Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Snare Hook

world_document195433

Localized evidence

Text fields

2 fields

ในโลกนี้แทบจะไม่มีกับดักที่ไม่สามารถหลบหนีได้เลย แม้จะเป็นตาข่ายที่แน่นหนาเพียงใด ก็ยังสามารถทะลุผ่านไปได้อยู่ดี
หรือต่อให้เป็นกลไกที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อฆ่าคน ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางหนีพ้นจากกรงขัง และตะขอแหลมนั้นได้เลยสักทีเดียว
เหมือนกับที่ไม่มีใครอยากปิดกั้นหัวใจจนสนิท เพราะการระมัดระวังอย่างรอบคอบ ก็ยังมีชั่วขณะที่รู้สึกหวั่นไหวได้เช่นกัน

สำหรับภูตที่เติบโตขึ้นมาในวังนั้น คำโกหกและการเสแสร้งแกล้งทำ ยังอันตรายกว่ากลไกเป็นไหน ๆ
เหล่าชนชั้นสูงฉกฉวยเอาทรัพย์สินที่ไม่เป็นธรรม และเก็บรวบรวมสมบัติเหล่านั้นไว้ในกับดักมากมาย เพื่อจะครอบครองมันตลอดไป
พวกเขาคิดว่าไม่มีใครสามารถหนีรอดจากที่นี่ได้ แต่ภูตผู้แสนปราดเปรื่องกลับไม่เคยทำพลาด

เพราะยิ่งโครงสร้างมีความซับซ้อนเท่าไหร่ ก็จะทำให้มันมีช่องโหว่มากเท่านั้น
ขอแค่รู้จังหวะ คุณก็จะหลบหลีกอุปสรรคทั้งหมดได้

และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ชื่อเสียงของจอมโจร "ผู้ท่องโลก" เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง และไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะเป็นผู้มีสกุลสูงศักดิ์อย่าง Nashchokin
เขาอดทนต่อธรรมเนียมคร่ำครึและความฟุ้งเฟ้ออันว่างเปล่า เพื่อหยิบฉวยเอาสมบัติลับที่เหล่าขุนนางผู้ใหญ่ไม่เคยนำออกมาให้ใครเห็น ท่ามกลางบทสนทนาและเสียงหัวเราะนั้น
ชีวิตที่เดิมทีควรจะอยู่ในความสงบ ความยับยั้งชั่งใจและไม่อยู่ใต้การบงการของใคร แต่ว่า...

"เฮ้! คนเจ้าเล่ห์ที่เอาแต่หลบซ่อนตัวอยู่น่ะ ถ้าแน่จริง ก็ไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำของแกรนด์ดยุกด้วยกันสิ"
"มาประลองกันสักตั้ง! ดูว่าใครจะเป็นคนคว้าสมบัติล้ำค่าของท่านดยุกไปได้ก่อน? มีเพียงผู้ที่ชนะเท่านั้นที่จะสามารถเป็นผู้สืบทอดชื่อของ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ได้"
"อย่าลืมนะว่า ถ้าแพ้ คุณจะต้องเอาเงินทองของชนชั้นสูงพวกนั้นไปให้กับคนที่ต้องการมันจริง ๆ แบบนี้ถึงจะเรียกว่าวิถีของจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่"

เดิมทีภูตที่ช่ำชองทักษะหลบหลีกและรู้ทันคนไม่ได้มีเจตนาจะเข้าร่วม แต่ก็เผอิญไปเห็นเด็กสาวในงานเลี้ยงที่กำลังหัวเราะเย้ยหยันผู้มีอำนาจ
เธอปลอมตัวมาในคราบแขกคนสำคัญ แต่ด้วยจริตที่ไม่มีความเสแสร้งเจือปนอยู่นั้น กลับทำให้ข้อบกพร่องของเธอเด่นชัด
เขารับคำท้าของ "ดาบทลายกลไก" แต่ไม่ใช่เพื่อชัยชนะ เขาเพียงต้องการจะเห็นลักษณะอันแท้จริงของโลกใบนี้

กลยุทธ์ที่ชาญฉลาดกว่าการไขรหัสคือการไม่เข้าร่วม ซึ่งนี่ทำให้ภูตที่เลือกเดินอ้อมเป็นฝ่ายได้เปรียบไปก่อน
เด็กสาวที่รู้สึกฉุนเฉียวไม่อาจยอมรับความพ่ายแพ้นี้ได้ เพราะการท้าทายครั้งนี้คือการพรากเอาเกียรติยศสูงสุด ของเหล่าชนชั้นสูงไป
เธอขโมยสมบัติพระราชทานจากท่าน Tsaritsa ไปมอบให้กับเด็ก ๆ ที่ยากจน และมั่นใจว่าตัวเองมีชัยชนะอยู่ในกำมือแล้ว
ภูตที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักเพียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะนำของเล่นที่ขาดรุ่งริ่งของเด็กน้อย กลับไปวางไว้ในตู้จัดแสดงของชนชั้นสูงอย่างเงียบ ๆ
เด็กสาวในพิธีเปิดม่านแสดงสีหน้าตกใจพอ ๆ กันกับเหล่าชนชั้นสูงทุกราย ซึ่งนี่ก็เห็นชัดอย่างไม่ต้องอธิบายแล้วว่าชัยชนะตกเป็นของใคร

เพียงแต่ว่าครั้งนี้ เหล่าชนชั้นสูงไม่อาจทนต่อการยั่วยุของผู้ต่ำต้อยได้อีกต่อไป พวกเขาเตรียมแผนรุกฆาตที่จะไม่มีใครหลบหนีได้เอาไว้
ผู้ที่ขโมยสมบัติไปและยัดของเล่นเข้ามาแทน ไม่จำเป็นต้องเป็นคนสองคน ภูตเดินเข้าไปในกับดักอย่างนิ่งเฉย พร้อมยอมรับทุกข้อกล่าวหา

เนื่องจากนามสกุลที่โด่งดังของภูตผู้นั้น ทำให้การประหารต้องดำเนินไปอย่างลับ ๆ และเขาได้รับสิทธิ์ในการเอ่ยคำขอเป็นครั้งสุดท้าย
และแล้วภูตที่อยู่ในความเงียบมาตลอด ก็ได้เอ่ยปากขึ้นว่า: "ช่วยเตรียมโลงศพเปล่าเอาไว้สำหรับฝังร่างของฉันด้วย" และคำขอนั้นก็ได้รับการอนุญาตอย่างคาดไม่ถึง
ภูตหัวเราะออกมา ก่อนจะกระโจนตัวลงจากกำแพงสูงสู่ความเงียบงันอันเป็นนิรันดร์ พร้อมกับปล้นเอาสิทธิ์การตัดสินความเป็นตายจากมือของผู้มีอำนาจ
แต่แล้ว หัวขโมยที่มีชื่อว่า "ผู้ท่องโลก" ก็ไม่อาจหนีพ้นเงามืดแห่งความตายได้

มีความลับไม่กี่อย่างบนโลกนี้ที่จะไม่มีใครรับรู้ชั่วนิรันดร์ เว้นเสียแต่ความลับนี้จะถูกฝังไว้ในหลุมศพ...
"เพื่อนรักของฉัน หวังว่าคุณจะไม่มีวันไขปริศนานี้ได้ตลอดจนชั่วชีวิต"
ในโลกนี้แทบจะไม่มีกับดักที่ไม่สามารถหลบหนีได้เลย แม้จะเป็นตาข่ายที่แน่นหนาเพียงใด ก็ยังสามารถทะลุผ่านไปได้อยู่ดี
หรือต่อให้เป็นกลไกที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อฆ่าคน ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางหนีพ้นจากกรงขัง และตะขอแหลมนั้นได้เลยสักทีเดียว
เหมือนกับที่ไม่มีใครอยากปิดกั้นหัวใจจนสนิท เพราะการระมัดระวังอย่างรอบคอบ ก็ยังมีชั่วขณะที่รู้สึกหวั่นไหวได้เช่นกัน

สำหรับภูตที่เติบโตขึ้นมาในวังนั้น คำโกหกและการเสแสร้งแกล้งทำ ยังอันตรายกว่ากลไกเป็นไหน ๆ
เหล่าชนชั้นสูงฉกฉวยเอาทรัพย์สินที่ไม่เป็นธรรม และเก็บรวบรวมสมบัติเหล่านั้นไว้ในกับดักมากมาย เพื่อจะครอบครองมันตลอดไป
พวกเขาคิดว่าไม่มีใครสามารถหนีรอดจากที่นี่ได้ แต่ภูตผู้แสนปราดเปรื่องกลับไม่เคยทำพลาด

เพราะยิ่งโครงสร้างมีความซับซ้อนเท่าไหร่ ก็จะทำให้มันมีช่องโหว่มากเท่านั้น
ขอแค่รู้จังหวะ คุณก็จะหลบหลีกอุปสรรคทั้งหมดได้

และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ชื่อเสียงของจอมโจร "ผู้ท่องโลก" เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง และไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะเป็นผู้มีสกุลสูงศักดิ์อย่าง Nashchokin
เขาอดทนต่อธรรมเนียมคร่ำครึและความฟุ้งเฟ้ออันว่างเปล่า เพื่อหยิบฉวยเอาสมบัติลับที่เหล่าขุนนางผู้ใหญ่ไม่เคยนำออกมาให้ใครเห็น ท่ามกลางบทสนทนาและเสียงหัวเราะนั้น
ชีวิตที่เดิมทีควรจะอยู่ในความสงบ ความยับยั้งชั่งใจและไม่อยู่ใต้การบงการของใคร แต่ว่า...

"เฮ้! คนเจ้าเล่ห์ที่เอาแต่หลบซ่อนตัวอยู่น่ะ ถ้าแน่จริง ก็ไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำของแกรนด์ดยุกด้วยกันสิ"
"มาประลองกันสักตั้ง! ดูว่าใครจะเป็นคนคว้าสมบัติล้ำค่าของท่านดยุกไปได้ก่อน? มีเพียงผู้ที่ชนะเท่านั้นที่จะสามารถเป็นผู้สืบทอดชื่อของ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ได้"
"อย่าลืมนะว่า ถ้าแพ้ คุณจะต้องเอาเงินทองของชนชั้นสูงพวกนั้นไปให้กับคนที่ต้องการมันจริง ๆ แบบนี้ถึงจะเรียกว่าวิถีของจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่"

เดิมทีภูตที่ช่ำชองทักษะหลบหลีกและรู้ทันคนไม่ได้มีเจตนาจะเข้าร่วม แต่ก็เผอิญไปเห็นเด็กสาวในงานเลี้ยงที่กำลังหัวเราะเย้ยหยันผู้มีอำนาจ
เธอปลอมตัวมาในคราบแขกคนสำคัญ แต่ด้วยจริตที่ไม่มีความเสแสร้งเจือปนอยู่นั้น กลับทำให้ข้อบกพร่องของเธอเด่นชัด
เขารับคำท้าของ "ดาบทลายกลไก" แต่ไม่ใช่เพื่อชัยชนะ เขาเพียงต้องการจะเห็นลักษณะอันแท้จริงของโลกใบนี้

กลยุทธ์ที่ชาญฉลาดกว่าการไขรหัสคือการไม่เข้าร่วม ซึ่งนี่ทำให้ภูตที่เลือกเดินอ้อมเป็นฝ่ายได้เปรียบไปก่อน
เด็กสาวที่รู้สึกฉุนเฉียวไม่อาจยอมรับความพ่ายแพ้นี้ได้ เพราะการท้าทายครั้งนี้คือการพรากเอาเกียรติยศสูงสุด ของเหล่าชนชั้นสูงไป
เธอขโมยสมบัติพระราชทานจากท่าน Tsaritsa ไปมอบให้กับเด็ก ๆ ที่ยากจน และมั่นใจว่าตัวเองมีชัยชนะอยู่ในกำมือแล้ว
ภูตที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักเพียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะนำของเล่นที่ขาดรุ่งริ่งของเด็กน้อย กลับไปวางไว้ในตู้จัดแสดงของชนชั้นสูงอย่างเงียบ ๆ
เด็กสาวในพิธีเปิดม่านแสดงสีหน้าตกใจพอ ๆ กันกับเหล่าชนชั้นสูงทุกราย ซึ่งนี่ก็เห็นชัดอย่างไม่ต้องอธิบายแล้วว่าชัยชนะตกเป็นของใคร

เพียงแต่ว่าครั้งนี้ เหล่าชนชั้นสูงไม่อาจทนต่อการยั่วยุของผู้ต่ำต้อยได้อีกต่อไป พวกเขาเตรียมแผนรุกฆาตที่จะไม่มีใครหลบหนีได้เอาไว้
ผู้ที่ขโมยสมบัติไปและยัดของเล่นเข้ามาแทน ไม่จำเป็นต้องเป็นคนสองคน ภูตเดินเข้าไปในกับดักอย่างนิ่งเฉย พร้อมยอมรับทุกข้อกล่าวหา

เนื่องจากนามสกุลที่โด่งดังของภูตผู้นั้น ทำให้การประหารต้องดำเนินไปอย่างลับ ๆ และเขาได้รับสิทธิ์ในการเอ่ยคำขอเป็นครั้งสุดท้าย
และแล้วภูตที่อยู่ในความเงียบมาตลอด ก็ได้เอ่ยปากขึ้นว่า: "ช่วยเตรียมโลงศพเปล่าเอาไว้สำหรับฝังร่างของฉันด้วย" และคำขอนั้นก็ได้รับการอนุญาตอย่างคาดไม่ถึง
ภูตหัวเราะออกมา ก่อนจะกระโจนตัวลงจากกำแพงสูงสู่ความเงียบงันอันเป็นนิรันดร์ พร้อมกับปล้นเอาสิทธิ์การตัดสินความเป็นตายจากมือของผู้มีอำนาจ
แต่แล้ว หัวขโมยที่มีชื่อว่า "ผู้ท่องโลก" ก็ไม่อาจหนีพ้นเงามืดแห่งความตายได้

มีความลับไม่กี่อย่างบนโลกนี้ที่จะไม่มีใครรับรู้ชั่วนิรันดร์ เว้นเสียแต่ความลับนี้จะถูกฝังไว้ในหลุมศพ...
"เพื่อนรักของฉัน หวังว่าคุณจะไม่มีวันไขปริศนานี้ได้ตลอดจนชั่วชีวิต"

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon15433_TH.txt
JSON Pointer
/
Snare Hook
Snare Hook

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3376852127

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1789
id
195433
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  295433
]