BackgroundTextMap 2525471157403489666
รักต้องห้ามระหว่างต้นไม้กับผีเสื้อ
รักต้องห้ามระหว่างต้นไม้กับผีเสื้อ
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/2525471157403489666
Books
Localized evidence
รักต้องห้ามระหว่างต้นไม้กับผีเสื้อ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/2525471157403489666เธอเดินทอดน่องอยู่ในทุ่งดอกไม้ พยายามมองหามุมไหนสักแห่งที่มีปีกผีเสื้ออันงดงามอยู่ แต่ก็ไม่พบตามที่หวัง\n\n"Cer ได้ยินมาว่า... ดอกไม้แต่ละดอกต่างก็มีภาษาดอกไม้ของตน"\n"โดยทั่วไปแล้ว จะเข้าใจว่าอย่างนี้ก็ไม่ผิดหรอก"\n\nแม้ได้ยินแค่เสียง แต่ไม่เห็นตัว ทว่า Cerces กลับไม่ได้ใส่ใจ และตอบลูกศิษย์ที่พิเศษที่สุดของเธอกลับไปอย่างสบายอารมณ์ พลางกวาดสายตาไปรอบๆ\n\n"แล้วภาษาดอกไม้ของเจ้าคืออะไร?"\n"น่าเสียดายที่ข้าไม่ใช่ดอกไม้ แต่เป็นต้นไม้"\n"อืม..."\n\nเห็นได้ชัดว่า คำตอบนี้ไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกพอใจ เสียงชะงักงันไม่พอใจปนเสียดายดังมาให้ได้ยิน เธอจึงได้แต่ต้องกล่าวเสริมอีกประโยคหนึ่งว่า\n\n"เอ่อ ถ้าจะให้เปรียบเทียบ... ก็คงเป็น 'สติปัญญา' ละมั้ง"\n\nแต่จุดประสงค์ก็เกือบจะสมบูรณ์แล้ว น่าจะอยู่แถวนี้สินะ? ต่อไปคงต้องหาเหยื่อล่อเธอออกมา\n\n"...ทั้งมีสติปัญญา แต่ก็เพ้อฝันในขณะเดียวกัน?"\n"นั่น... อาจเป็นเพราะข้า... จำศีลได้? เจ้าดูสิ ในห้วงฝันอันยาวนาน ข้าเคยให้สัญญากับคนรักมานับไม่ถ้วนเลยนะ"\n"...จริงเหรอ?"\n\nสาวน้อยเจ้าของปีกผีเสื้อที่ลุกพรวดจากพุ่มไม้ตรงหน้า Cerces ทำเอาฝ่ายหลังอึ้งเล็กน้อย เพราะในเวลานี้ ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนนั้นแทบจะเป็นศูนย์\nเมื่อได้จดจ้องใบหน้าของ Mnestia ในระยะประชิด และปรายตาเห็นแสงสะท้อนจากมุมปากอีกฝ่าย ริ้วแดงก็ได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ Cerces อย่างที่คนนอกยากจะสังเกตเห็น\nแน่นอนว่า ความหวั่นไหวนั้นเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น หลังจากนั้น Cerces ก็ใช้มือทั้งสองข้างโอบเอวของหญิงสาว แล้วค่อยๆ ดึงตัวเธอออกมาจากพุ่มดอกไม้ ราวกับการถอนหัวไชเท้า\n\n"แน่นอนว่าไม่จริง จับเจ้าได้แล้ว"\n\nเมื่อวางเธอลงบนพื้น ร่างจำแลงของต้นไม้ยักษ์ก็ใช้ขอบใบไม้ลูบปีกผีเสื้อเบาๆ เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายกลับสู่สภาพปกติดีแล้ว จึงค่อยๆ ถอนสัมผัสออกไป\n"เพราะงั้น... ตอนนี้เจ้าจะยอมบอกได้รึยัง? ทำไมถึงต้องหลบหน้าข้าด้วย?"\n"..."\n\n"พวกเจ้าอย่ามาเล่นซนกันในสวน Antila ของข้าได้รึเปล่า?"\nเสียงเย็นเยียบดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของทั้งสอง เห็นได้ชัดว่า สำหรับเจ้าของทุ่งดอกไม้ ผู้เป็นร่างจำแลงของความตายแล้ว บรรยากาศที่มีชีวิตชีวาแบบนี้ เป็นสิ่งที่เปรียบเสมือนศัตรูตามธรรมชาติอย่างแท้จริง\n\n"ขอโทษนะ... พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้แหละ ขอบคุณท่าน Thanatos ที่ยินดีรับฟังข้าระบายความในใจนะ Cer พวกเรากลับไปที่ลานพฤกษ์กันก่อนเถอะ"\n"อืม... ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะ Thanatos"\n"พวกเจ้าสองคนนี่ช่าง... เฮ้อ คือว่านะ Cerces"\n"...?"\n"...เจ้าก็ควรจะรู้ตัวสักทีไหม?"\n\nความขมขื่นแผ่ซ่านไปทั่วปากอีกครั้ง Cerces ไม่ได้พูดอะไรออกมา เธอเพียงแค่พยักหน้า และบอกลาเพื่อนเก่าเท่านั้น\n\nตลอดทางที่กลับไปยังลานพฤกษ์ Mnestia นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา หลังจาก Cerces ลองถามครั้งหนึ่งแล้วแต่ไม่ได้รับคำตอบ เธอก็ยากที่จะหาจังหวะปริปากได้อีก สุดท้ายจึงทำได้เพียงจดจ่อกับเส้นทางที่เดินอยู่\n\n...เสียงสนทนาซุบซิบที่ดังแว่วมา ช่างชวนให้หงุดหงิดงุ่นง่าน\n\n"อัจฉริยะ... แล้วยังไง? เธอก็เหมือนกับ..."\n"น่ากลัวจัง..."\n\nเจ้าของร่างน่าเคารพยำเกรงเดินจ้ำอ้าวเข้ามาหา นั่นคือ ███ ผู้ที่เป็นต้นตอของความหงุดหงิดนั้น\nMnestia ส่งยิ้มให้ Cerces แล้วหันหลังเดินจากไป\n\n███ ทอดสายตาคมกริบมองไปยังทิศทางที่สาวน้อยปีกผีเสื้อเดินจากไป แล้วจึงหันกลับมามอง Cerces\n\nเริ่มจากการรายงานเรื่องงาน ต่อด้วยการคุยเล่นที่น่าเบื่อ แล้วยกระดับเป็นการถกเถียงที่ราวกับด่าทอว่าร้ายกัน...\n\n"เจ้าจะไปเข้าใจอะไร..."\n"ข้าไม่จำเป็นต้องเข้าใจอะไรทั้งนั้น ข้าขอพูดตรงๆ เลยแล้วกัน Cerces..."\n"การมีความรักกับลูกศิษย์ ซ้ำยังเป็นผลงานรังสรรค์ที่ตนสร้างขึ้นเนี่ย เจ้าไม่รู้สึกว่ามันแปลกบ้างหรือ...!"\n"เพียะ!"\nนี่เป็นครั้งแรกที่ร่างจำแลงแห่งเหตุผล ปล่อยให้อารมณ์เข้าครอบงำความคิดของตัวเอง สัมผัสจากฝ่ามือที่หลงเหลืออยู่ ช่างเจ็บปวดราวกับจะแผดเผาหัวใจของต้นไม้\n\nไม่ไกลออกไปนัก เสียงวิ่งที่ทั้งคุ้นเคยแต่ก็ไม่คุ้นหูดังขึ้น เดิมที Cerces อยากจะวิ่งตามไปทันที แต่คำพูดที่ยังดังก้องอยู่ในหู กลับทำให้เท้าของเธอหยุดชะงัก\nสติของเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ภาพของหญิงสาวปรากฏขึ้นในหัวของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะเลือนหายไปอีกครั้ง\n\nเธอตัดสินใจว่าจะยุติเรื่องราวลงที่นี่ ในตอนที่ผ่านยามปิดม่านไปสามครั้งแล้ว\nร่างจำแลงของต้นไม้ยักษ์เดินไปยังรังไหมสีทอง เอ่ยเรียกชื่อของคนสำคัญ แต่แล้ว การเคลื่อนไหวของเธอก็หยุดนิ่งราวกับถูกแช่แข็งเอาไว้\n\n...ไม่มีร่องรอยที่สาวน้อยปีกผีเสื้อเคยอาศัยอยู่ที่นี่หลงเหลืออยู่เลย\nข้อความบนโต๊ะใบไม้คือจดหมายรักฉบับแรก และก็ฉบับสุดท้ายที่หญิงสาวเขียนให้กับเธอ\n\n"ข้ารักเจ้า Cer ส่วนของขวัญจบการศึกษา ข้าได้รับมันมาแล้ว ดังนั้น ได้โปรดลืมข้าไปเสียเถิด"
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/15821080485388472566รักต้องห้ามระหว่างต้นไม้กับผีเสื้อ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/11044145593456276890รักต้องห้ามระหว่างต้นไม้กับผีเสื้อ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/6844239842560785930รักต้องห้ามระหว่างต้นไม้กับผีเสื้อ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/4699970534054037514Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/457190882
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 190882,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 553,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190017.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190017.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190017.png