Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Starcaller's Watch

world_document194517

Localized evidence

Text fields

2 fields

ให้ดวงตาของเธอถูกย้อมไปด้วยควันจากการลุกไหม้ เพื่อที่เธอจะได้ไม่หลงใหลไปกับสีสันที่สะท้อนเข้ามาในดวงตา
ให้ข้อเท้าของเธอได้รับพรจากคมมีด เพื่อที่เธอจะได้ไม่ทอดทิ้งพวกพ้องที่เธอรัก
ตามสัญญาอันสูงส่งและเก่าแก่ ผู้ส่งสารแห่งราตรีจะคัดเลือกเด็ก ที่มีจิตวิญญาณสว่างไสวดุจดวงดาว
และสวมมงกุฎขนนกอินทรีให้แก่เธอ เพื่อนำพาผู้คนในยุคโบราณที่สูญเสียรูปลักษณ์ ไปสู่ห้วงนิทราในราตรี

ไม่ว่าจะเป็นฝูงมังกรที่จมจ่อมอยู่ในความฝัน หรือเหล่าธรรมิกชนที่ต่อสู้กันอย่างไม่หยุดหย่อน ในดินแดนแห่งความมืด
ไม่มีใครสังเกตเห็นแผนการของผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นนักปราชญ์ พันธสัญญาได้ถูกจัดทำขึ้นระหว่างผู้คนในหุบเขา และลูกหลานผู้สูงศักดิ์
มันได้ขวางกั้นไฟสงครามที่กระหายเลือดของเหล่านักรบ และทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดอันแสนสงบท่ามกลางหมอกควัน
แต่นักรบผู้กล้าหาญที่สุดในหุบเขาลึกนั้น กลับทำได้เพียงเป็นทาสของผู้บูชาดวงดาวเท่านั้น
นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของแผนการที่ยิ่งใหญ่ แต่การเสื่อมสลายของผู้ต่ำทรามก็ยังทำให้เขารู้สึกรังเกียจ
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ต้องใช้กลอุบายเล็กน้อย เพื่อยุยงให้เธอต่อต้านมังกร ในนามของความปรารถนาดี

เหมือนกับที่นักปราชญ์คิดไว้ การควบคุมจิตใจมนุษย์นั้นเป็นเรื่องง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ
เพียงแค่เติมเชื้อไฟลงไปในความทุกข์เล็กน้อย และพูดจาอย่างชาญฉลาดเพื่อสิ่งที่เรียกว่า "ความหวัง"
เด็กสาวชาวมนุษย์ที่อ่อนแอราวกับมดปลวก และโง่เขลาราวกับต้นไม้ที่เหี่ยวเฉา ก็เชื่อฟังคำสั่งของเขา
อย่างไรเสีย ครั้งหนึ่งเขาเคยนำทางเธอ ผ่านอาณาจักรราตรีที่อันตราย และมองเข้าไปในหมอกควันโบราณนั้น
แม้ว่าด้วยความไร้เดียงสาของเธอแล้ว เธอคงไม่น่าจะมองเห็นสิ่งใดยามที่เผชิญหน้ากับควันอันเลือนรางนั้น
ต่อไป เพียงแค่ผลักเบา ๆ ก็ทำให้ความฝันที่น่าขันนั้นพังทลายไม่มีชิ้นดีได้แล้วละมั้ง...

ตามที่นักปราชญ์คาดไว้ เด็กสาวที่เคยก้มหัวเชื่อฟังคำสั่งของเหล่ามังกร
กลับใช้ขลุ่ยและเสียงเพลง เพื่อชี้นำนักเดินทางจากต่างแดนที่เขาไม่เคยพบเห็น ให้เดินฝ่าปราการควันไปได้
และตามแผนการที่สมบูรณ์แบบของเขา เขาได้ส่ง Dinga ข้ารับใช้ผู้เงียบขรึมของเธอออกไปจากหุบเขาลึก
จากนั้น ไฟแห่งการพิชิตและการสังหาร ก็ถูกนำไปสู่ดินแดนที่ถูกตัดขาดจากโลกนี้...

จนกระทั่งหลายปีต่อมา ผู้กล้า Maghan ได้แทงดาบทองของราชาอสรพิษ เข้าไปในหัวใจของผู้เป็นเจ้านายเก่า
นักปราชญ์ที่คิดว่าตนสามารถควบคุมจิตใจมนุษย์ได้ ถึงได้รู้ตัวว่า เมล็ดพันธุ์อัคนีแห่งการทรยศได้ถูกหว่านไว้มานานแล้ว
แต่การทรยศนั้น ไม่ได้มุ่งเป้าไปยังฝูงมังกรที่จมดิ่งอยู่ในความฝันอย่างที่เขาคิด
แต่มันมาพร้อมกับบทเพลงของ Wayob ที่เพิ่งเกิดใหม่ ณ ห้องโถงลึกที่สุดในอาณาจักรราตรี
และในพันปีต่อมา ก็ได้กลายเป็นรากฐานของชนเผ่าที่ชื่อว่า "Mictlan"
ม่านเจ็ดชั้นที่มองไม่เห็น ปิดกั้นดินแดนที่ไร้แสงสว่างแห่งอดีตไว้ในควันหมอก
ท่ามกลางสายลมราตรี และแสงแดดอันเย็นยะเยือก มดปลวกนั้นได้ขโมยพิธีกรรมลับ ที่แม้แต่นักปราชญ์ก็ไม่เคยหวังว่าจะได้มาครอง

"อย่าได้ฝากความหวังไว้กับราตรี อย่าพึ่งพาความเมตตาของนักปราชญ์ และยิ่งไปกว่านั้น อย่าได้หลงเชื่อคำโน้มน้าวของผู้ที่เรียกตนเองว่านักปราชญ์"
"แม้จะมีสีของความขี้ขลาด แม้จะถูกย้อมด้วยความอัปลักษณ์และความชั่วร้าย แต่สิ่งที่มนุษย์สามารถพึ่งพาได้ก็มีเพียงตัวเองเท่านั้น"
"แต่ถึงอย่างไรมนุษย์ก็อ่อนแอ แม้ว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามแผนที่ข้าวางไว้ แต่ข้าก็ทำได้เพียงรักษาขอบเขตไว้ ให้มั่นคงได้เพียงหนึ่งร้อยปีเท่านั้น"
"เพราะเหตุนี้... เธอจึงต้องบอกเล่า และให้ชาวเผ่าทั้งหลายบอกเล่า ถึงเหล่าผู้ทรงเกียรติที่ทั้งกล้าหาญและเรืองนามเหล่านั้น"
"ต้องบอกเล่าเรื่องราวใน "ความทรงจำ" ถักทอเป็นม้วนหนังสือที่ทอดยาวไกล และเป็นรากฐานของบ้านที่ถูกเรียกว่า Natlan ในวันข้างหน้า"
"นำรูปปั้นนี้ติดตัวไปด้วย Dinga ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ที่สุดของข้า และออกเดินทางไปตามแสงแรกของรุ่งอรุณเถอะ"
"ข้าจะคอยเฝ้าดูเธอตลอดไป ผู้กล้าเพียงหนึ่งเดียวของข้า ข้าจะคอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอดุจสายใยที่พันผูกไว้"
"จนกว่าจิตวิญญาณของเรา จะพันผูกกันชั่วนิรันดร์ในความสงบอันเงียบสงัด ที่แม้แต่ความตายก็ไม่อาจแยกพวกเราออกจากกันได้"
ให้ดวงตาของเธอถูกย้อมไปด้วยควันจากการลุกไหม้ เพื่อที่เธอจะได้ไม่หลงใหลไปกับสีสันที่สะท้อนเข้ามาในดวงตา
ให้ข้อเท้าของเธอได้รับพรจากคมมีด เพื่อที่เธอจะได้ไม่ทอดทิ้งพวกพ้องที่เธอรัก
ตามสัญญาอันสูงส่งและเก่าแก่ ผู้ส่งสารแห่งราตรีจะคัดเลือกเด็ก ที่มีจิตวิญญาณสว่างไสวดุจดวงดาว
และสวมมงกุฎขนนกอินทรีให้แก่เธอ เพื่อนำพาผู้คนในยุคโบราณที่สูญเสียรูปลักษณ์ ไปสู่ห้วงนิทราในราตรี

ไม่ว่าจะเป็นฝูงมังกรที่จมจ่อมอยู่ในความฝัน หรือเหล่าธรรมิกชนที่ต่อสู้กันอย่างไม่หยุดหย่อน ในดินแดนแห่งความมืด
ไม่มีใครสังเกตเห็นแผนการของผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นนักปราชญ์ พันธสัญญาได้ถูกจัดทำขึ้นระหว่างผู้คนในหุบเขา และลูกหลานผู้สูงศักดิ์
มันได้ขวางกั้นไฟสงครามที่กระหายเลือดของเหล่านักรบ และทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดอันแสนสงบท่ามกลางหมอกควัน
แต่นักรบผู้กล้าหาญที่สุดในหุบเขาลึกนั้น กลับทำได้เพียงเป็นทาสของผู้บูชาดวงดาวเท่านั้น
นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของแผนการที่ยิ่งใหญ่ แต่การเสื่อมสลายของผู้ต่ำทรามก็ยังทำให้เขารู้สึกรังเกียจ
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ต้องใช้กลอุบายเล็กน้อย เพื่อยุยงให้เธอต่อต้านมังกร ในนามของความปรารถนาดี

เหมือนกับที่นักปราชญ์คิดไว้ การควบคุมจิตใจมนุษย์นั้นเป็นเรื่องง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ
เพียงแค่เติมเชื้อไฟลงไปในความทุกข์เล็กน้อย และพูดจาอย่างชาญฉลาดเพื่อสิ่งที่เรียกว่า "ความหวัง"
เด็กสาวชาวมนุษย์ที่อ่อนแอราวกับมดปลวก และโง่เขลาราวกับต้นไม้ที่เหี่ยวเฉา ก็เชื่อฟังคำสั่งของเขา
อย่างไรเสีย ครั้งหนึ่งเขาเคยนำทางเธอ ผ่านอาณาจักรราตรีที่อันตราย และมองเข้าไปในหมอกควันโบราณนั้น
แม้ว่าด้วยความไร้เดียงสาของเธอแล้ว เธอคงไม่น่าจะมองเห็นสิ่งใดยามที่เผชิญหน้ากับควันอันเลือนรางนั้น
ต่อไป เพียงแค่ผลักเบา ๆ ก็ทำให้ความฝันที่น่าขันนั้นพังทลายไม่มีชิ้นดีได้แล้วละมั้ง...

ตามที่นักปราชญ์คาดไว้ เด็กสาวที่เคยก้มหัวเชื่อฟังคำสั่งของเหล่ามังกร
กลับใช้ขลุ่ยและเสียงเพลง เพื่อชี้นำนักเดินทางจากต่างแดนที่เขาไม่เคยพบเห็น ให้เดินฝ่าปราการควันไปได้
และตามแผนการที่สมบูรณ์แบบของเขา เขาได้ส่ง Dinga ข้ารับใช้ผู้เงียบขรึมของเธอออกไปจากหุบเขาลึก
จากนั้น ไฟแห่งการพิชิตและการสังหาร ก็ถูกนำไปสู่ดินแดนที่ถูกตัดขาดจากโลกนี้...

จนกระทั่งหลายปีต่อมา ผู้กล้า Maghan ได้แทงดาบทองของราชาอสรพิษ เข้าไปในหัวใจของผู้เป็นเจ้านายเก่า
นักปราชญ์ที่คิดว่าตนสามารถควบคุมจิตใจมนุษย์ได้ ถึงได้รู้ตัวว่า เมล็ดพันธุ์อัคนีแห่งการทรยศได้ถูกหว่านไว้มานานแล้ว
แต่การทรยศนั้น ไม่ได้มุ่งเป้าไปยังฝูงมังกรที่จมดิ่งอยู่ในความฝันอย่างที่เขาคิด
แต่มันมาพร้อมกับบทเพลงของ Wayob ที่เพิ่งเกิดใหม่ ณ ห้องโถงลึกที่สุดในอาณาจักรราตรี
และในพันปีต่อมา ก็ได้กลายเป็นรากฐานของชนเผ่าที่ชื่อว่า "Mictlan"
ม่านเจ็ดชั้นที่มองไม่เห็น ปิดกั้นดินแดนที่ไร้แสงสว่างแห่งอดีตไว้ในควันหมอก
ท่ามกลางสายลมราตรี และแสงแดดอันเย็นยะเยือก มดปลวกนั้นได้ขโมยพิธีกรรมลับ ที่แม้แต่นักปราชญ์ก็ไม่เคยหวังว่าจะได้มาครอง

"อย่าได้ฝากความหวังไว้กับราตรี อย่าพึ่งพาความเมตตาของนักปราชญ์ และยิ่งไปกว่านั้น อย่าได้หลงเชื่อคำโน้มน้าวของผู้ที่เรียกตนเองว่านักปราชญ์"
"แม้จะมีสีของความขี้ขลาด แม้จะถูกย้อมด้วยความอัปลักษณ์และความชั่วร้าย แต่สิ่งที่มนุษย์สามารถพึ่งพาได้ก็มีเพียงตัวเองเท่านั้น"
"แต่ถึงอย่างไรมนุษย์ก็อ่อนแอ แม้ว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามแผนที่ข้าวางไว้ แต่ข้าก็ทำได้เพียงรักษาขอบเขตไว้ ให้มั่นคงได้เพียงหนึ่งร้อยปีเท่านั้น"
"เพราะเหตุนี้... เธอจึงต้องบอกเล่า และให้ชาวเผ่าทั้งหลายบอกเล่า ถึงเหล่าผู้ทรงเกียรติที่ทั้งกล้าหาญและเรืองนามเหล่านั้น"
"ต้องบอกเล่าเรื่องราวใน "ความทรงจำ" ถักทอเป็นม้วนหนังสือที่ทอดยาวไกล และเป็นรากฐานของบ้านที่ถูกเรียกว่า Natlan ในวันข้างหน้า"
"นำรูปปั้นนี้ติดตัวไปด้วย Dinga ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ที่สุดของข้า และออกเดินทางไปตามแสงแรกของรุ่งอรุณเถอะ"
"ข้าจะคอยเฝ้าดูเธอตลอดไป ผู้กล้าเพียงหนึ่งเดียวของข้า ข้าจะคอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอดุจสายใยที่พันผูกไว้"
"จนกว่าจิตวิญญาณของเรา จะพันผูกกันชั่วนิรันดร์ในความสงบอันเงียบสงัด ที่แม้แต่ความตายก็ไม่อาจแยกพวกเราออกจากกันได้"

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon14517_TH.txt
JSON Pointer
/
Starcaller's Watch
Starcaller's Watch

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3697315967

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1747
id
194517
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  294517
]