Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Dawning Frost

world_document194434

Localized evidence

Text fields

2 fields

"ไม่ว่ายังไงก็ต้องจำไว้ให้ขึ้นใจนะ Avrelian ลูกรัก ยอดสมบัติล้ำค่าเพียงหนึ่งเดียว ที่โชคชะตาประทานมาให้แม่"
"สิ่งที่ไหลเวียนในสายเลือดของเจ้าคือคำสาปนับพันปี และแม่เพียงปรารถนาให้เจ้า ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบและเปี่ยมสุข"
"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าได้ย่างกรายเข้าไปใน Nod-Krai แม้แต่ก้าวเดียว และยิ่งต้องไม่หลงเชื่องมงายในฝันเฟื่อง ที่เรียกว่าสรวงสวรรค์"
"โลกมนุษย์ภายใต้แสงจันทร์นี้ ไม่เคยมีสรวงสวรรค์ใดที่สร้างขึ้นเพื่อมนุษย์ ทุกสรรพสิ่งที่จ้าวแห่งท้องนภารังสรรค์ขึ้น ล้วนมีขอบเขตของมัน"

ในค่ำคืนแห่งดินแดนหิมะที่แสงเหนือลูบไล้ ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับการเทิดทูนในฐานะนักบุญหญิง ได้เห็นนิมิตแห่งฝันถึงคำทำนายแห่งบ้านเกิดอีกครั้ง
แม้จะจากสถานที่อันเป็นถิ่นกำเนิดมานานหลายปี แต่เสียงกระซิบที่ตั้งใจจะลืมเลือนนั้น กลับแทรกซึมเข้ามาในความฝันอันอบอุ่น ราวกับเกล็ดน้ำค้างแข็งที่ยังหลงเหลืออยู่
อาจเป็นเพราะชีวิตใหม่ที่เติบโตในครรภ์ ได้ปลุกญาณหยั่งรู้ที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น ภาพมายาที่วนเวียนในช่วงนี้จึงยิ่งแจ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ

แรกเริ่มคือฝันร้ายที่ยืดเยื้อไม่สิ้นสุด ฝันร้ายที่วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่านับไม่ถ้วน
เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตที่ไม่ได้วิวัฒน์ตามครรลองฟ้าดิน ร่วงหล่นจากกิ่งก้านสีขาวเงินที่แห้งเหี่ยวสู่ซากนครที่รกร้าง
สัตว์ไร้ขนที่เดินสองขาเพลิดเพลินกับปัญญา และความรุ่งเรืองที่หลั่งไหลมา
ตามติดมาด้วยความโลภและตัณหาอันไร้ที่สิ้นสุด ซึ่งได้รับการขนานนามอันสวยหรูนานัปการ
ความเกลียดชัง คำสาปแช่ง การทรยศ การแก่งแย่ง การช่วงชิง การสังหาร และการห้ำหั่นกันเองในเผ่าพันธุ์
เมืองที่กระจัดกระจายดั่งหมู่ดาว ต่างประกอบกรรมดีและกรรมชั่วตามวิถีของตน ทว่าทูตศักดิ์สิทธิ์กลับเพียงนิ่งเฉย ยอมรับทุกสิ่งโดยไม่เอื้อนเอ่ย
กระทั่งราชาแห่งดินแดนที่เต็มไปด้วยฝุ่น กล้าท้าทายสวรรค์อันเป็นนิรันดร์
หอคอยสูงส่งตระหง่านจึงพังทลายลงในกองเพลิง และฝังกลบเสียงคร่ำครวญของเหล่าทาสจนหมดสิ้น

ฝันที่ไร้ฝันตลอดกาลนับพัน ๆ ปี ราวกับเงาอันว่างเปล่าที่เลือนหายไปในชั่วพริบตา
มงกุฎแห่งพิธีได้วางซ้อนกัน ในดินแดนลับ ภายใต้ไม้ที่ตายแล้ว จนท้ายสุดก็ไร้ซึ่งผู้คนสนใจไยดี
หากแต่แผนการอันศักดิ์สิทธิ์ก็มีวันแตกสลาย มหานครแห่งทองคำผงาดขึ้นจากผืนดิน
มนุษย์ผู้ไม่เคยพึงพอใจกับการสิ้นสุดของสังสารวัฏ ได้โอบอุ้มความทะเยอทะยานเทียบชั้นผู้ปกครอง
หมายปองบัลลังก์ที่ว่างเปล่าของโลก มุ่งหวังที่จะทลายขอบเขตซึ่งแบ่งกั้นสวรรค์และโลก
เพียงแต่สรวงสวรรค์อันไร้ขอบเขตนั้น สุดท้ายก็ร่วงหล่นจมดิ่ง ไม่ต่างจากปณิธานอันน่าเศร้า และเลื่อนลอยทั้งปวง
ขุนนางมังกรแห่งแสงเพลิงตกสู่ห้วงทมิฬแห่งม่านหมอก คลื่นทะเลโหมซัดกลืนกินอาณาจักรหินขาว
โลกที่ใกล้ดับสิ้นกำลังมุ่งหน้าสู่จุดจบ เหลือเพียงเงาแห่งอดีตที่ยังคงวนเวียนอยู่ในโถงลึก

ความฝันนับไม่ถ้วนที่ชุ่มโชกด้วยเลือด น้ำตา และบาปมหันต์ ความฝันนับไม่ถ้วนที่ไกลเกินเอื้อม
ความบาดหมางที่สั่งสมมานานปี ความเคียดแค้นที่สืบทอดมารุ่นสู่รุ่น ทั้งหมดล้วนหมุนเวียนไม่หยุดพักในราตรีที่ไร้ดาว
ทว่า เสียงที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่กลับคุ้นเคยยิ่งกว่าเสียงใด ๆ
มักจะดังแว่วมาที่ปลายทางแห่งความเจ็บปวดอันมืดมิดเสมอ และกระซิบต่อเธอด้วยความเวทนาดุจแสงอันอ่อนโยน

"เช่นนั้น ข้าจะเป็นผู้ยุติสงครามบนผืนดินนี้ และสร้างสรวงสวรรค์อันไร้ขอบเขตขึ้นมาเอง"
"ไม่ใช่เพื่อขึ้นเป็นราชาของใคร แต่เพื่อไม่ให้มีใครได้ขึ้นเป็นราชาอีก"

ภาพฝันมักจะตื่นขึ้นในห้วงเวลาแห่งคำมั่นสัญญานั้นเสมอ จิตสำนึกถูกดึงกลับไปยังหาดแห่งความจริงอันตื้นเขิน
สิ่งที่มาพร้อมกันคือแสงอรุณรุ่งดั่งน้ำค้าง และการเคลื่อนไหวแผ่วเบาของชีวิตน้อย ๆ ในครรภ์
มารดาผู้เยาว์วัยถอนหายใจอย่างแผ่วเบา พลางลูบเครื่องรางสีขาวเงินที่ห้อยอยู่บนอก
เธอมองใบหน้าของคนรักที่อยู่ข้างกาย แล้วหญิงสาวก็ทาบมือลงบนหน้าท้องของตน

"ลูกแม่ ลูกของแม่... ทำไมถึงได้ร้อนใจขนาดนี้ล่ะ?"
"เป็นเพราะรับรู้ถึงหัวใจของแม่... เลยรู้สึกหวาดกลัวงั้นเหรอ?"
"ไม่ว่ายังไงก็ต้องจำไว้ให้ขึ้นใจนะ Avrelian ลูกรัก ยอดสมบัติล้ำค่าเพียงหนึ่งเดียว ที่โชคชะตาประทานมาให้แม่"
"สิ่งที่ไหลเวียนในสายเลือดของเจ้าคือคำสาปนับพันปี และแม่เพียงปรารถนาให้เจ้า ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบและเปี่ยมสุข"
"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าได้ย่างกรายเข้าไปใน Nod-Krai แม้แต่ก้าวเดียว และยิ่งต้องไม่หลงเชื่องมงายในฝันเฟื่อง ที่เรียกว่าสรวงสวรรค์"
"โลกมนุษย์ภายใต้แสงจันทร์นี้ ไม่เคยมีสรวงสวรรค์ใดที่สร้างขึ้นเพื่อมนุษย์ ทุกสรรพสิ่งที่จ้าวแห่งท้องนภารังสรรค์ขึ้น ล้วนมีขอบเขตของมัน"

ในค่ำคืนแห่งดินแดนหิมะที่แสงเหนือลูบไล้ ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับการเทิดทูนในฐานะนักบุญหญิง ได้เห็นนิมิตแห่งฝันถึงคำทำนายแห่งบ้านเกิดอีกครั้ง
แม้จะจากสถานที่อันเป็นถิ่นกำเนิดมานานหลายปี แต่เสียงกระซิบที่ตั้งใจจะลืมเลือนนั้น กลับแทรกซึมเข้ามาในความฝันอันอบอุ่น ราวกับเกล็ดน้ำค้างแข็งที่ยังหลงเหลืออยู่
อาจเป็นเพราะชีวิตใหม่ที่เติบโตในครรภ์ ได้ปลุกญาณหยั่งรู้ที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น ภาพมายาที่วนเวียนในช่วงนี้จึงยิ่งแจ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ

แรกเริ่มคือฝันร้ายที่ยืดเยื้อไม่สิ้นสุด ฝันร้ายที่วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่านับไม่ถ้วน
เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตที่ไม่ได้วิวัฒน์ตามครรลองฟ้าดิน ร่วงหล่นจากกิ่งก้านสีขาวเงินที่แห้งเหี่ยวสู่ซากนครที่รกร้าง
สัตว์ไร้ขนที่เดินสองขาเพลิดเพลินกับปัญญา และความรุ่งเรืองที่หลั่งไหลมา
ตามติดมาด้วยความโลภและตัณหาอันไร้ที่สิ้นสุด ซึ่งได้รับการขนานนามอันสวยหรูนานัปการ
ความเกลียดชัง คำสาปแช่ง การทรยศ การแก่งแย่ง การช่วงชิง การสังหาร และการห้ำหั่นกันเองในเผ่าพันธุ์
เมืองที่กระจัดกระจายดั่งหมู่ดาว ต่างประกอบกรรมดีและกรรมชั่วตามวิถีของตน ทว่าทูตศักดิ์สิทธิ์กลับเพียงนิ่งเฉย ยอมรับทุกสิ่งโดยไม่เอื้อนเอ่ย
กระทั่งราชาแห่งดินแดนที่เต็มไปด้วยฝุ่น กล้าท้าทายสวรรค์อันเป็นนิรันดร์
หอคอยสูงส่งตระหง่านจึงพังทลายลงในกองเพลิง และฝังกลบเสียงคร่ำครวญของเหล่าทาสจนหมดสิ้น

ฝันที่ไร้ฝันตลอดกาลนับพัน ๆ ปี ราวกับเงาอันว่างเปล่าที่เลือนหายไปในชั่วพริบตา
มงกุฎแห่งพิธีได้วางซ้อนกัน ในดินแดนลับ ภายใต้ไม้ที่ตายแล้ว จนท้ายสุดก็ไร้ซึ่งผู้คนสนใจไยดี
หากแต่แผนการอันศักดิ์สิทธิ์ก็มีวันแตกสลาย มหานครแห่งทองคำผงาดขึ้นจากผืนดิน
มนุษย์ผู้ไม่เคยพึงพอใจกับการสิ้นสุดของสังสารวัฏ ได้โอบอุ้มความทะเยอทะยานเทียบชั้นผู้ปกครอง
หมายปองบัลลังก์ที่ว่างเปล่าของโลก มุ่งหวังที่จะทลายขอบเขตซึ่งแบ่งกั้นสวรรค์และโลก
เพียงแต่สรวงสวรรค์อันไร้ขอบเขตนั้น สุดท้ายก็ร่วงหล่นจมดิ่ง ไม่ต่างจากปณิธานอันน่าเศร้า และเลื่อนลอยทั้งปวง
ขุนนางมังกรแห่งแสงเพลิงตกสู่ห้วงทมิฬแห่งม่านหมอก คลื่นทะเลโหมซัดกลืนกินอาณาจักรหินขาว
โลกที่ใกล้ดับสิ้นกำลังมุ่งหน้าสู่จุดจบ เหลือเพียงเงาแห่งอดีตที่ยังคงวนเวียนอยู่ในโถงลึก

ความฝันนับไม่ถ้วนที่ชุ่มโชกด้วยเลือด น้ำตา และบาปมหันต์ ความฝันนับไม่ถ้วนที่ไกลเกินเอื้อม
ความบาดหมางที่สั่งสมมานานปี ความเคียดแค้นที่สืบทอดมารุ่นสู่รุ่น ทั้งหมดล้วนหมุนเวียนไม่หยุดพักในราตรีที่ไร้ดาว
ทว่า เสียงที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่กลับคุ้นเคยยิ่งกว่าเสียงใด ๆ
มักจะดังแว่วมาที่ปลายทางแห่งความเจ็บปวดอันมืดมิดเสมอ และกระซิบต่อเธอด้วยความเวทนาดุจแสงอันอ่อนโยน

"เช่นนั้น ข้าจะเป็นผู้ยุติสงครามบนผืนดินนี้ และสร้างสรวงสวรรค์อันไร้ขอบเขตขึ้นมาเอง"
"ไม่ใช่เพื่อขึ้นเป็นราชาของใคร แต่เพื่อไม่ให้มีใครได้ขึ้นเป็นราชาอีก"

ภาพฝันมักจะตื่นขึ้นในห้วงเวลาแห่งคำมั่นสัญญานั้นเสมอ จิตสำนึกถูกดึงกลับไปยังหาดแห่งความจริงอันตื้นเขิน
สิ่งที่มาพร้อมกันคือแสงอรุณรุ่งดั่งน้ำค้าง และการเคลื่อนไหวแผ่วเบาของชีวิตน้อย ๆ ในครรภ์
มารดาผู้เยาว์วัยถอนหายใจอย่างแผ่วเบา พลางลูบเครื่องรางสีขาวเงินที่ห้อยอยู่บนอก
เธอมองใบหน้าของคนรักที่อยู่ข้างกาย แล้วหญิงสาวก็ทาบมือลงบนหน้าท้องของตน

"ลูกแม่ ลูกของแม่... ทำไมถึงได้ร้อนใจขนาดนี้ล่ะ?"
"เป็นเพราะรับรู้ถึงหัวใจของแม่... เลยรู้สึกหวาดกลัวงั้นเหรอ?"

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon14434_TH.txt
JSON Pointer
/
Dawning Frost
Dawning Frost

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2082455935

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1730
id
194434
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  294434
]