Ghost

Book Codex

Jueyun Tarihi: Derinliklerdeki Saray

book_codex50009002

Localized evidence

Text fields

2 fields
-Derinliklerdeki Saray-
Gün geldi. Gidip gelini alma zamanı.
Deniz Tanrısı, dev midyenin ortasında oturup ellerinde iki deniz yılanının dizginlerini tutarken, epey haşmetli görünüyordu. Efendileri, köyün ihtiyarlarından inci hediyelerini kabul ederken ve yeni gelinini arabaya alırken, bu deniz yılanları Tianheng Dağı gibi heybetli duruyordu. Bunun karşılığında köy, Deniz Tanrısı'nın kutsamasını alarak bir yıl boyunca fırtına ve tsunami yaşamayacaktı.

Gelin, dalgaların altında derin bir yere, festivali kutlayarak eğlenen kalabalıktan ve bir başına kalan annesinden uzaklara götürüldü. Deniz Tanrısı, gelini ölü bir balinanın iskeletinden yapılma devasa sütunları olan ve sonu parlayan incilerle ve ışıltılı kabuklarla süslenmiş görkemli bir kapıya çıkan koridordan geçirdi. Sonunda genç gelin, Deniz Tanrısı'nın kendisine yapmış olduğu saraya vardı. Bu saray artık onun yeni evi olacaktı.
"Sıradan insanların işlerine burnumu sokmak gibi bir planım yoktu." diye yankılandı tanrının sesi suyun içinden. Bir kocanın gelinini teselli etme çabasıydı bu.
"Burası birçok genç kadının evi oldu, son günlerini de burada geçirdiler. Çoğu doğdukları köyden uzaklaştırılmıştı. Okyanus onlar için güvenli bir yaşam alanıydı. Rahatsız edilmeksizin, huzur içinde uyuyabilecekleri bir yer oldu. Ev diyebilecekleri bir yerdi bu..."

Ancak bu genç kadın, ödül incileriyle ve nadir kabuklarla süslenmiş yeni bir ev istemiyordu. Okyanus tabanının baş döndüren görüntüsü ve karanlıklarda dolaştığını bildiği yaratıkların varlığı, kendisini huzur yerine endişeyle doldurdu. Zaman geçtikçe ve gelin ne gecesi ne gündüzü olan bu sersemletici okyanus odasında kaldıkça, evini özlemeye ve çelimsiz hale gelmeye başladı.
Nihayetinde Deniz Tanrısı bu genç gelinin ne hissettiğini anladı. Tercihi kendisini üzmüş olsa da gelinin kendi kararını vermesine izin verdi.
"İnsanların günahkar dünyasında bu kararından pişmanlık duyacağın bir gün gelecek." dedi. Deniz Tanrısı, belini süsleyen deniz salyangozlarından birinin kabuğunu aldı ve bunu veda hediyesi olarak geline verdi.
"Bir gün bu kabuğa bir borazan gibi üfleyeceksin. İşte o gün buraya geri döneceksin."

Genç kadın kabuğu alıp karaya geri döndü. Yıllar geçti ve bir anne oldu. Basit ve huzurlu yaşamını sürdürürken, okyanustaki saray kendisine bir çocukluk rüyası gibi gelmeye başladı. Baş döndüren manzaralar ve tuhaf yaratıklar zaman zaman zihninin bulanık derinliklerindeki anılardan fırlıyordu. Bu anıları nadiren hatırlıyordu, hatırlar hatırlamaz da aklından atıyordu. Yıllar boyu böyle yaşadı. Festivalin tekrar gerçekleştiği bir yıl köyün büyükleri tekrar kadının evine geldi. Bu defa ondan kızını almaya gelmişlerdi. İşte o an Deniz Tanrısı'nın yıllar önce neden pişman olacağını ve geri döneceğini söylediğini anladı.
Festival gecesinde kabuğa üfledi ve borazan gibi bir ses çıktı.
Deniz Tanrısı, bu çağrıyı yanıtlayarak köyü selamlamak için yükselen dalgalardan çıkageldi, ancak köyü sular altında bırakan bir dalgayı da beraberinde getirerek köylülerin ve ihtiyarların canlarını uykularında aldı. Dev deniz yılanlarının çektiği devasa midye arabası evinin önünde durdu, ışıltılı incileriyle kadının gözlerini kamaştırıyordu.
Anne, kızının elini tuttu ve onu Deniz Tanrısı'nın midyesine koydu. Tıpkı çocukluğundan hatırladığı anı gibiydi yaşananlar. Tek farkı, bu defa ardında bıraktığı köyün okyanusun dalgalarında harap olmasıydı.
-Derinliklerdeki Saray-
Gün geldi. Gidip gelini alma zamanı.
Deniz Tanrısı, dev midyenin ortasında oturup ellerinde iki deniz yılanının dizginlerini tutarken, epey haşmetli görünüyordu. Efendileri, köyün ihtiyarlarından inci hediyelerini kabul ederken ve yeni gelinini arabaya alırken, bu deniz yılanları Tianheng Dağı gibi heybetli duruyordu. Bunun karşılığında köy, Deniz Tanrısı'nın kutsamasını alarak bir yıl boyunca fırtına ve tsunami yaşamayacaktı.

Gelin, dalgaların altında derin bir yere, festivali kutlayarak eğlenen kalabalıktan ve bir başına kalan annesinden uzaklara götürüldü. Deniz Tanrısı, gelini ölü bir balinanın iskeletinden yapılma devasa sütunları olan ve sonu parlayan incilerle ve ışıltılı kabuklarla süslenmiş görkemli bir kapıya çıkan koridordan geçirdi. Sonunda genç gelin, Deniz Tanrısı'nın kendisine yapmış olduğu saraya vardı. Bu saray artık onun yeni evi olacaktı.
"Sıradan insanların işlerine burnumu sokmak gibi bir planım yoktu." diye yankılandı tanrının sesi suyun içinden. Bir kocanın gelinini teselli etme çabasıydı bu.
"Burası birçok genç kadının evi oldu, son günlerini de burada geçirdiler. Çoğu doğdukları köyden uzaklaştırılmıştı. Okyanus onlar için güvenli bir yaşam alanıydı. Rahatsız edilmeksizin, huzur içinde uyuyabilecekleri bir yer oldu. Ev diyebilecekleri bir yerdi bu..."

Ancak bu genç kadın, ödül incileriyle ve nadir kabuklarla süslenmiş yeni bir ev istemiyordu. Okyanus tabanının baş döndüren görüntüsü ve karanlıklarda dolaştığını bildiği yaratıkların varlığı, kendisini huzur yerine endişeyle doldurdu. Zaman geçtikçe ve gelin ne gecesi ne gündüzü olan bu sersemletici okyanus odasında kaldıkça, evini özlemeye ve çelimsiz hale gelmeye başladı.
Nihayetinde Deniz Tanrısı bu genç gelinin ne hissettiğini anladı. Tercihi kendisini üzmüş olsa da gelinin kendi kararını vermesine izin verdi.
"İnsanların günahkar dünyasında bu kararından pişmanlık duyacağın bir gün gelecek." dedi. Deniz Tanrısı, belini süsleyen deniz salyangozlarından birinin kabuğunu aldı ve bunu veda hediyesi olarak geline verdi.
"Bir gün bu kabuğa bir borazan gibi üfleyeceksin. İşte o gün buraya geri döneceksin."

Genç kadın kabuğu alıp karaya geri döndü. Yıllar geçti ve bir anne oldu. Basit ve huzurlu yaşamını sürdürürken, okyanustaki saray kendisine bir çocukluk rüyası gibi gelmeye başladı. Baş döndüren manzaralar ve tuhaf yaratıklar zaman zaman zihninin bulanık derinliklerindeki anılardan fırlıyordu. Bu anıları nadiren hatırlıyordu, hatırlar hatırlamaz da aklından atıyordu. Yıllar boyu böyle yaşadı. Festivalin tekrar gerçekleştiği bir yıl köyün büyükleri tekrar kadının evine geldi. Bu defa ondan kızını almaya gelmişlerdi. İşte o an Deniz Tanrısı'nın yıllar önce neden pişman olacağını ve geri döneceğini söylediğini anladı.
Festival gecesinde kabuğa üfledi ve borazan gibi bir ses çıktı.
Deniz Tanrısı, bu çağrıyı yanıtlayarak köyü selamlamak için yükselen dalgalardan çıkageldi, ancak köyü sular altında bırakan bir dalgayı da beraberinde getirerek köylülerin ve ihtiyarların canlarını uykularında aldı. Dev deniz yılanlarının çektiği devasa midye arabası evinin önünde durdu, ışıltılı incileriyle kadının gözlerini kamaştırıyordu.
Anne, kızının elini tuttu ve onu Deniz Tanrısı'nın midyesine koydu. Tıpkı çocukluğundan hatırladığı anı gibiydi yaşananlar. Tek farkı, bu defa ardında bıraktığı köyün okyanusun dalgalarında harap olmasıydı.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Book73_TR.txt
JSON Pointer
/
Jueyun Tarihi: Derinliklerdeki Saray
Jueyun Tarihi: Derinliklerdeki Saray

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/3885221007

Relationships

3 links

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/BooksCodexExcelConfigData.json
JSON Pointer
/31
id
50009002
sortOrder
3020
materialId
100400