Ghost
Item icon · 190014

Books

"เจ้าหนูนาฬิกาและกัปตันมือปืน" ภาคจบ

book190630

Localized evidence

Text fields

5 fields
"เจ้าหนูนาฬิกาและกัปตันมือปืน" ภาคจบ
"เจ้าหนูนาฬิกาและกัปตันมือปืน" ภาคจบ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/16724907976070484003
บทที่ 3
ในขณะที่ทุกคนเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ร่างมืดมิดร่างหนึ่งได้แฝงตัวเข้าไปในส่วนลึกของอุโมงค์ โดยฝังตัวเองลงในดินอย่างเงียบงัน ขอแค่เจ้าหนูนาฬิกาเดินผ่าน เขาก็จะถูกจับไปกินใต้ดินทันที

แต่กัปตันที่สังเกตเห็นแต่แรกเก่งกาจกว่ามัน ยังไม่ทันที่มันจะได้อ้าปาก ลูกกระสุนก็ฝังเข้าไปในจมูกของมันเสียแล้ว

"ระวัง มันคือแมลงวันเฒ่า!"

แมลงวันเฒ่ายังไม่ทันตั้งตัว สะเก็ดไฟก็โผล่ออกมาจากหัวของกัปตัน เสียงกรีดร้องโหยหวนดังมาจากด้านหน้า ไม่นานนักความเงียบแห่งความตายก็ปกคลุมทั้งอุโมงค์

"ติ๊กต็อก โชคดีที่มีกัปตันอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นฉันคงกลายเป็นอาหารของมันไปแล้ว"
"อย่าเพิ่งรีบดีใจไป แมลงวันเฒ่าไม่มีทางออกล่าคนเดียว ในอุโมงค์นี้จะต้องมีพวกของมันอยู่อีกแน่"

และแล้วก็เป็นอย่างที่กัปตันพูดจริงๆ เพียงชั่วพริบตา ในอุโมงค์ก็เต็มไปด้วยเสียง "หึ่งหึ่งหึ่ง"

แมลงวันเฒ่าเป็นสัตว์ประหลาดที่พูดไม่ได้ แต่พวกมันน่ากลัวกว่าวายร้ายทั่วไปเป็นไหนๆ พวกมันจะกินทุกสิ่งอย่างที่ขวางหน้า ทุกคนในที่แห่งนั้นรับรู้ได้ในทันทีว่า ป่าเบื้องหน้าถูกกินจนหมดแล้ว! พวกมันกำลังมุ่งหน้ามาทางเมืองฝันหวาน!

"เราต้องหยุดไม่ให้พวกมันผ่านอุโมงค์นี้ไป!"

แต่ข้างหน้ามืดเกินไป จนมองไม่แม้แต่เห็นเงาของแมลงวันเฒ่า แบบนี้จะเอาชนะสัตว์ประหลาดพวกนี้ได้ยังไงล่ะ? ในขณะที่ฟันเฟืองของเจ้าหนูนาฬิกาใกล้จะค้างเต็มที แสงในอุโมงค์ก็พลันสว่างจ้าจนแสบตา

"กัปตัน พวกเรามาช่วยแล้ว"

พวกผีเสื้อกระพือปีกอย่างแรง และผงเกล็ดเรืองแสงก็โปรยปรายอยู่ในอุโมงค์ราวกับดวงดาว เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่น่าเกลียดของแมลงวันเฒ่า กัปตันมือปืนใช้ประโยชน์จากแสงนี้แล้วเหนี่ยวไกได้อย่างคล่องแคล่ว ปากกระบอกปืนที่อยู่บนหัวของเขาแทบจะพ่นไฟออกมา ผีเสื้อที่สูญเสียผงเกล็ดเรืองแสงไป ได้ร่วงตกลงบนพื้นตัวแล้วตัวเล่า จากนั้นผีเสื้อตัวใหม่ก็จะบินขึ้นไปแทนที่พวกเขา

"ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ เจ้าหนูนาฬิกา พวกนายถอยกันก่อน เดี๋ยวฉันจัดการแมลงวันเฒ่าเอง"
"แต่..."
"ฉันเป็นถึงกัปตันมือปืนเลยนะ ไม่มีทางแพ้ให้สัตว์ประหลาดพวกนี้หรอก"

แมลงวันเฒ่าตัวหนึ่งฉวยโอกาสตอนที่กัปตันไม่ทันระวังพุ่งเข้ามา เพื่อหวังจะกำจัดคู่ต่อสู้ที่กล้าหาญนี้ให้สิ้นซาก แต่พวกผีเสื้อรวมตัวกันเป็นกำแพงบางเสียก่อน ปีกของพวกมันฉีกขาดจากการถูกกระแทก ผงเกล็ดพวกนั้นได้ทำให้แมลงวันเฒ่าตาบอด

ท่ามกลางเสียงปืนที่ดังอย่างต่อเนื่อง เจ้าหนูนาฬิกาและพวกนกน้อยพยายามหนีอย่างสุดชีวิต จนกระทั่งขาทั้งสองขาหมดเรี่ยวแรง และปีกทั้งสองข้างไม่สามารถสยายขึ้นได้อีก ป่าและเมืองที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าของพวกเขาอีกครั้ง

เมื่อเจ้าหนูนาฬิกาพาทุกคนกลับมายังอุโมงค์ การต่อสู้ก็ได้สิ้นสุดลงไปนานแล้ว ผงเกล็ดผีเสื้อกระจัดกระจายอยู่ทั่วทุกมุม ที่แห่งนี้จึงสว่างไสวยิ่งกว่ากลางวันเสียอีก แสงเหล่านี้ชี้ทางพาไปข้างหน้า พวกเขาเดินผ่านซากศพของแมลงวันเฒ่าตัวแล้วตัวเล่า และออกจากถ้ำได้ในที่สุด แมลงวันเฒ่ากินทุกสิ่งอย่างที่ขวางหน้า ยกเว้นก็แต่หินของที่นี่

"ติ๊กต็อก กัปตัน ผีเสื้อ อยู่กันมั้ย?"

ไร้เสียงตอบกลับใดๆ

หินได้ซ่อมแซมเมืองที่พังเสียหาย แต่กัปตันมือปืนและเหล่าผีเสื้อกลับไม่หวนกลับมาอีก บางครั้งแสงแดดก็ลอดผ่านรอยแยกของอุโมงค์ และตกกระทบบนผงเกล็ดที่สูญเสียความแวววาว แสงสีระยับเหล่านั้น มักทำให้เจ้าหนูนาฬิการู้สึกว่ามีคนกำลังพูดกับตัวเองอยู่เสมอ

"เฮ้ เจ้าหนูนาฬิกา ไปผจญภัยกัน!"
<align="center">บทที่ 3</align>\nในขณะที่ทุกคนเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ร่างมืดมิดร่างหนึ่งได้แฝงตัวเข้าไปในส่วนลึกของอุโมงค์ โดยฝังตัวเองลงในดินอย่างเงียบงัน ขอแค่เจ้าหนูนาฬิกาเดินผ่าน เขาก็จะถูกจับไปกินใต้ดินทันที\n\nแต่กัปตันที่สังเกตเห็นแต่แรกเก่งกาจกว่ามัน ยังไม่ทันที่มันจะได้อ้าปาก ลูกกระสุนก็ฝังเข้าไปในจมูกของมันเสียแล้ว\n\n"ระวัง มันคือแมลงวันเฒ่า!"\n\nแมลงวันเฒ่ายังไม่ทันตั้งตัว สะเก็ดไฟก็โผล่ออกมาจากหัวของกัปตัน เสียงกรีดร้องโหยหวนดังมาจากด้านหน้า ไม่นานนักความเงียบแห่งความตายก็ปกคลุมทั้งอุโมงค์\n\n"ติ๊กต็อก โชคดีที่มีกัปตันอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นฉันคงกลายเป็นอาหารของมันไปแล้ว"\n"อย่าเพิ่งรีบดีใจไป แมลงวันเฒ่าไม่มีทางออกล่าคนเดียว ในอุโมงค์นี้จะต้องมีพวกของมันอยู่อีกแน่"\n\nและแล้วก็เป็นอย่างที่กัปตันพูดจริงๆ เพียงชั่วพริบตา ในอุโมงค์ก็เต็มไปด้วยเสียง "หึ่งหึ่งหึ่ง"\n\nแมลงวันเฒ่าเป็นสัตว์ประหลาดที่พูดไม่ได้ แต่พวกมันน่ากลัวกว่าวายร้ายทั่วไปเป็นไหนๆ พวกมันจะกินทุกสิ่งอย่างที่ขวางหน้า ทุกคนในที่แห่งนั้นรับรู้ได้ในทันทีว่า ป่าเบื้องหน้าถูกกินจนหมดแล้ว! พวกมันกำลังมุ่งหน้ามาทางเมืองฝันหวาน!\n\n"เราต้องหยุดไม่ให้พวกมันผ่านอุโมงค์นี้ไป!"\n\nแต่ข้างหน้ามืดเกินไป จนมองไม่แม้แต่เห็นเงาของแมลงวันเฒ่า แบบนี้จะเอาชนะสัตว์ประหลาดพวกนี้ได้ยังไงล่ะ? ในขณะที่ฟันเฟืองของเจ้าหนูนาฬิกาใกล้จะค้างเต็มที แสงในอุโมงค์ก็พลันสว่างจ้าจนแสบตา\n\n"กัปตัน พวกเรามาช่วยแล้ว"\n\nพวกผีเสื้อกระพือปีกอย่างแรง และผงเกล็ดเรืองแสงก็โปรยปรายอยู่ในอุโมงค์ราวกับดวงดาว เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่น่าเกลียดของแมลงวันเฒ่า กัปตันมือปืนใช้ประโยชน์จากแสงนี้แล้วเหนี่ยวไกได้อย่างคล่องแคล่ว ปากกระบอกปืนที่อยู่บนหัวของเขาแทบจะพ่นไฟออกมา ผีเสื้อที่สูญเสียผงเกล็ดเรืองแสงไป ได้ร่วงตกลงบนพื้นตัวแล้วตัวเล่า จากนั้นผีเสื้อตัวใหม่ก็จะบินขึ้นไปแทนที่พวกเขา\n\n"ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ เจ้าหนูนาฬิกา พวกนายถอยกันก่อน เดี๋ยวฉันจัดการแมลงวันเฒ่าเอง"\n"แต่..."\n"ฉันเป็นถึงกัปตันมือปืนเลยนะ ไม่มีทางแพ้ให้สัตว์ประหลาดพวกนี้หรอก"\n\nแมลงวันเฒ่าตัวหนึ่งฉวยโอกาสตอนที่กัปตันไม่ทันระวังพุ่งเข้ามา เพื่อหวังจะกำจัดคู่ต่อสู้ที่กล้าหาญนี้ให้สิ้นซาก แต่พวกผีเสื้อรวมตัวกันเป็นกำแพงบางเสียก่อน ปีกของพวกมันฉีกขาดจากการถูกกระแทก ผงเกล็ดพวกนั้นได้ทำให้แมลงวันเฒ่าตาบอด\n\nท่ามกลางเสียงปืนที่ดังอย่างต่อเนื่อง เจ้าหนูนาฬิกาและพวกนกน้อยพยายามหนีอย่างสุดชีวิต จนกระทั่งขาทั้งสองขาหมดเรี่ยวแรง และปีกทั้งสองข้างไม่สามารถสยายขึ้นได้อีก ป่าและเมืองที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าของพวกเขาอีกครั้ง\n\nเมื่อเจ้าหนูนาฬิกาพาทุกคนกลับมายังอุโมงค์ การต่อสู้ก็ได้สิ้นสุดลงไปนานแล้ว ผงเกล็ดผีเสื้อกระจัดกระจายอยู่ทั่วทุกมุม ที่แห่งนี้จึงสว่างไสวยิ่งกว่ากลางวันเสียอีก แสงเหล่านี้ชี้ทางพาไปข้างหน้า พวกเขาเดินผ่านซากศพของแมลงวันเฒ่าตัวแล้วตัวเล่า และออกจากถ้ำได้ในที่สุด แมลงวันเฒ่ากินทุกสิ่งอย่างที่ขวางหน้า ยกเว้นก็แต่หินของที่นี่\n\n"ติ๊กต็อก กัปตัน ผีเสื้อ อยู่กันมั้ย?"\n\nไร้เสียงตอบกลับใดๆ\n\nหินได้ซ่อมแซมเมืองที่พังเสียหาย แต่กัปตันมือปืนและเหล่าผีเสื้อกลับไม่หวนกลับมาอีก บางครั้งแสงแดดก็ลอดผ่านรอยแยกของอุโมงค์ และตกกระทบบนผงเกล็ดที่สูญเสียความแวววาว แสงสีระยับเหล่านั้น มักทำให้เจ้าหนูนาฬิการู้สึกว่ามีคนกำลังพูดกับตัวเองอยู่เสมอ\n\n"เฮ้ เจ้าหนูนาฬิกา ไปผจญภัยกัน!"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/17645243811248171082
"เจ้าหนูนาฬิกาและกัปตันมือปืน" ภาคจบ
"เจ้าหนูนาฬิกาและกัปตันมือปืน" ภาคจบ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/14961231599505436539
ภาคจบ
ภาคจบ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/5563824874865470806
"เจ้าหนูนาฬิกาและกัปตันมือปืน" ภาคจบ
"เจ้าหนูนาฬิกาและกัปตันมือปืน" ภาคจบ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/2422194519280380245

Relationships

2 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Item icon · 190014
Item iconItemCurrencyIconPath · ItemIconPath112 × 110 · 20 KBSpriteOutput/ItemIcon/190014.pngNative path
Item artwork · 190014
Item artworkItemFigureIconPath222 × 219 · 72 KBSpriteOutput/ItemFigures/190014.pngNative path

Properties

20
Source evidence
Path
ExcelOutput/ItemConfigBook.json
JSON Pointer
/208
ID
190630
Rarity
Normal
ItemDesc
{}
ItemName
{}
PileLimit
99999
UseMethod
AutoConversionItem
isVisible
true
localbook
{
  "BookID": 190630,
  "BookContent": {},
  "BookSeriesID": 349,
  "BookInsideName": {},
  "BookDisplayType": 1,
  "BookSeriesInsideID": 3,
  "LocalBookImagePath": []
}
ItemBGDesc
{}
ItemSubType
Book
PurposeType
21
ItemIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190014.png
ItemMainType
Usable
CustomDataList
[]
ReturnItemIDList
[]
itemRecordPresent
true
ItemAvatarIconPath
ItemFigureIconPath
SpriteOutput/ItemFigures/190014.png
InventoryDisplayTag
1
ItemCurrencyIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190014.png