BackgroundTextMap 1801506180440627677
จดหมายที่ส่งถึงครอบครัว
จดหมายที่ส่งถึงครอบครัว
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_0.json- JSON Pointer
/1801506180440627677
Books
Localized evidence
จดหมายที่ส่งถึงครอบครัว
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/1801506180440627677ถึง <b>พี่ชายที่เคารพรัก</b>\n\nช่วงนี้สบายดีมั้ย?\n\nไม่ว่าพี่จะสบายดีรึไม่ แต่เอาเป็นว่าฉันน่ะแย่สุดๆ เลย\n\nเอาล่ะ ยกโทษให้ฉันด้วยนะ ที่ผ่านไปหนึ่งเดือนกว่าแล้วเพิ่งจะติดต่อมาหาพี่ ก็ความห่วงใยที่เป็นเหมือนแม่ของพี่ มันเหมือนฝูงยุงที่อยู่ริมบึงน้ำในคืนฤดูร้อนเลยนี่นา และยกโทษให้ฉันด้วยนะ ที่ปลายปากกาของฉันในตอนนี้ มันเต็มไปด้วยพิษแห่งความขุ่นเคือง แต่ก็อย่างที่พี่เคยพูดไว้ไง "บางทีก็พึ่งพาพี่ชายของตัวเองบ้างก็ได้" ใช่มั้ย? เพราะงั้นอย่าเพิ่งบ่นฉันเลย แต่ช่วยฟังฉันบ่นก่อนนะ\n\nก่อนหน้านี้ฉันหลงใหลผลงานของจิตรกรคนหนึ่ง... ฉันรู้ว่าพี่รู้หมดแล้ว แต่ตอนนี้ช่วยตั้งใจฟังฉันก่อนนะ... เพราะงั้นฉันเลยเขียนบทวิจารณ์เกี่ยวกับพวกมัน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์ตามแบบที่ฉันใช้เป็นประจำ... ใช่แล้ว มันคือ "วิธีสำรวจความคิดจิตใจ" ที่เจ้าทึ่มในวงการพวกนั้นบอกว่าเป็น "การวิเคราะห์เจาะลึก สอดส่องความเป็นส่วนตัว และเปิดเผยสู่สาธารณะ" นั่นแหละ\n\nบอกตามตรงนะ คนหัวโบราณพวกนั้นน่าจะเรียนรู้จาก บรรดาอาจารย์ของพวกเขาที่ล่วงลับไปแล้วบ้างว่า จะรักษาความสงบและทำจิตใจให้สงบได้ยังไง พวกเขาบอกว่า "มีแต่คนเพี้ยนเท่านั้นแหละ ที่ชอบเปิดเผยตัวตนจนหมดเปลือก" แต่คอยดูเถอะ สักวันนึงเมื่อฝาโลงศพของพวกเขาผุพัง จะมีกระดูกเก่าๆ ท่อนไหนบ้างที่ไม่ถูกเปิดเผยให้เห็น?\n\nเอาล่ะ ออกนอกเรื่องอีกแล้ว งั้นกลับมาที่เรื่องของจิตรกรใหม่นะ หลังจากบทความที่สองของฉันเผยแพร่ออกไป คอมเมนต์บนเว็บไซต์ก็คึกคักขึ้นมาเหมือนทุกที มีคนที่ชื่นชมฉัน โจมตีฉัน คนที่ทั้งชื่นชมและโจมตีฉัน คนที่เอาแต่โจมตีฉันอย่างเดียว คนที่คอยสุมไฟใส่ฉัน และคนที่แวะมาดูเรื่องสนุกๆ...\n\nแต่พี่เดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น... สมมุติว่าพี่ยังไม่รู้น่ะ... จิตรกรคนนี้เธอ... ชมฉันด้วยล่ะ\n\nจาก "ชื่อเสียง" ในแวดวงของฉันในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ คำชื่นชมที่ไม่แฝงการเหน็บแนม หรือการประจบประแจง มันหาได้ยากยิ่งกว่าแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิของ Snowland ซะอีก ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าคำพูดของเธอจะเรียบง่าย แต่กลับแฝงไปด้วยความจริงใจ\n\nเพราะงั้นฉันเลยดีใจจนลืมตัว... แต่บอกตามตรงนะ สำหรับฉันแล้ว สิ่งล่อใจอย่างการมีเพื่อนที่มีรสนิยมและความสนใจที่เข้ากันได้ ก็เหมือนกับการมีคุกกี้น้ำตาลกล่องใหญ่วางอยู่ตรงหน้า และบอกว่าไม่จำกัดปริมาณนั่นแหละ! (จริงสิ ได้ยินพ่อบ้านบอกว่าช่วงนี้ระดับน้ำตาลของพี่เกินเกณฑ์อีกแล้ว ทางที่ดีพี่ควรจะเคลียร์ตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนที่ฉันจะกลับบ้านนะ) ดังนั้นโปรดเข้าใจด้วยว่า แม้ว่าการที่ฉันเดินทางมายัง Penacony จะเป็นการตัดสินใจที่วู่วามจริงๆ... แต่สำหรับฉันแล้ว ความกระตือรือร้นและความหลงใหลที่เกิดจากงานศิลปะนี้ ได้กลายเป็นแสงไฟเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตของฉันไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ฉันมี Claudia เดินทางมาเป็นเพื่อนด้วย เพราะงั้นพี่วางใจได้เลย\n\nลดเสียงหัวเราะของพี่ลงหน่อยเถอะ! ใช่แล้ว ฉันนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าตัวเองอุตส่าห์เดินทางตั้งไกลเพื่อมาเยี่ยมเยือน แต่ผลกลับกลายเป็นว่า ชายังไม่ทันเย็น ก็ต้องออกเดินทางอย่างหงอยๆ อีกแล้ว แถมยังนึกไม่ถึงด้วยว่า จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่ที่น่าทึ่งคนนี้ ในโลกความจริงจะเป็นเพียงแม่บ้าน ที่ไม่มีความคิดหรือความปรารถนาแรงกล้าอะไรเลย และยิ่งนึกไม่ถึงด้วยว่า ความสง่างามและความอ่อนโยนนั้น จะเป็นแค่ความเกรงใจและการบ่ายเบี่ยงเท่านั้น!\n\nฉันเคยนับถือจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่คนนี้มาก แต่ตอนนี้แค่เห็นชื่อของเธอ ก็มีภาพพู่กันที่ใช้งานมานานหลายปีลอยขึ้นมาตรงหน้าฉันเลย... มีเพียงตอนที่ดูดซับสีที่เรียกว่าแรงบันดาลใจเท่านั้น มันถึงจะอ่อนนุ่มและยืดหยุ่น แต่เมื่อล้างสีน้ำมันออกไป ก็จะเผยให้เห็นตัวมันเองที่ขาวซีด แข็งกระด้าง และไม่มีค่าอะไรเลย!\n\nถึงอย่างนั้น พี่ก็รู้นี่ว่าฉันไม่มีทางเสียมารยาทกับผู้หญิงที่ "มีพรสวรรค์" อยู่แล้ว และฉันก็ไม่ได้พูดจาร้ายๆ ออกไปด้วย! เพราะงั้นพวกเราเลยพูดคุยและลาจากกันอย่างมีมารยาทด้วยดี ตอนที่บอกลากัน ผู้หญิงคนนั้นยังขอให้ฉันเขียนบทวิจารณ์ ให้กับผลงานชิ้นใหม่ของเธออย่างมีมารยาทด้วย\n\nฮ่า ฮ่า ฮ่า! ช่างเป็นการพบกันที่เต็มไปด้วย "มารยาท" ตั้งแต่ต้นจนจบเลยจริงๆ!!!\n\nเพราะงั้น Lester... ฉันจะยังไม่กลับบ้านในเดือนนี้ เดือนหน้า หรือเดือนถัดไปโน้น ฉันจะพา Claudia ไปเที่ยวที่กาแล็กซีข้างเคียง จนกว่าฉันจะลืมเจ้าพู่กันเยินๆ ที่น่าเบื่อนั่นได้!\n\n<align="right">Louis</align>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/14442034256825907929จดหมายที่ส่งถึงครอบครัว
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/4198955019656636742จดหมายที่ส่งถึงครอบครัว
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3561739746427372307จดหมายที่ส่งถึงครอบครัว
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/14821488852149494227Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/182190610
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 190610,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 333,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190015.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190015.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190015.png