ContentReadable 292514
"บางทีในสายตาของราตรีอันยาวนานนั้น ดวงอาทิตย์ก็เป็นเพียงดวงดาวที่มืดมนเท่านั้น"
"แต่แม้โชคชะตาจะโหดร้ายและหลอกลวง สิ่งเดียวที่มันไม่เคยพรากไปได้ก็คือความหวัง"
"ความกล้าและความทรงจำหล่อหลอมบัลลังก์ของเธอขึ้นมา ความตายและการเสียสละเป็นดั่งเชื้อเพลิง ที่จุดให้เธอลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง"
"ดวงตะวันอันไร้พ่าย ที่ส่องสว่างมานานหลายกาลสมัยนับไม่ถ้วน โปรดเป็นสักขีพยานต่ออุดมคติ และอนาคตของ Natlan ด้วยเถอะ!"
ราวกับแสงแรกยามรุ่งอรุณที่ทาบทอลงมา และคล้ายดั่งแสงอรุโณทัยที่ส่องทะลุรั้วแห่งราตรี
เมื่อมังกรยักษ์ที่ต่อต้านสวรรค์ก้มหัวลง การต่อสู้อันยาวนานก็มาถึงจุดสิ้นสุด
ผู้นำของชาวประชาเหยียบบันไดยาวที่เปื้อนเลือด และเอื้อมมือไปหาเพลิงปฐมกาลที่ยังไม่มอดดับในเมืองต้องห้าม
เหล่าผู้ที่ทุบทำลายเครื่องพันธนาการพิสดารนั้น ยังไม่รู้ว่าชะตากรรมแบบใดที่รอพวกเขาอยู่
ก่อนที่ปราชญ์ผู้ขโมยเพลิงจะทันได้เอ่ยปาก เทพผู้ประกาศความตายก็ปรากฏตัวอย่างกะทันหัน และเผยวิถีที่ชะตากำหนดให้เทพมนุษย์ได้เห็น
มันเป็นภาพที่น่ากลัวเกินกว่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้ เป็นอนาคตที่สิ้นหวัง ยิ่งกว่าการปกครองอย่างโหดเหี้ยมของมังกรผู้โง่เขลาเสียอีก
สรรพสิ่งล้วนถูกความมืดมิดอันไร้จุดสิ้นสุดกลืนกิน และกลายเป็นฝุ่นผงไร้ชีวิตในห้วงทมิฬชั่วนิรันดร์
เทพมนุษย์แห่งการต่อสู้รู้ดีว่า Natlan ยังไม่ได้รับชัยชนะ เพราะสงครามครั้งใหม่ได้เริ่มขึ้นแล้ว
ในวิสัยทัศน์อันยาวไกลของมังกรผู้ทรงปัญญานั้น ผู้ปกครองของ Natlan ในอนาคต จะเป็นราชันผู้แข็งแกร่งดั่งราชสีห์และแมงป่อง เจ้าเล่ห์เหมือนจิ้งจอกป่า
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า สติปัญญาและความเจ้าเล่ห์ของเทพแห่งไฟ Xbalanque จะทำให้เขารู้สึกเลื่อมใสได้
เทพมนุษย์แลกพลังมาจากเงื้อมมือของ "ความตาย" และมังกรผู้ทรงปัญญาเอง ก็ยอมจำนนต่อแผนการของเขาด้วยเช่นกัน
แต่เขาไม่เคยคิดจะยอมจำนนต่อกฎเกณฑ์ และไม่เคยคิดจะทำตามคำสาบานที่เคยให้ไว้กับจอมโจรขโมยเพลิง
ในนามแห่ง "Haborym" ชีวิตได้กลายเป็นเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีวันมอดดับ และกฎจะถูกหล่อหลอมเป็นบัลลังก์เทพที่ลุกโชนตลอดกาล
แม้ว่านั่นคือความกลัวและความสิ้นหวังที่ไม่อาจเข้าใจได้ แต่ผู้คนก็เลือกที่จะตอบโต้ด้วยความกล้าหาญและความมุ่งมั่น
แน่นอนว่า ชีวิตที่มีอายุขัยอันแสนสั้นย่อมต้องมีวันดับสูญไป แต่แสงอาทิตย์จะขับไล่ความมืดให้หมดไปครั้งแล้วครั้งเล่า
เพราะท่ามกลางเพลิงปฐมกาล และกองเถ้าถ่านนั้น ดวงอาทิตย์ดวงแรกของประเทศแห่งเปลวไฟนั้น อยู่ในสายตาของผู้คนนับไม่ถ้วน...
เขาเห็นผู้เคราะห์ร้ายที่ถูกห้วงทมิฬกลืนกิน ยังคงต่อสู้เพื่อมนุษยชาติอย่างไม่หยุดยั้ง แม้ในวินาทีสุดท้าย
เขาเห็นช่างฝีมือที่ดวงตาถูกย้อมด้วยหยาดน้ำตาสีทอง ได้สืบทอดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไปด้วยกันกับชายหนุ่มผู้มีดวงตาสีแดง
เขาเห็นชนเผ่าที่กระจัดกระจายร่อนเร่ไปตามแผ่นดิน นักรบในหมู่พวกเขายังคงต่อสู้เพื่ออิสรภาพ
เขาเห็นเลือดอุ่น ๆ ที่ถูกอุทิศให้แก่ประกายไฟแห่งดวงดาว ที่ส่องสว่างในค่ำคืนอันยาวนาน จนกระทั่งสุริยันนับพันดวงลอยขึ้น...
"เทพราตรีเอ๋ย โปรดบันทึกดวงอาทิตย์ดวงแรก และนามโบราณแรก 'Kiongozi' เอาไว้ด้วยเถอะ"
"ฉันจะมอบความหวังไว้กับอนาคต ตราบใดที่ไฟยังไม่มอดดับ ก็ยังคงมี 'ความหวัง' อยู่"
"บางทีในสายตาของราตรีอันยาวนานนั้น ดวงอาทิตย์ก็เป็นเพียงดวงดาวที่มืดมนเท่านั้น" "แต่แม้โชคชะตาจะโหดร้ายและหลอกลวง สิ่งเดียวที่มันไม่เคยพรากไปได้ก็คือความหวัง" "ความกล้าและความทรงจำหล่อหลอมบัลลังก์ของเธอขึ้นมา ความตายและการเสียสละเป็นดั่งเชื้อเพลิง ที่จุดให้เธอลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง" "ดวงตะวันอันไร้พ่าย ที่ส่องสว่างมานานหลายกาลสมัยนับไม่ถ้วน โปรดเป็นสักขีพยานต่ออุดมคติ และอนาคตของ Natlan ด้วยเถอะ!" ราวกับแสงแรกยามรุ่งอรุณที่ทาบทอลงมา และคล้ายดั่งแสงอรุโณทัยที่ส่องทะลุรั้วแห่งราตรี เมื่อมังกรยักษ์ที่ต่อต้านสวรรค์ก้มหัวลง การต่อสู้อันยาวนานก็มาถึงจุดสิ้นสุด ผู้นำของชาวประชาเหยียบบันไดยาวที่เปื้อนเลือด และเอื้อมมือไปหาเพลิงปฐมกาลที่ยังไม่มอดดับในเมืองต้องห้าม เหล่าผู้ที่ทุบทำลายเครื่องพันธนาการพิสดารนั้น ยังไม่รู้ว่าชะตากรรมแบบใดที่รอพวกเขาอยู่ ก่อนที่ปราชญ์ผู้ขโมยเพลิงจะทันได้เอ่ยปาก เทพผู้ประกาศความตายก็ปรากฏตัวอย่างกะทันหัน และเผยวิถีที่ชะตากำหนดให้เทพมนุษย์ได้เห็น มันเป็นภาพที่น่ากลัวเกินกว่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้ เป็นอนาคตที่สิ้นหวัง ยิ่งกว่าการปกครองอย่างโหดเหี้ยมของมังกรผู้โง่เขลาเสียอีก สรรพสิ่งล้วนถูกความมืดมิดอันไร้จุดสิ้นสุดกลืนกิน และกลายเป็นฝุ่นผงไร้ชีวิตในห้วงทมิฬชั่วนิรันดร์ เทพมนุษย์แห่งการต่อสู้รู้ดีว่า Natlan ยังไม่ได้รับชัยชนะ เพราะสงครามครั้งใหม่ได้เริ่มขึ้นแล้ว ในวิสัยทัศน์อันยาวไกลของมังกรผู้ทรงปัญญานั้น ผู้ปกครองของ Natlan ในอนาคต จะเป็นราชันผู้แข็งแกร่งดั่งราชสีห์และแมงป่อง เจ้าเล่ห์เหมือนจิ้งจอกป่า แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า สติปัญญาและความเจ้าเล่ห์ของเทพแห่งไฟ Xbalanque จะทำให้เขารู้สึกเลื่อมใสได้ เทพมนุษย์แลกพลังมาจากเงื้อมมือของ "ความตาย" และมังกรผู้ทรงปัญญาเอง ก็ยอมจำนนต่อแผนการของเขาด้วยเช่นกัน แต่เขาไม่เคยคิดจะยอมจำนนต่อกฎเกณฑ์ และไม่เคยคิดจะทำตามคำสาบานที่เคยให้ไว้กับจอมโจรขโมยเพลิง ในนามแห่ง "Haborym" ชีวิตได้กลายเป็นเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีวันมอดดับ และกฎจะถูกหล่อหลอมเป็นบัลลังก์เทพที่ลุกโชนตลอดกาล แม้ว่านั่นคือความกลัวและความสิ้นหวังที่ไม่อาจเข้าใจได้ แต่ผู้คนก็เลือกที่จะตอบโต้ด้วยความกล้าหาญและความมุ่งมั่น แน่นอนว่า ชีวิตที่มีอายุขัยอันแสนสั้นย่อมต้องมีวันดับสูญไป แต่แสงอาทิตย์จะขับไล่ความมืดให้หมดไปครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะท่ามกลางเพลิงปฐมกาล และกองเถ้าถ่านนั้น ดวงอาทิตย์ดวงแรกของประเทศแห่งเปลวไฟนั้น อยู่ในสายตาของผู้คนนับไม่ถ้วน... เขาเห็นผู้เคราะห์ร้ายที่ถูกห้วงทมิฬกลืนกิน ยังคงต่อสู้เพื่อมนุษยชาติอย่างไม่หยุดยั้ง แม้ในวินาทีสุดท้าย เขาเห็นช่างฝีมือที่ดวงตาถูกย้อมด้วยหยาดน้ำตาสีทอง ได้สืบทอดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไปด้วยกันกับชายหนุ่มผู้มีดวงตาสีแดง เขาเห็นชนเผ่าที่กระจัดกระจายร่อนเร่ไปตามแผ่นดิน นักรบในหมู่พวกเขายังคงต่อสู้เพื่ออิสรภาพ เขาเห็นเลือดอุ่น ๆ ที่ถูกอุทิศให้แก่ประกายไฟแห่งดวงดาว ที่ส่องสว่างในค่ำคืนอันยาวนาน จนกระทั่งสุริยันนับพันดวงลอยขึ้น... "เทพราตรีเอ๋ย โปรดบันทึกดวงอาทิตย์ดวงแรก และนามโบราณแรก 'Kiongozi' เอาไว้ด้วยเถอะ" "ฉันจะมอบความหวังไว้กับอนาคต ตราบใดที่ไฟยังไม่มอดดับ ก็ยังคงมี 'ความหวัง' อยู่"
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Weapon12514_TH.txt- JSON Pointer
/
