ContentTextMap 9566627041620631105
ฉันอิจฉาฟันเฟืองที่สูญเสียยามพลบค่ำ
คืนวันวนเวียนช่างไร้อนาคต
หนึ่งขวดสาม Shield
จิตวิญญาณแห่งการค้าขาย
เพียงกลืนกินก็เพียงพอ
อำพัน อำพัน อำพันอีกก้อนคอยหล่อเลี้ยง
ดวงดาวจากบ้านเกิดมักเดินไม่ตรงสาย
สายลม สายลม สายลมโหมพัดราวกับเสียงนกเหยี่ยว
แสงยามเย็นกลิ้งเกลือก
และนำพาท่าเรือหินไร้ที่วาง มาไว้ยังหน้าประตูเมือง Rivet
สวมใส่กุญแจมือ จิตใจที่เปียกปอนเช่นนี้
จะวัดน้ำหนักได้เช่นไร
รูปปั้นศิลาตั้งตระหง่านหน้าทางเข้าอุโมงค์เหมืองอีกครา
เครื่องจักรเหมืองสลักลวดลายบนขากางเกงของตน
ผู้คนสัญจรไปมาล้วนกล่าวขาน
ช่างโง่เขลาเสียเหลือเกิน
คืนวันวนเวียนช่างไร้อนาคต
หนึ่งขวดสาม Shield
จิตวิญญาณแห่งการค้าขาย
เพียงกลืนกินก็เพียงพอ
อำพัน อำพัน อำพันอีกก้อนคอยหล่อเลี้ยง
ดวงดาวจากบ้านเกิดมักเดินไม่ตรงสาย
สายลม สายลม สายลมโหมพัดราวกับเสียงนกเหยี่ยว
แสงยามเย็นกลิ้งเกลือก
และนำพาท่าเรือหินไร้ที่วาง มาไว้ยังหน้าประตูเมือง Rivet
สวมใส่กุญแจมือ จิตใจที่เปียกปอนเช่นนี้
จะวัดน้ำหนักได้เช่นไร
รูปปั้นศิลาตั้งตระหง่านหน้าทางเข้าอุโมงค์เหมืองอีกครา
เครื่องจักรเหมืองสลักลวดลายบนขากางเกงของตน
ผู้คนสัญจรไปมาล้วนกล่าวขาน
ช่างโง่เขลาเสียเหลือเกิน
ฉันอิจฉาฟันเฟืองที่สูญเสียยามพลบค่ำ\nคืนวันวนเวียนช่างไร้อนาคต\nหนึ่งขวดสาม Shield\nจิตวิญญาณแห่งการค้าขาย\nเพียงกลืนกินก็เพียงพอ\n\nอำพัน อำพัน อำพันอีกก้อนคอยหล่อเลี้ยง\nดวงดาวจากบ้านเกิดมักเดินไม่ตรงสาย\nสายลม สายลม สายลมโหมพัดราวกับเสียงนกเหยี่ยว\nแสงยามเย็นกลิ้งเกลือก\nและนำพาท่าเรือหินไร้ที่วาง มาไว้ยังหน้าประตูเมือง Rivet\n\nสวมใส่กุญแจมือ จิตใจที่เปียกปอนเช่นนี้\nจะวัดน้ำหนักได้เช่นไร\nรูปปั้นศิลาตั้งตระหง่านหน้าทางเข้าอุโมงค์เหมืองอีกครา\nเครื่องจักรเหมืองสลักลวดลายบนขากางเกงของตน\nผู้คนสัญจรไปมาล้วนกล่าวขาน\nช่างโง่เขลาเสียเหลือเกิน
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_0.json- JSON Pointer
/9566627041620631105