BackgroundTextMap 16707389739155302697
ชุดบทความเคล้าน้ำตา
ชุดบทความเคล้าน้ำตา
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/16707389739155302697
Books
Localized evidence
ชุดบทความเคล้าน้ำตา
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/16707389739155302697<i>หมายเหตุจากบรรณาธิการ: เล่มนี้ถูกเรียบเรียงขึ้นโดยนักวิชาการ Kyros ซึ่งเนื้อหาทั้งหมดเป็นเรื่องจริงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของลานพฤกษ์ และถูกเก็บรักษาโดยต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ Cerces ขอให้แสงสว่างแห่งปัญญาและเหตุผล คงอยู่ตลอดไป</i>\n\n<align="center">สถาบันนิรันดร์</align>\nหลายรุ่งสางที่ผ่านมา พวกเราเอาแต่ท่องคำสอนของ Thalesus อยู่บนบันไดของลานเมตตา น้ำค้างยามเช้าควบแน่นอยู่บนใบไม้ แล้วหยดลงบนหน้ากระดาษของเรา ในเวลานั้นฉันมักจะรู้สึกว่า หยดน้ำเหล่านี้จะต้องมีประกายแห่งปัญญาแฝงอยู่แน่นอน ราวกับ Cerces ได้สร้างหยดน้ำค้างให้แก่ความคิดใหม่ทุกประการ\nพอมาคิดดูแล้ว น้ำค้างหยดนั้นอาจจะแฝงอัตลักษณ์เทพเอาไว้จริงๆ ก็ได้ ไม่อย่างนั้นทำไมเราถึงได้มีวันเวลาอันยาวนานและสวยงาม กับลานพฤกษ์แห่งนี้ได้ล่ะ? แล้วทำไมนักวิชาการที่โง่เขลาที่สุด ถึงได้ค่อยๆ เกิดความเข้าใจขึ้นมา ภายใต้การคุ้มครองของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ได้ล่ะ?\n\n<align="center">ชั้นเรียนสุดท้าย</align>\nเดิมทีวันนั้นเป็นชั้นเรียนธรรมดาๆ พวกเรากำลังพูดคุยกันในลานล่าดารา ถึงเรื่องความแตกต่างทางความคิดของสำนักภาชนะจิตกับสำนักเคลื่อนศิลา ว่าอารมณ์อยู่เหนือเหตุผล หรือเหตุผลก่อให้เกิดอารมณ์\nแล้วทันใดนั้นก็มีคนตะโกนว่า: "ดูข้างบนสิ นั่นอะไรน่ะ?!"\nทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นกลุ่มดาวเริ่มหม่นแสงกลางราตรีนิรันดร์ ราวกับถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนา หลังจากนั้นพวกเราถึงได้รู้ว่า นั่นคือลางบอกเหตุของคลื่นทมิฬ\nอาจารย์บอกว่า: "...ทุกท่าน คาบนี้จบลงเท่านี้ หวังว่าทุกคนจะจดจำไว้ว่า การคิดคือพิธีกรรมที่สูงส่งที่สุด"\nนี่คือบทเรียนสุดท้ายที่ฉันได้ฟังในลานพฤกษ์\n\n<align="center">น้ำตาและความเศร้าโศก</align>\n<i><align="center">ข้อความต่อไปนี้ ถูกพบบนผนังของห้องชำระน้ำตา</align></i>\nถึง แม่: \nจำได้ว่าแม่เคยบอกไว้ว่า ความหนาวเย็นจะช่วยให้ความคิดแจ่มชัดขึ้น แต่ตอนนี้หนูกลับรู้สึกชาหนึบตอนที่อยู่ในสระแห่งนี้\nในวันที่แม่จากไป หนูไปดูใจแม่ครั้งสุดท้ายไม่ได้ แม่ไปที่ Okhema กับกองคาราวาน และบอกว่าจะนำ "ว่าด้วยเจ็ดอารมณ์และสามความรัก" กลับมาให้หนู แต่คลื่นทมิฬมันมาถึงเร็วเกินไป\nตอนนี้ ในที่สุดหนูก็เข้าใจแล้วว่าทำไมที่นี่ถึงชื่อว่า "ห้องชำระน้ำตา" น้ำในสระนี้ไม่ใช่แค่จะชำระล้างร่างกายได้เท่านั้น แต่ยังชำระล้างความเศร้าในใจได้ด้วย\nหนูอยากกินขนมอบเชยที่แม่ทำอีกสักครั้งจังเลย\n<align="right">ลูกสาวของแม่ Alina</align>\n\n<align="center">เสียงกระซิบสุดท้าย</align>\n<i><align="center">บันทึกนี้มาจากต้นนางฟ้าที่กำลังจะตาย</align></i>\n...เจ้านั่นบอกว่าพวกเราจะตาย แต่ต้นไม้จะกลัวความตายได้ยังไงกัน? ระบบรากของเราเชื่อมโยงกัน ความทรงจำจึงไหลเวียน แม้กิ่งก้านจะผุพัง แต่เมล็ดพันธุ์แห่งปัญญา ก็จะฟื้นคืนชีพและแตกหน่อได้อีกครั้ง\nฉันจำได้ว่า นักวิชาการที่ไปๆ มาๆ พวกนั้น พูดคุยกับเราและมองว่าเราเป็นผู้มีปัญญา ช่างน่าสนใจจริงๆ พวกเขาแสวงหาความรู้อันเป็นนิรันดร์ แต่ก็มักจะลืมปัญญาแห่งชีวิตไปบ่อยๆ\nเมื่อคลื่นทมิฬเริ่มกัดกร่อน กิ่งที่อ่อนเยาว์จะเหี่ยวเฉาก่อน ซึ่งนี่ทำให้ฉันนึกถึงบทเรียนแรกที่ Cerces สอนให้: เหตุผลนั้น จะต้องหยั่งรากลึกในผืนดิน...\n\n<align="center">การยอมรับของผู้หลบหนี</align>\nในตอนที่ฉันหนีไปพร้อมกับตำราที่นำติดตัวไปด้วยได้ โถงมิตรภาพก็ถูกคลื่นทมิฬกลืนกินไปกว่าครึ่งแล้ว ต้นฉบับอันล้ำค่าพวกนั้นสลายหายไปในชั่วพริบตา แล้วกลายเป็นกลุ่มเมฆสีน้ำหมึก\nระหว่างทาง ฉันได้พบกับนักวิชาการหลายคนที่กำลังหลบหนีเหมือนกัน พวกเราช่วยเหลือกันและกัน และแบ่งปันอาหารที่เหลือให้แก่กัน เมื่อรู้สึกหวาดกลัว ก็เริ่มเล่าเนื้อหาในตำราที่ตัวเองยังจำได้ เพราะกลัวว่าจะสูญเสียปัญญาของลานพฤกษ์ไป\nสิ่งที่น่าตลกก็คือ ในตอนที่เราหนีออกมาจากลานพฤกษ์นั้น คำเตือนของ Thalesus ใน "ว่าด้วยการเดินทางแสวงบุญ" กลับผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุด: "เมื่อไล่ตามหมู่ดาว ย่อมต้องระวังพื้นดินที่อยู่ใต้เท้าให้ดี"\nบางทีนี่อาจจะเป็นเรื่องตลกของโชคชะตาก็ได้ พวกเราไล่ตามความรู้กันมาจนถึงตอนนี้ แต่กลับเพิ่งจะเข้าใจคำสอนของนักปราชญ์ในสมัยก่อนได้จริงๆ ก็ตอนที่ต้องหนีเอาชีวิตรอดแบบนี้เสียอย่างนั้น\n\n<align="center">คำอธิษฐานสุดท้าย</align>\n<i><align="center">พบบนแผ่นหินข้างซากศพ</align></i>\nท่าน Cerces ผู้ยิ่งใหญ่ ท่านสอนเราให้มีเหตุผลและสติปัญญา แต่ท่านกลับไม่เคยเอ่ยถึงความหวาดกลัวของความตาย\nเมื่อคลื่นทมิฬกลืนกินระบบรากของท่าน ฉันเห็นใบไม้ใบสุดท้ายบนกิ่งก้านของท่าน ยังพยายามเติบโตและขยายขึ้นไปข้างบน\nหากนี่คือจุดจบ ก็ขอให้ฉันแข็งแกร่งได้เหมือนท่าน และยังสามารถครุ่นคิดได้จวบจนวินาทีสุดท้าย\n\n<i>บันทึกหลังเรียบเรียง:</i>\n<i>ในตอนที่เรียบเรียงเนื้อหาพวกนี้ น้ำตาของฉันก็ไหลออกมาไม่หยุด และน้ำตาทุกหยดก็หล่นลงบนกระดาษ จนทำให้น้ำหมึกกระจายเป็นวง ราวกับว่าชีวิตที่ล่วงลับไปเหล่านั้น กำลังบอกเล่าเรื่องราวที่ยังไม่จบของพวกเขา</i>\n<i>แต่ฉันคิดว่า นี่คือคำชี้แนะสุดท้ายที่ Cerces ฝากไว้ให้กับพวกเรา: แม้จะเป็นช่วงเวลาที่มืดมิดที่สุด แต่เชื้อไฟแห่งเหตุผลก็จะไม่มีวันดับลง หากผู้ใดได้อ่านหนังสือเล่มนี้ก็ขอให้จดจำไว้ว่า ลานพฤกษ์ไม่ได้เป็นแค่สถานที่ ที่นักวิชาการนับพันนับหมื่นไปแสวงหาความรู้เท่านั้น ที่นี่เป็นสักขีพยานต่ออุดมคติและความเชื่อของทุกคน แม้ว่าพวกเราจะล้มลุกคลุกคลาน แต่อุดมคติและความเชื่อของเรา จะคงอยู่ที่นี่ตลอดไป ไม่มีวันดับสูญ</i>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3791284316117168445ชุดบทความเคล้าน้ำตา
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/13376238205326996296ชุดบทความเคล้าน้ำตา
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/18317781720903508752ชุดบทความเคล้าน้ำตา
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/8144043009209477318Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/384190809
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 190809,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 496,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190017.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190017.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190017.png