BackgroundTextMap 14530377625529869332
ตอนเด็กๆ เรามักจะมี "ความฝัน" มากมาย
มันไม่จำเป็นต้องมอบผลตอบแทนมหาศาล และไม่ถูกขังอยู่ในกรอบชีวิตที่แสนอึดอัด มันอาจดูไม่สมเหตุสมผล หรืออาจดูพิลึกพิลั่น... มันทั้งกล้าหาญและลุกโชนแรงกล้า เป็นภาพอนาคตที่ฉันกล้ายืนเท้าสะเอว แล้วประกาศก้องต่อโลก
ต่อมา พวกเราต่างก็แยกย้ายไปคนละทางกับ "ความฝัน" ในตอนแรกไม่มากก็น้อย และพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ไม่มากพอ พบว่าความจริงของความฝันไม่เป็นอย่างที่คิด และพบว่า ลำพังแค่เรื่องปากท้องในแต่ละวัน ไม่อาจกอบกู้ดวงจันทร์บนฟ้าขึ้นมาได้...
เราอาจพร่ำบ่น อาจนึกเสียดาย หรืออาจโศกเศร้า แต่ไม่มีใครนึกเสียใจภายหลัง ที่ในช่วงวัยเด็กอันแสนบริสุทธิ์และงดงาม เคยครอบครอง "ความฝัน" ที่คอยเป็นกำลังใจให้ตัวเองเริ่มต้นออกเดินทางเสมอ
นี่แหละคือความหมายของความฝัน นี่คือเหตุผลว่าทำไม เราถึงต้องปกป้องสิทธิ์ในการฝันของเด็กๆ อยู่เสมอ
"ลองเปิดหนังสือภาพเล่มนี้ดูสิ ดูอนาคตที่เด็กๆ วาดหวังที่จะก้าวเดินไป และขอให้ได้พบกับตัวเองในวันวานจากในนี้ด้วยนะ"
มันไม่จำเป็นต้องมอบผลตอบแทนมหาศาล และไม่ถูกขังอยู่ในกรอบชีวิตที่แสนอึดอัด มันอาจดูไม่สมเหตุสมผล หรืออาจดูพิลึกพิลั่น... มันทั้งกล้าหาญและลุกโชนแรงกล้า เป็นภาพอนาคตที่ฉันกล้ายืนเท้าสะเอว แล้วประกาศก้องต่อโลก
ต่อมา พวกเราต่างก็แยกย้ายไปคนละทางกับ "ความฝัน" ในตอนแรกไม่มากก็น้อย และพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ไม่มากพอ พบว่าความจริงของความฝันไม่เป็นอย่างที่คิด และพบว่า ลำพังแค่เรื่องปากท้องในแต่ละวัน ไม่อาจกอบกู้ดวงจันทร์บนฟ้าขึ้นมาได้...
เราอาจพร่ำบ่น อาจนึกเสียดาย หรืออาจโศกเศร้า แต่ไม่มีใครนึกเสียใจภายหลัง ที่ในช่วงวัยเด็กอันแสนบริสุทธิ์และงดงาม เคยครอบครอง "ความฝัน" ที่คอยเป็นกำลังใจให้ตัวเองเริ่มต้นออกเดินทางเสมอ
นี่แหละคือความหมายของความฝัน นี่คือเหตุผลว่าทำไม เราถึงต้องปกป้องสิทธิ์ในการฝันของเด็กๆ อยู่เสมอ
"ลองเปิดหนังสือภาพเล่มนี้ดูสิ ดูอนาคตที่เด็กๆ วาดหวังที่จะก้าวเดินไป และขอให้ได้พบกับตัวเองในวันวานจากในนี้ด้วยนะ"
ตอนเด็กๆ เรามักจะมี "ความฝัน" มากมาย\n\nมันไม่จำเป็นต้องมอบผลตอบแทนมหาศาล และไม่ถูกขังอยู่ในกรอบชีวิตที่แสนอึดอัด มันอาจดูไม่สมเหตุสมผล หรืออาจดูพิลึกพิลั่น... มันทั้งกล้าหาญและลุกโชนแรงกล้า เป็นภาพอนาคตที่ฉันกล้ายืนเท้าสะเอว แล้วประกาศก้องต่อโลก\n\nต่อมา พวกเราต่างก็แยกย้ายไปคนละทางกับ "ความฝัน" ในตอนแรกไม่มากก็น้อย และพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ไม่มากพอ พบว่าความจริงของความฝันไม่เป็นอย่างที่คิด และพบว่า ลำพังแค่เรื่องปากท้องในแต่ละวัน ไม่อาจกอบกู้ดวงจันทร์บนฟ้าขึ้นมาได้...\n\nเราอาจพร่ำบ่น อาจนึกเสียดาย หรืออาจโศกเศร้า แต่ไม่มีใครนึกเสียใจภายหลัง ที่ในช่วงวัยเด็กอันแสนบริสุทธิ์และงดงาม เคยครอบครอง "ความฝัน" ที่คอยเป็นกำลังใจให้ตัวเองเริ่มต้นออกเดินทางเสมอ\n\nนี่แหละคือความหมายของความฝัน นี่คือเหตุผลว่าทำไม เราถึงต้องปกป้องสิทธิ์ในการฝันของเด็กๆ อยู่เสมอ\n\n<i>"ลองเปิดหนังสือภาพเล่มนี้ดูสิ ดูอนาคตที่เด็กๆ วาดหวังที่จะก้าวเดินไป และขอให้ได้พบกับตัวเองในวันวานจากในนี้ด้วยนะ"</i>
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/14530377625529869332

