BackgroundTextMap 8497534621350195032
เศษหน้าบันทึกของนักวิชาการ Bernini
เศษหน้าบันทึกของนักวิชาการ Bernini
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_0.json- JSON Pointer
/8497534621350195032
Books
Localized evidence
เศษหน้าบันทึกของนักวิชาการ Bernini
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/8497534621350195032<align="center"><i>*ข้อมูลส่วนใหญ่ได้รับความเสียหาย*</i></align>\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nผลการพิจารณาหัวข้อวิจัยออกมาแล้ว งบประมาณถูกตัดไปครึ่งหนึ่ง พร้อมทั้งแนบคำแนะนำสำหรับแก้ไขทิศทางของหัวข้อวิจัย มาให้ด้วย "ความหวังดี" พวกเขาเริ่มลดโควตาแลกเปลี่ยน ที่จะส่งคนไปประจำการที่ Xianzhou แล้ว ฉันขี้เกียจจะเถียงกับพวกเขา แต่ก็ต้องยอมรับว่า วิธีของพวกเขาใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล การวิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นเพียงอย่างเดียว มันไม่มีคุณค่าเชิงพาณิชย์ และทุกคนก็จะไม่ได้ผลประโยชน์อะไรจากชาว Xianzhou ด้วย...\n\nหลังจากศึกษาค้นคว้ามานานหลายปี นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่ฉันรู้สึกว่าความกระตือรือร้นและความมุ่งมั่นของฉันกำลังถดถอย... ไม่สิ กำลังสลายหายไปต่างหาก นี่มันน่ากลัวยิ่งกว่าการใช้งบประมาณหมดซะอีก แต่ปัญหาในตอนนี้คือ ฉันควรจะทำยังไงดี? เงินใกล้จะหมดแล้ว กำลังคนก็มีไม่มาก... Todd ก็เพิ่งแต่งงาน ฉันจ่ายค่าโอทีของเขาไม่ไหวหรอก ไหนจะหัวข้อวิจัยบ้าบออะไรก็ไม่รู้ ไขความลับของการมีอายุยืนยาวเนี่ยนะ... เหอะๆ ตอนนั้นฉันบอกว่าต้องใช้เวลาสิบปีในการหาคำตอบ แต่ตอนนี้ดูแล้วมันช่างน่าตลกซะจริง...\n\n<align="center"><i>*ข้อมูลส่วนใหญ่ได้รับความเสียหาย*</i></align>\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nรู้สึกคิดถึงร้านราเมงตรงหน้าทางเข้าห้องสมุดของดาว ███ นิดหน่อยแฮะ หลังจากเร่งทำงานในห้องสมุดเสร็จแล้ว การจะได้กินราเมงเผ็ดๆ ร้อนๆ ในคืนอันหนาวเย็นที่เต็มไปด้วยดวงดาว ฟินอย่าบอกใครเชียว "เพิ่มกระเทียม เพิ่มพริก และเพิ่มเนื้อ!" จากนั้นก็ราดน้ำมันเดือดๆ ลงไปหนึ่งช้อน รสชาติเด็ดสุดๆ! พอนึกถึงสิ่งที่กินตอนอยู่ที่ Xianzhou ก็มีแต่อาหารแย่ๆ ทั้งนั้น... Mung Bean Soda งั้นเหรอ? แม้แต่ชักโครกของเสียก็ยังเอาเมนูนี้ไม่ลงเลย\n\nแล้วก็... ฉันเพิ่งจะคำนวณงบประมาณที่เหลืออยู่ น่าจะเหลือพอให้เติมได้แค่กระเทียมเท่านั้นแหละ\n\n<align="center"><i>*มีช่องวันที่ว่างๆ หลายแห่งที่ยังไม่ได้จดบันทึกลงไป*</i></align>\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nในระหว่างเดินเล่นที่ Starskiff Haven จนหลงทางและจะเกือบหิวจนเป็นลม ก็มีชาวเผ่า Vidyadhara คนหนึ่งเลี้ยงอาหารร้อนๆ แก่ฉัน ต้องขอบอกเลยว่าเผ่า Vidyadhara มีรสนิยมจริงๆ หลังจากได้คุยกับเขาอยู่พักหนึ่ง ก็รู้สึกเหมือนเห็นทางสว่างหน่อยๆ แต่ยังไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่...\n\n<s>ฉันควรจะไปต่อดีมั้ย? หรือควรไปจาก Xianzhou พร้อมกับคนอื่นๆ ดี?\nแต่ไม่ว่ายังไง ฉันก็รู้ว่าตัวเองต้องคิดบวกและกระตือรือร้นเข้าไว้ ฉันต้องเชื่อมั่นว่าตัวเองจะค้นพบความลับของน้ำพุอมตะ</s>\nเหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยมาก ฉันมันไร้ประโยชน์จริงๆ\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nฉันทานอาหารกับ ██ (เขาออกเงินเลี้ยง) เราคุยกันถึงเรื่องน่าสนใจเกี่ยวกับประเพณีของบางชุมชนในกาแล็กซี ซึ่งฉันพบว่าเรื่องเล่าเกี่ยวกับ "น้ำพุอมตะ" และ "อาณาจักรลึกลับใต้น้ำ" ที่แพร่หลายอยู่ในบางชนเผ่านั้น เหมือนจะมีส่วนคล้ายคลึงกับตำนานของเผ่า Vidyadhara ที่ ██ เล่าให้ฟังด้วย แต่ก็ยังฟันธงไม่ได้ว่าเกี่ยวข้องกันจริงหรือเปล่า โดยเฉพาะ "เรื่องในอดีต" ของเผ่า Vidyadhara ที่ ██ พูดถึง... พวกเขามองว่าสิ่งเหล่านี้คือการหวนรำลึกถึงอดีต หรือน่าจะเรียกว่าประวัติศาสตร์มุขปาฐะที่สืบต่อมาจากรุ่นสู่รุ่น สิ่งที่ฉันได้ฟังมีแต่เรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนทั้งนั้น ในสถาบันก็ไม่มีบันทึกในด้านนี้เหมือนกัน และตอนนี้ฉันก็มีไอเดียแจ่มๆ แล้ว...\n\nแผนการทำงานของสัปดาห์นี้:\n1. หาข้อมูลของเผ่า Vidyadhara √\n2. ยืมหนังสือของ Xianzhou √\n3. เรียบเรียงเอกสาร √\n4. ยื่นแผนงานหัวข้อการวิจัยใหม่อีกครั้ง ×\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nงานของสัปดาห์นี้:\n1. บันทึกประวัติศาสตร์มุขปาฐะของเผ่า Vidyadhara √\n2. แก้ไขแผนการวิจัย √\n\nฉันได้รับข่าวจากสถาบันแล้ว หัวข้อการวิจัยเรื่องยีนอายุยืนยาวในร่างของชาว Xianzhou ถูกปัดตกไปตามคาด ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ หลังจากนี้พวกเขาคงจะทุ่มเทวิจัยเรื่องความลับ ในร่างกายของพวกมีหางอย่างเต็มที่สินะ\nแต่ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะทำสำเร็จหรอก หูและหางฟูๆ หมายถึงความเสี่ยงที่จะเติบโตอย่างควบคุมไม่ได้ และความจริงอายุขัยของพวกเขาก็ไม่ได้ยืนยาวเท่าใดนัก ซึ่งนี่หมายความว่าขีดจำกัดชีวิตของเซลล์นั้นต่ำมาก แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่เชื่อฉันเลย ช่างเถอะ อัจฉริยะก็มักจะโดดเดี่ยวแบบนี้แหละ เรารอดูต่อไปละกัน\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\n...██ ที่ดูเหมือนจะเย็นชา แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีน้ำใจเช่นนี้ ไม่งั้นตอนนั้นจะช่วยชีวิตฉันไว้ทำไมล่ะ\nเขาพาฉันไปยัง "Scalegorge Waterscape" ในตำนาน ฉันนึกไม่ถึงเลยว่า ที่แท้พวกเขาก็ไม่ได้มีแค่ประวัติศาสตร์มุขปาฐะ แต่ยังมีโบราณสถานที่จับต้องได้จริงแบบนี้อยู่ด้วย เขาเห็นด้วยกับแนวคิดเรื่องการบันทึกประวัติศาสตร์ของฉัน เราไม่ควรปล่อยให้เรื่องในอดีตกลายเป็นเพียงความทรงจำที่ผ่านเลยไปเฉยๆ แต่ควรจดบันทึกไว้บนหน้ากระดาษ เพื่อให้ผู้คนได้เห็นถึงความรุ่งเรืองในอดีตมากยิ่งขึ้น\n\n...สิ่งแวดล้อมทางนิเวศวิทยาของ Vidyadhara ที่หล่อเลี้ยงชีวิตนั้นน่าสนใจจริงๆ แค่ลงไปแช่ในแหล่งน้ำนี้ ก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองอ่อนเยาว์ขึ้นแล้ว... ไหนจะยังมีวิธีฟักตัวอ่อนแบบหมุนเวียนด้วยตัวเองอีก...\n\n...ฉันได้สารสกัดจากไข่ของ Vidyadhara มาหลอดนึง บอกตามตรงว่าตอนแรกฉันกลัวว่าเข็มจะเจาะ "เปลือกไข่" ไม่เข้าด้วยซ้ำ แถมขากลับยังเจอด่านตรวจ Starskiff ที่ Starskiff Haven อีก ฉันตกใจแทบแย่ ยังดีนะที่ไม่โป๊ะแตก\n\nทางสถาบันเริ่มโครงการจัดลำดับยีนใหม่ตามที่คาดไว้จริงๆ ฉันเหลือเวลาไม่มากแล้ว\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nฉันเขียนจดหมายไปเร่งเจ้าเด็ก Todd อยู่หลายฉบับ เขาบอกว่าเตรียมออกเดินทางแล้ว แต่ฉันคิดว่าไม่น่าจะทัน\nช่วยไม่ได้ ฉันคงจัดการเองแล้ว\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\n...ความยืดหยุ่นของผิวได้รับการฟื้นฟู เส้นขนที่งอกจากรูขุมขนมีจำนวนเพิ่มขึ้น อย่างหลังนี่ถือเป็นเรื่องน่ารำคาญใจที่ชวนให้มีความสุขอยู่นะ นึกไม่ถึงเลยว่า จะสามารถแก้ไขปัญหาทางพันธุกรรมที่ค้างคามานานได้อย่างราบรื่น ถ้ามันได้ผลจริงๆ แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวก็สุดยอดมากแล้ว\n\nแม้จะยังไม่แน่ใจว่าการอยู่รอดของเซลล์จะถึงมาตรฐานของชาว Vidyadhara ทั่วไปหรือเปล่า แต่ฉันคิดว่า ถ้าดูจากลักษณะเฉพาะของการงอกใหม่จากรูขุมขนแล้ว มันน่าจะสำเร็จแล้วล่ะ\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nเมื่อเพิ่มเซลล์ได้ประมาณหนึ่งก็หยุดลง ไม่มีผลของการเจริญเติบโตในระยะถัดไป\nความเข้มข้นของ ████ ก็ยังไม่ถึงระดับค่าเฉลี่ย ฉันคิดว่านี่คงเป็นผลจากการที่มีสารสกัดไม่พอ\nฉันบอกกับ ██ และเตรียมไปที่ Scalegorge Waterscape กับเขาอีกครั้งในอีกไม่กี่วันที่จะถึงนี้ คิดว่าเขาคงจะพอใจกับบันทึกเหตุการณ์เมื่อคราวก่อนพอสมควรเลย\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nเฮ้อออ สำเร็จ!\nสำเร็จแล้ว!! ในที่สุดการเดินทางที่แสนยาวนานใน Xianzhou ของฉันก็มาถึงจุดหมายปลายทาง ████ สักที!!!\nเจ้าของ Cloudstride Hotel มาเคาะประตูเมื่อเช้านี้ เพื่อสอบถามเกี่ยวกับคุณภาพการให้บริการห้องพักของโรงแรม ████████ จำฉันไม่ได้ เธอถามฉันด้วยความเกรงอกเกรงใจว่า "คุณ Bernini จะกลับมาเมื่อไหร่" และถามด้วยความสงสัยว่า ทำไมฉันถึงมาอยู่ในห้องของเขา\n"ฉันคือลูกศิษย์ของคุณ Bernini" ฉันได้ยินเสียงของตัวเองที่คมชัดขึ้น แต่ก็ติดแหบห้าวเล็กน้อยในตอนที่ตอบกลับไป มันทำให้ฉันนึกถึงตัวเองตอนอายุสิบสี่ปี ซึ่งอยู่ในช่วงที่เสียงแตกหนุ่ม และกังวลว่าจะเข้าร่วมคณะประสานเสียงของโรงเรียนไม่ได้\nหลังจากเจ้าของโรงแรมไปแล้ว ในที่สุดฉันก็ได้เห็นตัวเองที่สมบูรณ์แบบในกระจกสักที\nตัวฉันที่อ่อนเยาว์ หล่อเหลา มีสง่าราศีโดดเด่นราวกับรูปสลัก\nฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!!\nแค่กลับไปทำการรับรองยีนที่สถาบันให้เรียบร้อย ฉันก็จะได้รับอำนาจ ทรัพย์สินที่ไม่จำกัด และเวลาทำวิจัยที่เหลือเฟือแล้ว\n\n[สัปดาห์ที่ ██]\n\nฉัน ███████ รู้สึกเหมือนว่าตัวเองลืม ████████ ไปหลายอย่าง\nฉัน ████ หลับไป ████ นานมาก ████\nฉันเปิดไดอารี่ไม่ได้ ฉันจำรหัสผ่านไม่ได้แล้ว ████████ ยังดีที่ใช้ลายนิ้วมือได้\nฉันควรจะเขียนอะไรดี\nเตียงในโรงแรมของฉันดูกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด...████\nร่างกายของฉัน มันแปลกไปมากๆ\n\n<align="center"><i>*บันทึกถูกของเหลวบางอย่างกัดกร่อนจนเสียหาย หลังจากทำให้แห้ง ก็พบว่าเนื้อหาส่วนใหญ่เสียหายไปแล้ว*</i></align>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/9493745297480054792เศษหน้าบันทึกของนักวิชาการ Bernini
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/16139916667396702356เศษหน้าบันทึกของนักวิชาการ Bernini
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/150115588337375557เศษหน้าบันทึกของนักวิชาการ Bernini
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/14199343434214897494Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/42190462
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 190462,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 230,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190012.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190012.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190012.png