Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Light of Foliar Incision

world_document191512

Localized evidence

Text fields

2 fields

ผู้พเนจรจากแดนทองคำ ร่างกายและจิตใจต่างเต็มไปด้วยบาดแผลจากการต่อสู้
ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นเจ้าชายแห่งอาณาจักร แต่ตอนนี้กลับหลงทางในเขาวงกตเขียวขจีที่คดเคี้ยว
เมื่อได้กลิ่นเลือดแห่งพลัง ราชาแห่งพงไพรเก่าก็อดถอนหายใจเฮือกใหญ่ไม่ได้...
นักล่าผู้มีธนูสีขาวได้รับคำสั่งให้ออกไปล่าสัตว์ร้ายที่ไม่ได้อยู่ในป่า

หมอกหนาได้แผ่กระจายทั่ว และเสียงกระซิบของ "ความตาย" กำลังแสวงหาเส้นทางในเขาวงกต
ตามรอยเท้าของผู้ถูกเนรเทศ คำสาปได้แผ่กว้างทั่วผืนทราย และกลืนกินอาณาเขตของ "สิ่งมีชีวิต" สิ้น
เมื่อผ่านเส้นทางเขียวขจีและทางเดินแคบ เธอก็ได้ค้นพบจุดประสงค์ของผู้มาเยือน จากลมหายใจที่แปลกประหลาด
ขณะผ่านความทรงจำและความทะเยอทะยาน เขากลับหลงทางไปกับเสียงนกร้องและสายน้ำเชี่ยวกราก...

"เจ้าโดนศรของข้าแล้ว ผู้บุกรุกไร้มารยาท! ศรดอกต่อไปจะปักลงไปในอกเจ้า!"
"อย่าเตร็ดเตร่อยู่ในป่าฝน และอย่าได้รบกวนความฝันของเด็ก ๆ อีกต่อไป ที่นี่ไม่มีมงกุฎที่เจ้าปรารถนาหรอก!"

นักล่าหญิงผู้แข็งแกร่งแห่งป่าจึงได้เตือนอย่างหนักแน่นว่า ไม่มีเหยื่อรายใดรอดพ้นลูกศรและสายตาอันแหลมคมของเธอไปได้
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เธอถึงได้ลดคันธนูลงเล็กน้อย และจงใจยิงเขาคนนั้นพลาด
ต้นไม้ใบหญ้าต่างพากันงุนงง เด็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในห้วงนิทราถอนหายใจด้วยความโล่งอก ที่ไม่ต้องเห็นเลือดสาดกระเซ็น...
ราชาแห่งพงไพรผู้มองเห็นทุกความฝันเข้าใจเจตนาของเธอดี จึงได้ส่งเสียงกระซิบทำให้ต้นไม้ใหญ่สั่นสะเทือน:

"มนุษย์ผู้นั้นต่างจากเจ้า เขามาจากดินแดนที่โสมม มือของเขาโชกโชนไปด้วยเลือด และจิตใจเต็มไปด้วยความหลอกลวงและความหลงผิด"
"แต่ป่ายอมรับเพียงฝันที่ไร้เดียงสา เลือดที่หลั่งไหลต้องมาจากการล่าสัตว์และการสังเวยเท่านั้น และป่าจะไม่ยอมรับการหลอกลวงใด ๆ"
"หากเจ้ายังคิดว่าเขามีคุณสมบัติเหมาะสม ที่จะได้รับเกียรติในเขาวงกตป่า เช่นนั้นจงพาเขาไปหักกิ่งไม้สีขาวบริสุทธิ์..."
"ถึงตอนนั้น ดวงจันทร์และดวงดาวที่สว่างไสว จะประทานสติปัญญาอันบริสุทธิ์แก่เขา และละทิ้งความทรงจำและความปรารถนาเหมือนดั่งเหล้าอันขมขื่น"

ดังนั้น เธอจึงคว้าคันธนูสีขาวบริสุทธิ์ของตนอีกครั้ง และรีบเร่งขับไล่ผู้พเนจรเข้าไปยังส่วนลึกของเขาวงกต...
สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น มีดวงจันทร์และดวงดาวเป็นพยาน และคงอยู่เพียงในความทรงจำอันคลุมเครือของเด็ก ๆ เท่านั้น
กล่าวกันว่า ในที่สุดผู้พเนจรคนนั้นก็ใช้กิ่งไม้ขาวบริสุทธิ์หลอมเป็นดาบแหลมคม ที่เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น
และมีเด็กอีกคนบอกว่า ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ลืมชื่อบ้านเกิดของตัวเอง และลืมสิ้นความฝันที่อยากเป็นราชา
นับแต่นั้นมา ชื่อของเจ้าชาย Faramarz ก็หายสาบสูญไปในป่าฝน และกลับสู่ทะเลทรายพร้อมกับสายลมทะเลทราย
ผู้พเนจรจากแดนทองคำ ร่างกายและจิตใจต่างเต็มไปด้วยบาดแผลจากการต่อสู้
ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นเจ้าชายแห่งอาณาจักร แต่ตอนนี้กลับหลงทางในเขาวงกตเขียวขจีที่คดเคี้ยว
เมื่อได้กลิ่นเลือดแห่งพลัง ราชาแห่งพงไพรเก่าก็อดถอนหายใจเฮือกใหญ่ไม่ได้...
นักล่าผู้มีธนูสีขาวได้รับคำสั่งให้ออกไปล่าสัตว์ร้ายที่ไม่ได้อยู่ในป่า

หมอกหนาได้แผ่กระจายทั่ว และเสียงกระซิบของ "ความตาย" กำลังแสวงหาเส้นทางในเขาวงกต
ตามรอยเท้าของผู้ถูกเนรเทศ คำสาปได้แผ่กว้างทั่วผืนทราย และกลืนกินอาณาเขตของ "สิ่งมีชีวิต" สิ้น
เมื่อผ่านเส้นทางเขียวขจีและทางเดินแคบ เธอก็ได้ค้นพบจุดประสงค์ของผู้มาเยือน จากลมหายใจที่แปลกประหลาด
ขณะผ่านความทรงจำและความทะเยอทะยาน เขากลับหลงทางไปกับเสียงนกร้องและสายน้ำเชี่ยวกราก...

"เจ้าโดนศรของข้าแล้ว ผู้บุกรุกไร้มารยาท! ศรดอกต่อไปจะปักลงไปในอกเจ้า!"
"อย่าเตร็ดเตร่อยู่ในป่าฝน และอย่าได้รบกวนความฝันของเด็ก ๆ อีกต่อไป ที่นี่ไม่มีมงกุฎที่เจ้าปรารถนาหรอก!"

นักล่าหญิงผู้แข็งแกร่งแห่งป่าจึงได้เตือนอย่างหนักแน่นว่า ไม่มีเหยื่อรายใดรอดพ้นลูกศรและสายตาอันแหลมคมของเธอไปได้
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เธอถึงได้ลดคันธนูลงเล็กน้อย และจงใจยิงเขาคนนั้นพลาด
ต้นไม้ใบหญ้าต่างพากันงุนงง เด็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในห้วงนิทราถอนหายใจด้วยความโล่งอก ที่ไม่ต้องเห็นเลือดสาดกระเซ็น...
ราชาแห่งพงไพรผู้มองเห็นทุกความฝันเข้าใจเจตนาของเธอดี จึงได้ส่งเสียงกระซิบทำให้ต้นไม้ใหญ่สั่นสะเทือน:

"มนุษย์ผู้นั้นต่างจากเจ้า เขามาจากดินแดนที่โสมม มือของเขาโชกโชนไปด้วยเลือด และจิตใจเต็มไปด้วยความหลอกลวงและความหลงผิด"
"แต่ป่ายอมรับเพียงฝันที่ไร้เดียงสา เลือดที่หลั่งไหลต้องมาจากการล่าสัตว์และการสังเวยเท่านั้น และป่าจะไม่ยอมรับการหลอกลวงใด ๆ"
"หากเจ้ายังคิดว่าเขามีคุณสมบัติเหมาะสม ที่จะได้รับเกียรติในเขาวงกตป่า เช่นนั้นจงพาเขาไปหักกิ่งไม้สีขาวบริสุทธิ์..."
"ถึงตอนนั้น ดวงจันทร์และดวงดาวที่สว่างไสว จะประทานสติปัญญาอันบริสุทธิ์แก่เขา และละทิ้งความทรงจำและความปรารถนาเหมือนดั่งเหล้าอันขมขื่น"

ดังนั้น เธอจึงคว้าคันธนูสีขาวบริสุทธิ์ของตนอีกครั้ง และรีบเร่งขับไล่ผู้พเนจรเข้าไปยังส่วนลึกของเขาวงกต...
สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น มีดวงจันทร์และดวงดาวเป็นพยาน และคงอยู่เพียงในความทรงจำอันคลุมเครือของเด็ก ๆ เท่านั้น
กล่าวกันว่า ในที่สุดผู้พเนจรคนนั้นก็ใช้กิ่งไม้ขาวบริสุทธิ์หลอมเป็นดาบแหลมคม ที่เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น
และมีเด็กอีกคนบอกว่า ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ลืมชื่อบ้านเกิดของตัวเอง และลืมสิ้นความฝันที่อยากเป็นราชา
นับแต่นั้นมา ชื่อของเจ้าชาย Faramarz ก็หายสาบสูญไปในป่าฝน และกลับสู่ทะเลทรายพร้อมกับสายลมทะเลทราย

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon11512_TH.txt
JSON Pointer
/
Light of Foliar Incision
Light of Foliar Incision

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3013090519

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1594
id
191512
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  291512
]