Ghost
Item icon · 190008

Books

ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi

book190442

Localized evidence

Text fields

5 fields
ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi
ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/9353419299036997797
...

Yukong การได้มีโอกาสรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเธอแบบนี้ ฉันมีความสุขมากจริงๆ

ตอนที่รายชื่อแบ่งหน่วยถูกประกาศออกมา ฉันก็กังวลซะจนไม่กล้าเปิดดู เพราะกลัวว่าพวกเราสองคนจะไม่ได้อยู่ด้วยกันน่ะสิ ไม่ใช่เพราะฉันตัดใจแยกจากเธอไม่ได้หรอกนะ ก็แค่ถ้าให้คนที่นิสัยดุเดือดเหมือนไฟอย่างเธอไปอยู่กับคนอื่น ฉันก็วางใจไม่ลงจริงๆ

ต่อไปถ้าอยู่ในสนามรบ เธออย่าเป็นแบบตอนนี้เด็ดขาดนะ เธอน่ะชอบทำตัวเลือดร้อนวู่วามตลอดเลย เวลาทำอะไรก็หัดคิดถึงผลที่ตามมาบ้างสิ... ช่างเถอะ ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว ไม่งั้นเธอคงบ่นว่าฉันพูดจาเหมือนคนแก่อีกแน่ เอาเป็นว่า พวกเราต้องร่วมมือร่วมใจทำงานด้วยกัน แล้วแสดงความสามารถพิเศษของแต่ละคนออกมา จากนั้นก็เขียนตำนานของพวกเราไว้บนผืนฟ้าอันกว้างใหญ่

ฉันตั้งตารอที่จะได้ไปสู้บนท้องฟ้าด้วยกันกับเธอนะ รอจนแทบจะข่มตานอนไม่หลับเลยล่ะ

...

Yukong ไม่ต้องร้อง อย่าเศร้าสิ

จริงๆ เลยเชียว คนที่เสียไปคือสามีของฉัน แล้วเธอร้องไห้ซะจนดูเจ็บปวดกว่าฉันแบบนี้ได้ไงกัน สู้รบมาตั้งนานหลายปีขนาดนี้ เธอก็ยังมีอารมณ์ความรู้สึกอยู่เต็มเปี่ยมเลยนะ ฉันล่ะอิจฉาชะมัด

นักบินรบคือการใช้ชีวิตอยู่บนขอบเหว ในเมื่อเลือกเส้นทางนี้แล้ว ก็ต้องเตรียมใจเอาไว้ให้ดี สิ่งสำคัญไม่ใช่ว่าเราจะรอดชีวิตหรือไม่ แต่เป็นพวกเราจะใช้ชีวิตได้คุ้มค่ากับการเป็นนักบินหรือไม่ต่างหาก

Guangyuan กับคู่หูของเขา สองคนกับเรือรบหนึ่งลำ เท่านี้ก็สามารถยับยั้งกระบวนทัพของ Borisin ไว้ได้ พวกเขาเสียสละตนอย่างวีรบุรุษ ซึ่งสำหรับฉัน เท่านี้ก็พอแล้วล่ะ

เมื่อก่อนฉันได้ยินคนพูดว่า ความสุขที่สุดของชีวิตคือ การเลือกได้ว่าตนจะตายอย่างไร ซึ่งเมื่อมองจากมุมนี้ บางทีสำหรับ Guangyuan แล้ว การได้เป็นทหารและสู้รบจนตัวตายเพื่อสหพันธ์ Xianzhou... ไม่สิ เพื่อทุกชีวิตที่อยู่ในกาแล็กซี... ก็อาจจะถือเป็นความสุขของเขาแล้วก็ได้

แน่นอนว่าฉันก็ไม่อยากได้ความสุขแบบนี้หรอก ขอเวลาให้ฉันใช้ชีวิตอีกสักสองร้อยปี แล้วค่อยไปแก่ตายบนเตียงในโรงพยาบาลจะดีกว่า

...

Yukong ไม่เจอกันนานเลยนะ ฉันยังลาคลอดแล้วพักฟื้นอยู่ที่แนวหลังอยู่เลย ทุกอย่างเรียบร้อยดี

ตอนนี้สถานการณ์การรบกำลังเข้าตาจน เธอคงจะยุ่งมากล่ะสิ ยังไงก็ขอให้หาเวลามาเขียนไดอารี่แลกเปลี่ยนด้วยล่ะ ฉันจะได้รู้ว่าเธอยังปลอดภัยดี... อีกอย่าง ฉันยังมีเรื่องที่อยากจะคุยกับเธอเต็มไปหมด

อย่างแรกเลย ฉันอยากจะรายงานเธอเรื่องนึง ฉันคิดได้แล้วว่าจะให้ลูกชื่อว่าอะไรดี

Guangyuan ได้ฝากฝังเอาไว้ก่อนจากไปว่า ถ้าเป็นลูกชายให้ใช้ชื่อที่มีความหมายว่า "มังกรบิน" แต่ถ้าเป็นลูกสาวให้ใช้ชื่อที่แปลว่า "หงส์บิน" แต่เจ้าคนนี้รู้หนังสือพอๆ กับลิงใน Ever-Hunt Plain ต่อให้ต้องเคารพผู้ตาย แต่ยังไงฉันก็ไม่มีทางทำลายชีวิตของลูกสาวฉัน เพื่อทำตามความปรารถนาของเขาแน่นอน

พอคิดไปคิดมา สุดท้ายฉันเลยตัดสินใจว่าจะใช้ชื่อที่เธอคิด ดังนั้นฉันเลยตั้งชื่อให้ลูกว่า "Qingni"

ชื่อนี้มาจาก "แสงจันทร์พลันส่องลงใต้หล้า พร่างตาน้ำค้างกระจ่างใส" ซึ่งยากนะที่เธอจะไปเปิดหนังสือกวีแล้วเอามาใช้อ้างอิงแบบนี้ได้ ฉันคิดว่าในใจเธอจะมีแต่เรื่องเรือรบซะอีก

เธอจะคิดถึงฉันมากไม่ได้นะ รอให้ฉันพักฟื้นอีกสักสองสามเดือนก่อน หลังจาก Qingni อยู่ดีแล้ว ฉันจะรีบกลับเข้าหน่วยให้ไวที่สุด Qingni ยังเล็กอยู่ แต่ฉันก็ต้องทิ้งเธอเพื่อไปสู้รบซะแล้ว... พอพูดแบบนี้ ฉันก็ดูจะเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องเอาซะเลย

ถึงอย่างนั้น ฉันก็เข้าใจดีว่าที่แนวหน้านั้นมันไม่ใช่เรื่องสนุก กองกำลังของ Borisin บุกมาไม่ยั้ง สื่อก็พยายามสุดความสามารถ เพื่อหยุดยั้งไม่ให้ความหวาดกลัวแพร่กระจายไปทั่ว แต่ตอนนี้ทั่วทั้ง Luofu มีกลิ่นอายของความไม่สบายใจปกคลุมเต็มไปหมด

แต่ฉันเชื่อว่าสหพันธ์ Xianzhou จะต้องชนะแน่นอน ฉันเชื่อว่าทหารอย่างเรา จะต้องสามารถขับไล่สาวกแห่งความเฟื่องฟูพวกนั้นให้กลับบ้านเก่าได้แน่

ตั้งตารอวันที่เราจะได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันนะ

...

Yukong พรุ่งนี้พวกเราก็ต้องกลับไปที่สมรภูมิอันโหดร้ายนั่นแล้ว

ดังนั้นคืนนี้ มีบางเรื่องที่ฉันต้องขอฝากฝังเธอหน่อย (อาจจะฟังดูเป็นลางไปนิดนึง แต่ก็ช่วยไม่ได้นะ ใครให้พวกเราไม่เคยฝากฝังเรื่องพวกนี้ไว้แต่เนิ่นๆ กันเล่า)

ถ้าเธอรอด แต่ฉันไม่ ฉันอยากขอให้เธอช่วยดูแล Qingni ให้ดี ให้เหมือนเธอดูแลลูกสาวของตัวเองอย่างนั้นเลยนะ ฉันรู้ว่าเธอจะต้องทำได้แน่ ส่วนเงินออมทั้งหมดฉันจะมอบให้เธอ ถือซะว่าเป็นค่าเลี้ยงดูของ Qingni

ไม่ว่า Qingni จะอยากโตมาเป็นอะไร ก็ช่วยสนับสนุนเธออย่างเต็มที่เลยนะ ไม่ว่าจะนักธุรกิจ กวี หรือนักแสดงข้างถนนก็ตาม จะเป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่สิ่งเดียวที่ไม่ได้ก็คือการเป็นนักบินรบ

ขออนุญาตทำสัญญาโดยพลการกับเธอเลยแล้วกัน: ห้ามให้ Qingni เป็นนักบินรบเด็ดขาด

ตอนที่เพิ่งเข้าหน่วยมาใหม่ๆ เธอเคยเขียนในไดอารี่แลกเปลี่ยนว่า... เรือรบลอยอยู่กลางอวกาศอย่างโดดเดี่ยว เหมือนกับเรือที่ลอยอยู่กลางมหาสมุทรยามค่ำคืน... ได้ยินคนบอกว่าความรู้สึกแบบนี้เรียกว่า "ความโดดเดี่ยว" แต่ฉันกลับอยากเรียกมันว่า "อิสระ" มากกว่า

ฉันชอบท่อนนี้ที่สุด เพราะฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน

แต่ว่าพอแล้วล่ะ จะ "ความโดดเดี่ยว" ก็ดี หรือจะเป็น "ความอิสระ" ก็ช่าง เธอกับฉันก็ได้ลิ้มลองมันมาหมดแล้ว รับปากฉันสิ อย่าให้เด็กคนนั้นได้สัมผัสกับท้องฟ้าเลย

...
...\n\nYukong การได้มีโอกาสรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเธอแบบนี้ ฉันมีความสุขมากจริงๆ\n\nตอนที่รายชื่อแบ่งหน่วยถูกประกาศออกมา ฉันก็กังวลซะจนไม่กล้าเปิดดู เพราะกลัวว่าพวกเราสองคนจะไม่ได้อยู่ด้วยกันน่ะสิ ไม่ใช่เพราะฉันตัดใจแยกจากเธอไม่ได้หรอกนะ ก็แค่ถ้าให้คนที่นิสัยดุเดือดเหมือนไฟอย่างเธอไปอยู่กับคนอื่น ฉันก็วางใจไม่ลงจริงๆ\n\nต่อไปถ้าอยู่ในสนามรบ เธออย่าเป็นแบบตอนนี้เด็ดขาดนะ เธอน่ะชอบทำตัวเลือดร้อนวู่วามตลอดเลย เวลาทำอะไรก็หัดคิดถึงผลที่ตามมาบ้างสิ... ช่างเถอะ ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว ไม่งั้นเธอคงบ่นว่าฉันพูดจาเหมือนคนแก่อีกแน่ เอาเป็นว่า พวกเราต้องร่วมมือร่วมใจทำงานด้วยกัน แล้วแสดงความสามารถพิเศษของแต่ละคนออกมา จากนั้นก็เขียนตำนานของพวกเราไว้บนผืนฟ้าอันกว้างใหญ่\n\nฉันตั้งตารอที่จะได้ไปสู้บนท้องฟ้าด้วยกันกับเธอนะ รอจนแทบจะข่มตานอนไม่หลับเลยล่ะ\n\n...\n\nYukong ไม่ต้องร้อง อย่าเศร้าสิ\n\nจริงๆ เลยเชียว คนที่เสียไปคือสามีของฉัน แล้วเธอร้องไห้ซะจนดูเจ็บปวดกว่าฉันแบบนี้ได้ไงกัน สู้รบมาตั้งนานหลายปีขนาดนี้ เธอก็ยังมีอารมณ์ความรู้สึกอยู่เต็มเปี่ยมเลยนะ ฉันล่ะอิจฉาชะมัด\n\nนักบินรบคือการใช้ชีวิตอยู่บนขอบเหว ในเมื่อเลือกเส้นทางนี้แล้ว ก็ต้องเตรียมใจเอาไว้ให้ดี สิ่งสำคัญไม่ใช่ว่าเราจะรอดชีวิตหรือไม่ แต่เป็นพวกเราจะใช้ชีวิตได้คุ้มค่ากับการเป็นนักบินหรือไม่ต่างหาก\n\nGuangyuan กับคู่หูของเขา สองคนกับเรือรบหนึ่งลำ เท่านี้ก็สามารถยับยั้งกระบวนทัพของ Borisin ไว้ได้ พวกเขาเสียสละตนอย่างวีรบุรุษ ซึ่งสำหรับฉัน เท่านี้ก็พอแล้วล่ะ\n\nเมื่อก่อนฉันได้ยินคนพูดว่า ความสุขที่สุดของชีวิตคือ การเลือกได้ว่าตนจะตายอย่างไร ซึ่งเมื่อมองจากมุมนี้ บางทีสำหรับ Guangyuan แล้ว การได้เป็นทหารและสู้รบจนตัวตายเพื่อสหพันธ์ Xianzhou... ไม่สิ เพื่อทุกชีวิตที่อยู่ในกาแล็กซี... ก็อาจจะถือเป็นความสุขของเขาแล้วก็ได้\n\nแน่นอนว่าฉันก็ไม่อยากได้ความสุขแบบนี้หรอก ขอเวลาให้ฉันใช้ชีวิตอีกสักสองร้อยปี แล้วค่อยไปแก่ตายบนเตียงในโรงพยาบาลจะดีกว่า\n\n...\n\nYukong ไม่เจอกันนานเลยนะ ฉันยังลาคลอดแล้วพักฟื้นอยู่ที่แนวหลังอยู่เลย ทุกอย่างเรียบร้อยดี\n\nตอนนี้สถานการณ์การรบกำลังเข้าตาจน เธอคงจะยุ่งมากล่ะสิ ยังไงก็ขอให้หาเวลามาเขียนไดอารี่แลกเปลี่ยนด้วยล่ะ ฉันจะได้รู้ว่าเธอยังปลอดภัยดี... อีกอย่าง ฉันยังมีเรื่องที่อยากจะคุยกับเธอเต็มไปหมด\n\nอย่างแรกเลย ฉันอยากจะรายงานเธอเรื่องนึง ฉันคิดได้แล้วว่าจะให้ลูกชื่อว่าอะไรดี\n\nGuangyuan ได้ฝากฝังเอาไว้ก่อนจากไปว่า ถ้าเป็นลูกชายให้ใช้ชื่อที่มีความหมายว่า "มังกรบิน" แต่ถ้าเป็นลูกสาวให้ใช้ชื่อที่แปลว่า "หงส์บิน" แต่เจ้าคนนี้รู้หนังสือพอๆ กับลิงใน Ever-Hunt Plain ต่อให้ต้องเคารพผู้ตาย แต่ยังไงฉันก็ไม่มีทางทำลายชีวิตของลูกสาวฉัน เพื่อทำตามความปรารถนาของเขาแน่นอน\n\nพอคิดไปคิดมา สุดท้ายฉันเลยตัดสินใจว่าจะใช้ชื่อที่เธอคิด ดังนั้นฉันเลยตั้งชื่อให้ลูกว่า "Qingni"\n\nชื่อนี้มาจาก "แสงจันทร์พลันส่องลงใต้หล้า พร่างตาน้ำค้างกระจ่างใส" ซึ่งยากนะที่เธอจะไปเปิดหนังสือกวีแล้วเอามาใช้อ้างอิงแบบนี้ได้ ฉันคิดว่าในใจเธอจะมีแต่เรื่องเรือรบซะอีก\n\nเธอจะคิดถึงฉันมากไม่ได้นะ รอให้ฉันพักฟื้นอีกสักสองสามเดือนก่อน หลังจาก Qingni อยู่ดีแล้ว ฉันจะรีบกลับเข้าหน่วยให้ไวที่สุด Qingni ยังเล็กอยู่ แต่ฉันก็ต้องทิ้งเธอเพื่อไปสู้รบซะแล้ว... พอพูดแบบนี้ ฉันก็ดูจะเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องเอาซะเลย\n\nถึงอย่างนั้น ฉันก็เข้าใจดีว่าที่แนวหน้านั้นมันไม่ใช่เรื่องสนุก กองกำลังของ Borisin บุกมาไม่ยั้ง สื่อก็พยายามสุดความสามารถ เพื่อหยุดยั้งไม่ให้ความหวาดกลัวแพร่กระจายไปทั่ว แต่ตอนนี้ทั่วทั้ง Luofu มีกลิ่นอายของความไม่สบายใจปกคลุมเต็มไปหมด\n\nแต่ฉันเชื่อว่าสหพันธ์ Xianzhou จะต้องชนะแน่นอน ฉันเชื่อว่าทหารอย่างเรา จะต้องสามารถขับไล่สาวกแห่งความเฟื่องฟูพวกนั้นให้กลับบ้านเก่าได้แน่\n\nตั้งตารอวันที่เราจะได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันนะ\n\n...\n\nYukong พรุ่งนี้พวกเราก็ต้องกลับไปที่สมรภูมิอันโหดร้ายนั่นแล้ว\n\nดังนั้นคืนนี้ มีบางเรื่องที่ฉันต้องขอฝากฝังเธอหน่อย (อาจจะฟังดูเป็นลางไปนิดนึง แต่ก็ช่วยไม่ได้นะ ใครให้พวกเราไม่เคยฝากฝังเรื่องพวกนี้ไว้แต่เนิ่นๆ กันเล่า)\n\nถ้าเธอรอด แต่ฉันไม่ ฉันอยากขอให้เธอช่วยดูแล Qingni ให้ดี ให้เหมือนเธอดูแลลูกสาวของตัวเองอย่างนั้นเลยนะ ฉันรู้ว่าเธอจะต้องทำได้แน่ ส่วนเงินออมทั้งหมดฉันจะมอบให้เธอ ถือซะว่าเป็นค่าเลี้ยงดูของ Qingni\n\nไม่ว่า Qingni จะอยากโตมาเป็นอะไร ก็ช่วยสนับสนุนเธออย่างเต็มที่เลยนะ ไม่ว่าจะนักธุรกิจ กวี หรือนักแสดงข้างถนนก็ตาม จะเป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่สิ่งเดียวที่ไม่ได้ก็คือการเป็นนักบินรบ\n\nขออนุญาตทำสัญญาโดยพลการกับเธอเลยแล้วกัน: ห้ามให้ Qingni เป็นนักบินรบเด็ดขาด\n\nตอนที่เพิ่งเข้าหน่วยมาใหม่ๆ เธอเคยเขียนในไดอารี่แลกเปลี่ยนว่า... เรือรบลอยอยู่กลางอวกาศอย่างโดดเดี่ยว เหมือนกับเรือที่ลอยอยู่กลางมหาสมุทรยามค่ำคืน... ได้ยินคนบอกว่าความรู้สึกแบบนี้เรียกว่า "ความโดดเดี่ยว" แต่ฉันกลับอยากเรียกมันว่า "อิสระ" มากกว่า\n\nฉันชอบท่อนนี้ที่สุด เพราะฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน\n\nแต่ว่าพอแล้วล่ะ จะ "ความโดดเดี่ยว" ก็ดี หรือจะเป็น "ความอิสระ" ก็ช่าง เธอกับฉันก็ได้ลิ้มลองมันมาหมดแล้ว รับปากฉันสิ อย่าให้เด็กคนนั้นได้สัมผัสกับท้องฟ้าเลย\n\n...

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/12811166618990507444
ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi
ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/4073275958150234064
ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi
ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/11445378649484665241
ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi
ไดอารี่แลกเปลี่ยนของ Caiyi

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/9704561828800954528

Relationships

2 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Item icon · 190008
Item iconItemCurrencyIconPath · ItemIconPath123 × 124 · 21 KBSpriteOutput/ItemIcon/190008.pngNative path
Item artwork · 190008
Item artworkItemFigureIconPath246 × 246 · 71 KBSpriteOutput/ItemFigures/190008.pngNative path

Properties

20
Source evidence
Path
ExcelOutput/ItemConfigBook.json
JSON Pointer
/22
ID
190442
Rarity
Normal
ItemDesc
{}
ItemName
{}
PileLimit
99999
UseMethod
AutoConversionItem
isVisible
true
localbook
{
  "BookID": 190442,
  "BookContent": {},
  "BookSeriesID": 211,
  "BookInsideName": {},
  "BookDisplayType": 1,
  "BookSeriesInsideID": 2,
  "LocalBookImagePath": []
}
ItemBGDesc
{}
ItemSubType
Book
PurposeType
21
ItemIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190008.png
ItemMainType
Usable
CustomDataList
[]
ReturnItemIDList
[]
itemRecordPresent
true
ItemAvatarIconPath
ItemFigureIconPath
SpriteOutput/ItemFigures/190008.png
InventoryDisplayTag
1
ItemCurrencyIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190008.png