DescriptionTextMap MessageItem_4000032_detail
เพราะงั้น ฉันเลยเริ่มทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ เพื่อที่จะช่วยเหลือเธอ แต่ถึงปากจะพูดว่าช่วยก็เถอะ ความจริงแล้วฉันก็แค่ถือวิสาสะ ทำอะไรให้เธอไปโดยไม่ได้ร้องขอเท่านั้น
ฉันเองก็เคยหวั่นไหว และมีหลายครั้ง ที่ฉันอยากจะสารภาพความรู้สึกของฉันกับเธอ แต่สุดท้ายก็ล้มเลิก หัวใจที่เห็นแก่ตัวนี้ มันกอบโกยอะไรมามากพอแล้ว และไม่ควรที่จะก้าวล้ำเข้าไป ให้เธอได้รับรู้ถึงความรักของคนคนหนึ่งที่กำลังจะตาย เพราะนั่นมีแต่จะมอบความโดดเดี่ยวให้เธอซะมากกว่า
แต่ความตายมันก็น่ากลัวไม่เปลี่ยนแปลง... ฉันหนีจากเงาของมัน เข้าไปในเสียงเพลงของเธอ แต่มันก็ยังอยู่ตรงนั้นไม่จากไปไหน เวลาของฉันก็น่าจะมีไม่มากแล้ว แต่ฉันก็ไม่อยากเป็นคนที่ถูกลืม ฉันก็เลยห้ามตัวเอง ไม่ให้ทำตัวเหมือนช่างตัดผมของกษัตริย์ไมดาสไม่ได้ และบอกเล่าความในใจของฉันให้โพรงไม้นี้ได้ฟัง
คนแปลกหน้า ขอบคุณนะที่อดทนฟังฉันมาจนถึงตรงนี้ นี่เป็นความลับสุดท้าย ที่ฉันจะแบ่งปันมันให้กับจักรวาลแห่งนี้แล้ว และตอนนี้คุณก็ได้เข้ามามีส่วนรวม ในเรื่องราวนี้แล้วเช่นกัน หวังว่าฉันจะยังคงคิดถึงเธอ ในดวงดาวอันไกลโพ้นสักแห่งต่อไปได้นะ
จาก
ท่อนไม้โง่เง่า
...- . -. -.. .. -. --. -- .- -.-. .... .. -. .
ฉันเองก็เคยหวั่นไหว และมีหลายครั้ง ที่ฉันอยากจะสารภาพความรู้สึกของฉันกับเธอ แต่สุดท้ายก็ล้มเลิก หัวใจที่เห็นแก่ตัวนี้ มันกอบโกยอะไรมามากพอแล้ว และไม่ควรที่จะก้าวล้ำเข้าไป ให้เธอได้รับรู้ถึงความรักของคนคนหนึ่งที่กำลังจะตาย เพราะนั่นมีแต่จะมอบความโดดเดี่ยวให้เธอซะมากกว่า
แต่ความตายมันก็น่ากลัวไม่เปลี่ยนแปลง... ฉันหนีจากเงาของมัน เข้าไปในเสียงเพลงของเธอ แต่มันก็ยังอยู่ตรงนั้นไม่จากไปไหน เวลาของฉันก็น่าจะมีไม่มากแล้ว แต่ฉันก็ไม่อยากเป็นคนที่ถูกลืม ฉันก็เลยห้ามตัวเอง ไม่ให้ทำตัวเหมือนช่างตัดผมของกษัตริย์ไมดาสไม่ได้ และบอกเล่าความในใจของฉันให้โพรงไม้นี้ได้ฟัง
คนแปลกหน้า ขอบคุณนะที่อดทนฟังฉันมาจนถึงตรงนี้ นี่เป็นความลับสุดท้าย ที่ฉันจะแบ่งปันมันให้กับจักรวาลแห่งนี้แล้ว และตอนนี้คุณก็ได้เข้ามามีส่วนรวม ในเรื่องราวนี้แล้วเช่นกัน หวังว่าฉันจะยังคงคิดถึงเธอ ในดวงดาวอันไกลโพ้นสักแห่งต่อไปได้นะ
จาก
ท่อนไม้โง่เง่า
...- . -. -.. .. -. --. -- .- -.-. .... .. -. .
เพราะงั้น ฉันเลยเริ่มทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ เพื่อที่จะช่วยเหลือเธอ แต่ถึงปากจะพูดว่าช่วยก็เถอะ ความจริงแล้วฉันก็แค่ถือวิสาสะ ทำอะไรให้เธอไปโดยไม่ได้ร้องขอเท่านั้น ฉันเองก็เคยหวั่นไหว และมีหลายครั้ง ที่ฉันอยากจะสารภาพความรู้สึกของฉันกับเธอ แต่สุดท้ายก็ล้มเลิก หัวใจที่เห็นแก่ตัวนี้ มันกอบโกยอะไรมามากพอแล้ว และไม่ควรที่จะก้าวล้ำเข้าไป ให้เธอได้รับรู้ถึงความรักของคนคนหนึ่งที่กำลังจะตาย เพราะนั่นมีแต่จะมอบความโดดเดี่ยวให้เธอซะมากกว่า แต่ความตายมันก็น่ากลัวไม่เปลี่ยนแปลง... ฉันหนีจากเงาของมัน เข้าไปในเสียงเพลงของเธอ แต่มันก็ยังอยู่ตรงนั้นไม่จากไปไหน เวลาของฉันก็น่าจะมีไม่มากแล้ว แต่ฉันก็ไม่อยากเป็นคนที่ถูกลืม ฉันก็เลยห้ามตัวเอง ไม่ให้ทำตัวเหมือนช่างตัดผมของกษัตริย์ไมดาสไม่ได้ และบอกเล่าความในใจของฉันให้โพรงไม้นี้ได้ฟัง คนแปลกหน้า ขอบคุณนะที่อดทนฟังฉันมาจนถึงตรงนี้ นี่เป็นความลับสุดท้าย ที่ฉันจะแบ่งปันมันให้กับจักรวาลแห่งนี้แล้ว และตอนนี้คุณก็ได้เข้ามามีส่วนรวม ในเรื่องราวนี้แล้วเช่นกัน หวังว่าฉันจะยังคงคิดถึงเธอ ในดวงดาวอันไกลโพ้นสักแห่งต่อไปได้นะ จาก ท่อนไม้โง่เง่า ...- . -. -.. .. -. --. -- .- -.-. .... .. -. .
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/MessageItem_4000032_detail