Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Absolution

world_document191515

Localized evidence

Text fields

2 fields

"ความจริงใจและความขยันจะนำมาซึ่งผลตอบแทนอย่างแน่นอน คุณแม่น่ะ มักจะสอนพวกเราเช่นนี้เสมอ"
"แต่คนที่ชอบความจริงใจมักเป็นพวกต้มตุ๋น ส่วนคนที่ขยันก็จะถูกคนอื่นหลอกใช้อยู่เรื่อยไปแน่นอน"
"คุณแม่ ที่แท้แม่ก็เป็นคนโกหกด้วยสินะ ไม่งั้น ทำไมแม่ถึงถูกฝังอยู่ที่นี่ล่ะ?"
"เพราะงั้น คุณแม่ ขอบคุณนะคะ ในที่สุดตอนนี้หนูก็เข้าใจคำสอนที่แท้จริงของแม่แล้ว..."
ก่อนที่ท่อนไม้จะกลายเป็น "ด้ามขวาน" เราต้องไม่ตระหนี่ในทรัพย์ และอย่ายึดติดกับศักดิ์ศรี
ทั้งชุดทางการที่ทำให้เคลื่อนไหวไม่สะดวก หรือผ้าขาดที่เปื้อนคราบน้ำมันและเลือด ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเครื่องแต่งกายที่จำเป็นในการไต่เต้าขึ้นไปสู่จุดสูงสุด

ในยุคสมัยนั้น... ไม่สิ แม้จะล่วงเลยไปเป็นพันหรือหมื่นปีก็ตาม...
ก็มักจะมีวัยรุ่นที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่เร็วเกินไป และตกอยู่ภายใต้สิ่งที่เรียกว่าการอยู่รอดของผู้ที่เหมาะสมที่สุด
ผู้ซึ่งจะกลืนกินความจริงใจ ความหวัง และความฝัน แล้วแปรสภาพเป็นสัตว์ประหลาดอันงดงามแห่งเมืองบนผืนดิน
เมืองทั้งสองแห่งที่ซึ่งแสงแดดส่องถึงและส่องไม่ถึงนั้น ต่างเป็นแหล่งล่าสัตว์ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชน้ำ

"วี้ดวิ้ว คุณหนูบ้านไหนกันที่กรุณามาเยี่ยมเยือน Fleuve Cendre ของพวกเรา"
และแน่นอนว่าหญิงสาวตระกูลขุนนางที่หลงเข้าไปใน Fleuve Cendre ก็เป็นเหยื่อที่ควรค่าแก่การถูกแขวนไว้เหนือเตาผิงมากที่สุด...
ความกลัวปกคลุมราวกับเมฆที่บดบังแสงจันทร์ ทำให้ดวงหน้าของเธอที่เคยงดงามเริ่มหมองหม่น สัตว์ประหลาดคิดในใจ
เธอจำหน้าสัตว์ประหลาดได้ แต่สิ่งที่ออกมาจากปากคือ เขาดูออกได้ยังไงทั้ง ๆ ที่เธอปลอมตัวอยู่
"คุณดูไม่คุ้นชินกับการโกหกแม้แต่น้อย แค่นี้ก็ยอมรับแล้วว่าเป็นคนจากภายนอกไม่ใช่เหรอ?"
"...ยังไงซะ เสื้อผ้าของคุณก็ไม่เปื้อนคราบเขม่าควัน ไม่มีน้ำมันเครื่อง และไม่เคยเปื้อนเลือดเลย..."

เขาคิดพลางยื่นมือไปหาหญิงสาว ใช่แล้ว โอกาสดี ๆ แบบนี้จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด
ใยแมงมุมทิ้งตัวลงมาจากยอดเมฆเงียบ ๆ ฉันจะใช้มันเพื่อเข้าไปอยู่ในตระกูลที่ยิ่งใหญ่และเรืองอำนาจที่สุด
บันไดที่นำไปสู่ยอดเมฆ กุญแจที่ไขเปิดประตูไข่มุก
จะปล่อยให้เธอไปจากฉันไม่ได้เด็ดขาด... ฉันปล่อยให้เธอจากไปไม่ได้เด็ดขาด...

"Leticia ฉันชื่นชมจิตวิญญาณอันสูงส่งของเธอ"
ขณะที่พูดออกมานั้น เขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติที่น่าอึดอัด แต่เขาก็ยังคงพูดต่อไป...

...
ทุกสิ่งล้วนมีลางบอกเหตุ นั่นคือค่ำคืนก่อนที่พายุฝนจะมาเยือน
แต่เขากลับพร่ำพรรณนาถึงความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวผิดไปจากทุกที:
"Leticia เธอเคยจินตนาการถึงโลกที่เป็นแบบนี้มั้ย"
"ที่นั่นมีดวงอาทิตย์ที่เจิดจ้ากว่าเป็นสามเท่า และดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ไม่รู้จบ"
"ผู้คนเป็นอิสระเหมือนนกที่โบยบิน ไม่มีการแบ่งแยก ไม่มีการหลอกลวงหรือปล้นชิง"
"พวกเราบินข้ามผ่านทุ่งกว้างอันไร้ขอบเขต หรือไม่ก็แม่น้ำลำธาร ยอดเขาสูงหรือหุบเขาลึก"
"จนกระทั่งเราพบต้นไม้ของเรา และสร้างบ้านที่เป็นของเราไว้ที่นั่น"
"ไม่ต้องถูกใครรบกวน และไม่ต้องกังวลกับเรื่องใด..."

บางทีตอนนั้นเขาอาจปักใจเชื่อไปแล้วว่า ความหวังที่เคยเลือนรางได้สลายหายไปราวกับควันแล้ว
หรืออาจจะจมดิ่งสู่ความเงียบงันและแอ่งเลือดไป เช่นเดียวกับเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ของพวกเขา

"Leticia ที่รัก ลองคิดถึงพวกเด็ก ๆ สิ ต้นกล้าที่เพิ่งเกิดใหม่เหล่านั้น"
"พวกเขาไม่ควรเกิดมาท่ามกลางเสียงปืนใหญ่ หรือเติบโตท่ามกลางโคลนเลนและน้ำสกปรก"
"หรือว่าจะต้องใช้น้ำตาแห่งความโกรธแค้น และคำสาปแห่งความเกลียดชังมาหล่อเลี้ยงเด็ก ๆ"
"ทิ้งไว้เพียงแค่ความฝันอันน่าสับสน หรือภารกิจในอนาคตที่ไม่อาจล่วงรู้ได้ไว้ให้พวกเขาสืบทอดต่อไปล่ะ?"

แต่ไม่ต้องกังวลหรอกนะ ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว
อนาคตของพวกเรา... อนาคตของฉัน ไม่น่าจะมีปัญหาหรอก
พอคิดถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติที่คุ้นเคยดี

...
ในเวลานั้นเขาไม่ได้ร่วมเดินทางกับชนชั้นสูงมานานแล้ว เมื่ออีกฝ่ายถามถึงเหตุผลที่เขาทรยศ
"เพื่อให้ได้รับรางวัล และไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น", "เพื่อแลกกับความปลอดภัยของเธอกับลูกสาว"
เขาจำไม่ได้แล้วว่าอันไหนคือข้ออ้างที่พลั้งปากพูดออกมา และอันไหนคือเหตุผลที่แท้จริง
ถึงยังไง เมื่อพูดโกหกซ้ำ ๆ เป็นพันเป็นหมื่นครั้ง แม้แต่คนที่พูดโกหกเองก็จะพลอยเชื่อว่าเป็นเรื่องจริงไปด้วย

ดังนั้น เมื่อภรรยาถามคำถามเดียวกันนี้กับเขาในตอนท้าย เขาจึงยังคงไม่เข้าใจ
แต่เขาจำได้ว่าเขาเคยสัญญากับเธอไว้ อย่างน้อยทั้งสองคนก็ยังสามารถรักษาสัญญาในตอนแรกเอาไว้ได้
"ความจริงใจและความขยันจะนำมาซึ่งผลตอบแทนอย่างแน่นอน คุณแม่น่ะ มักจะสอนพวกเราเช่นนี้เสมอ"
"แต่คนที่ชอบความจริงใจมักเป็นพวกต้มตุ๋น ส่วนคนที่ขยันก็จะถูกคนอื่นหลอกใช้อยู่เรื่อยไปแน่นอน"
"คุณแม่ ที่แท้แม่ก็เป็นคนโกหกด้วยสินะ ไม่งั้น ทำไมแม่ถึงถูกฝังอยู่ที่นี่ล่ะ?"
"เพราะงั้น คุณแม่ ขอบคุณนะคะ ในที่สุดตอนนี้หนูก็เข้าใจคำสอนที่แท้จริงของแม่แล้ว..."
ก่อนที่ท่อนไม้จะกลายเป็น "ด้ามขวาน" เราต้องไม่ตระหนี่ในทรัพย์ และอย่ายึดติดกับศักดิ์ศรี
ทั้งชุดทางการที่ทำให้เคลื่อนไหวไม่สะดวก หรือผ้าขาดที่เปื้อนคราบน้ำมันและเลือด ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเครื่องแต่งกายที่จำเป็นในการไต่เต้าขึ้นไปสู่จุดสูงสุด

ในยุคสมัยนั้น... ไม่สิ แม้จะล่วงเลยไปเป็นพันหรือหมื่นปีก็ตาม...
ก็มักจะมีวัยรุ่นที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่เร็วเกินไป และตกอยู่ภายใต้สิ่งที่เรียกว่าการอยู่รอดของผู้ที่เหมาะสมที่สุด
ผู้ซึ่งจะกลืนกินความจริงใจ ความหวัง และความฝัน แล้วแปรสภาพเป็นสัตว์ประหลาดอันงดงามแห่งเมืองบนผืนดิน
เมืองทั้งสองแห่งที่ซึ่งแสงแดดส่องถึงและส่องไม่ถึงนั้น ต่างเป็นแหล่งล่าสัตว์ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชน้ำ

"วี้ดวิ้ว คุณหนูบ้านไหนกันที่กรุณามาเยี่ยมเยือน Fleuve Cendre ของพวกเรา"
และแน่นอนว่าหญิงสาวตระกูลขุนนางที่หลงเข้าไปใน Fleuve Cendre ก็เป็นเหยื่อที่ควรค่าแก่การถูกแขวนไว้เหนือเตาผิงมากที่สุด...
ความกลัวปกคลุมราวกับเมฆที่บดบังแสงจันทร์ ทำให้ดวงหน้าของเธอที่เคยงดงามเริ่มหมองหม่น สัตว์ประหลาดคิดในใจ
เธอจำหน้าสัตว์ประหลาดได้ แต่สิ่งที่ออกมาจากปากคือ เขาดูออกได้ยังไงทั้ง ๆ ที่เธอปลอมตัวอยู่
"คุณดูไม่คุ้นชินกับการโกหกแม้แต่น้อย แค่นี้ก็ยอมรับแล้วว่าเป็นคนจากภายนอกไม่ใช่เหรอ?"
"...ยังไงซะ เสื้อผ้าของคุณก็ไม่เปื้อนคราบเขม่าควัน ไม่มีน้ำมันเครื่อง และไม่เคยเปื้อนเลือดเลย..."

เขาคิดพลางยื่นมือไปหาหญิงสาว ใช่แล้ว โอกาสดี ๆ แบบนี้จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด
ใยแมงมุมทิ้งตัวลงมาจากยอดเมฆเงียบ ๆ ฉันจะใช้มันเพื่อเข้าไปอยู่ในตระกูลที่ยิ่งใหญ่และเรืองอำนาจที่สุด
บันไดที่นำไปสู่ยอดเมฆ กุญแจที่ไขเปิดประตูไข่มุก
จะปล่อยให้เธอไปจากฉันไม่ได้เด็ดขาด... ฉันปล่อยให้เธอจากไปไม่ได้เด็ดขาด...

"Leticia ฉันชื่นชมจิตวิญญาณอันสูงส่งของเธอ"
ขณะที่พูดออกมานั้น เขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติที่น่าอึดอัด แต่เขาก็ยังคงพูดต่อไป...

...
ทุกสิ่งล้วนมีลางบอกเหตุ นั่นคือค่ำคืนก่อนที่พายุฝนจะมาเยือน
แต่เขากลับพร่ำพรรณนาถึงความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวผิดไปจากทุกที:
"Leticia เธอเคยจินตนาการถึงโลกที่เป็นแบบนี้มั้ย"
"ที่นั่นมีดวงอาทิตย์ที่เจิดจ้ากว่าเป็นสามเท่า และดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ไม่รู้จบ"
"ผู้คนเป็นอิสระเหมือนนกที่โบยบิน ไม่มีการแบ่งแยก ไม่มีการหลอกลวงหรือปล้นชิง"
"พวกเราบินข้ามผ่านทุ่งกว้างอันไร้ขอบเขต หรือไม่ก็แม่น้ำลำธาร ยอดเขาสูงหรือหุบเขาลึก"
"จนกระทั่งเราพบต้นไม้ของเรา และสร้างบ้านที่เป็นของเราไว้ที่นั่น"
"ไม่ต้องถูกใครรบกวน และไม่ต้องกังวลกับเรื่องใด..."

บางทีตอนนั้นเขาอาจปักใจเชื่อไปแล้วว่า ความหวังที่เคยเลือนรางได้สลายหายไปราวกับควันแล้ว
หรืออาจจะจมดิ่งสู่ความเงียบงันและแอ่งเลือดไป เช่นเดียวกับเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ของพวกเขา

"Leticia ที่รัก ลองคิดถึงพวกเด็ก ๆ สิ ต้นกล้าที่เพิ่งเกิดใหม่เหล่านั้น"
"พวกเขาไม่ควรเกิดมาท่ามกลางเสียงปืนใหญ่ หรือเติบโตท่ามกลางโคลนเลนและน้ำสกปรก"
"หรือว่าจะต้องใช้น้ำตาแห่งความโกรธแค้น และคำสาปแห่งความเกลียดชังมาหล่อเลี้ยงเด็ก ๆ"
"ทิ้งไว้เพียงแค่ความฝันอันน่าสับสน หรือภารกิจในอนาคตที่ไม่อาจล่วงรู้ได้ไว้ให้พวกเขาสืบทอดต่อไปล่ะ?"

แต่ไม่ต้องกังวลหรอกนะ ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว
อนาคตของพวกเรา... อนาคตของฉัน ไม่น่าจะมีปัญหาหรอก
พอคิดถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติที่คุ้นเคยดี

...
ในเวลานั้นเขาไม่ได้ร่วมเดินทางกับชนชั้นสูงมานานแล้ว เมื่ออีกฝ่ายถามถึงเหตุผลที่เขาทรยศ
"เพื่อให้ได้รับรางวัล และไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น", "เพื่อแลกกับความปลอดภัยของเธอกับลูกสาว"
เขาจำไม่ได้แล้วว่าอันไหนคือข้ออ้างที่พลั้งปากพูดออกมา และอันไหนคือเหตุผลที่แท้จริง
ถึงยังไง เมื่อพูดโกหกซ้ำ ๆ เป็นพันเป็นหมื่นครั้ง แม้แต่คนที่พูดโกหกเองก็จะพลอยเชื่อว่าเป็นเรื่องจริงไปด้วย

ดังนั้น เมื่อภรรยาถามคำถามเดียวกันนี้กับเขาในตอนท้าย เขาจึงยังคงไม่เข้าใจ
แต่เขาจำได้ว่าเขาเคยสัญญากับเธอไว้ อย่างน้อยทั้งสองคนก็ยังสามารถรักษาสัญญาในตอนแรกเอาไว้ได้

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon11515_TH.txt
JSON Pointer
/
Absolution
Absolution

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2751888647

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1597
id
191515
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  291515
]