli bir kavram... Bana açıklanmasına ve kendi gözlerimle görmeme rağmen hâlâ aklım almıyor.
Traveler:Kader senin için ne ifade ediyor?
Linnea:Hımm? Felsefe yapasın var herhalde. Şey... Şu an bunu sorabileceğin en doğru kişi miyim bilemedim. Gerçekte kim olduğumu daha yeni öğrendim, üzerine düşünmem için biraz vakit lazım.
Linnea:Ayrıca ben bir danışmanım, unuttun mu? Tahminlerimi ve spekülasyonlarımı dile getirmem pek profesyonelce olmaz. Ya seni yanlış yönlendirirsem?
Traveler:Rahatla biraz. Sadece fikrini merak ettim.
Linnea:Pekala... Bence geleceği bilmek oldukça berbat bir durum. Ama zaten hayat da böyle berbat durumlarla dolu.
Linnea:Ben çocukken çektiğim en büyük acı, bazı şeyleri bilemememden kaynaklanıyordu. Aileme gerçeği söylediğimde nasıl tepki vereceklerini bilmiyordum, onlar gittiğinde nereye gideceğimi bilmiyordum...
Linnea:O zamanlar geleceği bilmeyi gerçekten istiyordum. Kaderin bana bir işaret göndereceği bir günün hayalini kurardım... Ne yapmam gerektiği konusunda net bir rehberliğe ihtiyacım vardı, bana devam etme cesareti verecek bir şeye.
Linnea:Ama kader bana hiçbir şey göstermedi. Bu zor günleri atlatmamı sağlayan kendi inatçı iradem oldu. Anladım ki güvenebileceğim tek kişi kendimmişim.
Linnea:... Bilinmeyenden korkmanın nasıl bir his olduğunu hep bildim. Şimdi de bilmenin göründüğü kadar harika olmadığını anlıyorum. Ne olmuş yani? Dünyanın sonu gelmedi, ben de değişmedim. Neden korkacakmışım ki?
Lumi:Ya-ho!
Aguara:Raarr!
Paimon:İdman bitti! Bu ikili gerçekten yakın bir bağ kuruyor anlaşılan.
Linnea:Pekala! Bence olabileceğimiz kadar hazırız. Şimdi biraz uyku zamanı.
Linnea:Yarın kaderimizle yüzleşeceğiz.
Localized evidence
İdman alanına göz at.
Evidence locale: tr
TextMap/TextMapTR.json/1600628724BinOutput/Quest/16020.json/JIJKODHIEED/148
1602015
16020
true
8