BackgroundTextMap 2264547631271338252
จดหมายของคืนฤดูร้อน
จดหมายของคืนฤดูร้อน
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/2264547631271338252
Books
Localized evidence
จดหมายของคืนฤดูร้อน
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/2264547631271338252<i><align="center">ถึง Cypreth มัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 3</align></i>\n\nสบายดีไหม? Cypreth ส่วนฉันสบายดีมาก\n\nที่ฉันเขียนจดหมายฉบับนี้ก็เพื่อที่จะบอกว่า ภาพเหมือนที่ฉันสัญญาไว้กับนาย เสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ\n\nนายเองก็รู้ว่าพรสวรรค์ด้านการวาดภาพของฉันห่างชั้นจากนายมาก ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมนายถึงไหว้วานให้ฉันทำการบ้านวาดภาพเหมือนให้... แบบนี้เอาไปหลอกอาจารย์ Hein ไม่ได้หรอกนะ... ฉันไม่ได้จะโทษนายนะ คือหมายความว่า ไหนๆ นายก็กลับไปพักที่บ้านแล้ว เรื่องหยุมหยิมอย่างการบ้านก็วางลงเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการส่งให้เอง ช่วยไม่ได้นี่ ก็นายเป็นคนพูดเองนี่นาว่าฉันคือ "คุณหนู Gloraesa คนดี" ไม่ใช่เหรอ?\n\nอาจารย์ Hein บอกว่าหัวใจสำคัญของการวาดภาพเหมือน คือการรักษาความเหมือนจริง แต่ในตอนที่พู่กันอยู่ในมือฉัน ฉันกลับรับไม่ได้กับ "ความจริง" ที่เกิดจากอาการป่วยของนาย หลังจากคิดอยู่นาน สุดท้ายฉันเลยตัดสินใจวาดตัวนายในเวอร์ชันที่แข็งแรงที่สุด... ฉันจะวาดร่างกายที่แข็งแรง จนไม่ว่านายจะวาดภาพนานแค่ไหนก็ไม่เหนื่อย ฉันจะวาดสมองที่ไม่ว่าคิดอะไรก็ไม่ปวดหัว และจะวาดเรี่ยวแรงที่มากพอจะพานาย ออกเดินทางไปชมจักรวาลอันกว้างใหญ่ได้ ...ทั้งหมดนี้ ฉันจะวาดมันให้นายเอง\n\nดูเหมือนว่าฉันจะมองการณ์ไกลจริงๆ เมื่อมีภาพวาดนี้อยู่ วันไหนที่นายรักษาตัวจนหายดีแล้วกลับมาที่โรงเรียน ฉันก็จะเป็นคนแรกที่จำนายได้ก่อนใครเพื่อนเลย\n\nแต่ว่านะ เมื่อวานนี้มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นกับฉันล่ะ คือฉันเหมือนจะเห็นใครบางคนที่รูปร่างเหมือนนายมากๆ ในโรงเรียนด้วย!\n\nฉันเลยไปเล่าเรื่องนี้ให้กับ Zalina กับ Cinxia ฟัง พวกเธอบอกว่านายยังพักรักษาตัวอยู่เลย แล้วก็พากันมาล้อฉันว่า "แหมมม Gloraesa เธอนี่เริ่มทำตัวแปลกๆ แล้วนะ!" ตอนนั้นฉันล่ะอยากให้นายอยู่ที่นี่จริงๆ เพราะถ้าเป็นนาย จะต้องเอามือเท้าคาง แล้วตั้งใจช่วยฉันคิดหาทางแก้อย่างแน่นอน\n\nฉันไม่แน่ใจว่าสิ่งนั้นคืออะไรกันแน่ มันคล้ายกับจินตชน และก็คล้ายกับอาการหลอนเพราะอดนอนวาดรูปด้วย เอาเป็นว่า ในโลกนี้คงมีคนไม่กี่คนหรอกที่จะเชื่อฉัน และนายก็เป็นหนึ่งในคนกลุ่มนั้น ฉันเลยแอบบันทึกเรื่องนี้ไว้ให้นายอ่าน หวังว่าจะไม่หัวเราะเยาะหรือมองว่าฉันทำตัวเป็นเด็กหรอกนะ\n\nครั้งแรกที่เจ้านั่นโผล่มา เป็นตอนที่ฉันกำลังอยู่ในห้องสมุด เขาเปิดประตูเข้ามาแล้วเลือกนั่งลงตรงตำแหน่งที่ใกล้ฉันที่สุด... ก็คือที่นั่งริมหน้าต่างตรงนั้นแหละ นายยังจำได้ใช่มั้ย? มันคือที่นั่งที่เราเคยตื่นเช้าเพื่อมาแย่งชิงกันตลอดหน้าร้อน เพราะว่าในหน้าร้อนแสนระอุ ตรงนั้นจะเป็นที่เดียวที่มีเสียงจักจั่นและลมเย็นๆ พัดเข้ามา ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ว่านายจะขยันมาแย่งไปทำไม ในเมื่อร่างกายนายรับลมไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ดังนั้นสุดท้าย คนที่ได้นั่งรับลมตรงนั้นก็ยังเป็นฉันอยู่ดี\n\nหลังจากนั้นฉันก็เจอเขาอีก ทั้งในโรงอาหาร สนามกีฬา และตามโถงทางเดิน พูดตรงๆ นะ ฉันเริ่มระแวงแล้วว่า เขาอาจจะเป็นจินตชนจากภาพวาดของฉันที่กลายเป็นจริง เพราะเขาดูแข็งแรงซะขนาดนั้น แถมดูเหมือนจะมีเพื่อนฝูงมากมายด้วย... ทุกอย่างมันเหมือนกับภาพที่ฉันวาดไว้ไม่มีผิด\n\nฉันนึกว่าตัวเองจะมีความสุขกว่านี้ซะอีก หรืออันที่จริง ฉันก็มีความสุขมากจริงๆ นั่นแหละ แต่นอกจากนี้แล้ว ฉันกลับรู้สึกตื่นตระหนกอย่างบอกไม่ถูก ฉันไม่กล้าเดินเข้าไปทักทาย เพราะจู่ๆ ฉันก็พบว่า พอได้เห็นนายเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ ความจริงแล้วฉันกลับไม่รู้เลยว่า จะต้องทำยังไงเพื่อให้เรากลับมาสนิทกันได้เหมือนเดิม นายเหมือนกลายเป็นสิ่งที่อยู่ไกลเกินเอื้อมไปแล้ว... ยังไงซะ ฉันมันก็แค่ Gloraesa นี่นา นอกจากนายแล้ว ก็คงไม่มีใครมาคอยยกยอฉันว่าเป็น "คุณหนู Gloraesa คนดี" อีกแล้ว\n\nแต่ฉันอยากให้นายอาการดีขึ้นจริงๆ นะ อยากให้นายหายดีเป็นปลิดทิ้ง และสลัดคราบร่างกายขี้โรคทิ้งไป เพราะเดิมที นายก็คืออัจฉริยะด้านศิลปะ ที่ควรจะเจิดจรัสท่ามกลางสายตาของผู้คนนับหมื่นต่างหาก\n\nครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเขาคือเมื่อคืนนี้ ตรงถนนสายต้นแปะก๊วยที่เราเคยเดินเล่นด้วยกัน เขาหายลับไปในมุมมืดของใบแปะก๊วยที่แสงจันทร์ส่องไม่ถึง ราวกับว่า เขาไม่เคยมีตัวตนอยู่ตรงนั้นมาก่อน มันชวนให้ฉันคิดถึงวันที่ส่งนายกลับบ้าน คำบอกลาของนายมันประหลาดมาก เดี๋ยวก็บอกว่า "อากาศดีจัง" เดี๋ยวก็ว่า "ฟ้ามืดเร็วจัง" แล้วก็พูดว่า "คืนนี้พระจันทร์สวยดีนะ" อะไรทำนองนั้นอีก...\n\nCypreth ความจริงแล้ว ในตอนนั้นฉันแค่อยากให้นายบอกฉันมาตรงๆ เท่านั้นเอง ว่าเมื่อไหร่นายถึงจะกลับมา\n\n<i>อีกอย่างนะ... ก่อนจะไป นายโกรธเรื่องอะไรนักหนาน่ะ? ฉันก็ยอมเชื่อฟังนายแล้วขยันอ่านหนังสือให้เยอะขึ้นแล้วนี่ไงเล่า!!!</i>\n\n\n\nปล.\n\nส่วนเรื่องของเจ้านั่น ต่อมาฉันลองไปถามอาจารย์ Hein มาแล้ว อาจารย์ทำตาโตเท่าไข่ห่านแล้วพูดว่า: "เธออาจจะสร้างจินตชนขึ้นมาจริงๆ แล้วก็ได้นะ!" โอ้เทพหรรษา อาจารย์ต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ คนอย่างฉันที่จองที่นั่งอันดับบ๊วยของสายชั้นมาตลอดปีตลอดชาติเนี่ยนะ!\n\nแล้วอีกอย่างนะ นายนี่จริงๆ เลย ดันไม่ยอมทิ้งช่องทางติดต่อไว้ให้ฉันสักอย่าง! ฉันเอาจดหมายวางไว้ในลิ้นชักของนายนะ ไว้หายดีเมื่อไหร่ก็ค่อยกลับมาอ่านแล้วกัน\n\n<align="right">จาก Gloraesa มัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 7</align>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/5935124563354697873จดหมายของคืนฤดูร้อน
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/11125058217911814830จดหมายของคืนฤดูร้อน
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/13661781624621629299จดหมายของคืนฤดูร้อน
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/15497193912623327543Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/565191996
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 191996,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 656,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190022.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190022.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190022.png