BackgroundTextMap 1000448227205174696
ศาสตราจารย์ของฉัน ไม่ได้ขี้อายขนาดนั้น
ศาสตราจารย์ของฉัน ไม่ได้ขี้อายขนาดนั้น
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/1000448227205174696
Books
Localized evidence
ศาสตราจารย์ของฉัน ไม่ได้ขี้อายขนาดนั้น
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/1000448227205174696"ขอโทษที่มาสายนะ!"\nฉันใช้พลังของบุปผาหยั่งรู้เพื่อปีนข้ามเถาวัลย์ พร้อมวิ่งหน้าตั้งไปที่หน้าห้องเรียน ก่อนจะเปิดประตูอย่างประหม่า เพียงเพื่อสบตากับบุคคลที่ฉันนัดไว้\nศาสตราจารย์ผู้ที่เพิ่งพ้นอายุสามสิบ กำลังเอนกายพิงกระดานหินบรรยายอย่างผ่อนคลาย เสื้อคลุมนักวิชาการเปล่งประกายเจิดจ้า ท่ามกลางแสงสลัวของราตรีนิรันดร์ รอบตัวแผ่ซ่านบรรยากาศที่ใกล้เคียงกับความศักดิ์สิทธิ์ออกมา\n\n"หืม? แค่คาบแรกก็สายแล้วงั้นเหรอ ดูท่าคงอยากมีคนไปพบ Thanatos แล้วสินะ..."\nพูดอีกอย่างก็คือ นี่เป็นครั้งแรกที่เราเรียนกันแบบตัวต่อตัว แต่คนที่เปิดมาครั้งแรกก็ทำพลาดเลยอย่างฉัน แม้แต่ Cerces ยังรู้สึกขายหน้าแทน\nโชคดีที่ฉันคิดแผนรับมือเอาไว้แล้ว...\n\n"ขอโทษด้วยศาสตราจารย์ ฉันยินดีทำทุกอย่างเพื่อชดเชยเลย!"\n"ทุกอย่าง?"\n"เอ่อ... ยะ...ยังไงก็ช่วยเห็นใจฉันด้วยเถอะ..."\nหลังจากได้ยินคำพูดนี้ ศาสตราจารย์ก็เผยยิ้มทรงเสน่ห์ออกมา\n\n"งั้นคุณมาสอนฉันหน่อย"\n"ว่ายังไงนะ ศาสตราจารย์?"\n"ฉันอยากให้คุณแจกแจงประเด็นต่างๆ ในวิทยานิพนธ์เล่มนี้ ทีละคำ และอธิบายให้ฉันฟังอย่างช้าๆ"\nถึงที่นี่จะไม่มีกระจก แต่ฉันก็เดาได้ว่าใบหน้าของฉันคงแดงก่ำ เพราะการจู่โจมอันฉับพลันแบบนี้แน่ๆ\n\n"เอ่อ ศาสตราจารย์... ฉันยังเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานอยู่ ให้ทำเรื่องแบบนี้มันดูจะเร็วไปหรือเปล่า?"\n"ฮึ่ม... กว่าฉันจะรวบรวมความกล้าพูดออกไปมันไม่ง่ายเลยนะ! คุณอยากให้ฉันเตรียมการบรรยายมาแบบเสียเปล่าหรือไง? คนเซ่อ!"\n"อย่างน้อย... อย่างน้อยก็รอให้เลิกเรียนก่อนดีมั้ย!"\n"ในเมื่อคุณพูดแบบนี้ งั้นก็ได้ แต่อย่าลืมล่ะว่า ฉันยังไม่ยกโทษให้หรอกนะ... วันนี้เราจะเรียนเรื่องอะไรก่อนดี?"\n"หรือจะดูวารสารวิชาการรอบนี้ก่อน? เหมือนจะมีวิจัยตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับรูปแบบของจำนวนธรรมชาติ"\n"ฟังดูน่าสนใจดีนี่ เอาล่ะ รีบมาดูกันเถอะ"\n\nบทความวิจัยมีคุณค่ามหาศาล แต่ฉันไม่เข้าใจหลักการของมันเลยสักนิด เพราะฉันไม่สามารถละสายตา จากดวงตาที่เฉียบแหลมของศาสตราจารย์ได้เลย\nท่าทางเวลาเขาหมกมุ่นอยู่กับตัวเลขนั้นดูมีเหตุผลมาก สมกับเป็นศาสตราจารย์ที่ฉันให้ความเคารพ\n\nหลังจากนั้นเราก็ได้เรียนรู้อะไรมากมาย เราเดินชมนิทรรศการวรรณกรรมดั้งเดิม และสนใจความศรัทธาในไททันใหม่ๆ เหมือนคนหิวกระหาย สุดท้ายเราก็จมอยู่ในความฝันที่ถักทอ โดยผลงานล่าสุดของสำนักภาชนะจิต จนลืมทุกสิ่งไปอย่างสิ้นเชิง...\n\nเสียงนาฬิกาดังขึ้นในยามปิดม่าน เรามองหน้ากัน เลิกเรียนแล้วสินะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันไม่พอใจกับเวลาที่ดูจะไหลไปเป็นเส้นตรง แต่ฉันก็ยังไม่อาจเข้าไปแทรกแซงมันได้อยู่ดี\nศาสตราจารย์มองมาที่ฉันแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ แล้วก็พึมพำว่า:\n\n"เอาวิทยานิพนธ์ออกมาสิ... ฉันจะแก้ให้"\n"ได้จริงๆ งั้นเหรอ?"\n"อืม คุณเป็นนักเรียนที่ฉันภาคภูมิใจ ฉันตั้งใจแบบนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว"\n"ศาสตราจารย์..."\n"ฉันขอทำความเข้าใจในความคิด การวิจัยและทุกอย่าง... ของคุณทีนะ"\nไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากกว่านี้ ผู้แสวงหาเหตุผลทั้งสอง เริ่มต้นการสำรวจความรู้โดยสัญชาตญาณ\nพวกเราในตอนนี้คงยังคิดไม่ถึงว่า หลังจากจบคาบเรียนนี้ไป ในกิตติกรรมประกาศของวิทยานิพนธ์ จะมีอีกชื่อหนึ่งเพิ่มขึ้นมา และสุดท้าย นี่จึงกลายเป็นสาเหตุให้เราก่อตั้งสัมมนาวิชาการขึ้นมา
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/492543246417786060ศาสตราจารย์ของฉัน ไม่ได้ขี้อายขนาดนั้น
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/15927363801479925314ศาสตราจารย์ของฉัน ไม่ได้ขี้อายขนาดนั้น
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/6070396382953734234ศาสตราจารย์ของฉัน ไม่ได้ขี้อายขนาดนั้น
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3797352196271991231Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/442190867
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 190867,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 538,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190018.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190018.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190018.png