ContentTextMap 8002881870654980422
เจ้าอ้วน Larry สามวินาทีเดินหนึ่งก้าว
เดินข้ามผ่านอาณาจักรสีน้ำตาลของเขา
เดินข้ามผ่าน
รถขนแร่สี่สิบเซนติเมตร
เดินข้ามผ่าน
เทศกาลจากฤดูหนาวถึงฤดูร้อน
Qlipoth เคยกล่าวไว้ว่า
เราควรสร้างอารามให้เขาด้วยความรัก
แต่ผู้คนกลับเอาแต่มอบก้อนหินและถ้อยวาจา
Qlipoth เคยมาที่นี่
และมอบพลั่วขุดสุดเย้ายวนให้แก่เขา
เขาคิดว่านี่เป็นความลับ
เขามักจะชูแขนร้องร่ำ ท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิดในส่วนลึกของเหมือง
เจ้าอ้วน Larry!
เขาคิดว่าตนไม่ใช่เด็กอีกแล้ว
เสียงเพลงห้าสิบปี
ผนึกแขนของเขาเอาไว้ราวกับเหมืองถล่ม
Larry แขนขาด!
เขาโอบกอดฤดูหนาวราวกับ Rock Crab และร้องคำราม
เขาเดินผ่านชายหาดหินกรวดอันเงียบสงบ ไปพร้อมกับต้นฉบับ
หัวหน้ามักจะก่นด่าเขา
สวมรัศมีแสง! แล้วขึ้นไปอยู่บนเมฆเสียสิ!
Larry จอมขี้เกียจ!
เขามองดู Funeral Worm ที่อยู่ในซอกมุม
แล้วร้องไห้เสียงดังอยู่ตรงหน้าพวกมันเพียงลำพัง
Larry ขี้แย!
ผู้คนไม่แยแสเรื่องราวของเขาอีกต่อไป
และใช้ป้ายประกาศของความยากจน มาเป็นด้ายเงินเพื่อเย็บปิดปากเขา
Larry ผู้โศกเศร้า!
แต่เขายังได้ยิน
เสียงลมหายใจของหินแร่ที่หลั่งไหล และฝีเท้าของถ้อยคำที่ห้อตะบึง
Larry ผู้โศกเศร้า จำต้องอาศัยอยู่ในโลงศพเคลื่อนที่
หยิบพลั่วอันสัตย์ซื่อของเขาเล่มนี้
แล้วพับเป็นรูปนกที่เขาไม่เคยได้พบเห็น
มันบินฉวัดเฉวียนไปสองรอบ ในมุมมองอันน่าหวาดเสียว
Larry คนใบ้!
ถักทอเนื้อเพลงอยู่ในถ้ำเพียงลำพัง
ประทังชีวิตด้วย Soothing Mushroom 17 ต้น
เขาเอ่ยว่า "ปลุกฉันที!"
และได้ฝ่ามือตอบกลับจากกวี 17 คน
พวกเขากล่าวว่า ไม่มี Larry แล้ว!
Larry ตัวเปล่าเดินทางข้ามผ่านเหมืองใหญ่
และถูกฝังไว้ใต้ดิน เฉกเช่นตนเป็นพลั่วเหล็ก
ผู้ที่ผ่านไปมาไม่เห็นสิ่งเหล่านี้
พวกเขากล่าวเพียงแค่ว่า
เจ้าอ้วนคนหนึ่ง ได้หลับลงไปแล้ว
เดินข้ามผ่านอาณาจักรสีน้ำตาลของเขา
เดินข้ามผ่าน
รถขนแร่สี่สิบเซนติเมตร
เดินข้ามผ่าน
เทศกาลจากฤดูหนาวถึงฤดูร้อน
Qlipoth เคยกล่าวไว้ว่า
เราควรสร้างอารามให้เขาด้วยความรัก
แต่ผู้คนกลับเอาแต่มอบก้อนหินและถ้อยวาจา
Qlipoth เคยมาที่นี่
และมอบพลั่วขุดสุดเย้ายวนให้แก่เขา
เขาคิดว่านี่เป็นความลับ
เขามักจะชูแขนร้องร่ำ ท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิดในส่วนลึกของเหมือง
เจ้าอ้วน Larry!
เขาคิดว่าตนไม่ใช่เด็กอีกแล้ว
เสียงเพลงห้าสิบปี
ผนึกแขนของเขาเอาไว้ราวกับเหมืองถล่ม
Larry แขนขาด!
เขาโอบกอดฤดูหนาวราวกับ Rock Crab และร้องคำราม
เขาเดินผ่านชายหาดหินกรวดอันเงียบสงบ ไปพร้อมกับต้นฉบับ
หัวหน้ามักจะก่นด่าเขา
สวมรัศมีแสง! แล้วขึ้นไปอยู่บนเมฆเสียสิ!
Larry จอมขี้เกียจ!
เขามองดู Funeral Worm ที่อยู่ในซอกมุม
แล้วร้องไห้เสียงดังอยู่ตรงหน้าพวกมันเพียงลำพัง
Larry ขี้แย!
ผู้คนไม่แยแสเรื่องราวของเขาอีกต่อไป
และใช้ป้ายประกาศของความยากจน มาเป็นด้ายเงินเพื่อเย็บปิดปากเขา
Larry ผู้โศกเศร้า!
แต่เขายังได้ยิน
เสียงลมหายใจของหินแร่ที่หลั่งไหล และฝีเท้าของถ้อยคำที่ห้อตะบึง
Larry ผู้โศกเศร้า จำต้องอาศัยอยู่ในโลงศพเคลื่อนที่
หยิบพลั่วอันสัตย์ซื่อของเขาเล่มนี้
แล้วพับเป็นรูปนกที่เขาไม่เคยได้พบเห็น
มันบินฉวัดเฉวียนไปสองรอบ ในมุมมองอันน่าหวาดเสียว
Larry คนใบ้!
ถักทอเนื้อเพลงอยู่ในถ้ำเพียงลำพัง
ประทังชีวิตด้วย Soothing Mushroom 17 ต้น
เขาเอ่ยว่า "ปลุกฉันที!"
และได้ฝ่ามือตอบกลับจากกวี 17 คน
พวกเขากล่าวว่า ไม่มี Larry แล้ว!
Larry ตัวเปล่าเดินทางข้ามผ่านเหมืองใหญ่
และถูกฝังไว้ใต้ดิน เฉกเช่นตนเป็นพลั่วเหล็ก
ผู้ที่ผ่านไปมาไม่เห็นสิ่งเหล่านี้
พวกเขากล่าวเพียงแค่ว่า
เจ้าอ้วนคนหนึ่ง ได้หลับลงไปแล้ว
เจ้าอ้วน Larry สามวินาทีเดินหนึ่งก้าว \nเดินข้ามผ่านอาณาจักรสีน้ำตาลของเขา \nเดินข้ามผ่าน \nรถขนแร่สี่สิบเซนติเมตร \nเดินข้ามผ่าน \nเทศกาลจากฤดูหนาวถึงฤดูร้อน\n\nQlipoth เคยกล่าวไว้ว่า \nเราควรสร้างอารามให้เขาด้วยความรัก \nแต่ผู้คนกลับเอาแต่มอบก้อนหินและถ้อยวาจา\n\nQlipoth เคยมาที่นี่ \nและมอบพลั่วขุดสุดเย้ายวนให้แก่เขา \nเขาคิดว่านี่เป็นความลับ \nเขามักจะชูแขนร้องร่ำ ท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิดในส่วนลึกของเหมือง \nเจ้าอ้วน Larry! \nเขาคิดว่าตนไม่ใช่เด็กอีกแล้ว \nเสียงเพลงห้าสิบปี \nผนึกแขนของเขาเอาไว้ราวกับเหมืองถล่ม\n\nLarry แขนขาด! \nเขาโอบกอดฤดูหนาวราวกับ Rock Crab และร้องคำราม \nเขาเดินผ่านชายหาดหินกรวดอันเงียบสงบ ไปพร้อมกับต้นฉบับ \nหัวหน้ามักจะก่นด่าเขา \nสวมรัศมีแสง! แล้วขึ้นไปอยู่บนเมฆเสียสิ!\n\nLarry จอมขี้เกียจ! \nเขามองดู Funeral Worm ที่อยู่ในซอกมุม \nแล้วร้องไห้เสียงดังอยู่ตรงหน้าพวกมันเพียงลำพัง \nLarry ขี้แย! \nผู้คนไม่แยแสเรื่องราวของเขาอีกต่อไป \nและใช้ป้ายประกาศของความยากจน มาเป็นด้ายเงินเพื่อเย็บปิดปากเขา\n\nLarry ผู้โศกเศร้า! \nแต่เขายังได้ยิน \nเสียงลมหายใจของหินแร่ที่หลั่งไหล และฝีเท้าของถ้อยคำที่ห้อตะบึง \nLarry ผู้โศกเศร้า จำต้องอาศัยอยู่ในโลงศพเคลื่อนที่ \nหยิบพลั่วอันสัตย์ซื่อของเขาเล่มนี้ \nแล้วพับเป็นรูปนกที่เขาไม่เคยได้พบเห็น \nมันบินฉวัดเฉวียนไปสองรอบ ในมุมมองอันน่าหวาดเสียว\n\nLarry คนใบ้! \nถักทอเนื้อเพลงอยู่ในถ้ำเพียงลำพัง \nประทังชีวิตด้วย Soothing Mushroom <unbreak>17</unbreak> ต้น \nเขาเอ่ยว่า "ปลุกฉันที!" \nและได้ฝ่ามือตอบกลับจากกวี <unbreak>17</unbreak> คน\n\nพวกเขากล่าวว่า ไม่มี Larry แล้ว! \nLarry ตัวเปล่าเดินทางข้ามผ่านเหมืองใหญ่ \nและถูกฝังไว้ใต้ดิน เฉกเช่นตนเป็นพลั่วเหล็ก\n\nผู้ที่ผ่านไปมาไม่เห็นสิ่งเหล่านี้ \nพวกเขากล่าวเพียงแค่ว่า \nเจ้าอ้วนคนหนึ่ง ได้หลับลงไปแล้ว
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_0.json- JSON Pointer
/8002881870654980422