Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Heretic's Molten Blade

world_document191435

Localized evidence

Text fields

2 fields

เมื่อเปลวเพลิงอันร้อนระอุที่ก่อกำเนิดขึ้นใหม่ นำพาไอร้อนที่คุกรุ่น ก้าวขึ้นมาตามขั้นบันไดหิน ที่ต่อมาถูกแผดเผาจนเกิดรอยแตกร้าวมากมาย
หลังจากที่ไล่เหล่าข้าราชบริพารออกไป จนเหลือตนอยู่เพียงลำพังในท้องพระโรง เขาก็เลิกคุกเข่าต่อหน้าบัลลังก์ที่ว่างเปล่า แล้วลุกขึ้นยืน
ดาบที่ถูกชักออกมาจากฝักหนัง ไม่ได้ถูกใช้งานมานานเกินไป จนถึงขั้นสูญเสียความคมเฉกเช่นในอดีตไป
ทว่าผู้เป็นเจ้าของกลับดูแลรักษามันเป็นอย่างดี ตลอดเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา ไม่เคยปล่อยให้มีฝุ่นเกาะเลยแม้แต่น้อย

แท้จริงแล้ว เขาไม่ได้เก่งเรื่องการใช้ดาบเลยสักนิด สายเลือดครึ่งหนึ่งของตระกูลที่เขาดูถูกเหยียดหยาม กลับทำให้เขามีพลังเหนือกว่าคนธรรมดามากจนเกินไป
ผู้คนต่างรู้ดีว่าเขาเชี่ยวชาญอักษรทองคำ สามารถควบคุมแสงสีรุ้งได้ราวกับใช้มายากล แต่กลับไม่มีใครรู้ว่าเขาสามารถประลองกำลังกับมังกรได้ด้วยมือเปล่า
โอกาสในการได้รับอาวุธชิ้นนี้ออกจะแปลกประหลาดอยู่สักหน่อย นั่นคือมันจะเกิดขึ้นหลังจากที่ เหล่าวีรชนมากมายได้กวาดล้างฐานที่มั่นแห่งหนึ่งของลูกหลานมังกร
ทุกคนจุดกองไฟขึ้นท่ามกลางซากกระดูกและกลไก หลังจากสุราตกถึงท้องไปไม่กี่ชาม คำพูดคำจาก็เริ่มขาดความยับยั้งชั่งใจ
"เวลาเผชิญหน้ากับอสูรยักษ์ อาวุธที่ทรงพลังที่สุดย่อมเป็นดาบใหญ่สองมืออยู่แล้ว ขอแค่ดูจังหวะการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายให้ดีแล้วฟาดเข้าที่หัว ต่อให้เป็นศัตรูที่หัวแข็งแค่ไหน ก็ต้องมึนงงไปพักใหญ่แน่"
"ถ้าไม่ใช่เพราะพิษบนลูกธนูของฉัน ซึมลึกเข้าไปถึงกล้ามเนื้อและกระดูกของอสูรยักษ์โง่เง่าพวกนั้น ลำพังแค่ท่าทางงุ่มง่ามนั่นของเธอ จะทำให้ดาบยักษ์มีโอกาสล็อกเป้าที่หัวของพวกมัน และโจมตีอย่างง่ายดายได้ยังไง?"
"ฉันกลับคิดว่ากับดักที่ Ixquieh ใช้โฟลจิสตันมาล่อให้พวกมันเข้ามาใกล้ต่างหากที่เป็นผลงานชิ้นโบแดง พวกทหารจักรกลที่ตกลงไปต่างก็เผยช่องโหว่ออกมาตั้งนานแล้ว"
"ท่าทางตอนที่พี่หลบการโจมตีด้วยกรงเล็บ หมุนตัวฟันมือเดียวกลางอากาศ แล้วขึ้นขี่บนร่างของมังกรนั้นดูน่าเกรงขามมากเลย จังหวะที่จับหัวของมังกรกระแทกเข้ากับหน้าผาก็ยอดเยี่ยมมากเหมือนกัน!"
"ไม่ไหวแล้วนะ เมื่อไหร่จะได้เลิกฟังสองพี่น้องคู่นี้อวยกันเองสักที ฉันยอมฟัง Maghan เป่าขลุ่ยยังดีซะกว่า"
"ถ้าคิดว่าเสียงขลุ่ยของฉันมันแย่นัก ก็อุดหูตัวเองสิ Uenuku ฉันควบคุมมือทั้งสองข้างของเธอไม่ได้หรอกนะ"

"อาวุธแบบไหนใช้ดีที่สุดกันนะ? คงต้องหาคนมาตัดสินซะแล้วล่ะ!" กลุ่มคนที่กำลังโวยวายจึงหันไปมองชายผมแดงที่กำลังเดินถือเนื้อเข้ามา
เขาใช้เนื้อย่างปิดปากพวกขี้เมาที่โวยวายไม่หยุดเหล่านี้ จากนั้นก็เหลือบมองหมอนั่นที่ยืนอยู่ในเงามืด "อาวุธที่ดีที่สุดงั้นเหรอ..."
แน่นอนว่าชายผู้สามารถใช้อาวุธได้ทุกชนิด ย่อมไม่อาจให้คำตอบที่ทำให้ทุกคนยอมรับได้ ทว่าขณะที่ชายผู้มีเรือนผมสีเพลิงเบนสายตามาที่เขา
เขาคิดในใจ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง และคงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ ตัวเขาย่อมเป็นอาวุธที่สมบูรณ์แบบที่สุดของอีกฝ่ายอย่างแน่นอน จะมีความเป็นไปได้อื่นใดอีก?
"จริงสิ เธอไม่เคยมีอาวุธเลยใช่มั้ยล่ะ? เอาล่ะ เอาอย่างนี้ เธออยากได้อาวุธแบบไหน... เอาเป็นว่า อาวุธแบบไหนที่ดีที่สุด!"
ต่อมาเขาถึงได้รู้ว่า การโยนคำถามพิลึกพิลั่นให้คนอื่น ก็เป็นหนึ่งในนิสัยอันน่าระอาของชายผู้นั้นเช่นกัน เขาตัดสินใจเลือก...
ณ ที่แห่งนั้น คนที่พอใจกับคำตอบของเขา เกรงว่าคงมีเพียง Ahpub และชายที่ไม่ต้องตอบคำถามชวนปวดหัวเท่านั้น
ฝ่ายหลังนั้นทำตามสัญญาที่ให้ไว้ และสัญญานั้นก็มีความหมายลึกซึ้งทีเดียว เขาใช้ไฟหลอมรวมสิ่งที่มังกรโบราณสร้างขึ้น แล้วตีให้เป็นดาบอันคมกริบมอบให้แก่เขา
"การนำวัสดุที่ล่าได้มาสร้างอาวุธ ก็ถือเป็นเรื่องปกติของที่นี่ล่ะนะ"
"ลองดูสิ วัสดุและจุดศูนย์ถ่วงถูกปรับให้เข้ากับร่างกายของเธอแล้ว"
ดาบที่ชายผู้นั้นมอบให้ ย่อมไม่มีทางใช้งานได้ไม่ดีอยู่แล้ว หลายครั้งที่เขาเอาตัวเองเป็นเหยื่อล่อ และเคยใช้ดาบเล่มนี้ปลิดชีพศัตรูที่ดวงตายังคงฉายแววตื่นตะลึง
เขาสาบานว่าจะใช้ดาบเล่มนี้ ออกล่าพวกนอกรีตทั้งหมดที่แตกต่างจากมนุษย์ เขาต้องการสร้างอาณาจักรที่เป็นของมนุษย์เท่านั้น ให้กับผู้ที่มอบดาบเล่มนี้แก่เขา

ทว่าอาจเพราะไม่ได้ใช้ดาบเล่มนี้ต่อสู้มานานเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น ในความเป็นจริงเขาเองก็ไม่ถนัดใช้ดาบสักเท่าไรด้วย
ใบหน้าโกรธเกรี้ยวที่ยังคงดูอ่อนเยาว์ ของเด็กหนุ่มนัยน์ตาสีแดงก่ำแวบผ่านเบื้องหน้าเขาไป ราวกับมีพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ดุจเทพเจ้า
ทำให้ดาบสังหารคนนอกรีตเล่มนั้นหลุดจากมือของเขา และแทงทะลุหน้าอกในขณะที่เขากำลังจะร่วงหล่นลงสู่โคลนตม
เขามองไปที่อีกฝ่าย ร่างกายค่อย ๆ จมลงไปในบึงโคลนสีดำสนิท
"ฮ่า... นั่นสินะ อย่างนี้นี่เอง ก็... คงต้องเป็นแบบนี้แหละ"
ก่อนที่เขาจะหลับตาลง กลับมีชั่วขณะหนึ่ง ที่เขาเผลอเหลือบมองไปยังด้านข้าง และเห็นแสงเพลิงของเด็กหนุ่มตาสีแดง
เขามองเห็นเป็นเงาของจิ้งจอกแดงเจ้าเล่ห์ที่เผยสีหน้าเศร้าสร้อย วูบผ่านมุมหนึ่งของพระราชวังที่กำลังพังทลาย
เมื่อเปลวเพลิงอันร้อนระอุที่ก่อกำเนิดขึ้นใหม่ นำพาไอร้อนที่คุกรุ่น ก้าวขึ้นมาตามขั้นบันไดหิน ที่ต่อมาถูกแผดเผาจนเกิดรอยแตกร้าวมากมาย
หลังจากที่ไล่เหล่าข้าราชบริพารออกไป จนเหลือตนอยู่เพียงลำพังในท้องพระโรง เขาก็เลิกคุกเข่าต่อหน้าบัลลังก์ที่ว่างเปล่า แล้วลุกขึ้นยืน
ดาบที่ถูกชักออกมาจากฝักหนัง ไม่ได้ถูกใช้งานมานานเกินไป จนถึงขั้นสูญเสียความคมเฉกเช่นในอดีตไป
ทว่าผู้เป็นเจ้าของกลับดูแลรักษามันเป็นอย่างดี ตลอดเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา ไม่เคยปล่อยให้มีฝุ่นเกาะเลยแม้แต่น้อย

แท้จริงแล้ว เขาไม่ได้เก่งเรื่องการใช้ดาบเลยสักนิด สายเลือดครึ่งหนึ่งของตระกูลที่เขาดูถูกเหยียดหยาม กลับทำให้เขามีพลังเหนือกว่าคนธรรมดามากจนเกินไป
ผู้คนต่างรู้ดีว่าเขาเชี่ยวชาญอักษรทองคำ สามารถควบคุมแสงสีรุ้งได้ราวกับใช้มายากล แต่กลับไม่มีใครรู้ว่าเขาสามารถประลองกำลังกับมังกรได้ด้วยมือเปล่า
โอกาสในการได้รับอาวุธชิ้นนี้ออกจะแปลกประหลาดอยู่สักหน่อย นั่นคือมันจะเกิดขึ้นหลังจากที่ เหล่าวีรชนมากมายได้กวาดล้างฐานที่มั่นแห่งหนึ่งของลูกหลานมังกร
ทุกคนจุดกองไฟขึ้นท่ามกลางซากกระดูกและกลไก หลังจากสุราตกถึงท้องไปไม่กี่ชาม คำพูดคำจาก็เริ่มขาดความยับยั้งชั่งใจ
"เวลาเผชิญหน้ากับอสูรยักษ์ อาวุธที่ทรงพลังที่สุดย่อมเป็นดาบใหญ่สองมืออยู่แล้ว ขอแค่ดูจังหวะการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายให้ดีแล้วฟาดเข้าที่หัว ต่อให้เป็นศัตรูที่หัวแข็งแค่ไหน ก็ต้องมึนงงไปพักใหญ่แน่"
"ถ้าไม่ใช่เพราะพิษบนลูกธนูของฉัน ซึมลึกเข้าไปถึงกล้ามเนื้อและกระดูกของอสูรยักษ์โง่เง่าพวกนั้น ลำพังแค่ท่าทางงุ่มง่ามนั่นของเธอ จะทำให้ดาบยักษ์มีโอกาสล็อกเป้าที่หัวของพวกมัน และโจมตีอย่างง่ายดายได้ยังไง?"
"ฉันกลับคิดว่ากับดักที่ Ixquieh ใช้โฟลจิสตันมาล่อให้พวกมันเข้ามาใกล้ต่างหากที่เป็นผลงานชิ้นโบแดง พวกทหารจักรกลที่ตกลงไปต่างก็เผยช่องโหว่ออกมาตั้งนานแล้ว"
"ท่าทางตอนที่พี่หลบการโจมตีด้วยกรงเล็บ หมุนตัวฟันมือเดียวกลางอากาศ แล้วขึ้นขี่บนร่างของมังกรนั้นดูน่าเกรงขามมากเลย จังหวะที่จับหัวของมังกรกระแทกเข้ากับหน้าผาก็ยอดเยี่ยมมากเหมือนกัน!"
"ไม่ไหวแล้วนะ เมื่อไหร่จะได้เลิกฟังสองพี่น้องคู่นี้อวยกันเองสักที ฉันยอมฟัง Maghan เป่าขลุ่ยยังดีซะกว่า"
"ถ้าคิดว่าเสียงขลุ่ยของฉันมันแย่นัก ก็อุดหูตัวเองสิ Uenuku ฉันควบคุมมือทั้งสองข้างของเธอไม่ได้หรอกนะ"

"อาวุธแบบไหนใช้ดีที่สุดกันนะ? คงต้องหาคนมาตัดสินซะแล้วล่ะ!" กลุ่มคนที่กำลังโวยวายจึงหันไปมองชายผมแดงที่กำลังเดินถือเนื้อเข้ามา
เขาใช้เนื้อย่างปิดปากพวกขี้เมาที่โวยวายไม่หยุดเหล่านี้ จากนั้นก็เหลือบมองหมอนั่นที่ยืนอยู่ในเงามืด "อาวุธที่ดีที่สุดงั้นเหรอ..."
แน่นอนว่าชายผู้สามารถใช้อาวุธได้ทุกชนิด ย่อมไม่อาจให้คำตอบที่ทำให้ทุกคนยอมรับได้ ทว่าขณะที่ชายผู้มีเรือนผมสีเพลิงเบนสายตามาที่เขา
เขาคิดในใจ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง และคงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ ตัวเขาย่อมเป็นอาวุธที่สมบูรณ์แบบที่สุดของอีกฝ่ายอย่างแน่นอน จะมีความเป็นไปได้อื่นใดอีก?
"จริงสิ เธอไม่เคยมีอาวุธเลยใช่มั้ยล่ะ? เอาล่ะ เอาอย่างนี้ เธออยากได้อาวุธแบบไหน... เอาเป็นว่า อาวุธแบบไหนที่ดีที่สุด!"
ต่อมาเขาถึงได้รู้ว่า การโยนคำถามพิลึกพิลั่นให้คนอื่น ก็เป็นหนึ่งในนิสัยอันน่าระอาของชายผู้นั้นเช่นกัน เขาตัดสินใจเลือก...
ณ ที่แห่งนั้น คนที่พอใจกับคำตอบของเขา เกรงว่าคงมีเพียง Ahpub และชายที่ไม่ต้องตอบคำถามชวนปวดหัวเท่านั้น
ฝ่ายหลังนั้นทำตามสัญญาที่ให้ไว้ และสัญญานั้นก็มีความหมายลึกซึ้งทีเดียว เขาใช้ไฟหลอมรวมสิ่งที่มังกรโบราณสร้างขึ้น แล้วตีให้เป็นดาบอันคมกริบมอบให้แก่เขา
"การนำวัสดุที่ล่าได้มาสร้างอาวุธ ก็ถือเป็นเรื่องปกติของที่นี่ล่ะนะ"
"ลองดูสิ วัสดุและจุดศูนย์ถ่วงถูกปรับให้เข้ากับร่างกายของเธอแล้ว"
ดาบที่ชายผู้นั้นมอบให้ ย่อมไม่มีทางใช้งานได้ไม่ดีอยู่แล้ว หลายครั้งที่เขาเอาตัวเองเป็นเหยื่อล่อ และเคยใช้ดาบเล่มนี้ปลิดชีพศัตรูที่ดวงตายังคงฉายแววตื่นตะลึง
เขาสาบานว่าจะใช้ดาบเล่มนี้ ออกล่าพวกนอกรีตทั้งหมดที่แตกต่างจากมนุษย์ เขาต้องการสร้างอาณาจักรที่เป็นของมนุษย์เท่านั้น ให้กับผู้ที่มอบดาบเล่มนี้แก่เขา

ทว่าอาจเพราะไม่ได้ใช้ดาบเล่มนี้ต่อสู้มานานเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น ในความเป็นจริงเขาเองก็ไม่ถนัดใช้ดาบสักเท่าไรด้วย
ใบหน้าโกรธเกรี้ยวที่ยังคงดูอ่อนเยาว์ ของเด็กหนุ่มนัยน์ตาสีแดงก่ำแวบผ่านเบื้องหน้าเขาไป ราวกับมีพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ดุจเทพเจ้า
ทำให้ดาบสังหารคนนอกรีตเล่มนั้นหลุดจากมือของเขา และแทงทะลุหน้าอกในขณะที่เขากำลังจะร่วงหล่นลงสู่โคลนตม
เขามองไปที่อีกฝ่าย ร่างกายค่อย ๆ จมลงไปในบึงโคลนสีดำสนิท
"ฮ่า... นั่นสินะ อย่างนี้นี่เอง ก็... คงต้องเป็นแบบนี้แหละ"
ก่อนที่เขาจะหลับตาลง กลับมีชั่วขณะหนึ่ง ที่เขาเผลอเหลือบมองไปยังด้านข้าง และเห็นแสงเพลิงของเด็กหนุ่มตาสีแดง
เขามองเห็นเป็นเงาของจิ้งจอกแดงเจ้าเล่ห์ที่เผยสีหน้าเศร้าสร้อย วูบผ่านมุมหนึ่งของพระราชวังที่กำลังพังทลาย

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon11435_TH.txt
JSON Pointer
/
Heretic's Molten Blade
Heretic's Molten Blade

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1367014799

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1580
id
191435
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  291435
]