Ghost

Books

ส่วนที่ 2

book190190

Localized evidence

Text fields

2 fields
"Crystal Scorpion"

"Crystal Scorpion ไม่มีคริสตัล นี่เป็นเรื่องที่รู้กันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?"
ผิวของ Crystal Scorpion ที่โตเต็มวัยแทบจะโปร่งใสทั้งหมด ลำตัวของมันยาวประมาณ 5-6 เซนติเมตร และแบ่งเป็นสัดส่วนชัดเจน ซึ่งได้แก่ส่วนหัวและส่วนท้อง ส่วนหัวมีรยางค์ 6 คู่ คู่แรกช่วยในการกินอาหาร ส่วนคู่ที่สองเป็นเขาน่ากลัวเหมือนกับก้ามปู สามารถใช้จับอาหาร โจมตี และป้องกันได้ อีกสี่คู่ที่เหลือใช้สำหรับการก้าวเดิน และส่วนท้องจะถูกเรียกว่าหางแมงป่อง มันมีลักษณะโค้งไปด้านหน้าและมีพิษ แม้พิษของมันจะไม่สามารถทำให้มนุษย์ถึงตาย แต่ก็ทำให้เกิดอาการปวดแสบปวดร้อนได้

เปลือกใสอันโด่งดังของ Crystal Scorpion นั้น แท้จริงแล้วเป็นการเลียนแบบ Geomarrow และไม่ใช่คริสตัลราคาแพงอะไร เปลือกใสอันเป็นเอกลักษณ์นี้ เกิดจากการหลอมรวมผง Geomarrow เข้าไปในเปลือกแข็งระหว่างการตกตะกอนภายนอกร่างกาย แล้วเกิดการลอกเลียนแบบอย่างพิเศษ ทำให้ Crystal Scorpion สามารถจับ Crystal Lizard ที่อาศัยอยู่ใกล้กับ Geomarrow กินเป็นอาหารได้

ในยุคที่ Crystal Lizard เป็นที่นิยมในหมู่นักสะสม Crystal Scorpion ก็ถูกมนุษย์ล่าจนมีจำนวนลดลงอย่างมากเช่นกัน เพราะเหตุนี้ Crystal Scorpion จึงกลายเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์และหาได้ยาก ทำให้มีราคาที่สูงมากในตลาดใต้ดิน


"Mad Mole"

"ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่า จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าในระหว่างที่สำรวจหุบเหวอันมืดมิดของป่าดงดิบนั้น ฉันดันโชคร้ายตกลงไปในหลุมของหนูประเภทนี้?"

Mad Mole มีแขนขาที่สั้นและแข็งแรง โดยเฉพาะกรงเล็บเท้าด้านหน้าที่วิวัฒนาการมาอย่างดี ซึ่งเหมาะกับการขุดดิน แต่มันกลับใช้หัวและฟันหน้ามากกว่า ดวงตาของมันย่ำแย่เสียจนแทบจะมองอะไรไม่เห็น มันไม่มีหูด้านนอก เปลือกหูเป็นรอยพับเล็กๆ อยู่รอบหู มีหางสั้นที่เรียวยาวกว่าเท้าหลังเล็กน้อย ปกติจะไม่มีขนหรือมีขนน้อยมาก Mad Mole เคยถูกคิดว่าพวกมันกินรากของพืชเป็นอาหารหลัก แต่ปัจจุบันต่างก็เป็นที่เข้าใจว่า พวกมันเป็นสัตว์ที่กินได้ทั้งพืชและเนื้อ

นักนิเวศวิทยาสังเกตเห็นว่า Mad Mole มีลักษณะบางอย่างที่อาจเป็นอันตรายต่อการอยู่รอดของพวกมัน ปัจจุบัน นักวิชาการคิดว่าลักษณะพิเศษดังกล่าว เกิดจากการกัดกร่อนอย่างรวดเร็วของ Fragmentum พวกมันดูเหมือนจะไวต่อสารบางชนิดใน Fragmentum มากกว่าสปีชีส์อื่น สิ่งนี้ทำให้พวกมันแสดงพฤติกรรมที่ก้าวร้าวออกมา: มันสามารถเข้าไปล้อมแล้วกัดกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดเท่ากัน หรือมากกว่าตัวมันเองหลายสิบเท่าได้อย่างรวดเร็ว

จากนั้นคือขุมนรกแห่งการเอาชีวิตรอดที่ไม่จบไม่สิ้น Mad Mole แทบจะไม่เคยออกจากโพรง พวกมันจะขยายโพรงออกไปเรื่อยๆ ซึ่งมีสาเหตุอยู่สองประการ: ประการแรก Mad Mole มีความต้านทานต่ำต่อสารบางชนิดในอากาศบนพื้นดิน จึงทำให้พวกมันใช้ชีวิตนอกโพรงได้ยาก ประการที่สอง การกัดกร่อนอย่างรวดเร็วของ Fragmentum ทำให้พวกมันต้องค้นหาที่อยู่ใหม่ใต้ดินไปเรื่อยๆ ถ้ามีสิ่งมีชีวิตโชคร้ายตกลงไปในโพรง พวกมันก็จะจับกินเป็นอาหาร แต่ถ้าไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ ตกลงมา พวกมันก็จะกินกันเอง ในโพรงของ Mad Mole จึงมักจะมีซากกระดูกกองเป็นพะเนิน

อย่างไรก็ตาม พฤติกรรมที่ไม่เป็นผลดีต่อการอยู่รอดเหล่านี้ ก็ถูกทำให้สมดุล เพราะพวกมันมีความสามารถในการแพร่พันธุ์สูงมาก แม้ว่า Mad Mole จะถูกมนุษย์กำจัดจนเหลืออยู่น้อยมาก แต่พวกมันก็สามารถฟื้นฟูกลับมาได้ภายในเวลาไม่กี่เดือน

ครั้งหนึ่งเคยมีคนงานเหมืองผู้โชคร้ายคนหนึ่ง เขาได้ยินเสียงตะกุกตะกักของ Mad Mole หลังกำแพงทุกคืนขณะหลับ มันทำให้เขาตกอยู่ในอาการผวา และฝันร้ายอยู่เป็นเวลานาน แม้กระทั่งตอนที่เขาตื่น ก็จะได้ยินเสียงพูดพึมพำเป็นภาษาที่ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อนอยู่บ่อยครั้ง โชคดีที่รังขนาดใหญ่ของพวกมันเชื่อมกับเตาในครัว เขม่าควันที่ยังไม่มอดจึงสามารถกำจัด Mad Mole ในโพรงได้ และทำให้เขารอดพ้นจากภัยพิบัติครั้งนี้

"Rock Crab"

"เธอเคยบอกว่า เจ้านี่เกือบจะทำลาย Belobog ได้แล้วงั้นเหรอ? พูดเล่นใช่มั้ย?"

Rock Crab ส่วนใหญ่จะใช้หินที่แข็งแรงทนทานเป็นที่อยู่อาศัย มันมีรูปร่างคล้ายกับกุ้งผสมปู ลำตัวค่อนข้างยาว โดยแบ่งออกเป็นส่วนหัวและส่วนท้อง จากการวิจัยพบว่า Rock Crab เป็นสิ่งมีชีวิตแรกสุดที่อาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่ง มันจะขุดเข้าไปในหินเพื่อวางไข่ และกลับไปเจริญเติบโตในทะเล แต่หลังจากยุคน้ำแข็งมาเยือน Rock Crab ก็แพร่พันธุ์ออกมาจำนวนมาก และอพยพไปยังใต้ดินของ Belobog ที่มีอุณหภูมิอบอุ่น ซึ่งทำให้อุโมงค์จำนวนมากพังทลายลงมาระหว่างการอพยพนี้ ในยุคนี้ พวกมันถูกเรียกว่า "Tunnel Rock Crab" แต่หลังจากที่ปูส่วนใหญ่ไปถึงใต้ดินของ Belobog แล้ว ประชากรของมันกลับลดลงอย่างรวดเร็วโดยไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งตอนนี้ พวกมันก็เกือบจะสูญพันธุ์แล้ว

ปัจจุบัน ผู้คนในเมืองด้านล่างมองว่า Rock Crab เป็นวัตถุดิบในอาหาร แม้ว่า Rock Crab จะมีจำนวนน้อยและหาจับได้ยาก ซึ่งบางครั้งก็ต้องใช้เครื่องมือมากะเทาะหินออก แต่เนื้อที่มีสัมผัสแสนอร่อย ก็ทำให้พวกมันกลายเป็นวัตถุดิบยอดนิยมในเมืองด้านล่าง นอกจากเมนูปูนึ่งแล้ว ยังมีเมนูอาหารที่สร้างสรรค์อีกมากมาย เช่น เนื้อปูโรย Hammer Pepper และ Rock Crab อบเกลือ เป็นต้น พวกมันสามารถนำมาผสมกับวัตถุดิบอื่นๆ ได้อย่างอิสระ และเป็นที่ชื่นชอบกันอย่างแพร่หลาย

เนื่องจากจำนวนของ Rock Crab ในปัจจุบันค่อนข้างน้อย หลายคนจึงสงสัยในประโยคที่กล่าวว่า "ทุกครอบครัวกินเนื้อปู" ซึ่งครั้งหนึ่งได้เคยบอกเล่ากันปากต่อปากในเมืองด้านล่างนั้น เป็นเรื่องจริงหรือไม่
<size=+2>"Crystal Scorpion"</size>\n\n<align="right"><i>"Crystal Scorpion ไม่มีคริสตัล นี่เป็นเรื่องที่รู้กันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?"</i></align>\nผิวของ Crystal Scorpion ที่โตเต็มวัยแทบจะโปร่งใสทั้งหมด ลำตัวของมันยาวประมาณ 5-6 เซนติเมตร และแบ่งเป็นสัดส่วนชัดเจน ซึ่งได้แก่ส่วนหัวและส่วนท้อง ส่วนหัวมีรยางค์ 6 คู่ คู่แรกช่วยในการกินอาหาร ส่วนคู่ที่สองเป็นเขาน่ากลัวเหมือนกับก้ามปู สามารถใช้จับอาหาร โจมตี และป้องกันได้ อีกสี่คู่ที่เหลือใช้สำหรับการก้าวเดิน และส่วนท้องจะถูกเรียกว่าหางแมงป่อง มันมีลักษณะโค้งไปด้านหน้าและมีพิษ แม้พิษของมันจะไม่สามารถทำให้มนุษย์ถึงตาย แต่ก็ทำให้เกิดอาการปวดแสบปวดร้อนได้\n\nเปลือกใสอันโด่งดังของ Crystal Scorpion นั้น แท้จริงแล้วเป็นการเลียนแบบ Geomarrow และไม่ใช่คริสตัลราคาแพงอะไร เปลือกใสอันเป็นเอกลักษณ์นี้ เกิดจากการหลอมรวมผง Geomarrow เข้าไปในเปลือกแข็งระหว่างการตกตะกอนภายนอกร่างกาย แล้วเกิดการลอกเลียนแบบอย่างพิเศษ ทำให้ Crystal Scorpion สามารถจับ Crystal Lizard ที่อาศัยอยู่ใกล้กับ Geomarrow กินเป็นอาหารได้\n\nในยุคที่ Crystal Lizard เป็นที่นิยมในหมู่นักสะสม Crystal Scorpion ก็ถูกมนุษย์ล่าจนมีจำนวนลดลงอย่างมากเช่นกัน เพราะเหตุนี้ Crystal Scorpion จึงกลายเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์และหาได้ยาก ทำให้มีราคาที่สูงมากในตลาดใต้ดิน\n\n\n<size=+2>"Mad Mole"</size>\n\n<align="right"><i>"ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่า จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าในระหว่างที่สำรวจหุบเหวอันมืดมิดของป่าดงดิบนั้น ฉันดันโชคร้ายตกลงไปในหลุมของหนูประเภทนี้?"</i></align>\n\nMad Mole มีแขนขาที่สั้นและแข็งแรง โดยเฉพาะกรงเล็บเท้าด้านหน้าที่วิวัฒนาการมาอย่างดี ซึ่งเหมาะกับการขุดดิน แต่มันกลับใช้หัวและฟันหน้ามากกว่า ดวงตาของมันย่ำแย่เสียจนแทบจะมองอะไรไม่เห็น มันไม่มีหูด้านนอก เปลือกหูเป็นรอยพับเล็กๆ อยู่รอบหู มีหางสั้นที่เรียวยาวกว่าเท้าหลังเล็กน้อย ปกติจะไม่มีขนหรือมีขนน้อยมาก Mad Mole เคยถูกคิดว่าพวกมันกินรากของพืชเป็นอาหารหลัก แต่ปัจจุบันต่างก็เป็นที่เข้าใจว่า พวกมันเป็นสัตว์ที่กินได้ทั้งพืชและเนื้อ\n\nนักนิเวศวิทยาสังเกตเห็นว่า Mad Mole มีลักษณะบางอย่างที่อาจเป็นอันตรายต่อการอยู่รอดของพวกมัน ปัจจุบัน นักวิชาการคิดว่าลักษณะพิเศษดังกล่าว เกิดจากการกัดกร่อนอย่างรวดเร็วของ Fragmentum พวกมันดูเหมือนจะไวต่อสารบางชนิดใน Fragmentum มากกว่าสปีชีส์อื่น สิ่งนี้ทำให้พวกมันแสดงพฤติกรรมที่ก้าวร้าวออกมา: มันสามารถเข้าไปล้อมแล้วกัดกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดเท่ากัน หรือมากกว่าตัวมันเองหลายสิบเท่าได้อย่างรวดเร็ว\n\nจากนั้นคือขุมนรกแห่งการเอาชีวิตรอดที่ไม่จบไม่สิ้น Mad Mole แทบจะไม่เคยออกจากโพรง พวกมันจะขยายโพรงออกไปเรื่อยๆ ซึ่งมีสาเหตุอยู่สองประการ: ประการแรก Mad Mole มีความต้านทานต่ำต่อสารบางชนิดในอากาศบนพื้นดิน จึงทำให้พวกมันใช้ชีวิตนอกโพรงได้ยาก ประการที่สอง การกัดกร่อนอย่างรวดเร็วของ Fragmentum ทำให้พวกมันต้องค้นหาที่อยู่ใหม่ใต้ดินไปเรื่อยๆ ถ้ามีสิ่งมีชีวิตโชคร้ายตกลงไปในโพรง พวกมันก็จะจับกินเป็นอาหาร แต่ถ้าไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ ตกลงมา พวกมันก็จะกินกันเอง ในโพรงของ Mad Mole จึงมักจะมีซากกระดูกกองเป็นพะเนิน\n\nอย่างไรก็ตาม พฤติกรรมที่ไม่เป็นผลดีต่อการอยู่รอดเหล่านี้ ก็ถูกทำให้สมดุล เพราะพวกมันมีความสามารถในการแพร่พันธุ์สูงมาก แม้ว่า Mad Mole จะถูกมนุษย์กำจัดจนเหลืออยู่น้อยมาก แต่พวกมันก็สามารถฟื้นฟูกลับมาได้ภายในเวลาไม่กี่เดือน\n\nครั้งหนึ่งเคยมีคนงานเหมืองผู้โชคร้ายคนหนึ่ง เขาได้ยินเสียงตะกุกตะกักของ Mad Mole หลังกำแพงทุกคืนขณะหลับ มันทำให้เขาตกอยู่ในอาการผวา และฝันร้ายอยู่เป็นเวลานาน แม้กระทั่งตอนที่เขาตื่น ก็จะได้ยินเสียงพูดพึมพำเป็นภาษาที่ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อนอยู่บ่อยครั้ง โชคดีที่รังขนาดใหญ่ของพวกมันเชื่อมกับเตาในครัว เขม่าควันที่ยังไม่มอดจึงสามารถกำจัด Mad Mole ในโพรงได้ และทำให้เขารอดพ้นจากภัยพิบัติครั้งนี้\n\n<size=+2>"Rock Crab"</size>\n\n<align="right"><i>"เธอเคยบอกว่า เจ้านี่เกือบจะทำลาย Belobog ได้แล้วงั้นเหรอ? พูดเล่นใช่มั้ย?"</i></align>\n\nRock Crab ส่วนใหญ่จะใช้หินที่แข็งแรงทนทานเป็นที่อยู่อาศัย มันมีรูปร่างคล้ายกับกุ้งผสมปู ลำตัวค่อนข้างยาว โดยแบ่งออกเป็นส่วนหัวและส่วนท้อง จากการวิจัยพบว่า Rock Crab เป็นสิ่งมีชีวิตแรกสุดที่อาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่ง มันจะขุดเข้าไปในหินเพื่อวางไข่ และกลับไปเจริญเติบโตในทะเล แต่หลังจากยุคน้ำแข็งมาเยือน Rock Crab ก็แพร่พันธุ์ออกมาจำนวนมาก และอพยพไปยังใต้ดินของ Belobog ที่มีอุณหภูมิอบอุ่น ซึ่งทำให้อุโมงค์จำนวนมากพังทลายลงมาระหว่างการอพยพนี้ ในยุคนี้ พวกมันถูกเรียกว่า "Tunnel Rock Crab" แต่หลังจากที่ปูส่วนใหญ่ไปถึงใต้ดินของ Belobog แล้ว ประชากรของมันกลับลดลงอย่างรวดเร็วโดยไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งตอนนี้ พวกมันก็เกือบจะสูญพันธุ์แล้ว\n\nปัจจุบัน ผู้คนในเมืองด้านล่างมองว่า Rock Crab เป็นวัตถุดิบในอาหาร แม้ว่า Rock Crab จะมีจำนวนน้อยและหาจับได้ยาก ซึ่งบางครั้งก็ต้องใช้เครื่องมือมากะเทาะหินออก แต่เนื้อที่มีสัมผัสแสนอร่อย ก็ทำให้พวกมันกลายเป็นวัตถุดิบยอดนิยมในเมืองด้านล่าง นอกจากเมนูปูนึ่งแล้ว ยังมีเมนูอาหารที่สร้างสรรค์อีกมากมาย เช่น เนื้อปูโรย Hammer Pepper และ Rock Crab อบเกลือ เป็นต้น พวกมันสามารถนำมาผสมกับวัตถุดิบอื่นๆ ได้อย่างอิสระ และเป็นที่ชื่นชอบกันอย่างแพร่หลาย\n\nเนื่องจากจำนวนของ Rock Crab ในปัจจุบันค่อนข้างน้อย หลายคนจึงสงสัยในประโยคที่กล่าวว่า "ทุกครอบครัวกินเนื้อปู" ซึ่งครั้งหนึ่งได้เคยบอกเล่ากันปากต่อปากในเมืองด้านล่างนั้น เป็นเรื่องจริงหรือไม่

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/2651908098194592920
ส่วนที่ 2
ส่วนที่ 2

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/8677495014241876672

Relationships

1 links

Properties

8
Source evidence
Path
ExcelOutput/LocalbookConfig.json
JSON Pointer
/89
BookID
190190
BookContent
{}
BookSeriesID
68
BookInsideName
{}
BookDisplayType
1
itemRecordPresent
false
BookSeriesInsideID
2
LocalBookImagePath
[]