Ghost

Books

เล่ม 1

book190226

Localized evidence

Text fields

2 fields
บทที่ 1
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เวลานั้นลมหนาวนิรันดร์เพิ่งจะปรากฏขึ้นใน Belobog
ผืนดินยังไม่ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน เหล่าสัตว์ตัวน้อยทั้งหลายจึงยังสามารถเล่นสนุกอย่างเป็นสุขอยู่ที่ด้านนอกเมือง Belobog ได้
ในสถานที่ที่อยู่ห่างไกลจาก Belobog มีเจ้าลาผู้ที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักดนตรีอยู่ตัวหนึ่ง
วันหนึ่ง เจ้าของลาก็มาหาเขา
"หึๆๆ เจ้าลาเฒ่า แกตรากตรำทำงานให้ฉันมาทั้งชีวิตแล้ว แกมีความฝันอะไรที่อยากทำให้เป็นจริงบ้างไหม?"
เจ้าลาได้ยินดังนั้นก็ดีใจ คิดว่าในที่สุดความปรารถนาอันยาวนานของตนจะได้เป็นจริงแล้ว!
"ฮี้ฮี้ฮี้ เจ้านายคนดี ฉันอยากออกเดินทางไปเป็นนักดนตรีที่โรงละครของ Belobog!"
เจ้านายของเขาพยักหน้า
"เป็นความฝันที่ดี! เอาอย่างนี้แล้วกัน ฉันจะพาแกไปที่ตลาดของ Belobog เอง!"
เจ้าลาตอบตกลงเห็นด้วย
"ฮี้ฮี้ฮี้! ตลาดของ Belobog? ที่นั่นก็ต้องการนักดนตรีเหมือนกันงั้นเหรอ?"
เจ้านายของเขาหัวเราะ
"ฮ่าฮ่าฮ่า มีที่ไหนไม่ต้องการนักดนตรีบ้างล่ะ? ถ้างั้นพรุ่งนี้เช้ามาที่ลานข้างหลังด้วยนะ อย่านอนตื่นสายเด็ดขาด!"
เจ้าลาแก่พลันนึกได้ว่า หลังจากเพื่อนสัตว์หลายตัวของเขาถูกเจ้านายพาไป ก็ไม่เคยมีใครได้กลับมาอีก
เขาจึงรู้ตัวทันทีว่า มีบางอย่างผิดปกติ!
ดังนั้นเจ้าลาจึงนำเสบียงแบกขึ้นหลัง แล้วหนีไปท่ามกลางหิมะพัดโหมในค่ำคืนอันมืดมิด...
<align="center">บทที่ 1</align>\nกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เวลานั้นลมหนาวนิรันดร์เพิ่งจะปรากฏขึ้นใน Belobog\nผืนดินยังไม่ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน เหล่าสัตว์ตัวน้อยทั้งหลายจึงยังสามารถเล่นสนุกอย่างเป็นสุขอยู่ที่ด้านนอกเมือง Belobog ได้\nในสถานที่ที่อยู่ห่างไกลจาก Belobog มีเจ้าลาผู้ที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักดนตรีอยู่ตัวหนึ่ง\nวันหนึ่ง เจ้าของลาก็มาหาเขา\n"หึๆๆ เจ้าลาเฒ่า แกตรากตรำทำงานให้ฉันมาทั้งชีวิตแล้ว แกมีความฝันอะไรที่อยากทำให้เป็นจริงบ้างไหม?"\nเจ้าลาได้ยินดังนั้นก็ดีใจ คิดว่าในที่สุดความปรารถนาอันยาวนานของตนจะได้เป็นจริงแล้ว!\n"ฮี้ฮี้ฮี้ เจ้านายคนดี ฉันอยากออกเดินทางไปเป็นนักดนตรีที่โรงละครของ Belobog!"\nเจ้านายของเขาพยักหน้า\n"เป็นความฝันที่ดี! เอาอย่างนี้แล้วกัน ฉันจะพาแกไปที่ตลาดของ Belobog เอง!"\nเจ้าลาตอบตกลงเห็นด้วย\n"ฮี้ฮี้ฮี้! ตลาดของ Belobog? ที่นั่นก็ต้องการนักดนตรีเหมือนกันงั้นเหรอ?"\nเจ้านายของเขาหัวเราะ\n"ฮ่าฮ่าฮ่า มีที่ไหนไม่ต้องการนักดนตรีบ้างล่ะ? ถ้างั้นพรุ่งนี้เช้ามาที่ลานข้างหลังด้วยนะ อย่านอนตื่นสายเด็ดขาด!"\nเจ้าลาแก่พลันนึกได้ว่า หลังจากเพื่อนสัตว์หลายตัวของเขาถูกเจ้านายพาไป ก็ไม่เคยมีใครได้กลับมาอีก\nเขาจึงรู้ตัวทันทีว่า มีบางอย่างผิดปกติ!\nดังนั้นเจ้าลาจึงนำเสบียงแบกขึ้นหลัง แล้วหนีไปท่ามกลางหิมะพัดโหมในค่ำคืนอันมืดมิด...

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/7856547343332478837
เล่ม 1
เล่ม 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/11497283069552868473

Relationships

1 links

Properties

8
Source evidence
Path
ExcelOutput/LocalbookConfig.json
JSON Pointer
/168
BookID
190226
BookContent
{}
BookSeriesID
101
BookInsideName
{}
BookDisplayType
1
itemRecordPresent
false
BookSeriesInsideID
1
LocalBookImagePath
[]