ContentReadable 292511
ยามเมื่ออาณาจักรล่มสลายดั่งสิ่งปลูกสร้างที่ตั้งอยู่บนกองทราย ในยุคที่ผู้กล้ามาถึงราวกับดาวตกที่ร่วงตกและหายไปอย่างไร้ร่องรอย
หลังจากที่ราชาแห่งทะเลทรายโอบกอดความฝันดำดิ่งลงดั่งหิมะในทะเล กวีพเนจรตาบอดผู้ซึ่งเคยเป็นขุนนางคนหนึ่ง
ครั้งหนึ่งได้ระเหเร่ร่อนกลางผืนทะเลกรวดทรายที่เป็นดั่งเหล็ก และออกเดินทางรวบรวมบทกวีในอดีตจากชาวทะเลทรายที่กระจัดกระจายไปหลากทิศ
เขาได้ยินเรื่องราวการล่มสลายของบ้านเกิด สุดท้ายองค์ชายผู้ที่ทิ่มแทงตาทั้งคู่จนบอด ก็ได้ประทับบัลลังก์ราชันที่รับน้ำหนักไม่ไหวจนพังทลาย
เขาได้ยินตำนานที่นางระบำผู้นั้น สร้างราชาขึ้นองค์แล้วองค์เล่า และปล่อยให้พวกเขาถูกพายุทะเลทรายทับถมอยู่ร่ำไป
เขาได้ยินเสียงโหยหวนของน้ำแร่ซึ่งถูกแทนที่ด้วยเม็ดกรวดทราย และเสียงคร่ำครวญของเมืองที่แตกสลายเหลือเพียงหมู่บ้าน ไม่ก็ชนเผ่า
เขาได้ยินเรื่องราวความตายขององค์ชายที่สูญเสียบ้านเมือง โชคชะตาของดาบคู่ที่เขาเคยถือ และเรื่องราวของมือสังหารที่หนีหายเข้าไปในป่าลึก...
จนถึงตอนนี้ บทกวีหลากหลายเป็นดั่งสายน้ำที่ไม่อาจคว้าไว้ในกำมือ ทั้งเป็นประหนึ่งทรายที่ดึงดูดเขานั้น ต่างจมนิ่งอยู่ในใจของเขา
ท่ามกลางพายุทรายร้อนแผดเผา ความฝันแห่งทะเลทรายที่ดับสูญไปนาน ได้ปรากฏขึ้นในเศษชิ้นส่วนของบทกวีอีกครั้ง...
"ณ อีกฟากฝั่งของทะเลเนินทรายนับไม่ถ้วน เคยมีที่พำนักของราชันทรายชาดตั้งตระหง่าน"
"ถนนตรอกซอยมากมายต่างเป็นเส้นทางทองคำ ประสานมุ่งสู่บัลลังก์เพียงหนึ่งเดียวในที่นั้น"
"ด้วยดวงตาหนึ่งเดียวซึ่งสะท้อนประกายทองคำ และจิตวิญญาณอันสูงส่งดวงนั้น ราชา Deshret เคยเป็นจุดหมายของทุกเส้นทาง..."
"ทว่าสุดท้ายความฝันร้อนผ่าวประดับทองคำก็แปรเปลี่ยน พระเนตรอันยิ่งใหญ่กลับเป็นประกายสะท้อนตะวันแผดเผา และวายุทรายแทน"
"โชคชะตาก็เป็นดั่งกรวดทรายกาลเวลาที่ร่วงตกสู่ก้นเหวดำมืด ดินแดนแห่งทรายไหลถูกบดขยี้จนเหลือเพียงฝุ่นทรายสีทองคำ"
ลูกตุ้มนาฬิกาแห่งโชคชะตามิเคยหยุดนิ่ง เพื่อการกระทำอันโง่เขลาของราชาและมนุษย์
สุดท้าย ทั้งดินแดนอันเล็กจิ๋วต้อยต่ำท่ามกลางทะเลกรวดทราย และกษัตริย์ผู้ขลาดเขลาก็ถูกทรายไหลกลืนกินจนหมด...
เจ้าชายผู้หวาดระแวงได้สร้างปราการป้องกันนอกแนวป่า เพื่อปกป้องเกียรติยศของผืนทราย
สุดท้ายเหล่าทหารต่างกระจัดกระจายทั่วชายแดน และชื่อเสียงก็มลายหายไปตามพายุทราย
บนซากของสระน้ำที่ซึ่งขุดพบอาวุธของราชวงศ์ที่ใช้ประหารอาชญากร
ผู้ที่สูญเสียฝันแห่งทราย และผู้ที่ไม่ยอมละทิ้งทะเลทรายได้มารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้
ในนามแห่งทะเลที่ไม่เคยมีอยู่จริง สะท้อนความฝันที่เคยสัญญาไว้
ยามเมื่ออาณาจักรล่มสลายดั่งสิ่งปลูกสร้างที่ตั้งอยู่บนกองทราย ในยุคที่ผู้กล้ามาถึงราวกับดาวตกที่ร่วงตกและหายไปอย่างไร้ร่องรอย หลังจากที่ราชาแห่งทะเลทรายโอบกอดความฝันดำดิ่งลงดั่งหิมะในทะเล กวีพเนจรตาบอดผู้ซึ่งเคยเป็นขุนนางคนหนึ่ง ครั้งหนึ่งได้ระเหเร่ร่อนกลางผืนทะเลกรวดทรายที่เป็นดั่งเหล็ก และออกเดินทางรวบรวมบทกวีในอดีตจากชาวทะเลทรายที่กระจัดกระจายไปหลากทิศ เขาได้ยินเรื่องราวการล่มสลายของบ้านเกิด สุดท้ายองค์ชายผู้ที่ทิ่มแทงตาทั้งคู่จนบอด ก็ได้ประทับบัลลังก์ราชันที่รับน้ำหนักไม่ไหวจนพังทลาย เขาได้ยินตำนานที่นางระบำผู้นั้น สร้างราชาขึ้นองค์แล้วองค์เล่า และปล่อยให้พวกเขาถูกพายุทะเลทรายทับถมอยู่ร่ำไป เขาได้ยินเสียงโหยหวนของน้ำแร่ซึ่งถูกแทนที่ด้วยเม็ดกรวดทราย และเสียงคร่ำครวญของเมืองที่แตกสลายเหลือเพียงหมู่บ้าน ไม่ก็ชนเผ่า เขาได้ยินเรื่องราวความตายขององค์ชายที่สูญเสียบ้านเมือง โชคชะตาของดาบคู่ที่เขาเคยถือ และเรื่องราวของมือสังหารที่หนีหายเข้าไปในป่าลึก... จนถึงตอนนี้ บทกวีหลากหลายเป็นดั่งสายน้ำที่ไม่อาจคว้าไว้ในกำมือ ทั้งเป็นประหนึ่งทรายที่ดึงดูดเขานั้น ต่างจมนิ่งอยู่ในใจของเขา ท่ามกลางพายุทรายร้อนแผดเผา ความฝันแห่งทะเลทรายที่ดับสูญไปนาน ได้ปรากฏขึ้นในเศษชิ้นส่วนของบทกวีอีกครั้ง... "ณ อีกฟากฝั่งของทะเลเนินทรายนับไม่ถ้วน เคยมีที่พำนักของราชันทรายชาดตั้งตระหง่าน" "ถนนตรอกซอยมากมายต่างเป็นเส้นทางทองคำ ประสานมุ่งสู่บัลลังก์เพียงหนึ่งเดียวในที่นั้น" "ด้วยดวงตาหนึ่งเดียวซึ่งสะท้อนประกายทองคำ และจิตวิญญาณอันสูงส่งดวงนั้น ราชา Deshret เคยเป็นจุดหมายของทุกเส้นทาง..." "ทว่าสุดท้ายความฝันร้อนผ่าวประดับทองคำก็แปรเปลี่ยน พระเนตรอันยิ่งใหญ่กลับเป็นประกายสะท้อนตะวันแผดเผา และวายุทรายแทน" "โชคชะตาก็เป็นดั่งกรวดทรายกาลเวลาที่ร่วงตกสู่ก้นเหวดำมืด ดินแดนแห่งทรายไหลถูกบดขยี้จนเหลือเพียงฝุ่นทรายสีทองคำ" ลูกตุ้มนาฬิกาแห่งโชคชะตามิเคยหยุดนิ่ง เพื่อการกระทำอันโง่เขลาของราชาและมนุษย์ สุดท้าย ทั้งดินแดนอันเล็กจิ๋วต้อยต่ำท่ามกลางทะเลกรวดทราย และกษัตริย์ผู้ขลาดเขลาก็ถูกทรายไหลกลืนกินจนหมด... เจ้าชายผู้หวาดระแวงได้สร้างปราการป้องกันนอกแนวป่า เพื่อปกป้องเกียรติยศของผืนทราย สุดท้ายเหล่าทหารต่างกระจัดกระจายทั่วชายแดน และชื่อเสียงก็มลายหายไปตามพายุทราย บนซากของสระน้ำที่ซึ่งขุดพบอาวุธของราชวงศ์ที่ใช้ประหารอาชญากร ผู้ที่สูญเสียฝันแห่งทราย และผู้ที่ไม่ยอมละทิ้งทะเลทรายได้มารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้ ในนามแห่งทะเลที่ไม่เคยมีอยู่จริง สะท้อนความฝันที่เคยสัญญาไว้
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Weapon12511_TH.txt- JSON Pointer
/
