ContentReadable 292433
มีเพียงความลับไม่กี่อย่างบนโลกนี้ที่ไม่มีใครล่วงรู้ แม้เป็นห้องลับอันซ่อนเร้น ก็ยังพลั้งเผยช่องโหว่ออกมาได้เช่นกัน
ไม่ว่ากลไกตัวล็อกจะซับซ้อนและแยบยลเพียงใด มันก็ถูกกำหนดให้ถูกไขได้ตั้งแต่วินาทีที่ถูกสร้างขึ้นมา
เหมือนกับแผนกลยุทธ์ที่ไม่ว่าจะละเอียดรอบคอบแค่ไหน ก็ย่อมหลงเหลือเบาะแสที่นำไปสู่การถูกเปิดโปงอยู่ดี
สำหรับสาวน้อยที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งจอมโจรแล้ว ความลับและกลไกทุกอย่างล้วนแต่เป็นเรื่องน่าขัน
เหล่าชนชั้นสูงผู้หยิ่งผยองจากแดนเหนือ รวมถึงพ่อค้าผู้ร่ำรวยขี้ประจบสอพลอจากพื้นที่ชายแดน
กุญแจที่พวกเขาคุยโวว่าไม่มีใครเปิดได้ มักจะกลายเป็นของเด็กเล่นสำหรับสาวน้อยคนนี้เสมอ
เพราะยิ่งโครงสร้างมีความซับซ้อนเท่าไหร่ ก็มักจะยิ่งเปราะบางมากขึ้นเช่นกัน
แต่ตราบใดที่พยายามมากพอ ก็ไม่มีกลไกไหนที่จะแก้ไม่ได้
และเพราะเหตุนี้ ชื่อเสียงของ "ดาบทลายกลไก" จึงแพร่สะพัดไปทั่ว และในที่สุดก็ไม่มีใครจำชื่อของเด็กสาวลูกชาวนายากจนอย่าง Schanzkowska ได้อีกเลย
เด็กสาวที่อ้างตัวว่าเป็นทายาทของลอร์ดภูตได้ขโมยสมบัติไปมากมาย และหัวเราะอย่างเริงร่าให้กับความหรูหราที่น่าเบื่อ เฉกเช่นชนชั้นสูงตัวจริง
ชีวิตที่เดิมทีควรจะธรรมดาและน่าเบื่อ และไม่น่าจะรู้สึกตื่นเต้นกับอะไรอีก แต่ทว่า...
"คุณหนูตัวปลอมที่แสนเย่อหยิ่งและน่าขันที่รักของฉัน คุณน่าจะเป็นคนแรกที่ได้รับข้อความนี้สินะ"
"ฉันไม่สนใจสมบัติลับอะไรนั่นของท่านดยุกหรอก เช่นเดียวกับชื่อของจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่คนนั้น คุณสามารถใช้มันได้ตามต้องการเลย คุณน่ะ"
"แต่โปรดจำไว้ว่า ฉันเป็นผู้ถอดรหัสกลไกนี้ได้ก่อน ดังนั้นช่วยจารึกชื่อของฉัน กับความพ่ายแพ้ของคุณเอาไว้ในใจด้วยล่ะ"
งานเลี้ยงอาหารค่ำของแกรนด์ดยุก ราวกับต้องการประกาศคำท้าต่อหัวขโมยทุกคน ว่าเขามีสมบัติลับที่ไม่มีใครในโลกนี้สามารถขโมยมันไปได้
สาวน้อยที่รู้สึกเย้ยหยันต่อความอวดดีของเขา ตัดสินใจจะขโมยสมบัติลับนั้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เธอจะวางมือจากวงการ
แต่กลับพบว่ามีคนตัดหน้าเธอไปก่อน หัวขโมยที่เรียกตัวเองว่าผู้หลุดพ้น ได้ทิ้งถ้อยคำที่ทำให้เธอรู้สึกโกรธจัดจนหน้าแดงเอาไว้บนกำแพง
และที่ตามมาหลังจากนั้น คือการประชันฝีมือกันเรื่อย ๆ อย่างไม่ยอมจำนน และความพ่ายแพ้ที่ไม่อาจยอมรับได้เป็นจำนวนนับครั้งไม่ถ้วน
ไม่รู้ว่าทำไมทักษะการสะเดาะกุญแจที่สาวน้อยภาคภูมิใจมากนั้น ถึงได้พ่ายแพ้ให้กับคู่แข่งที่ไม่เคยพบหน้ากันคนนี้เลย
ยิ่งเป็นแบบนี้ก็ยิ่งชวนให้โกรธ พอยิ่งโกรธก็จะยิ่งอยากเห็นโฉมหน้าจริง ๆ ของศัตรู
จนกระทั่งศัตรูตัวฉกาจที่มักจะทำให้เธอโกรธจนหน้าแดงก่ำอยู่เสมอ ได้หายตัวไปอย่างกะทันหัน
หลังจากนั้น ข่าวคราวที่เธอได้ยินอีกครั้ง กลับเป็นข่าวที่มีการจับกุมและประหารชีวิตหัวขโมยผู้นั้นแล้ว
ในขณะที่เธอก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องมาขุดหลุมศพที่เรียงรายอย่างระเกะระกะพวกนี้ และเมื่อเธอพบโลงหินใบนั้น
โลงที่ภายในบุผ้าซึ่งเดิมทีควรจะมีศพของคนร้ายวางอยู่ กลับว่างเปล่าปราศจากสิ่งใด มีเพียงคำเยาะเย้ยที่ถูกสลักไว้ให้เธอ
หลังเช็ดน้ำตาที่ไม่รู้สาเหตุนั้นทิ้งไป สาวน้อยก็โกรธจัดและกระหน่ำด่าในความเจ้าเล่ห์ของคู่อริคนนี้
และเหมือนเช่นทุกที เธอสาบานว่าจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่นี้ ทำลายปริศนาการตายของเขาและทำให้เขายอมแพ้อย่างหมดรูป...
กระทั่งกาลเวลาได้พรากความงามที่เธอเคยภูมิใจไปจนหมดสิ้น รวมถึงลมหายใจสุดท้ายของเธอด้วย
หญิงสาวหมดเรี่ยวแรงจะปลดล็อกกลไกอีกต่อไป เธอก่นด่าเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะล้มตัวลงในโลงที่ว่างเปล่า
มีเพียงความลับไม่กี่อย่างบนโลกนี้ที่ไม่มีใครล่วงรู้ แม้เป็นห้องลับอันซ่อนเร้น ก็ยังพลั้งเผยช่องโหว่ออกมาได้เช่นกัน ไม่ว่ากลไกตัวล็อกจะซับซ้อนและแยบยลเพียงใด มันก็ถูกกำหนดให้ถูกไขได้ตั้งแต่วินาทีที่ถูกสร้างขึ้นมา เหมือนกับแผนกลยุทธ์ที่ไม่ว่าจะละเอียดรอบคอบแค่ไหน ก็ย่อมหลงเหลือเบาะแสที่นำไปสู่การถูกเปิดโปงอยู่ดี สำหรับสาวน้อยที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งจอมโจรแล้ว ความลับและกลไกทุกอย่างล้วนแต่เป็นเรื่องน่าขัน เหล่าชนชั้นสูงผู้หยิ่งผยองจากแดนเหนือ รวมถึงพ่อค้าผู้ร่ำรวยขี้ประจบสอพลอจากพื้นที่ชายแดน กุญแจที่พวกเขาคุยโวว่าไม่มีใครเปิดได้ มักจะกลายเป็นของเด็กเล่นสำหรับสาวน้อยคนนี้เสมอ เพราะยิ่งโครงสร้างมีความซับซ้อนเท่าไหร่ ก็มักจะยิ่งเปราะบางมากขึ้นเช่นกัน แต่ตราบใดที่พยายามมากพอ ก็ไม่มีกลไกไหนที่จะแก้ไม่ได้ และเพราะเหตุนี้ ชื่อเสียงของ "ดาบทลายกลไก" จึงแพร่สะพัดไปทั่ว และในที่สุดก็ไม่มีใครจำชื่อของเด็กสาวลูกชาวนายากจนอย่าง Schanzkowska ได้อีกเลย เด็กสาวที่อ้างตัวว่าเป็นทายาทของลอร์ดภูตได้ขโมยสมบัติไปมากมาย และหัวเราะอย่างเริงร่าให้กับความหรูหราที่น่าเบื่อ เฉกเช่นชนชั้นสูงตัวจริง ชีวิตที่เดิมทีควรจะธรรมดาและน่าเบื่อ และไม่น่าจะรู้สึกตื่นเต้นกับอะไรอีก แต่ทว่า... "คุณหนูตัวปลอมที่แสนเย่อหยิ่งและน่าขันที่รักของฉัน คุณน่าจะเป็นคนแรกที่ได้รับข้อความนี้สินะ" "ฉันไม่สนใจสมบัติลับอะไรนั่นของท่านดยุกหรอก เช่นเดียวกับชื่อของจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่คนนั้น คุณสามารถใช้มันได้ตามต้องการเลย คุณน่ะ" "แต่โปรดจำไว้ว่า ฉันเป็นผู้ถอดรหัสกลไกนี้ได้ก่อน ดังนั้นช่วยจารึกชื่อของฉัน กับความพ่ายแพ้ของคุณเอาไว้ในใจด้วยล่ะ" งานเลี้ยงอาหารค่ำของแกรนด์ดยุก ราวกับต้องการประกาศคำท้าต่อหัวขโมยทุกคน ว่าเขามีสมบัติลับที่ไม่มีใครในโลกนี้สามารถขโมยมันไปได้ สาวน้อยที่รู้สึกเย้ยหยันต่อความอวดดีของเขา ตัดสินใจจะขโมยสมบัติลับนั้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เธอจะวางมือจากวงการ แต่กลับพบว่ามีคนตัดหน้าเธอไปก่อน หัวขโมยที่เรียกตัวเองว่าผู้หลุดพ้น ได้ทิ้งถ้อยคำที่ทำให้เธอรู้สึกโกรธจัดจนหน้าแดงเอาไว้บนกำแพง และที่ตามมาหลังจากนั้น คือการประชันฝีมือกันเรื่อย ๆ อย่างไม่ยอมจำนน และความพ่ายแพ้ที่ไม่อาจยอมรับได้เป็นจำนวนนับครั้งไม่ถ้วน ไม่รู้ว่าทำไมทักษะการสะเดาะกุญแจที่สาวน้อยภาคภูมิใจมากนั้น ถึงได้พ่ายแพ้ให้กับคู่แข่งที่ไม่เคยพบหน้ากันคนนี้เลย ยิ่งเป็นแบบนี้ก็ยิ่งชวนให้โกรธ พอยิ่งโกรธก็จะยิ่งอยากเห็นโฉมหน้าจริง ๆ ของศัตรู จนกระทั่งศัตรูตัวฉกาจที่มักจะทำให้เธอโกรธจนหน้าแดงก่ำอยู่เสมอ ได้หายตัวไปอย่างกะทันหัน หลังจากนั้น ข่าวคราวที่เธอได้ยินอีกครั้ง กลับเป็นข่าวที่มีการจับกุมและประหารชีวิตหัวขโมยผู้นั้นแล้ว ในขณะที่เธอก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องมาขุดหลุมศพที่เรียงรายอย่างระเกะระกะพวกนี้ และเมื่อเธอพบโลงหินใบนั้น โลงที่ภายในบุผ้าซึ่งเดิมทีควรจะมีศพของคนร้ายวางอยู่ กลับว่างเปล่าปราศจากสิ่งใด มีเพียงคำเยาะเย้ยที่ถูกสลักไว้ให้เธอ หลังเช็ดน้ำตาที่ไม่รู้สาเหตุนั้นทิ้งไป สาวน้อยก็โกรธจัดและกระหน่ำด่าในความเจ้าเล่ห์ของคู่อริคนนี้ และเหมือนเช่นทุกที เธอสาบานว่าจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่นี้ ทำลายปริศนาการตายของเขาและทำให้เขายอมแพ้อย่างหมดรูป... กระทั่งกาลเวลาได้พรากความงามที่เธอเคยภูมิใจไปจนหมดสิ้น รวมถึงลมหายใจสุดท้ายของเธอด้วย หญิงสาวหมดเรี่ยวแรงจะปลดล็อกกลไกอีกต่อไป เธอก่นด่าเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะล้มตัวลงในโลงที่ว่างเปล่า
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Weapon12433_TH.txt- JSON Pointer
/
