ContentReadable 294513
วิถีไหลเวียนแห่งเงินตรา เป็นสัญลักษณ์แห่งสายเลือดที่เวียนไปในโลกา
นานาชีวิตล่องลอยและจมอยู่ท่ามกลางกระแสเลือด กระทั่งถูกพัดพาและกลืนกินไป
แน่นอนว่าทุกสิ่งควรจะเป็นความสำเร็จของ "มนุษย์" เรา
เหมือนกับที่ตัวเลขและคณิตศาสตร์ ที่เกิดขึ้นเพื่อการคำนวณจำนวนเงิน
มีตัวอักษรที่เขียนเพื่ออ้างอิง และมีกฎเกณฑ์ในการวางกรอบเงินที่เปลี่ยนมือ
"มนุษย์" ควรจะเป็นนายของเงิน ไม่ใช่ทาสของมัน
เช่นเดียวกับหัวใจทองคำ ที่ควรสั่นไหวตามโลกของ "มนุษย์"
แน่นอนว่าไม่มีผู้ใดเป็นเจ้าของเงินที่แท้จริง
สุดท้ายแล้ว มันเพียงแค่อาศัยมือของ "มนุษย์"
เพื่อไหลจากมุมหนึ่งของโลก ไปยังจุดสิ้นสุดของกาลเวลาเท่านั้น
นี่จึงเป็นสิ่งที่เข้าใจยากที่สุดสำหรับใครบางคน
สิ่งที่เรียกว่า "มุมหนึ่งของโลก" ถูกเลือกและกำหนดไว้แล้วจริง ๆ
และเป็นสิ่งที่ยากจะยอมรับได้ที่สุดสำหรับใครบางคน
ผลงานอันยิ่งใหญ่ที่ควรจะเป็นของ "มนุษย์" เรา
กลับถูกกล่าวอ้างและผูกมัดด้วยสิ่งที่เรียกว่า "เทพ"
นี่จึงเป็นเหตุผลที่พวกเราต้องเข้ามาแทนที่:
ในเมื่อหัวใจของเงินตราถูก "เทพ" ต่างแดนยึดครองไป
และพวกเขาก็จะสามารถทำให้ทุกคนเป็นทาสได้ตามต้องการ
แม้ไม่อาจเป็นนายแห่งหัวใจทองคำ
แต่ทุกคนก็ควรสามารถควบคุมเงินได้อย่างเท่าเทียม
"พูดแบบนี้คุณคงจะจินตนาการไม่ออกสินะ งั้นฉันขอแสดงให้ดูก็แล้วกัน"
"ก่อนอื่นคือการสร้างสกุลเงินใหม่ขึ้นมา เพื่อแทนที่การพึ่งพา Mora"
"ส่วนเรื่องทำเล ก็เป็นเศรษฐกิจขนาดเล็กที่แยกจากเศรษฐกิจของโลกนี้"
"ฉันได้พบกับประเทศหนึ่ง ที่เทพเจ้ามีอำนาจมากเกินไป"
"การแทรกซึมเข้าไปน่าจะไม่ได้ใช้เวลามากมาย"
"จะให้ชื่ออะไรดีนะ... ฉันก็ไม่ชอบตั้งชื่อซะด้วยสิ อ๋อ เอางี้ละกัน"
"เพื่อเป็นการระลึกถึงที่ท่านอนุมัติการทดสอบของฉัน งั้นเรียกมันว่า 'คูปองสวัสดิการ' ก็แล้วกัน"
ผู้สังเกตการณ์ที่ทำจากจักรกลแม่นยำสูงส่งเสียงอื้ออึง และสังเกตกระแสทองคำของประเทศเล็ก ๆ นี้
คอยบันทึกทุกเงินตราที่เปลี่ยนมืออย่างไม่เหน็ดเหนื่อย ทุกคนเก็บออมและใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย
ทุกมูลค่าที่เพิ่มขึ้นหรือลดลง และจำนวนครั้งของแต่ละสกุลเงินจะหมุนเวียนในช่วงเวลาที่กำหนด
กฎหมายหนึ่งเดียวคือกฎหมายส่วนตัวของผู้สะสม และการลงโทษเพียงอย่างเดียว คือความยากจนหรือความตาย
ไม่ว่าจะเป็นการครอบงำเพื่อผลประโยชน์ หรือครอบงำเพื่อตรากตรำจนตัวตาย แต่กฎเกณฑ์ย่อมยุติธรรมเสมอ
ด้วยเหตุนี้ มนุษย์จึงอยู่เคียงข้างเหล่าทวยเทพ ด้วยความทะเยอทะยานและความมั่งคั่งของตนเอง
และผู้ที่อ่อนแอที่สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างในการแข่งขัน จะถูกกระแสแห่งโลกมนุษย์กลืนกิน
ไม่มีพลังเทพเข้ามาแทรกแซงเพื่อปกปิดอำนาจของคนรวยจากคนจนอีกต่อไป
และไม่มีความมั่งคั่งจากเทพที่จะหลั่งไหลเข้ามา เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของคนจนจากเท้าคนรวยอีกต่อไป
วิถีไหลเวียนแห่งเงินตรา เป็นสัญลักษณ์แห่งสายเลือดที่เวียนไปในโลกา นานาชีวิตล่องลอยและจมอยู่ท่ามกลางกระแสเลือด กระทั่งถูกพัดพาและกลืนกินไป แน่นอนว่าทุกสิ่งควรจะเป็นความสำเร็จของ "มนุษย์" เรา เหมือนกับที่ตัวเลขและคณิตศาสตร์ ที่เกิดขึ้นเพื่อการคำนวณจำนวนเงิน มีตัวอักษรที่เขียนเพื่ออ้างอิง และมีกฎเกณฑ์ในการวางกรอบเงินที่เปลี่ยนมือ "มนุษย์" ควรจะเป็นนายของเงิน ไม่ใช่ทาสของมัน เช่นเดียวกับหัวใจทองคำ ที่ควรสั่นไหวตามโลกของ "มนุษย์" แน่นอนว่าไม่มีผู้ใดเป็นเจ้าของเงินที่แท้จริง สุดท้ายแล้ว มันเพียงแค่อาศัยมือของ "มนุษย์" เพื่อไหลจากมุมหนึ่งของโลก ไปยังจุดสิ้นสุดของกาลเวลาเท่านั้น นี่จึงเป็นสิ่งที่เข้าใจยากที่สุดสำหรับใครบางคน สิ่งที่เรียกว่า "มุมหนึ่งของโลก" ถูกเลือกและกำหนดไว้แล้วจริง ๆ และเป็นสิ่งที่ยากจะยอมรับได้ที่สุดสำหรับใครบางคน ผลงานอันยิ่งใหญ่ที่ควรจะเป็นของ "มนุษย์" เรา กลับถูกกล่าวอ้างและผูกมัดด้วยสิ่งที่เรียกว่า "เทพ" นี่จึงเป็นเหตุผลที่พวกเราต้องเข้ามาแทนที่: ในเมื่อหัวใจของเงินตราถูก "เทพ" ต่างแดนยึดครองไป และพวกเขาก็จะสามารถทำให้ทุกคนเป็นทาสได้ตามต้องการ แม้ไม่อาจเป็นนายแห่งหัวใจทองคำ แต่ทุกคนก็ควรสามารถควบคุมเงินได้อย่างเท่าเทียม "พูดแบบนี้คุณคงจะจินตนาการไม่ออกสินะ งั้นฉันขอแสดงให้ดูก็แล้วกัน" "ก่อนอื่นคือการสร้างสกุลเงินใหม่ขึ้นมา เพื่อแทนที่การพึ่งพา Mora" "ส่วนเรื่องทำเล ก็เป็นเศรษฐกิจขนาดเล็กที่แยกจากเศรษฐกิจของโลกนี้" "ฉันได้พบกับประเทศหนึ่ง ที่เทพเจ้ามีอำนาจมากเกินไป" "การแทรกซึมเข้าไปน่าจะไม่ได้ใช้เวลามากมาย" "จะให้ชื่ออะไรดีนะ... ฉันก็ไม่ชอบตั้งชื่อซะด้วยสิ อ๋อ เอางี้ละกัน" "เพื่อเป็นการระลึกถึงที่ท่านอนุมัติการทดสอบของฉัน งั้นเรียกมันว่า 'คูปองสวัสดิการ' ก็แล้วกัน" ผู้สังเกตการณ์ที่ทำจากจักรกลแม่นยำสูงส่งเสียงอื้ออึง และสังเกตกระแสทองคำของประเทศเล็ก ๆ นี้ คอยบันทึกทุกเงินตราที่เปลี่ยนมืออย่างไม่เหน็ดเหนื่อย ทุกคนเก็บออมและใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ทุกมูลค่าที่เพิ่มขึ้นหรือลดลง และจำนวนครั้งของแต่ละสกุลเงินจะหมุนเวียนในช่วงเวลาที่กำหนด กฎหมายหนึ่งเดียวคือกฎหมายส่วนตัวของผู้สะสม และการลงโทษเพียงอย่างเดียว คือความยากจนหรือความตาย ไม่ว่าจะเป็นการครอบงำเพื่อผลประโยชน์ หรือครอบงำเพื่อตรากตรำจนตัวตาย แต่กฎเกณฑ์ย่อมยุติธรรมเสมอ ด้วยเหตุนี้ มนุษย์จึงอยู่เคียงข้างเหล่าทวยเทพ ด้วยความทะเยอทะยานและความมั่งคั่งของตนเอง และผู้ที่อ่อนแอที่สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างในการแข่งขัน จะถูกกระแสแห่งโลกมนุษย์กลืนกิน ไม่มีพลังเทพเข้ามาแทรกแซงเพื่อปกปิดอำนาจของคนรวยจากคนจนอีกต่อไป และไม่มีความมั่งคั่งจากเทพที่จะหลั่งไหลเข้ามา เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของคนจนจากเท้าคนรวยอีกต่อไป
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Weapon14513_TH.txt- JSON Pointer
/
