Ghost
Item icon · 190018

Books

ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila

book190868

Localized evidence

Text fields

5 fields
ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila
ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/6067784533646886299
...

เขาปัดเศษฝุ่นที่ตกอยู่บนตัว จัดเสื้อผ้าและยืดตัวตรง เตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับอินทรียักษ์

"หึ แค่เอาชนะ Georios ผู้เงียบขรึมได้ ก็คิดว่าตัวเองเก่งกล้าสามารถแล้วงั้นหรือ? เจ้ามนุษย์เอ๋ย ข้าขอแนะนำเจ้า..."

ราชาเทพยังคงนิ่งขรึม และจ้องมองดวงตานับพันของ Aquila เขาค่อยๆ ยกแขนขวาขึ้น และชิดนิ้วทั้งสี่เข้าด้วยกัน จากนั้นก็กวักมือเบาๆ ใส่สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาตรงหน้า

"โอหัง! เจ้าจะต้องชดใช้ให้กับความอวดดีอย่างสาสม!"

ความโกรธเกรี้ยวของ Aquila ปะทุขึ้น ร่างมหึมาของเขาเดือดพล่าน ปีกทั้งคู่กระพือด้วยความเร็วที่ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า! ทันใดนั้น ขนนกนับพันก็พวยพุ่ง เข้าหาราชาเทพราวกับดาบอันแหลมคม!

อย่างที่เรารู้กัน ขนนกของไททันแห่งท้องนภาสามารถทะลวงเหล็กได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงร่างกายของมนุษย์ธรรมดา จำนวนของมันมหาศาล และไม่มีทางหลบพ้น!

พายุดาบโหดเหี้ยมพัดกระหน่ำมาตรงหน้า เวลาราวกับได้หยุดนิ่ง! Aquila เสริมปฏิกิริยาตอบสนองของตนให้แกร่งยิ่งขึ้น เพื่อคาดเดาการเคลื่อนไหวของหัวขโมยจอมเหิมเกริมผู้นี้

เมื่อเห็นว่าราชาเทพเปลี่ยนท่าทาง Aquila ก็ลอบคิดในใจ... อีกฝ่ายมีแค่สองตัวเลือก! ไม่ขยับไปทางซ้ายหรือหลบไปทางขวา ก็หยุดอยู่กับที่แล้วป้องกันเต็มกำลัง แต่ไม่ว่าจะเป็นทางเลือกไหน ก็ไร้ประโยชน์! ดาบขนนกเคลื่อนที่ไปตามทิศทางลม ไม่ว่าเขาจะหลบเร็วแค่ไหน มันก็จะตามเขาไปอยู่ดี!

...แต่ใครเล่าจะไปคาดคิดว่า ราชาเทพไม่คิดที่จะหลบเลยสักนิด! เขายืมแรงพุ่งตัวไปข้างหน้า และใช้นิ้วทั้งสองข้างคว้าดาบขนนกที่พุ่งมา จากนั้นก็พลิกตัว และขว้างมันออกไปด้วยความเร็วเสียง...

ดาบขนนกหันไปตามแรง และพุ่งเข้าไปในส่วนลึกของพายุ มันกระแทกเข้ากับขนนกเหล็กอีกอันอย่างจัง...

"กึง!"

ขนนกหักเหทิศทางไปสองข้างเมื่อปะทะกัน และต่างชนกับขนนกอื่นๆ ส่งผลให้วิถีพุ่งของมันเปลี่ยนไปอีก!

"กึง!!!"

เสียงกระทบของขนนกดังเป็นจังหวะไม่สม่ำเสมอ จนกระทั่งพลังของขนนกชิ้นสุดท้ายถูกทำลาย และกระจายไปในอากาศ! ราชาเทพใช้ขนนกที่ชิงมาเพียงอันเดียว ก็สามารถทำลายกองทัพดาบขนนกทั้งหมดได้!

Aquila ตกตะลึง! มนุษย์ธรรมดาเพียงคนเดียวจะมีทักษะที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ได้ยังไง?
แต่เขาเป็นถึงร่างเทพ และไม่ได้ตื่นตระหนกกับเรื่องนี้ ฉวยจังหวะใช้ขนนกที่กระจัดกระจายมาบดบังสายตาอีกฝ่าย จากนั้นก็ใช้กรงเล็บอันแหลมคม ราวกับดาบเหล็กยักษ์ตวัดลงมาเพื่อจบการต่อสู้...

"ตู้ม!!"

กรงเล็บยักษ์พุ่งเข้าไปที่ตำแหน่งของราชาเทพ พื้นเกิดหลุมขนาดใหญ่เพราะแรงกระแทก!
ไม่สิ! Aquila คิดในใจ สัมผัสนี้มันแปลกๆ... พลาดงั้นรึ? หรือว่า...
เขาเพ่งสายตามอง ไม่ว่าอย่างไรก็คิดไม่ถึงเลยว่า กรงเล็บแหลมที่ใหญ่กว่าราชาเทพเป็นหลายเท่านั้น กลับถูกมนุษย์ผู้นี้คว้าจับไว้ได้อย่างสบายๆ เหมือนกำลังถือช้อนส้อมอย่างไรอย่างนั้น!

ขนนกสีขาวปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า คล้ายกับเติมแต่งสีสันประหลาดแก่สมรภูมิอันน่าสะพรึงกลัว อินทรียักษ์ที่แสนเย่อหยิ่ง กลับตกอยู่ในภวังค์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนนับพันปี มันพึมพำว่า:

"เป็นไปไม่ได้! ต่อให้สู้กับ Georios เขาก็ทำได้แค่หลบกรงเล็บเหล็กของข้าเท่านั้น... นะ...นี่เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่!!!"

"ท่านรู้คำตอบตั้งแต่แรกแล้วมิใช่หรือ? ข้าก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาๆ เท่านั้น"

"เจ้ามันสมควรตาย...!!!"

Aquila พยายามดึงกรงเล็บกลับ แต่ภายใต้การคว้าจับของราชาเทพ เขาไม่อาจขยับเขยื้อนได้ราวกับถูกแช่แข็ง สีหน้าของเขาดูย่ำแย่ถึงขีดสุด...

เมื่อเห็นเช่นนี้ ราชาเทพจึงยิ้มออกมา เขากำนิ้วมือข้างที่ว่างไว้แน่น จากนั้นก็ใช้ความเร็วที่ไม่อาจวิเคราะห์ได้ด้วยสายตาของไททัน...

และปล่อยหมัดออกไปเต็มแรง...

"ตู้ม!!!!!"

ทันใดนั้นร่างศักดิ์สิทธิ์ก็แตกสลายในทันที!

ความแรงของคลื่นพลังทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือน ม่านกำแพงที่ทำจากโลหะศักดิ์สิทธิ์เกิดรอยร้าว วิหารศักดิ์สิทธิ์เองก็กำลังจะถล่มลงมา!

หลังจากนั้น โลกก็ไม่มีสวรรค์อีกต่อไป! ผู้คนใน Amphoreus ไม่ต้องทนอยู่กับการเป็นทาสของท้องนภาอีกต่อไป! และทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นได้ด้วยการโจมตีอันทรงพลังของราชาเทพ ในหมัดเดียว!

ทวยเทพไททันจากแดนไกล รับรู้ได้ถึงความพ่ายแพ้ของพรรคพวก จึงส่งเสียงคำรามอันโกรธเกรี้ยวออกมา... ไม่มีใครหยุดเขาได้เลยหรือ? ต้องทำอย่างไรจึงจะสั่นคลอนการเดินหน้าของเขาได้??

พวกเขาไม่รู้เลยว่า แม้ผู้แข็งแกร่งอย่างราชาเทพ ก็ยังถูกผูกมัดด้วยความปรารถนาของมนุษย์อยู่ดี...

เขาจัดเสื้อผ้าของตนให้เป็นระเบียบ เหมือนก่อนเริ่มต่อสู้

"...ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านมาถึงจุดจบแล้ว Aquila... ท่านแข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งสมชื่อไททันแห่งท้องนภา"

เขาเดินออกจากวิหาร โดยไม่สนใจกำแพงหินที่กำลังพังทลายด้านหลัง ฝีเท้าของเขาสงบนิ่ง แต่ไม่อาจปกปิดสีหน้าที่ผิดหวังไว้ได้

"แต่ข้อบกพร่องเดียวของท่านก็คือ ไม่อาจทำให้ข้าพอใจได้"


...ตอนต่อไป "ศึกปะทะ Nikador" (งดตอนใหม่ในฉบับหน้า)
...\n\nเขาปัดเศษฝุ่นที่ตกอยู่บนตัว จัดเสื้อผ้าและยืดตัวตรง เตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับอินทรียักษ์\n\n"หึ แค่เอาชนะ Georios ผู้เงียบขรึมได้ ก็คิดว่าตัวเองเก่งกล้าสามารถแล้วงั้นหรือ? เจ้ามนุษย์เอ๋ย ข้าขอแนะนำเจ้า..."\n\nราชาเทพยังคงนิ่งขรึม และจ้องมองดวงตานับพันของ Aquila เขาค่อยๆ ยกแขนขวาขึ้น และชิดนิ้วทั้งสี่เข้าด้วยกัน จากนั้นก็กวักมือเบาๆ ใส่สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาตรงหน้า\n\n"โอหัง! เจ้าจะต้องชดใช้ให้กับความอวดดีอย่างสาสม!"\n\nความโกรธเกรี้ยวของ Aquila ปะทุขึ้น ร่างมหึมาของเขาเดือดพล่าน ปีกทั้งคู่กระพือด้วยความเร็วที่ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า! ทันใดนั้น ขนนกนับพันก็พวยพุ่ง เข้าหาราชาเทพราวกับดาบอันแหลมคม!\n\nอย่างที่เรารู้กัน ขนนกของไททันแห่งท้องนภาสามารถทะลวงเหล็กได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงร่างกายของมนุษย์ธรรมดา จำนวนของมันมหาศาล และไม่มีทางหลบพ้น!\n\nพายุดาบโหดเหี้ยมพัดกระหน่ำมาตรงหน้า เวลาราวกับได้หยุดนิ่ง! Aquila เสริมปฏิกิริยาตอบสนองของตนให้แกร่งยิ่งขึ้น เพื่อคาดเดาการเคลื่อนไหวของหัวขโมยจอมเหิมเกริมผู้นี้\n\nเมื่อเห็นว่าราชาเทพเปลี่ยนท่าทาง Aquila ก็ลอบคิดในใจ... อีกฝ่ายมีแค่สองตัวเลือก! ไม่ขยับไปทางซ้ายหรือหลบไปทางขวา ก็หยุดอยู่กับที่แล้วป้องกันเต็มกำลัง แต่ไม่ว่าจะเป็นทางเลือกไหน ก็ไร้ประโยชน์! ดาบขนนกเคลื่อนที่ไปตามทิศทางลม ไม่ว่าเขาจะหลบเร็วแค่ไหน มันก็จะตามเขาไปอยู่ดี!\n\n...แต่ใครเล่าจะไปคาดคิดว่า ราชาเทพไม่คิดที่จะหลบเลยสักนิด! เขายืมแรงพุ่งตัวไปข้างหน้า และใช้นิ้วทั้งสองข้างคว้าดาบขนนกที่พุ่งมา จากนั้นก็พลิกตัว และขว้างมันออกไปด้วยความเร็วเสียง...\n\nดาบขนนกหันไปตามแรง และพุ่งเข้าไปในส่วนลึกของพายุ มันกระแทกเข้ากับขนนกเหล็กอีกอันอย่างจัง...\n\n"กึง!"\n\nขนนกหักเหทิศทางไปสองข้างเมื่อปะทะกัน และต่างชนกับขนนกอื่นๆ ส่งผลให้วิถีพุ่งของมันเปลี่ยนไปอีก!\n\n"กึง!!!"\n\nเสียงกระทบของขนนกดังเป็นจังหวะไม่สม่ำเสมอ จนกระทั่งพลังของขนนกชิ้นสุดท้ายถูกทำลาย และกระจายไปในอากาศ! ราชาเทพใช้ขนนกที่ชิงมาเพียงอันเดียว ก็สามารถทำลายกองทัพดาบขนนกทั้งหมดได้!\n\nAquila ตกตะลึง! มนุษย์ธรรมดาเพียงคนเดียวจะมีทักษะที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ได้ยังไง?\nแต่เขาเป็นถึงร่างเทพ และไม่ได้ตื่นตระหนกกับเรื่องนี้ ฉวยจังหวะใช้ขนนกที่กระจัดกระจายมาบดบังสายตาอีกฝ่าย จากนั้นก็ใช้กรงเล็บอันแหลมคม ราวกับดาบเหล็กยักษ์ตวัดลงมาเพื่อจบการต่อสู้...\n\n"ตู้ม!!"\n\nกรงเล็บยักษ์พุ่งเข้าไปที่ตำแหน่งของราชาเทพ พื้นเกิดหลุมขนาดใหญ่เพราะแรงกระแทก!\nไม่สิ! Aquila คิดในใจ สัมผัสนี้มันแปลกๆ... พลาดงั้นรึ? หรือว่า...\nเขาเพ่งสายตามอง ไม่ว่าอย่างไรก็คิดไม่ถึงเลยว่า กรงเล็บแหลมที่ใหญ่กว่าราชาเทพเป็นหลายเท่านั้น กลับถูกมนุษย์ผู้นี้คว้าจับไว้ได้อย่างสบายๆ เหมือนกำลังถือช้อนส้อมอย่างไรอย่างนั้น!\n\nขนนกสีขาวปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า คล้ายกับเติมแต่งสีสันประหลาดแก่สมรภูมิอันน่าสะพรึงกลัว อินทรียักษ์ที่แสนเย่อหยิ่ง กลับตกอยู่ในภวังค์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนนับพันปี มันพึมพำว่า:\n\n"เป็นไปไม่ได้! ต่อให้สู้กับ Georios เขาก็ทำได้แค่หลบกรงเล็บเหล็กของข้าเท่านั้น... นะ...นี่เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่!!!"\n\n"ท่านรู้คำตอบตั้งแต่แรกแล้วมิใช่หรือ? ข้าก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาๆ เท่านั้น"\n\n"เจ้ามันสมควรตาย...!!!"\n\nAquila พยายามดึงกรงเล็บกลับ แต่ภายใต้การคว้าจับของราชาเทพ เขาไม่อาจขยับเขยื้อนได้ราวกับถูกแช่แข็ง สีหน้าของเขาดูย่ำแย่ถึงขีดสุด...\n\nเมื่อเห็นเช่นนี้ ราชาเทพจึงยิ้มออกมา เขากำนิ้วมือข้างที่ว่างไว้แน่น จากนั้นก็ใช้ความเร็วที่ไม่อาจวิเคราะห์ได้ด้วยสายตาของไททัน...\n\nและปล่อยหมัดออกไปเต็มแรง...\n\n"ตู้ม!!!!!"\n\nทันใดนั้นร่างศักดิ์สิทธิ์ก็แตกสลายในทันที!\n\nความแรงของคลื่นพลังทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือน ม่านกำแพงที่ทำจากโลหะศักดิ์สิทธิ์เกิดรอยร้าว วิหารศักดิ์สิทธิ์เองก็กำลังจะถล่มลงมา!\n\nหลังจากนั้น โลกก็ไม่มีสวรรค์อีกต่อไป! ผู้คนใน Amphoreus ไม่ต้องทนอยู่กับการเป็นทาสของท้องนภาอีกต่อไป! และทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นได้ด้วยการโจมตีอันทรงพลังของราชาเทพ ในหมัดเดียว!\n\nทวยเทพไททันจากแดนไกล รับรู้ได้ถึงความพ่ายแพ้ของพรรคพวก จึงส่งเสียงคำรามอันโกรธเกรี้ยวออกมา... ไม่มีใครหยุดเขาได้เลยหรือ? ต้องทำอย่างไรจึงจะสั่นคลอนการเดินหน้าของเขาได้??\n\nพวกเขาไม่รู้เลยว่า แม้ผู้แข็งแกร่งอย่างราชาเทพ ก็ยังถูกผูกมัดด้วยความปรารถนาของมนุษย์อยู่ดี...\n\nเขาจัดเสื้อผ้าของตนให้เป็นระเบียบ เหมือนก่อนเริ่มต่อสู้\n\n"...ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านมาถึงจุดจบแล้ว Aquila... ท่านแข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งสมชื่อไททันแห่งท้องนภา"\n\nเขาเดินออกจากวิหาร โดยไม่สนใจกำแพงหินที่กำลังพังทลายด้านหลัง ฝีเท้าของเขาสงบนิ่ง แต่ไม่อาจปกปิดสีหน้าที่ผิดหวังไว้ได้\n\n"แต่ข้อบกพร่องเดียวของท่านก็คือ ไม่อาจทำให้ข้าพอใจได้"\n\n\n...ตอนต่อไป "ศึกปะทะ Nikador" (งดตอนใหม่ในฉบับหน้า)

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/8715512135362042922
ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila
ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/3702935046783612988
ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila
ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/5088557490893492655
ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila
ราชาเทพหมัดเดียว: บท Aquila

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/5569512318000895710

Relationships

3 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Item icon · 190018
Item iconItemCurrencyIconPath · ItemIconPath125 × 117 · 27 KBSpriteOutput/ItemIcon/190018.pngNative path
Item artwork · 190018
Item artworkItemFigureIconPath250 × 235 · 94 KBSpriteOutput/ItemFigures/190018.pngNative path

Properties

20
Source evidence
Path
ExcelOutput/ItemConfigBook.json
JSON Pointer
/443
ID
190868
Rarity
Normal
ItemDesc
{}
ItemName
{}
PileLimit
99999
UseMethod
AutoConversionItem
isVisible
true
localbook
{
  "BookID": 190868,
  "BookContent": {},
  "BookSeriesID": 539,
  "BookInsideName": {},
  "BookDisplayType": 1,
  "BookSeriesInsideID": 1,
  "LocalBookImagePath": []
}
ItemBGDesc
{}
ItemSubType
Book
PurposeType
21
ItemIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190018.png
ItemMainType
Usable
CustomDataList
[]
ReturnItemIDList
[]
itemRecordPresent
true
ItemAvatarIconPath
ItemFigureIconPath
SpriteOutput/ItemFigures/190018.png
InventoryDisplayTag
1
ItemCurrencyIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190018.png