BackgroundTextMap 13504109915552715426
วิกฤตจันทร์มายาเปลี่ยนโฉม แห่งปลายศตวรรษ
วิกฤตจันทร์มายาเปลี่ยนโฉม แห่งปลายศตวรรษ
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/13504109915552715426
Books
Localized evidence
วิกฤตจันทร์มายาเปลี่ยนโฉม แห่งปลายศตวรรษ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/13504109915552715426<i>รายงานการวิจัยเรื่อง "จันทร์มายา" ฉบับนี้ แม้จะขาดการระบุชื่อผู้เขียน แต่ส่วนต้นกลับเต็มไปด้วยข้อมูลที่ละเอียดถี่ถ้วน ทว่าส่วนท้ายนั้นกลับมีลักษณะการเขียนที่เร่งรีบและรวบรัดตัดตอน จึงหยิบยกบางส่วนมานำเสนอดังนี้...</i>\n\n\n<b>รายงานการสืบสวน (1)</b>\n\nผู้คนขนานนามดวงจันทร์ที่ลอยอยู่เหนือท้องฟ้าของ Planarcadia ว่าพระจันทร์แห่งปิติสุขหรือ "จันทร์มายา"\nไม่ว่าจะยามทิวาหรือราตรี ทั่วทั้ง Planarcadia ต่างอาบอยู่ใต้แสงสุกสกาวของจันทร์ดวงนี้\n\nแม้ผู้คนจะคุ้นเคยเสียจนมองข้ามการมีอยู่ของ "จันทร์มายา" แต่ก่อนที่ยานจะลงจอด เพียงแค่มองออกไปนอกหน้าต่าง ก็จะตระหนักได้ว่ามันช่างแตกต่างจากความเข้าใจทั่วไปอย่างสิ้นเชิง นี่คือดวงจันทร์ที่<color=#dbc291ff>เผยรอยยิ้ม</color>ออกมา\n...ต้องขอชี้แจงว่า: วัตถุบนท้องฟ้าใดๆ ก็ตามที่มี "สีหน้า" ล้วนไม่สามารถจัดเป็นดาวบริวารในแง่ของดาราศาสตร์ได้\nแม้ว่าผู้คนจะสัญจรไปมาภายใต้ดวงจันทร์ที่มีข้างขึ้นข้างแรมนี้ แต่ในมุมมองของผู้มาเยือนจากภายนอกอย่างผู้เขียน ก็ยังคงคิดว่ามันไม่ใช่ดวงจันทร์ที่แท้จริงอยู่ดี\n\n\n<b>รายงานการสืบสวน (3)</b>\n\n...หลังได้รับอนุมัติจากบริษัทเพิร์ลลักซ์แล้ว ในระหว่างที่รอซ่อมยาน ผู้เขียนมีโอกาสได้เข้าไปในหอจดหมายเหตุของ Planarcadia ซึ่งเป็นที่เก็บม้วนภาพและตำราโบราณเอาไว้ เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาในช่วงที่ดินแดนแห่งนี้ถูกขนานนามว่า "Benzaitengoku" แน่นอนว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดยังคงเป็น "จันทร์มายา" นั่นเอง\nตามตำราได้กล่าวว่ารอยยิ้มของ "จันทร์มายา" ไม่ได้คงอยู่เช่นนั้นโดยไม่เปลี่ยนแปลง มันเคยแสดงอารมณ์ที่หลากหลาย ทั้งโศกเศร้า เย้ยหยัน หรือวิตกกังวล ราวกับสิ่งมีชีวิตก็มิปาน\nทุกครั้งที่ "จันทร์มายา" เปลี่ยนโฉมหน้า นั่นเป็นสัญญาณว่า Planarcadia จะได้เผชิญกับเหตุการณ์สำคัญ ที่ส่งผลกระทบต่อสังคมอย่างรุนแรง ทว่าตลอดการสืบสวนหลายสิบวันของผู้เขียนในที่แห่งนี้ ก็ยังไม่พบความผิดปกติใดๆ ของมันเลย\n\n— หมายเหตุ: แม้ในทางทฤษฎีจิตไร้สำนึกร่วมจะอธิบายไว้ว่า สีหน้าของ "จันทร์มายา" เป็นการแสดงออกถึงจิตสำนึกของสรรพสิ่ง แต่ชาว Planarcadia กลับมีความเชื่อที่ต่างออกไปว่า นี่คือบุคลิกหลากแง่หลายมุมของ Aha เทพแห่งปิติสุขนั่นเอง\n\n...การดำรงอยู่ของจินตชนในแดนสุขาวดีต้องอาศัยพลังปรารถนา แม้ว่าพลังปรารถนาจะสัมพันธ์กับการขึ้นและลงของ "จันทร์มายา" ทว่าสิ่งนี้ก็ไม่สามารถอธิบายได้ง่ายๆ ว่าเป็นความเชื่อประเภทที่ว่า พระจันทร์เต็มดวงจะปลุกมนุษย์หมาป่าให้ตื่น ผู้เขียนจึงขอไปคิดหาวิธีที่เหมาะสม และผ่านการค้นคว้าอย่างถี่ถ้วนมากกว่านี้เพื่ออธิบาย...\n\n\n<b>รายงานการสืบสวน (6)</b>\n\n...ในเมื่อฉันนั่งยานมาที่นี่ ทำไมฉันไม่ลองขับยานเพื่อเข้าไปใกล้ๆ และลงจอดบน "จันทร์มายา" ดูล่ะ?\n\nนับตั้งแต่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ผู้เขียนก็เตรียมตัวมุ่งสู่ดวงจันทร์ทันที แต่สิ่งที่น่าแปลกก็คือ แทบจะไม่ต้องมีเอกสารหรือขั้นตอนอนุมัติใดๆ เลย ยานจึงออกเดินทางไปได้อย่างราบรื่น\nเมื่อมองไปยังดวงจันทร์บนท้องฟ้าคราม ขณะที่ยานเข้าไปใกล้เรื่อยๆ ความรู้สึกของฉันก็เหมือนถูกดึงดูดด้วยแรงโน้มถ่วง และพลุ่งพล่านจนควบคุมไม่ได้ ใกล้แล้ว อีกนิดเดียว...\nทว่าในเสี้ยววินาทีที่จะถึงดวงจันทร์ ผู้เขียนกลับต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า ไม่สามารถลงจอดบน "จันทร์มายา" ได้! ราวกับว่ามันเป็นเพียงแค่กระดาษชุบน้ำมัน ที่ถูกยานทะลุผ่านไปเท่านั้น...\nไม่นะ ไม่สิ ไม่น่า ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ได้?\n\nผู้เขียนตื่นขึ้นจากฝันด้วยเหงื่อเย็นท่วมตัว! จิตใต้สำนึกตระหนักได้ทันทีว่า เมื่อครู่นี้เป็นเพียงแค่ความฝัน "จันทร์มายา" ยังคงลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า พร้อมกับรอยยิ้มที่อยู่ห่างไกลจากฉันดังเดิม\nและยานของฉันก็ยังซ่อมไม่เสร็จเช่นกัน\n\nผู้เขียนหัวเราะอย่างขมขื่นท่ามกลางความเคว้งคว้าง ต้องมีเหตุผลบางอย่างที่ขัดขวางไม่ให้ผู้คนขึ้นไปบนนั้นแน่ๆ ไม่อย่างนั้นชาว Planarcadia ก็คงจะขึ้นไปกันตั้งแต่แรก และไม่เหลืออะไรให้ฉันมาสำรวจอีกแล้วสิ?\n\n\n<b>รายงานการสืบสวน (7)</b>\n\n...เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงช่วงปลายศตวรรษในปีที่ <unbreak>1999</unbreak> เช่นเดียวกับข้างขึ้นข้างแรมที่เปลี่ยนไป ผู้คนต่างกล่าวกันว่า "จันทร์มายา" ใกล้จะเต็มดวงแล้ว\nนับตั้งแต่ฝันถึงเรื่องนั้น ทุกครั้งที่ผู้เขียนจ้องมองไปยัง "จันทร์มายา" ก็มักจะเกิดความเคลือบแคลงใจ บางทีอาจจะเป็นเพียงเอฟเฟกต์ที่หลงเหลือจากฝันร้าย หรืออาจจะเป็นอาการทางจิตที่เรียกว่า "โรคกลัวดวงจันทร์"?\nหรือเพราะสืบสวนมาเป็นเวลานาน และรู้ข้อมูลมากขึ้นเรื่อยๆ จนจิตใต้สำนึกปลูกถ่ายความเคลือบแคลงใจนี้ ไปสู่สมองก็เป็นได้?\n\nงานซ่อมบำรุงยานเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผู้เขียนจึงตัดสินใจยุติการสืบสวนครั้งนี้และเดินทางออกจาก Planarcadia ก่อนที่เกมจันทร์มายาครั้งถัดไปจะมาถึง\nและคราวนี้ยานของผู้เขียนกำลังจะเคลื่อนผ่าน "จันทร์มายา" อีกครั้ง ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะใกล้มากกว่าทุกที แต่ผู้เขียนล้มเลิกความคิดที่จะเข้าใกล้มันไปแล้ว\nในขณะที่ยานขับเคลื่อนไป ผู้เขียนพลันเห็นดวงจันทร์ส่งแววตาแสนเวทนามาให้ แต่ในชั่วพริบตา "จันทร์มายา" ก็กลับมายิ้มแย้มดังเดิม\n\nฉันอาจจะจินตนาการไปเองล่ะมั้ง\n...
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/1737123553489416328วิกฤตจันทร์มายาเปลี่ยนโฉม แห่งปลายศตวรรษ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/17737599607375699629วิกฤตจันทร์มายาเปลี่ยนโฉม แห่งปลายศตวรรษ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/8603805063793447769วิกฤตจันทร์มายาเปลี่ยนโฉม แห่งปลายศตวรรษ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3376963026429714347Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/537191963
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 191963,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 623,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190022.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190022.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190022.png