BackgroundTextMap 17042724092974802976
หนังสือพิมพ์เรือนจำ ฉบับที่ 13
หนังสือพิมพ์เรือนจำ ฉบับที่ <unbreak>13</unbreak>
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/17042724092974802976
Books
Localized evidence
หนังสือพิมพ์เรือนจำ ฉบับที่ <unbreak>13</unbreak>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/17042724092974802976<align="center">เสียงกรีดร้อง เลือดสีสด และความบันเทิง... บทสัมภาษณ์พิเศษผู้เขียน "คืนคลั่งเลื่อยสยอง"</align>\n\nภาพยนตร์เรื่องแรกในประวัติศาสตร์ของเรือนจำ Asdana ซึ่งเขียนบท กำกับ และแสดงเองโดย Grady โดยปัจจุบัน "คืนคลั่งเลื่อยสยอง" มียอดผู้ชมทะลุหนึ่งล้านแล้ว เนื่องในโอกาสนี้ เราจึงได้มาพบกับผู้กำกับ Grady เป็นการเฉพาะ โดยหวังว่าจะได้ร่วมแบ่งปันประสบการณ์ความสำเร็จของเขา\n\n<b>นักข่าว: </b>การสร้างภาพยนตร์ฟองแห่งความฝัน ถือเป็นเทคโนโลยีล้ำสมัยอย่างหนึ่ง แต่การสร้างสิ่งประดิษฐ์แบบนี้ให้สำเร็จในเรือนจำได้ กลับเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่า ไม่ทราบว่า คุณคิดค้นเทคโนโลยีใหม่นี้ขึ้นมา โดยเริ่มต้นต้นจากศูนย์ได้อย่างไร?\n\n<b>Grady: </b>ผมได้ไอเดียนี้มาจากตอนที่ล้างหน้าน่ะ ผมพบสสารความทรงจำของแดนฝันที่หลงเหลืออยู่บนกระจก ตอนนั้นผมเลยคิดขึ้นมาได้ว่า ถึงความฝันจะควบคุมได้ยาก แต่สสารความทรงจำที่รองรับมันไว้ กลับเป็นสิ่งที่สามารถควบคุมได้\n\nถ้ามีอุปกรณ์บางอย่างที่ทำให้สสารความทรงจำ อยู่ในสภาพที่สามารถบันทึกความฝันได้อย่างเสถียร และจับภาพมันออกมาได้ เท่านี้ก็สามารถสร้างกล้องถ่ายความฝันได้แล้วไม่ใช่เหรอ? และพอดีว่าก่อนติดคุก ฉันเคยเรียนเทคนิคการซ่อมเครื่องจักรมาบ้าง ก็เลยนำอะไหล่ที่เหลือใช้ในเรือนจำมาประกอบกัน ลองทำอยู่ประมาณปีสองปี จนในที่สุดก็ทำสิ่งนี้ออกมาได้สำเร็จ\n\n<b>นักข่าว: </b>คุณเกิดความคิดที่จะถ่ายทำภาพยนตร์ในเรือนจำได้ยังไงกัน? ทั้งยังเป็นภาพยนตร์สยองขวัญด้วย\n\n<b>Grady: </b>ตอนแรกผมแค่ใช้เจ้าเครื่องนี้ มาบันทึกภาพในความฝันเฉยๆ แต่พอผ่านไปนานวันเข้าก็เริ่มรู้สึกเบื่อ ตอนนั้นจู่ๆ ███ ก็เสนอไอเดียกับผมว่า "ลองถ่ายหนังสักเรื่องเป็นไง? ไหนๆ ก็ว่างอยู่แล้วนี่" ถึงยังไงการสนุกอยู่คนเดียวมันก็น่าเบื่อ แต่ถ้าสามารถนำความตื่นเต้น มาสู่ชีวิตในเรือนจำที่น่าหดหู่ได้ละก็...\n\nช่วงแรกๆ การถ่ายทำในแดนฝันสังเคราะห์ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่ ตอนแรกฉันคิดว่าจะสามารถสร้างฉาก และท่าทางในความฝันได้ดั่งใจนึก แต่สสารความทรงจำมักจะอยู่ในสภาวะสุดขั้วสองแบบ คือ ถ้าไม่เสถียรเกินไปจนไม่ต่างอะไรกับความเป็นจริง และต้องทำอุปกรณ์การแสดงกับจัดฉากเอง ก็สับสนเกินไปจนไร้ความเสถียรเหมือนเยลลี่ ทำให้ใบหน้านักแสดงเปลี่ยนไปเก้าครั้งในหนึ่งวินาที เพราะแดนฝันควบคุมยากเกินไป หลายฉากก็เลยต้องไปจัดฉากถ่ายทำในเรือนจำจริงๆ\n\nส่วนที่ทำไมถึงเป็นหนังสยองขวัญ อย่างแรกคือต้นทุนค่อนข้างต่ำ และข้อจำกัดในการถ่ายทำก็ไม่ได้สูงนัก อย่างที่สองคือ เมื่อใช้ชีวิตอยู่ในเรือนจำกับฝันร้ายมานาน ฉันเลยคิดว่าทุกคนคงจะต้องการความตื่นเต้น ในแง่ของความบันเทิงมากกว่านี้ ส่วนอย่างสุดท้าย ทุกคนจะขำก็ได้นะ แต่เรื่องสุดท้ายที่ฉันทำก่อนเข้าคุก ก็คือการไปดูหนังสยองขวัญที่โรงภาพยนตร์ แต่ดูไปได้ครึ่งเรื่อง ก็ถูกพวกสุนัขรับใช้ขององค์กรลากตัวขึ้นยานไป ดังนั้นที่ฉันถ่ายหนังแนวนี้ อาจเป็นเพราะอยากสานต่อหนังเรื่องนั้นที่ยังดูไม่จบละมั้ง\n\n...\n\n(หนังสือพิมพ์ที่ทำขึ้นอย่างลวกๆ ซึ่งแพร่หลายอย่างมากในยุคสมัยเรือนจำ หลังจาก Ozaka ติดสินบนผู้ดูแลเรือนจำ ก็ได้รับสิทธิ์ในการจัดจำหน่าย)
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/18207322533997340954หนังสือพิมพ์เรือนจำ ฉบับที่ <unbreak>13</unbreak>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/9310240337044758127หนังสือพิมพ์เรือนจำ ฉบับที่ <unbreak>13</unbreak>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/12997508293486265763หนังสือพิมพ์เรือนจำ ฉบับที่ <unbreak>13</unbreak>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/18211623410091164812Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/459190883
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 190883,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 554,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190015.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190015.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190015.png