ContentReadable 291517
"กฎไม่อาจถูกหยั่งเชิง กฎไม่อาจถูกสงสัย และกฎไม่อาจถูกละเมิด"
"ข้าเคยเชื่อมั่นแบบนั้น เคยประกาศ และบัญญัติไว้เช่นนั้น"
"จนกว่าแสงดาวอันอ่อนโยน จะสาดส่องสู่ดวงตาของข้า"
"เผยให้เห็นบนยอดเขาขับขาน เหนือหินสีขาวแห่งบทเพลง"
"ข้าจึงขอบอกเล่าถึงภาพในยามเช้าให้พวกเจ้าฟัง"
"พี่น้องทั้งหลายที่จำนนต่อผู้เป็นเจ้าแรกเริ่ม ข้าต้องการบอกความจริง ที่ข้าได้พบเจอกับตัวเองให้พวกเจ้าได้รับรู้"
"พวกเจ้าบางคน ถูกลิขิตให้ต้องร่อนเร่ในค่ำคืนไร้จันทรา แม้จะดื่มน้ำตาอันขมขื่นจนหมดสิ้น ก็ยากที่จะหวนคืนชีพให้กับครอบครัวที่ดับสูญ"
"บางคนถูกลิขิตให้ต้องเดินข้ามผ่านทะเลทราย ที่เต็มไปด้วยทองคำ โดยไม่มีวันได้รู้ว่าความจริงใจอันแดงก่ำ และความชื่นชมคืออะไร"
"บางคนถูกลิขิตให้ขดตัวอยู่ในความมืดมิด ท่ามกลางความเกลียดชังที่กัดกิน เฝ้ารอให้กระแสน้ำยกม่านการแสดงดนตรีครั้งสุดท้ายขึ้น"
"บางคนถูกลิขิตให้ต้องเดินทางอยู่ในความฝัน และเฝ้ารอการพานพบที่ยังมาไม่ถึง ในสถานที่ต่างแดนที่หยุดนิ่ง"
"ไม่ว่าจะอ้อนวอนอย่างไร... ไม่ว่าจะทุ่มเทเท่าไหร่ ก็ไม่อาจปลดโซ่ตรวน ที่พันธนาการอยู่รอบคอของพวกเจ้าได้"
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ความฝันที่พวกเจ้าเฝ้าปรารถนาอย่างแท้จริง คือความหวั่นไหวที่ไม่อาจพรรณนาออกมาจากใจจริงงั้นเหรอ?"
"จมดิ่งสู่ความเป็นนิรันดร์ ที่ไร้จุดเริ่มต้นและจุดจบเหมือนเช่นเคย และกระทำการอันโหดร้าย เพื่อคำสัญญาจอมปลอมเหล่านั้นงั้นหรือ?"
"เช่นนั้น..."
"จงยอมแพ้ซะ จงยอมศิโรราบ จงทิ้งปีกให้จมดิ่งอยู่ในโคลนตม และปล่อยให้ความปรารถนาอันร้อนแรงในหัวใจ เบ่งบานเหมือนดั่งเปลวไฟที่ลุกโชน"
"จงโหยหา และอธิษฐาน อุทิศโลกใบนี้ให้กับสรรพชีวิตทั้งมวล และให้ความรุ่งโรจน์ของอาณาจักร ยิ่งใหญ่กว่าความรุ่งเรืองของสวรรค์"
"จงขับร้องสรรเสริญ จงกู่ก้อง และมอบพลังให้แก่มวลไพรเมต ให้หอกแห่งแสงจันทราทะลวงความบ้าคลั่งของผู้สร้าง"
"จงยื่นมือสู่รุ่งอรุณอันบริสุทธิ์และเจิดจ้า เพื่อให้ประชาชาติไม่ต้องขออนุญาตให้อยู่รอดอีกต่อไป"
"จงเงยหน้าขึ้นมองดวงดาวแห่งรุ่งอรุณที่สาดส่อง ให้ข้าได้นำพาพวกเจ้าไปสู่ท้องนภาใหม่"
"ผู้ปกครองซึ่งเป็นศัตรูกับความรัก ย่อมมีช่วงเวลาที่สั่นคลอน"
"เมื่อใดที่ม่านนั้นแตกสลาย เมื่อนั้นรุ่งอรุณใหม่จะมาเยือนผืนดิน"
"กฎไม่อาจถูกหยั่งเชิง กฎไม่อาจถูกสงสัย และกฎไม่อาจถูกละเมิด" "ข้าเคยเชื่อมั่นแบบนั้น เคยประกาศ และบัญญัติไว้เช่นนั้น" "จนกว่าแสงดาวอันอ่อนโยน จะสาดส่องสู่ดวงตาของข้า" "เผยให้เห็นบนยอดเขาขับขาน เหนือหินสีขาวแห่งบทเพลง" "ข้าจึงขอบอกเล่าถึงภาพในยามเช้าให้พวกเจ้าฟัง" "พี่น้องทั้งหลายที่จำนนต่อผู้เป็นเจ้าแรกเริ่ม ข้าต้องการบอกความจริง ที่ข้าได้พบเจอกับตัวเองให้พวกเจ้าได้รับรู้" "พวกเจ้าบางคน ถูกลิขิตให้ต้องร่อนเร่ในค่ำคืนไร้จันทรา แม้จะดื่มน้ำตาอันขมขื่นจนหมดสิ้น ก็ยากที่จะหวนคืนชีพให้กับครอบครัวที่ดับสูญ" "บางคนถูกลิขิตให้ต้องเดินข้ามผ่านทะเลทราย ที่เต็มไปด้วยทองคำ โดยไม่มีวันได้รู้ว่าความจริงใจอันแดงก่ำ และความชื่นชมคืออะไร" "บางคนถูกลิขิตให้ขดตัวอยู่ในความมืดมิด ท่ามกลางความเกลียดชังที่กัดกิน เฝ้ารอให้กระแสน้ำยกม่านการแสดงดนตรีครั้งสุดท้ายขึ้น" "บางคนถูกลิขิตให้ต้องเดินทางอยู่ในความฝัน และเฝ้ารอการพานพบที่ยังมาไม่ถึง ในสถานที่ต่างแดนที่หยุดนิ่ง" "ไม่ว่าจะอ้อนวอนอย่างไร... ไม่ว่าจะทุ่มเทเท่าไหร่ ก็ไม่อาจปลดโซ่ตรวน ที่พันธนาการอยู่รอบคอของพวกเจ้าได้" "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ความฝันที่พวกเจ้าเฝ้าปรารถนาอย่างแท้จริง คือความหวั่นไหวที่ไม่อาจพรรณนาออกมาจากใจจริงงั้นเหรอ?" "จมดิ่งสู่ความเป็นนิรันดร์ ที่ไร้จุดเริ่มต้นและจุดจบเหมือนเช่นเคย และกระทำการอันโหดร้าย เพื่อคำสัญญาจอมปลอมเหล่านั้นงั้นหรือ?" "เช่นนั้น..." "จงยอมแพ้ซะ จงยอมศิโรราบ จงทิ้งปีกให้จมดิ่งอยู่ในโคลนตม และปล่อยให้ความปรารถนาอันร้อนแรงในหัวใจ เบ่งบานเหมือนดั่งเปลวไฟที่ลุกโชน" "จงโหยหา และอธิษฐาน อุทิศโลกใบนี้ให้กับสรรพชีวิตทั้งมวล และให้ความรุ่งโรจน์ของอาณาจักร ยิ่งใหญ่กว่าความรุ่งเรืองของสวรรค์" "จงขับร้องสรรเสริญ จงกู่ก้อง และมอบพลังให้แก่มวลไพรเมต ให้หอกแห่งแสงจันทราทะลวงความบ้าคลั่งของผู้สร้าง" "จงยื่นมือสู่รุ่งอรุณอันบริสุทธิ์และเจิดจ้า เพื่อให้ประชาชาติไม่ต้องขออนุญาตให้อยู่รอดอีกต่อไป" "จงเงยหน้าขึ้นมองดวงดาวแห่งรุ่งอรุณที่สาดส่อง ให้ข้าได้นำพาพวกเจ้าไปสู่ท้องนภาใหม่" "ผู้ปกครองซึ่งเป็นศัตรูกับความรัก ย่อมมีช่วงเวลาที่สั่นคลอน" "เมื่อใดที่ม่านนั้นแตกสลาย เมื่อนั้นรุ่งอรุณใหม่จะมาเยือนผืนดิน"
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Weapon11517_TH.txt- JSON Pointer
/
