Ghost

Books

เล่ม 5

book190230

Localized evidence

Text fields

2 fields
บทที่ 5
ในที่สุดอัจฉริยะนักดนตรีทั้งสี่ก็มารวมตัวกัน พวกเขาสัญญาแล้วว่า: เมื่อไปถึง Belobog พวกเขาต้องกลายเป็นนักดนตรีผู้โด่งดังให้ได้!
แต่ขณะที่พวกเขาเดินทางอยู่นั้น กลับเลี้ยวหลงไปยัง Underworld ของ Belobog แทน
"กะต้ากๆ Belobog แห่งนี้อบอุ่นเสียจริง! ออกไปทางร้อนนิดๆ เสียด้วย"
เจ้าลาเฒ่าเห็นด้วย
"ฮี้ฮี้ฮี้ ไม่ใช่แค่ร้อนนะ แต่ยังหิวเป็นบ้าเลย"
ขณะที่ลาเฒ่ากล่าวคำนี้ สี่สหายก็ได้กลิ่นหอมลอยมาตามอากาศ
สุนัขล่าเนื้อนั้นไวต่อกลิ่นมากที่สุด เขาทำจมูกฟุดฟิดแล้วพาเพื่อนๆ เดินตามกลิ่นไป
เดินไปได้ไม่ไกลนัก นักดนตรีทั้งสี่ก็มาหยุดอยู่หน้าสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ สุนัขล่าเนื้อเฒ่าเกาะประตูและส่ายหางเป็นวงไม่หยุด ดูแล้วเหมือนกับล้อรถคันเล็กๆ
"โฮ่งโฮ่งโฮ่ง! กลิ่นหอมลอยมาจากที่นี่!"
"เมี้ยวเมี้ยวเมี้ยว ที่นี่ซ่อนของดีอะไรไว้นะ? เจ้าลาเฒ่า ร่างกายนายสูงใหญ่ ช่วยไปดูให้พวกเราหน่อย!"
เจ้าลาเฒ่าได้ยินดังนั้น ก็กำลังจะใช้กีบเท้าเกาะหน้าต่างเพื่อมองดู แต่จู่ๆ ประตูของสิ่งก่อสร้างก็เปิดออกอัตโนมัติ!
"ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมของเมือง! เชิญทุกคนเข้ามาข้างในได้เลย!"
ผู้มาต้อนรับที่ประตูก็คือคุณปู่ท่าทางใจดีคนหนึ่ง เขาเชิญเพื่อนๆ พันธุ์สัตว์ทั้งสี่เข้าไปข้างในอย่างอบอุ่น
"กะต้ากๆ นี่มันเยี่ยมยอดชะมัด เรากำลังหิวจัดๆ กันพอดี! ว่าไง เข้าไปฝากท้องกันสักมื้อดีไหม?"
เจ้าลาเฒ่าได้ยินก็ดีใจมาก จึงยกขาหน้าตะกุยกลางอากาศแล้วร้องว่า
"ฮี้ฮี้ฮี้ แน่นอนอยู่แล้ว! พวกนายมีเงินติดตัวมาไหม?"
"โฮ่งโฮ่งโฮ่ง ไม่มี!"
"เมี้ยวเมี้ยวเมี้ยว ไม่มี!"
"กะต้ากๆ ไม่มี!"
สี่สหายมองหน้ากันไปมา
<align="center">บทที่ 5</align>\nในที่สุดอัจฉริยะนักดนตรีทั้งสี่ก็มารวมตัวกัน พวกเขาสัญญาแล้วว่า: เมื่อไปถึง Belobog พวกเขาต้องกลายเป็นนักดนตรีผู้โด่งดังให้ได้!\nแต่ขณะที่พวกเขาเดินทางอยู่นั้น กลับเลี้ยวหลงไปยัง Underworld ของ Belobog แทน\n"กะต้ากๆ Belobog แห่งนี้อบอุ่นเสียจริง! ออกไปทางร้อนนิดๆ เสียด้วย"\nเจ้าลาเฒ่าเห็นด้วย\n"ฮี้ฮี้ฮี้ ไม่ใช่แค่ร้อนนะ แต่ยังหิวเป็นบ้าเลย"\nขณะที่ลาเฒ่ากล่าวคำนี้ สี่สหายก็ได้กลิ่นหอมลอยมาตามอากาศ\nสุนัขล่าเนื้อนั้นไวต่อกลิ่นมากที่สุด เขาทำจมูกฟุดฟิดแล้วพาเพื่อนๆ เดินตามกลิ่นไป\nเดินไปได้ไม่ไกลนัก นักดนตรีทั้งสี่ก็มาหยุดอยู่หน้าสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ สุนัขล่าเนื้อเฒ่าเกาะประตูและส่ายหางเป็นวงไม่หยุด ดูแล้วเหมือนกับล้อรถคันเล็กๆ\n"โฮ่งโฮ่งโฮ่ง! กลิ่นหอมลอยมาจากที่นี่!"\n"เมี้ยวเมี้ยวเมี้ยว ที่นี่ซ่อนของดีอะไรไว้นะ? เจ้าลาเฒ่า ร่างกายนายสูงใหญ่ ช่วยไปดูให้พวกเราหน่อย!"\nเจ้าลาเฒ่าได้ยินดังนั้น ก็กำลังจะใช้กีบเท้าเกาะหน้าต่างเพื่อมองดู แต่จู่ๆ ประตูของสิ่งก่อสร้างก็เปิดออกอัตโนมัติ!\n"ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมของเมือง! เชิญทุกคนเข้ามาข้างในได้เลย!"\nผู้มาต้อนรับที่ประตูก็คือคุณปู่ท่าทางใจดีคนหนึ่ง เขาเชิญเพื่อนๆ พันธุ์สัตว์ทั้งสี่เข้าไปข้างในอย่างอบอุ่น\n"กะต้ากๆ นี่มันเยี่ยมยอดชะมัด เรากำลังหิวจัดๆ กันพอดี! ว่าไง เข้าไปฝากท้องกันสักมื้อดีไหม?"\nเจ้าลาเฒ่าได้ยินก็ดีใจมาก จึงยกขาหน้าตะกุยกลางอากาศแล้วร้องว่า\n"ฮี้ฮี้ฮี้ แน่นอนอยู่แล้ว! พวกนายมีเงินติดตัวมาไหม?"\n"โฮ่งโฮ่งโฮ่ง ไม่มี!"\n"เมี้ยวเมี้ยวเมี้ยว ไม่มี!"\n"กะต้ากๆ ไม่มี!"\nสี่สหายมองหน้ากันไปมา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/8231801075274725559
เล่ม 5
เล่ม 5

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/1285826330902157967

Relationships

1 links

Properties

8
Source evidence
Path
ExcelOutput/LocalbookConfig.json
JSON Pointer
/172
BookID
190230
BookContent
{}
BookSeriesID
101
BookInsideName
{}
BookDisplayType
1
itemRecordPresent
false
BookSeriesInsideID
5
LocalBookImagePath
[]