Ghost
Item icon · 190014

Books

"ปฏิบัติการของลูกพี่ Hanu" ภาคจบ: บทที่ 1

book190631

Localized evidence

Text fields

5 fields
"ปฏิบัติการของลูกพี่ Hanu" ภาคจบ: บทที่ 1
"ปฏิบัติการของลูกพี่ Hanu" ภาคจบ: บทที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/11555744052267518333
บทที่ 1

ตูม!

ปืนบาซูก้าของลูกพี่ Hanu ซัดหัวหน้า Stone จนกระเด็น แต่นั่นก็ทำให้ดอกไม้ไฟในคฤหาสน์ระเบิดด้วยเช่นกัน
การระเบิดอย่างรุนแรงนั้น ทำให้หน้าต่างทุกบานในเมืองพังทลาย บ้านเรือนพังเสียหายไปหลายหลัง แรงกระแทกมหาศาล พัดเจ้าหนูนาฬิกาที่ตัวแข็งทื่อลงไปในสระน้ำ... ในที่สุดเขาก็เคลื่อนไหวได้แล้ว!

"ติ๊กต็อก! ลูกพี่ Hanu! ลูกพี่ Hanu ล่ะ!?"

ถึงแม้เจ้าหนูนาฬิกาจะติดหนึบอยู่ในจัตุรัสนี้มาโดยตลอด แต่เขาก็ได้เห็นทุกสิ่งอย่างที่เกิดขึ้นในเมือง เห็นลูกพี่ Hanu น้อยบุกเข้าไปยังฐานของหัวหน้า Stone และเห็นเหตุระเบิดครั้งใหญ่เมื่อครู่นี้ด้วย เจ้าหนูนาฬิการีบวิ่งไปยังทิศทางที่เกิดเหตุระเบิด โดยไม่แม้แต่จะเทน้ำออกจากหน้าปัดนาฬิกา...

ท่ามกลางซากปรักหักพัง เจ้าหนูนาฬิกาเห็นเพียงหมวกใบเล็กจิ๋วเท่านั้น

"Hanunue... ทำไมกัน ถ้านายไม่ฟื้นขึ้นมา Penacony ก็คง..."
"ตั้งสติหน่อย 'ช่างนาฬิกา' ตอนนี้ต้องมีคนเข้ามาคุมสถานการณ์นี้... ถ้าฝูงหมาป่าสูญเสียผู้นำไปกะทันหัน มีหวังคงได้โกลาหลกันแน่"

เมื่อได้ยินเสียงด้านนอกสงบลง ชาวเมืองก็พากันแอบชะโงกหน้าออกมา พวกเขาพบว่าจระเข้บนถนนหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงเจ้าหนูนาฬิกาที่ร้องห่มร้องไห้อยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง

"เจ้าหนูนาฬิกา เจ้าหนูนาฬิกา หัวหน้า Stone แพ้แล้วเหรอ?"
"เจ้าหนูนาฬิกา เจ้าหนูนาฬิกา ลูกพี่ Hanu ไปไหนแล้วล่ะ?"

เจ้าหนูนาฬิการู้ดีว่า ชาวเมืองเพิ่งจะรอดพ้นจากการคุกคามของหัวหน้า Stone ตอนนี้ต้องทำให้พวกเขาสบายใจก่อน ดังนั้น ครั้งนี้เจ้าหนูนาฬิกาจึงเลือกที่จะโกหกเหมือนเดิม...

"ช่างนาฬิกา คุณพูดจริงเหรอ?"
"ใช่ ผู้นำตระกูล Hanunue ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากศึกป้องกันก่อนหน้านี้ จึงต้องพักงานที่เกี่ยวข้องไปสักระยะ แต่ผู้นำตระกูล Hanunue จะยังคงเป็นคนตัดสินใจเรื่องสำคัญของ Penacony อยู่ เพราะงั้นทุกคนไม่ต้องห่วงนะ"

"ติ๊กต็อก ไม่ต้องห่วง! เมื่อกี้ลูกพี่ Hanu เพิ่งไล่หัวหน้า Stone ไป ตอนนี้ก็เลยไปพักผ่อนแล้วล่ะ! เดี๋ยวอีกไม่นาน ทุกคนก็จะได้เห็นลูกพี่ Hanu ที่สุดแสนจะ *เท่* ในเมืองอีกครั้งแล้ว"

เมื่อได้ยินดังนั้น ชาวเมืองก็คลายความกังวลและเฮลั่นกันยกใหญ่... ในที่สุดพวกเขาก็ไล่หัวหน้า Stone ไปได้สำเร็จ พวกเขาเชื่อว่าหลังจากการพ่ายแพ้ในครั้งนี้ จระเข้ตัวเบิ้มที่ชั่วร้ายตัวนั้น คงไม่มาระรานเมืองฝันหวานไปอีกนาน
ทุกคนจัดงานเลี้ยงฉลองสุดอลังการให้ลูกพี่ Hanu ถึงแม้พระเอกของงานอย่างลูกพี่ Hanu จะไม่ได้มาร่วมงาน แต่ทุกคนก็ยังคงสนุกกันมาก... ยกเว้นก็แต่เจ้าหนูนาฬิกา

คืนนั้น กว่าเจ้าหนูนาฬิกาที่มีแต่ความกังวลเต็มหน้าปัดจะข่มตานอนหลับได้ ก็ดึกมากแล้ว
ในฝันนั้น เจ้าหนูนาฬิกาได้มาถึงยังทะเลทรายแห่งหนึ่ง ส่วนลูกพี่ Hanu กำลังยืนจ้องมองท้องฟ้าอยู่ไกลออกไปในทะเลทราย

"ติ๊กต็อก! ลูกพี่ Hanu นายหายไปไหนมา!"
"ติ๊กต็อก ลูกพี่ Hanu รีบกลับมาเถอะ เมืองฝันหวานจะขาดนายไปไม่ได้นะ!"

ลูกพี่ Hanu เอาแต่มองดูเจ้าหนูนาฬิกาที่วิ่งเข้ามาหาตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ ถอดหมวกของตนออก

"ฮึ ที่นี่สวยมากเลยใช่มั้ยล่ะ?"
"อื้ม เพราะงี้นายเลยไม่ยอมตื่นเหรอ?"
"ไม่ใช่หรอก ที่ฉันไม่ยอมตื่น... ก็เพราะพวกนายหลับลึกกันเกินไปต่างหาก"
"ฉัน..."
"งั้นก็มานอนที่นี่เถอะ 'ช่างนาฬิกา' ถ้านายไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับฝันร้าย งั้นก็มาหลบอยู่ในฝันที่สวยงามนี้ก่อนสิ..."

"แต่นายต้องจำไว้นะ ตราบใดที่เป็นความฝัน ไม่ช้าหรือเร็วก็ต้องตื่นอยู่ดี"

เขาแค่นเสียงฮึแบบ *คูลๆ* ออกมา

เจ้าหนูนาฬิกาตื่นขึ้น โดยที่ร่องรอยน้ำตายังคงหลงเหลืออยู่บนหน้าปัดของตัวเอง
<align="center"><size=+2>บทที่ 1</size></align>\n\nตูม!\n\nปืนบาซูก้าของลูกพี่ Hanu ซัดหัวหน้า Stone จนกระเด็น แต่นั่นก็ทำให้ดอกไม้ไฟในคฤหาสน์ระเบิดด้วยเช่นกัน\nการระเบิดอย่างรุนแรงนั้น ทำให้หน้าต่างทุกบานในเมืองพังทลาย บ้านเรือนพังเสียหายไปหลายหลัง แรงกระแทกมหาศาล พัดเจ้าหนูนาฬิกาที่ตัวแข็งทื่อลงไปในสระน้ำ... ในที่สุดเขาก็เคลื่อนไหวได้แล้ว!\n\n"ติ๊กต็อก! ลูกพี่ Hanu! ลูกพี่ Hanu ล่ะ!?"\n\nถึงแม้เจ้าหนูนาฬิกาจะติดหนึบอยู่ในจัตุรัสนี้มาโดยตลอด แต่เขาก็ได้เห็นทุกสิ่งอย่างที่เกิดขึ้นในเมือง เห็นลูกพี่ Hanu น้อยบุกเข้าไปยังฐานของหัวหน้า Stone และเห็นเหตุระเบิดครั้งใหญ่เมื่อครู่นี้ด้วย เจ้าหนูนาฬิการีบวิ่งไปยังทิศทางที่เกิดเหตุระเบิด โดยไม่แม้แต่จะเทน้ำออกจากหน้าปัดนาฬิกา...\n\nท่ามกลางซากปรักหักพัง เจ้าหนูนาฬิกาเห็นเพียงหมวกใบเล็กจิ๋วเท่านั้น\n\n<i>"Hanunue... ทำไมกัน ถ้านายไม่ฟื้นขึ้นมา Penacony ก็คง..."</i>\n<i>"ตั้งสติหน่อย 'ช่างนาฬิกา' ตอนนี้ต้องมีคนเข้ามาคุมสถานการณ์นี้... ถ้าฝูงหมาป่าสูญเสียผู้นำไปกะทันหัน มีหวังคงได้โกลาหลกันแน่"</i>\n\nเมื่อได้ยินเสียงด้านนอกสงบลง ชาวเมืองก็พากันแอบชะโงกหน้าออกมา พวกเขาพบว่าจระเข้บนถนนหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงเจ้าหนูนาฬิกาที่ร้องห่มร้องไห้อยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง\n\n"เจ้าหนูนาฬิกา เจ้าหนูนาฬิกา หัวหน้า Stone แพ้แล้วเหรอ?"\n"เจ้าหนูนาฬิกา เจ้าหนูนาฬิกา ลูกพี่ Hanu ไปไหนแล้วล่ะ?"\n\nเจ้าหนูนาฬิการู้ดีว่า ชาวเมืองเพิ่งจะรอดพ้นจากการคุกคามของหัวหน้า Stone ตอนนี้ต้องทำให้พวกเขาสบายใจก่อน ดังนั้น ครั้งนี้เจ้าหนูนาฬิกาจึงเลือกที่จะโกหกเหมือนเดิม...\n\n<i>"ช่างนาฬิกา คุณพูดจริงเหรอ?"</i>\n<i>"ใช่ ผู้นำตระกูล Hanunue ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากศึกป้องกันก่อนหน้านี้ จึงต้องพักงานที่เกี่ยวข้องไปสักระยะ แต่ผู้นำตระกูล Hanunue จะยังคงเป็นคนตัดสินใจเรื่องสำคัญของ Penacony อยู่ เพราะงั้นทุกคนไม่ต้องห่วงนะ"</i>\n\n"ติ๊กต็อก ไม่ต้องห่วง! เมื่อกี้ลูกพี่ Hanu เพิ่งไล่หัวหน้า Stone ไป ตอนนี้ก็เลยไปพักผ่อนแล้วล่ะ! เดี๋ยวอีกไม่นาน ทุกคนก็จะได้เห็นลูกพี่ Hanu ที่สุดแสนจะ *เท่* ในเมืองอีกครั้งแล้ว"\n\nเมื่อได้ยินดังนั้น ชาวเมืองก็คลายความกังวลและเฮลั่นกันยกใหญ่... ในที่สุดพวกเขาก็ไล่หัวหน้า Stone ไปได้สำเร็จ พวกเขาเชื่อว่าหลังจากการพ่ายแพ้ในครั้งนี้ จระเข้ตัวเบิ้มที่ชั่วร้ายตัวนั้น คงไม่มาระรานเมืองฝันหวานไปอีกนาน\nทุกคนจัดงานเลี้ยงฉลองสุดอลังการให้ลูกพี่ Hanu ถึงแม้พระเอกของงานอย่างลูกพี่ Hanu จะไม่ได้มาร่วมงาน แต่ทุกคนก็ยังคงสนุกกันมาก... ยกเว้นก็แต่เจ้าหนูนาฬิกา\n\nคืนนั้น กว่าเจ้าหนูนาฬิกาที่มีแต่ความกังวลเต็มหน้าปัดจะข่มตานอนหลับได้ ก็ดึกมากแล้ว\nในฝันนั้น เจ้าหนูนาฬิกาได้มาถึงยังทะเลทรายแห่งหนึ่ง ส่วนลูกพี่ Hanu กำลังยืนจ้องมองท้องฟ้าอยู่ไกลออกไปในทะเลทราย\n\n"ติ๊กต็อก! ลูกพี่ Hanu นายหายไปไหนมา!"\n"ติ๊กต็อก ลูกพี่ Hanu รีบกลับมาเถอะ เมืองฝันหวานจะขาดนายไปไม่ได้นะ!"\n\nลูกพี่ Hanu เอาแต่มองดูเจ้าหนูนาฬิกาที่วิ่งเข้ามาหาตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ ถอดหมวกของตนออก\n\n<i>"ฮึ ที่นี่สวยมากเลยใช่มั้ยล่ะ?"</i>\n<i>"อื้ม เพราะงี้นายเลยไม่ยอมตื่นเหรอ?"</i>\n<i>"ไม่ใช่หรอก ที่ฉันไม่ยอมตื่น... ก็เพราะพวกนายหลับลึกกันเกินไปต่างหาก"</i>\n<i>"ฉัน..."</i>\n<i>"งั้นก็มานอนที่นี่เถอะ 'ช่างนาฬิกา' ถ้านายไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับฝันร้าย งั้นก็มาหลบอยู่ในฝันที่สวยงามนี้ก่อนสิ..."</i>\n\n<i>"แต่นายต้องจำไว้นะ ตราบใดที่เป็นความฝัน ไม่ช้าหรือเร็วก็ต้องตื่นอยู่ดี"</i>\n\nเขาแค่นเสียงฮึแบบ *คูลๆ* ออกมา\n\nเจ้าหนูนาฬิกาตื่นขึ้น โดยที่ร่องรอยน้ำตายังคงหลงเหลืออยู่บนหน้าปัดของตัวเอง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/6154232383888006261
"ปฏิบัติการของลูกพี่ Hanu" ภาคจบ: บทที่ 1
"ปฏิบัติการของลูกพี่ Hanu" ภาคจบ: บทที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/7986838071335467347
ภาคจบ บทที่ 1
ภาคจบ บทที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/15158459370022674553
"ปฏิบัติการของลูกพี่ Hanu" ภาคจบ: บทที่ 1
"ปฏิบัติการของลูกพี่ Hanu" ภาคจบ: บทที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/17064824443565293116

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Item icon · 190014
Item iconItemCurrencyIconPath · ItemIconPath112 × 110 · 20 KBSpriteOutput/ItemIcon/190014.pngNative path
Item artwork · 190014
Item artworkItemFigureIconPath222 × 219 · 72 KBSpriteOutput/ItemFigures/190014.pngNative path

Properties

20
Source evidence
Path
ExcelOutput/ItemConfigBook.json
JSON Pointer
/209
ID
190631
Rarity
Normal
ItemDesc
{}
ItemName
{}
PileLimit
99999
UseMethod
AutoConversionItem
isVisible
true
localbook
{
  "BookID": 190631,
  "BookContent": {},
  "BookSeriesID": 301,
  "BookInsideName": {},
  "BookDisplayType": 1,
  "BookSeriesInsideID": 10,
  "LocalBookImagePath": []
}
ItemBGDesc
{}
ItemSubType
Book
PurposeType
21
ItemIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190014.png
ItemMainType
Usable
CustomDataList
[]
ReturnItemIDList
[]
itemRecordPresent
true
ItemAvatarIconPath
ItemFigureIconPath
SpriteOutput/ItemFigures/190014.png
InventoryDisplayTag
1
ItemCurrencyIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190014.png