Ghost
Item icon · 190018

Books

แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต

book190892

Localized evidence

Text fields

5 fields
แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต
แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/11728345003061210831
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายคนหนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่รายล้อมด้วยทุ่งข้าวสาลีสีทอง ผมของเขาสุกสกาวราวกับแสงจันทร์ เขามักจะเฝ้าฝันอยู่ใต้ต้นมะกอกใกล้แท่นบูชา Oronyx และมองดูก้อนเมฆที่แปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างอันน่ามหัศจรรย์ต่างๆ

วันหนึ่ง เมื่อท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มอมแดง เด็กชายตัวน้อยก็เห็นภูตน้อยเรืองแสง บินออกมาจากโพรงต้นมะกอก มันเหมือนดวงดาวที่กำลังกระโดดโลดเต้น และส่องแสงระยิบระยับในยามพลบค่ำ

"สวัสดี ดาวน้อย!" เด็กชายเอ่ยขึ้นเบาๆ ภูตน้อยหัวเราะคิกคัก โบกมือให้เขา แล้วมุดกลับเข้าไปในโพรงต้นไม้

เด็กชายคลานเข้าไปในโพรงต้นไม้ และพบว่าข้างในนั้นเป็นอุโมงค์เวทมนตร์! เขาคลานไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงสถานที่ที่น่าอัศจรรย์แห่งหนึ่ง... ดอกไม้ของที่นี่ร้องเพลงได้ เห็ดมีขนาดใหญ่เท่าบ้านหลังเล็ก และบนท้องฟ้าก็มีภูตน้อยเรืองแสงโบยบินอยู่เต็มไปหมด

"ยินดีต้อนรับสู่อาณาจักรของพวกเรา!" ภูตน้อยที่สวมมงกุฎดอกแดนดิไลออนพูดขึ้นอย่างร่าเริง "ฉันคือเจ้าชายละอองดาว! นายคือมนุษย์คนแรกที่ค้นพบพวกเรา!"

เด็กชายเห็นเหล่าภูตอาศัยอยู่ในโพรงต้นไม้และบ้านเห็ด พวกเขากินเพียงผลไม้ป่าและน้ำผึ้งเท่านั้น

"เมื่อฤดูหนาวมาเยือน พวกเธอหิวรึเปล่า?" เด็กชายตัวน้อยถาม

ละอองดาวพยักหน้า แสงของเขาหม่นลงเล็กน้อย "ฤดูหนาวไม่มีผลไม้ให้กิน พวกเราเลยต้องนอนหลับทั้งๆ ที่ท้องหิว"

"ฉันจะสอนพวกเธอเพาะปลูกเอง!" เด็กชายพูดอย่างกระตือรือร้น

เขานำเมล็ดพันธุ์มหัศจรรย์ที่พกมาด้วยไปปลูกในที่ที่แสงแดดสาดส่อง เหล่าภูตเบิกตากว้าง มองดูเขาหย่อนเมล็ดพันธุ์ลงดิน

"เมล็ดพันธุ์ต้องการจุมพิตจากแสงแดด และอ้อมกอดจากสายฝน พวกมันถึงจะกลายเป็นอาหารแสนอร่อย!" เด็กชายกล่าว "กาลเวลาจะทำให้เมล็ดพันธุ์เล็กๆ กลายเป็นขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่... เหมือนกับปาฏิหาริย์ของ Oronyx!"

พวกภูตปรบมือโห่ร้อง และปลูกเมล็ดพันธุ์เพิ่มตามที่เด็กชายทำ

เด็กชายยังนำหม้อวิเศษใบใหญ่มาด้วย "นี่คือหม้อมหัศจรรย์ที่ได้รับพรมา" เขาพูดจาดูลึกลับ "มันสามารถทำให้อาหารหอมหวานยิ่งกว่าเดิมได้!"

ภายใต้การสอนของเด็กชาย พวกภูตจึงรู้วิธีต้มซุป ปิ้งขนมปัง และทำขนมหวานได้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังได้รู้วิธีถนอมอาหารไว้สำหรับฤดูหนาวอีกด้วย

เพียงไม่นาน อาณาจักรภูตก็อบอวลไปด้วยความสุข ในไร่นามีผักงอกงามเต็มไปหมด และมีกลิ่นหอมลอยออกมาจากในครัว พวกภูตไม่ต้องกังวลว่าจะหิวโหยในฤดูหนาวอีกต่อไปแล้ว

เมื่อถึงเวลาจากกัน เด็กชายสัญญากับพวกภูตว่า: "เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิที่ดอกไม้บานสะพรั่ง เขาจะพาเพื่อนมาเยี่ยมอีกเยอะๆ เลย!"

พวกภูตส่งเสียงโห่ร้องยินดี และใช้ดอกไม้ที่งดงามที่สุดมาประดับตกแต่งอาณาจักร เพื่อเตรียมต้อนรับเหล่าแขกที่จะมาเยือน

"แล้วฉันจะกลับมาอีกนะ!" เด็กชายโบกมือลาพวกภูต แล้วคลานออกจากโพรงต้นไม้ไป

แต่หลังจากที่เขาจากไป พวกภูตเฝ้ารอวันแล้ววันเล่า ทว่าเขาก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย พวกภูตจุดโคมไฟหิ่งห้อยที่ไม่มีวันดับ โดยหวังว่ามันจะช่วยนำทางให้เขา พบเส้นทางมายังอาณาจักรภูต

ปัจจุบัน เมื่อแสงจันทร์สาดส่องลงบนทุ่งข้าวสาลี ก็อาจจะได้ยินเสียงเพลงกล่อมเด็กที่เหล่าภูตขับขาน

"เด็กชายตัวน้อย อย่าลืมพวกเรานะ! โปรดพาเพื่อนของเธอ หวนกลับมาที่บ้านเกิดของภูตด้วย"

ในตอนนี้ เหล่าภูตยังคงเฝ้ารอคอยอยู่ เพราะสัญญาที่เคยให้ไว้ ณ ที่แห่งนี้ไม่เคยถูกลืมเลือน
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายคนหนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่รายล้อมด้วยทุ่งข้าวสาลีสีทอง ผมของเขาสุกสกาวราวกับแสงจันทร์ เขามักจะเฝ้าฝันอยู่ใต้ต้นมะกอกใกล้แท่นบูชา Oronyx และมองดูก้อนเมฆที่แปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างอันน่ามหัศจรรย์ต่างๆ\n\nวันหนึ่ง เมื่อท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มอมแดง เด็กชายตัวน้อยก็เห็นภูตน้อยเรืองแสง บินออกมาจากโพรงต้นมะกอก มันเหมือนดวงดาวที่กำลังกระโดดโลดเต้น และส่องแสงระยิบระยับในยามพลบค่ำ\n\n"สวัสดี ดาวน้อย!" เด็กชายเอ่ยขึ้นเบาๆ ภูตน้อยหัวเราะคิกคัก โบกมือให้เขา แล้วมุดกลับเข้าไปในโพรงต้นไม้\n\nเด็กชายคลานเข้าไปในโพรงต้นไม้ และพบว่าข้างในนั้นเป็นอุโมงค์เวทมนตร์! เขาคลานไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงสถานที่ที่น่าอัศจรรย์แห่งหนึ่ง... ดอกไม้ของที่นี่ร้องเพลงได้ เห็ดมีขนาดใหญ่เท่าบ้านหลังเล็ก และบนท้องฟ้าก็มีภูตน้อยเรืองแสงโบยบินอยู่เต็มไปหมด\n\n"ยินดีต้อนรับสู่อาณาจักรของพวกเรา!" ภูตน้อยที่สวมมงกุฎดอกแดนดิไลออนพูดขึ้นอย่างร่าเริง "ฉันคือเจ้าชายละอองดาว! นายคือมนุษย์คนแรกที่ค้นพบพวกเรา!"\n\nเด็กชายเห็นเหล่าภูตอาศัยอยู่ในโพรงต้นไม้และบ้านเห็ด พวกเขากินเพียงผลไม้ป่าและน้ำผึ้งเท่านั้น\n\n"เมื่อฤดูหนาวมาเยือน พวกเธอหิวรึเปล่า?" เด็กชายตัวน้อยถาม\n\nละอองดาวพยักหน้า แสงของเขาหม่นลงเล็กน้อย "ฤดูหนาวไม่มีผลไม้ให้กิน พวกเราเลยต้องนอนหลับทั้งๆ ที่ท้องหิว"\n\n"ฉันจะสอนพวกเธอเพาะปลูกเอง!" เด็กชายพูดอย่างกระตือรือร้น\n\nเขานำเมล็ดพันธุ์มหัศจรรย์ที่พกมาด้วยไปปลูกในที่ที่แสงแดดสาดส่อง เหล่าภูตเบิกตากว้าง มองดูเขาหย่อนเมล็ดพันธุ์ลงดิน\n\n"เมล็ดพันธุ์ต้องการจุมพิตจากแสงแดด และอ้อมกอดจากสายฝน พวกมันถึงจะกลายเป็นอาหารแสนอร่อย!" เด็กชายกล่าว "กาลเวลาจะทำให้เมล็ดพันธุ์เล็กๆ กลายเป็นขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่... เหมือนกับปาฏิหาริย์ของ Oronyx!"\n\nพวกภูตปรบมือโห่ร้อง และปลูกเมล็ดพันธุ์เพิ่มตามที่เด็กชายทำ\n\nเด็กชายยังนำหม้อวิเศษใบใหญ่มาด้วย "นี่คือหม้อมหัศจรรย์ที่ได้รับพรมา" เขาพูดจาดูลึกลับ "มันสามารถทำให้อาหารหอมหวานยิ่งกว่าเดิมได้!"\n\nภายใต้การสอนของเด็กชาย พวกภูตจึงรู้วิธีต้มซุป ปิ้งขนมปัง และทำขนมหวานได้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังได้รู้วิธีถนอมอาหารไว้สำหรับฤดูหนาวอีกด้วย\n\nเพียงไม่นาน อาณาจักรภูตก็อบอวลไปด้วยความสุข ในไร่นามีผักงอกงามเต็มไปหมด และมีกลิ่นหอมลอยออกมาจากในครัว พวกภูตไม่ต้องกังวลว่าจะหิวโหยในฤดูหนาวอีกต่อไปแล้ว\n\nเมื่อถึงเวลาจากกัน เด็กชายสัญญากับพวกภูตว่า: "เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิที่ดอกไม้บานสะพรั่ง เขาจะพาเพื่อนมาเยี่ยมอีกเยอะๆ เลย!"\n\nพวกภูตส่งเสียงโห่ร้องยินดี และใช้ดอกไม้ที่งดงามที่สุดมาประดับตกแต่งอาณาจักร เพื่อเตรียมต้อนรับเหล่าแขกที่จะมาเยือน\n\n"แล้วฉันจะกลับมาอีกนะ!" เด็กชายโบกมือลาพวกภูต แล้วคลานออกจากโพรงต้นไม้ไป\n\nแต่หลังจากที่เขาจากไป พวกภูตเฝ้ารอวันแล้ววันเล่า ทว่าเขาก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย พวกภูตจุดโคมไฟหิ่งห้อยที่ไม่มีวันดับ โดยหวังว่ามันจะช่วยนำทางให้เขา พบเส้นทางมายังอาณาจักรภูต\n\nปัจจุบัน เมื่อแสงจันทร์สาดส่องลงบนทุ่งข้าวสาลี ก็อาจจะได้ยินเสียงเพลงกล่อมเด็กที่เหล่าภูตขับขาน\n\n"เด็กชายตัวน้อย อย่าลืมพวกเรานะ! โปรดพาเพื่อนของเธอ หวนกลับมาที่บ้านเกิดของภูตด้วย"\n\nในตอนนี้ เหล่าภูตยังคงเฝ้ารอคอยอยู่ เพราะสัญญาที่เคยให้ไว้ ณ ที่แห่งนี้ไม่เคยถูกลืมเลือน

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/17126663374035370385
แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต
แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/1538638801373492651
แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต
แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/9187840581965211837
แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต
แขกผู้มาเยือนอาณาจักรภูต

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/4458334740370114524

Relationships

2 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Item icon · 190018
Item iconItemCurrencyIconPath · ItemIconPath125 × 117 · 27 KBSpriteOutput/ItemIcon/190018.pngNative path
Item artwork · 190018
Item artworkItemFigureIconPath250 × 235 · 94 KBSpriteOutput/ItemFigures/190018.pngNative path

Properties

20
Source evidence
Path
ExcelOutput/ItemConfigBook.json
JSON Pointer
/467
ID
190892
Rarity
Normal
ItemDesc
{}
ItemName
{}
PileLimit
99999
UseMethod
AutoConversionItem
isVisible
true
localbook
{
  "BookID": 190892,
  "BookContent": {},
  "BookSeriesID": 563,
  "BookInsideName": {},
  "BookDisplayType": 1,
  "BookSeriesInsideID": 1,
  "LocalBookImagePath": []
}
ItemBGDesc
{}
ItemSubType
Book
PurposeType
21
ItemIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190018.png
ItemMainType
Usable
CustomDataList
[]
ReturnItemIDList
[]
itemRecordPresent
true
ItemAvatarIconPath
ItemFigureIconPath
SpriteOutput/ItemFigures/190018.png
InventoryDisplayTag
1
ItemCurrencyIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190018.png