Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Wandering Evenstar

world_document194416

Localized evidence

Text fields

2 fields

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน ในยุคหลังจากที่กษัตริย์เทพผู้โง่เขลาถูกพายุทรายฝังกลบไว้
เจ้าชายพเนจรที่สูญเสียอาณาจักรได้หลบหนีเข้าไปในป่าฝนที่หนาแน่น รายล้อมด้วยแสงจันทร์อันเงียบงัน
เขาเดินเตร็ดเตร่ด้วยความหวังที่จะพิชิตดินแดนใหม่ แต่สุดท้ายกลับถูกธนูขาวของพรานสาวเข้า
ชายพเนจรที่น่าสงสารถูกผูกติดกับกิ่งเถาวัลย์ เขาได้ยินเสียงคำครวญของเสือภายใต้แสงจันทร์อันเยือกเย็น

"การเดินทางในป่าฝนนั้นยากลำบากมาก มนุษย์สามารถมองเห็นทางข้างหน้าได้จากแสงจันทร์ที่ส่องผ่านใบไม้เท่านั้น"
"ดวงดาวยามค่ำคืนที่ริบหรี่ส่องทางให้แก่ผู้พเนจร แต่กลับยังหลอกล่อให้เขาติดกับดักอันร้ายแรง"
"พรานสาวยิงคมศรธนูสีขาวเข้ามายังป่าลึก เพื่อขับไล่แขกที่ไม่ได้รับเชิญครั้งแล้วครั้งเล่า"
"เธอได้ออกคำสั่งให้ขับไล่ผู้พเนจรไปพร้อมกับเสียงเสือโบราณคำราม แต่ไม่ได้มีเจตนาจะฆ่าเขา"

กวีชราตาบอดเล่าถึงประสบการณ์ของเจ้าชายพเนจร จนเสียงของเขาแหบแห้ง
แม้ว่าเขาจะสูญเสียดวงตาไปแล้ว แต่เขาก็ยังแหงนมองดูดาวยามค่ำคืนที่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์อันเจิดจ้าโดยไม่รู้ตัว
ดวงดาวยามค่ำคืนได้นำพาผู้พเนจรไปสู่ความหวังใหม่ แต่ก็นำไปสู่ทางตันเช่นกัน

หลายปีต่อมา เมื่อผู้พเนจรที่ซึ่งสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตต้องเผชิญกับความตาย เขาจึงต้องเลือก...
เมื่อคำสอนแห่งความตายดึงขึ้นข้างหู ในที่สุดเขาก็เข้าใจความหมายของคำเตือนนั้น...

"เจ้าไม่ควรอยู่ในป่า เจ้าไม่ควรค่าแก่ความตาย จงอยู่ให้ห่างจากวังของราชาเสีย"
"หากเจ้ายังรักชีวิตและหวงแหนความทรงจำ จงอย่าได้ก้าวไปยังดินแดนที่มืดมิดและอันตราย"

"จงหยุดกล่าววาจาโง่เขลาซ้ำ ๆ นั้นเสียที..."
"หากชะตากรรมที่ร่อนเร่ลิขิตให้ข้าไปสู่ธนูสีขาวนวลจันทร์ หากดวงดาวในยามราตรีนำพาข้าสู่ทางตัน"
"ถ้าเช่นนั้น ข้าจะยอมรับชะตาชีวิตดีกว่าตามล่าเหยี่ยวจนตัวตาย"
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน ในยุคหลังจากที่กษัตริย์เทพผู้โง่เขลาถูกพายุทรายฝังกลบไว้
เจ้าชายพเนจรที่สูญเสียอาณาจักรได้หลบหนีเข้าไปในป่าฝนที่หนาแน่น รายล้อมด้วยแสงจันทร์อันเงียบงัน
เขาเดินเตร็ดเตร่ด้วยความหวังที่จะพิชิตดินแดนใหม่ แต่สุดท้ายกลับถูกธนูขาวของพรานสาวเข้า
ชายพเนจรที่น่าสงสารถูกผูกติดกับกิ่งเถาวัลย์ เขาได้ยินเสียงคำครวญของเสือภายใต้แสงจันทร์อันเยือกเย็น

"การเดินทางในป่าฝนนั้นยากลำบากมาก มนุษย์สามารถมองเห็นทางข้างหน้าได้จากแสงจันทร์ที่ส่องผ่านใบไม้เท่านั้น"
"ดวงดาวยามค่ำคืนที่ริบหรี่ส่องทางให้แก่ผู้พเนจร แต่กลับยังหลอกล่อให้เขาติดกับดักอันร้ายแรง"
"พรานสาวยิงคมศรธนูสีขาวเข้ามายังป่าลึก เพื่อขับไล่แขกที่ไม่ได้รับเชิญครั้งแล้วครั้งเล่า"
"เธอได้ออกคำสั่งให้ขับไล่ผู้พเนจรไปพร้อมกับเสียงเสือโบราณคำราม แต่ไม่ได้มีเจตนาจะฆ่าเขา"

กวีชราตาบอดเล่าถึงประสบการณ์ของเจ้าชายพเนจร จนเสียงของเขาแหบแห้ง
แม้ว่าเขาจะสูญเสียดวงตาไปแล้ว แต่เขาก็ยังแหงนมองดูดาวยามค่ำคืนที่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์อันเจิดจ้าโดยไม่รู้ตัว
ดวงดาวยามค่ำคืนได้นำพาผู้พเนจรไปสู่ความหวังใหม่ แต่ก็นำไปสู่ทางตันเช่นกัน

หลายปีต่อมา เมื่อผู้พเนจรที่ซึ่งสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตต้องเผชิญกับความตาย เขาจึงต้องเลือก...
เมื่อคำสอนแห่งความตายดึงขึ้นข้างหู ในที่สุดเขาก็เข้าใจความหมายของคำเตือนนั้น...

"เจ้าไม่ควรอยู่ในป่า เจ้าไม่ควรค่าแก่ความตาย จงอยู่ให้ห่างจากวังของราชาเสีย"
"หากเจ้ายังรักชีวิตและหวงแหนความทรงจำ จงอย่าได้ก้าวไปยังดินแดนที่มืดมิดและอันตราย"

"จงหยุดกล่าววาจาโง่เขลาซ้ำ ๆ นั้นเสียที..."
"หากชะตากรรมที่ร่อนเร่ลิขิตให้ข้าไปสู่ธนูสีขาวนวลจันทร์ หากดวงดาวในยามราตรีนำพาข้าสู่ทางตัน"
"ถ้าเช่นนั้น ข้าจะยอมรับชะตาชีวิตดีกว่าตามล่าเหยี่ยวจนตัวตาย"

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon14416_TH.txt
JSON Pointer
/
Wandering Evenstar
Wandering Evenstar

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/4053763303

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1720
id
194416
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  294416
]