Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Covenant of Frost and Snow

world_document195436

Localized evidence

Text fields

2 fields

"ดินแดนทั้งหมดที่อยู่ใต้การปกครองของฉัน ล้วนต้องรักษาไว้ซึ่งกฎระเบียบ เพื่อปกป้องความสงบเรียบร้อย"
"ผู้ใดสร้างความหวาดกลัวและทำลายความสงบเรียบร้อย ล้วนต้องถูกปราบปรามตามกฎหมาย"
"เอาชนะความอ่อนแอของมนุษย์ ทำให้ชายแดนอันยาวไกลปลอดภัยไร้กังวล"
"ละทิ้งความรู้สึกอันไร้ประโยชน์ ทำให้หัวใจแห่งน้ำแข็งและหิมะเต้นระรัวชั่วนิรันดร์"

ถ้าใครสักคนอยากเป็นผู้นำกรมการขนส่ง รักษาระเบียบและกฎเกณฑ์ของ Snezhnaya ก็ต้องรับฟังคำสอนที่มีมาร้อยปี
ในเรื่องราวที่ถูกเล่าขาน สุดท้ายผู้นำคนนั้นก็จะละทิ้งความรู้สึกและบุญคุณ แล้วเล็งธนูไปยังสหายในอดีต:
มันเป็นความขัดแย้งระหว่างระเบียบและความโกลาหล การต่อสู้ระหว่างการปกป้องและทำลายล้าง หลังจากนั้น ถึงจะเป็นการเผชิญหน้าของสหายในอดีต
ในอดีต มนุษย์หนุ่มยังไม่เป็นผู้นำกรมการขนส่ง ภูตสีจางก็ยังไม่ได้รับใช้ข้างกายผู้ผลาญนคร
อาลัยให้ความอยุติธรรมในโลก ทอดถอนใจให้การต่อสู้อันไร้เหตุผล เพราะทั้งสองอุดมการณ์ตรงกัน ฝีมือทัดเทียม
ในยุคสมัยที่มนุษย์และภูตเข้ากันไม่ได้ราวน้ำกับไฟ กลับก่อเกิดมิตรภาพอันน่าอิจฉาที่ต่างฝ่ายต่างชื่นชมกันและกัน

"ความโกลาหลก่อเกิดความหวัง บนซากปรักหักพังถึงจะสร้างใหม่ได้ การทำลายล้างไม่ได้ไร้เหตุผล แต่เป็นการเกิดใหม่ดั่งทองคำ"
"ทว่าความโหดร้ายทำให้ดินแดนนี้เต็มไปด้วยบาดแผล สิ่งที่สรรพชีวิตบนแผ่นดินต้องการ ควรจะเป็นระเบียบและกฎเกณฑ์ใหม่"
คุณธรรมที่ต้องปฏิบัติเพื่อดินแดนนี้ ทั้งสองก็เกิดขัดแย้งกัน มนุษย์กับภูต สุดท้ายก็ยากจะมีอุดมการณ์เดียวกัน
แม้จะปิดฉากมิตรภาพด้วยความปรารถนาที่จะไม่เจอหน้ากันอีก แต่ความยุติธรรมของระเบียบ ย่อมไม่อาจอยู่ร่วมกับความโหดร้ายของการทำลายล้างได้
การเผชิญหน้าได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ตั้งแต่มนุษย์เป็นผู้นำ "Chicota" กลายเป็นผู้รักษากฎเกณฑ์และระเบียบ คอยเฝ้าอยู่ท่ามกลางหิมะและน้ำแข็ง
ส่วนภูตก็กลายร่างเป็น "นักปราชญ์" อาศัยบารมีของขุนนางเก่า แล้วปลุกปั่นผู้คนที่กระหายการทำลายล้างในนามของการเกิดใหม่

รอจนน้ำค้างขาวจับตัวเป็นน้ำค้างแข็ง น้ำค้างแข็งละลายเป็นหยาดน้ำค้าง ระฆังเหล็กหล่อดังกังวานสามครั้งสามครา
เมื่อรถไฟแล่นผ่านไม้เบิร์ชขาว ดาบคมและไข่มุกร่วงหล่น การต่อสู้อันยาวนานหลายปีในที่สุดก็ใกล้ถึงบทสรุป
ภูตหลบหนีไปภายใต้การคุ้มกันของเหล่าทรชน กลับไม่เคยรอดพ้นสายตาของผู้นำ "Chicota" ไปได้เลย
ง้างคันศร น้าวธนู เล็งไปที่เป้าหมายอย่างไม่เคยหยุดชะงัก กระทั่งภูตหันกลับมามองเขาราวกับรู้ตัว
มนุษย์อดถามตัวเองไม่ได้ หัวใจที่เต้นไม่หยุดนี้ กลับเย็นยะเยือกราวกับหิมะและน้ำแข็งตั้งแต่เมื่อไหร่?
ทว่าการจากไปของผู้นำทางยังคงอยู่ตรงหน้า มนุษย์รู้ดีที่สุดว่า สหายในอดีตอันตรายแค่ไหน
คำพูดในตอนที่มอบคันศรยังคงดังอยู่ข้างหู "คันศรนี้ไม่ได้ถวายให้ Eprokin แต่มอบให้ผู้พิทักษ์แห่งระเบียบ"
เป็นมนุษย์ต้องมีความโศกเศร้าและเวทนา แต่ผู้นำของ "Chicota" ต้องทำการพิพากษาเพื่อกฎเกณฑ์ของทุกชีวิต

มนุษย์ในอีกหลายปีให้หลัง สุดท้ายจะอุทิศชีวิตให้ขบวนรถไฟที่แล่นไป แล้วคืนจิตวิญญาณกลับสู่พายุหิมะอันยาวนาน
แล้วคำสัญญาที่เขาให้ไว้ตอนที่รับคันศรกับธนู ได้กลายเป็นคำปฏิญาณเข้ารับตำแหน่งผู้นำของ "Chicota" ในทุกยุคทุกสมัย
"เอาชนะความอ่อนแอของมนุษย์ ทำให้ชายแดนอันยาวไกลปลอดภัยไร้กังวล"
"ละทิ้งความรู้สึกอันไร้ประโยชน์ ทำให้หัวใจแห่งน้ำแข็งและหิมะเต้นระรัวชั่วนิรันดร์"
"ทำให้ฉันไม่สูญเสียความอ่อนน้อมภายใต้อำนาจ ไม่สูญเสียมโนธรรมในหน้าที่"
"ทำให้ฉันห่างไกลจากความขี้ขลาดและเย่อหยิ่ง แล้วจะไม่มีวันละทิ้งคำสาบานนี้"
"ดินแดนทั้งหมดที่อยู่ใต้การปกครองของฉัน ล้วนต้องรักษาไว้ซึ่งกฎระเบียบ เพื่อปกป้องความสงบเรียบร้อย"
"ผู้ใดสร้างความหวาดกลัวและทำลายความสงบเรียบร้อย ล้วนต้องถูกปราบปรามตามกฎหมาย"
"เอาชนะความอ่อนแอของมนุษย์ ทำให้ชายแดนอันยาวไกลปลอดภัยไร้กังวล"
"ละทิ้งความรู้สึกอันไร้ประโยชน์ ทำให้หัวใจแห่งน้ำแข็งและหิมะเต้นระรัวชั่วนิรันดร์"

ถ้าใครสักคนอยากเป็นผู้นำกรมการขนส่ง รักษาระเบียบและกฎเกณฑ์ของ Snezhnaya ก็ต้องรับฟังคำสอนที่มีมาร้อยปี
ในเรื่องราวที่ถูกเล่าขาน สุดท้ายผู้นำคนนั้นก็จะละทิ้งความรู้สึกและบุญคุณ แล้วเล็งธนูไปยังสหายในอดีต:
มันเป็นความขัดแย้งระหว่างระเบียบและความโกลาหล การต่อสู้ระหว่างการปกป้องและทำลายล้าง หลังจากนั้น ถึงจะเป็นการเผชิญหน้าของสหายในอดีต
ในอดีต มนุษย์หนุ่มยังไม่เป็นผู้นำกรมการขนส่ง ภูตสีจางก็ยังไม่ได้รับใช้ข้างกายผู้ผลาญนคร
อาลัยให้ความอยุติธรรมในโลก ทอดถอนใจให้การต่อสู้อันไร้เหตุผล เพราะทั้งสองอุดมการณ์ตรงกัน ฝีมือทัดเทียม
ในยุคสมัยที่มนุษย์และภูตเข้ากันไม่ได้ราวน้ำกับไฟ กลับก่อเกิดมิตรภาพอันน่าอิจฉาที่ต่างฝ่ายต่างชื่นชมกันและกัน

"ความโกลาหลก่อเกิดความหวัง บนซากปรักหักพังถึงจะสร้างใหม่ได้ การทำลายล้างไม่ได้ไร้เหตุผล แต่เป็นการเกิดใหม่ดั่งทองคำ"
"ทว่าความโหดร้ายทำให้ดินแดนนี้เต็มไปด้วยบาดแผล สิ่งที่สรรพชีวิตบนแผ่นดินต้องการ ควรจะเป็นระเบียบและกฎเกณฑ์ใหม่"
คุณธรรมที่ต้องปฏิบัติเพื่อดินแดนนี้ ทั้งสองก็เกิดขัดแย้งกัน มนุษย์กับภูต สุดท้ายก็ยากจะมีอุดมการณ์เดียวกัน
แม้จะปิดฉากมิตรภาพด้วยความปรารถนาที่จะไม่เจอหน้ากันอีก แต่ความยุติธรรมของระเบียบ ย่อมไม่อาจอยู่ร่วมกับความโหดร้ายของการทำลายล้างได้
การเผชิญหน้าได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ตั้งแต่มนุษย์เป็นผู้นำ "Chicota" กลายเป็นผู้รักษากฎเกณฑ์และระเบียบ คอยเฝ้าอยู่ท่ามกลางหิมะและน้ำแข็ง
ส่วนภูตก็กลายร่างเป็น "นักปราชญ์" อาศัยบารมีของขุนนางเก่า แล้วปลุกปั่นผู้คนที่กระหายการทำลายล้างในนามของการเกิดใหม่

รอจนน้ำค้างขาวจับตัวเป็นน้ำค้างแข็ง น้ำค้างแข็งละลายเป็นหยาดน้ำค้าง ระฆังเหล็กหล่อดังกังวานสามครั้งสามครา
เมื่อรถไฟแล่นผ่านไม้เบิร์ชขาว ดาบคมและไข่มุกร่วงหล่น การต่อสู้อันยาวนานหลายปีในที่สุดก็ใกล้ถึงบทสรุป
ภูตหลบหนีไปภายใต้การคุ้มกันของเหล่าทรชน กลับไม่เคยรอดพ้นสายตาของผู้นำ "Chicota" ไปได้เลย
ง้างคันศร น้าวธนู เล็งไปที่เป้าหมายอย่างไม่เคยหยุดชะงัก กระทั่งภูตหันกลับมามองเขาราวกับรู้ตัว
มนุษย์อดถามตัวเองไม่ได้ หัวใจที่เต้นไม่หยุดนี้ กลับเย็นยะเยือกราวกับหิมะและน้ำแข็งตั้งแต่เมื่อไหร่?
ทว่าการจากไปของผู้นำทางยังคงอยู่ตรงหน้า มนุษย์รู้ดีที่สุดว่า สหายในอดีตอันตรายแค่ไหน
คำพูดในตอนที่มอบคันศรยังคงดังอยู่ข้างหู "คันศรนี้ไม่ได้ถวายให้ Eprokin แต่มอบให้ผู้พิทักษ์แห่งระเบียบ"
เป็นมนุษย์ต้องมีความโศกเศร้าและเวทนา แต่ผู้นำของ "Chicota" ต้องทำการพิพากษาเพื่อกฎเกณฑ์ของทุกชีวิต

มนุษย์ในอีกหลายปีให้หลัง สุดท้ายจะอุทิศชีวิตให้ขบวนรถไฟที่แล่นไป แล้วคืนจิตวิญญาณกลับสู่พายุหิมะอันยาวนาน
แล้วคำสัญญาที่เขาให้ไว้ตอนที่รับคันศรกับธนู ได้กลายเป็นคำปฏิญาณเข้ารับตำแหน่งผู้นำของ "Chicota" ในทุกยุคทุกสมัย
"เอาชนะความอ่อนแอของมนุษย์ ทำให้ชายแดนอันยาวไกลปลอดภัยไร้กังวล"
"ละทิ้งความรู้สึกอันไร้ประโยชน์ ทำให้หัวใจแห่งน้ำแข็งและหิมะเต้นระรัวชั่วนิรันดร์"
"ทำให้ฉันไม่สูญเสียความอ่อนน้อมภายใต้อำนาจ ไม่สูญเสียมโนธรรมในหน้าที่"
"ทำให้ฉันห่างไกลจากความขี้ขลาดและเย่อหยิ่ง แล้วจะไม่มีวันละทิ้งคำสาบานนี้"

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon15436_TH.txt
JSON Pointer
/
Covenant of Frost and Snow
Covenant of Frost and Snow

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/3854285279

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1792
id
195436
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  295436
]