Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Finale of the Deep

world_document191425

Localized evidence

Text fields

2 fields

ตำนานเล่าว่า ดาบพิธีการเล่มนี้เคยเป็นของนักดนตรีท่านหนึ่ง แต่ไม่มีใครจดจำชื่อของเขาได้แล้ว
เครื่องประดับวิจิตรงดงามและพลอยที่เปล่งประกาย ได้ยืนยันฐานะที่ไม่ธรรมดาของนักดนตรีผู้นี้

เล่ากันว่านักดนตรีผู้นั้น ภาคภูมิใจกับบทเพลงโบราณยิ่งใหญ่ แต่กลับไม่เคยบรรเลงบทเพลงเหล่านั้นต่อหน้าผู้อื่นเลย
เพียงเพราะในโลกที่โสมมนี้ ไม่มีใครยินดีปรบมือหรือหลั่งน้ำตา เพื่อบทเพลงเหล่านั้นอีกแล้ว และไม่มีใครสมัครใจจะคัดลอกโน้ตเพลงที่ซับซ้อนเช่นนั้น...
ใน Fontaine มีละครที่แสดงชีวประวัติของเขา... ไม่มีใครรู้ชาติกำเนิดที่แท้จริง แต่ทุกคนล้วนรู้ละครสุขและละครโศกของเขาเป็นอย่างดี
เช่นเดียวกับผู้ที่มีฐานะต่ำต้อยมากมาย เขาได้กำหนดโชคชะตาในเมืองหลักที่มีเส้นทางน้ำเชื่อมถึงกัน

"ลูกศิษย์เอ๋ย! พวกเราเป็นผู้ถักทอบทเพลง เป็นผู้จูนเสียงของอำนาจ บทเพลงจะเดินหน้าตามการสั่งการของพวกเรา"
"บทเพลงของเราราวกับลูกคลื่นและริ้วน้ำ และเหมือนจังหวะของกระบองกับการกอดรัดของคนรัก จะพิชิตผู้ฟังทั้งหมด"
ในสถาบันโรงละครที่สูงตระหง่าน บรรดาอาจารย์กำลังอธิบายบทเพลงอันสูงส่ง คอยถ่ายทอดอารยธรรมและศิลปะให้กับลูกศิษย์ผู้โง่เขลา
ตัวโน้ตและทำนองบนโน้ตเพลง ถูกเรียบเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ และบรรเลงออกมาอย่างแม่นยำ ด้วยเหตุผลและสติปัญญาอันถ่องแท้...

"แต่ปณิธานของความเป็นระเบียบจะบังคับใช้ด้วยกฎเกณฑ์เพียงอย่างเดียวได้อย่างไร? ผู้บรรเลงควรร่วมทางกับผู้เหนือกว่า กลายเป็นลูกคออันสูงส่ง"
"ความสูงส่งจะต้องมีพลัง เฉกเช่นขุนเขาที่มีเหล่าวิหคขับขาน เกลียวคลื่นแรงท่ามกลางลมกรรโชก และระเบียบนั้นจะต้องมีความฮึกเหิมอันยิ่งใหญ่รวมอยู่ด้วย"
"จากนั้น เกียรติยศเกิดจากความฮึกเหิม ความฮึกเหิมก่อสร้างความสามัคคี ความสามัคคีเสริมสร้างระเบียบ... ประโยชน์ของบทเพลงและนักดนตรีจะต้องอยู่ตรงนี้แน่"
"ความฮึกเหิมที่จะกำจัดศัตรู ความฮึกเหิมที่จะรักเพื่อนร่วมชาติ... ความรู้สึกสูงส่งเช่นนี้ได้แบ่งแยกมนุษย์ออกมาเป็นนายกับบ่าว"
ต่อมา ความเข้าใจเฉพาะที่มีต่อบทเพลงและการแสดง ทำให้นักดนตรีก้าวขึ้นสู่โถงที่งดงามที่สุด เช่นเดียวกับที่ละครขับร้องกัน...
ในยุคสมัยนั้น ภายใต้การสั่งการและการตัดสินใจเด็ดขาดของนักดนตรี บทเพลงได้กลายเป็นโล่และคทาของอำนาจ สยบผู้ฟังได้มากมายนับไม่ถ้วน

ในยุคของทองคำ ผู้ฟังเคลิบเคลิ้มไปกับความงดงามอันสูงส่ง ร่วมสุขและเศร้าไปกับความฮึกเหิมเดียวกัน
แต่เมื่อสายตาของผู้คนถูกภูเขาสูงและคลื่นยักษ์ขวางกั้นไว้ เสียงร่ำไห้ของผู้ถูกกลืนกินจะกลับกลายเป็นความเงียบงัน...
สักวันหนึ่ง เมื่อโรงอุปรากรสูงตระหง่านถล่มลงเพราะคลื่นสึนามิ ผู้คนจึงจะค้นพบด้วยความหวาดหวั่นว่า...
ซากศพของผู้คนที่ถูกความฮึกเหิมของนักดนตรีแผดเผาจนหมดสิ้น ถูกเผยให้เห็นใต้ตอม่อในที่สุด
ตำนานเล่าว่า ดาบพิธีการเล่มนี้เคยเป็นของนักดนตรีท่านหนึ่ง แต่ไม่มีใครจดจำชื่อของเขาได้แล้ว
เครื่องประดับวิจิตรงดงามและพลอยที่เปล่งประกาย ได้ยืนยันฐานะที่ไม่ธรรมดาของนักดนตรีผู้นี้

เล่ากันว่านักดนตรีผู้นั้น ภาคภูมิใจกับบทเพลงโบราณยิ่งใหญ่ แต่กลับไม่เคยบรรเลงบทเพลงเหล่านั้นต่อหน้าผู้อื่นเลย
เพียงเพราะในโลกที่โสมมนี้ ไม่มีใครยินดีปรบมือหรือหลั่งน้ำตา เพื่อบทเพลงเหล่านั้นอีกแล้ว และไม่มีใครสมัครใจจะคัดลอกโน้ตเพลงที่ซับซ้อนเช่นนั้น...
ใน Fontaine มีละครที่แสดงชีวประวัติของเขา... ไม่มีใครรู้ชาติกำเนิดที่แท้จริง แต่ทุกคนล้วนรู้ละครสุขและละครโศกของเขาเป็นอย่างดี
เช่นเดียวกับผู้ที่มีฐานะต่ำต้อยมากมาย เขาได้กำหนดโชคชะตาในเมืองหลักที่มีเส้นทางน้ำเชื่อมถึงกัน

"ลูกศิษย์เอ๋ย! พวกเราเป็นผู้ถักทอบทเพลง เป็นผู้จูนเสียงของอำนาจ บทเพลงจะเดินหน้าตามการสั่งการของพวกเรา"
"บทเพลงของเราราวกับลูกคลื่นและริ้วน้ำ และเหมือนจังหวะของกระบองกับการกอดรัดของคนรัก จะพิชิตผู้ฟังทั้งหมด"
ในสถาบันโรงละครที่สูงตระหง่าน บรรดาอาจารย์กำลังอธิบายบทเพลงอันสูงส่ง คอยถ่ายทอดอารยธรรมและศิลปะให้กับลูกศิษย์ผู้โง่เขลา
ตัวโน้ตและทำนองบนโน้ตเพลง ถูกเรียบเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ และบรรเลงออกมาอย่างแม่นยำ ด้วยเหตุผลและสติปัญญาอันถ่องแท้...

"แต่ปณิธานของความเป็นระเบียบจะบังคับใช้ด้วยกฎเกณฑ์เพียงอย่างเดียวได้อย่างไร? ผู้บรรเลงควรร่วมทางกับผู้เหนือกว่า กลายเป็นลูกคออันสูงส่ง"
"ความสูงส่งจะต้องมีพลัง เฉกเช่นขุนเขาที่มีเหล่าวิหคขับขาน เกลียวคลื่นแรงท่ามกลางลมกรรโชก และระเบียบนั้นจะต้องมีความฮึกเหิมอันยิ่งใหญ่รวมอยู่ด้วย"
"จากนั้น เกียรติยศเกิดจากความฮึกเหิม ความฮึกเหิมก่อสร้างความสามัคคี ความสามัคคีเสริมสร้างระเบียบ... ประโยชน์ของบทเพลงและนักดนตรีจะต้องอยู่ตรงนี้แน่"
"ความฮึกเหิมที่จะกำจัดศัตรู ความฮึกเหิมที่จะรักเพื่อนร่วมชาติ... ความรู้สึกสูงส่งเช่นนี้ได้แบ่งแยกมนุษย์ออกมาเป็นนายกับบ่าว"
ต่อมา ความเข้าใจเฉพาะที่มีต่อบทเพลงและการแสดง ทำให้นักดนตรีก้าวขึ้นสู่โถงที่งดงามที่สุด เช่นเดียวกับที่ละครขับร้องกัน...
ในยุคสมัยนั้น ภายใต้การสั่งการและการตัดสินใจเด็ดขาดของนักดนตรี บทเพลงได้กลายเป็นโล่และคทาของอำนาจ สยบผู้ฟังได้มากมายนับไม่ถ้วน

ในยุคของทองคำ ผู้ฟังเคลิบเคลิ้มไปกับความงดงามอันสูงส่ง ร่วมสุขและเศร้าไปกับความฮึกเหิมเดียวกัน
แต่เมื่อสายตาของผู้คนถูกภูเขาสูงและคลื่นยักษ์ขวางกั้นไว้ เสียงร่ำไห้ของผู้ถูกกลืนกินจะกลับกลายเป็นความเงียบงัน...
สักวันหนึ่ง เมื่อโรงอุปรากรสูงตระหง่านถล่มลงเพราะคลื่นสึนามิ ผู้คนจึงจะค้นพบด้วยความหวาดหวั่นว่า...
ซากศพของผู้คนที่ถูกความฮึกเหิมของนักดนตรีแผดเผาจนหมดสิ้น ถูกเผยให้เห็นใต้ตอม่อในที่สุด

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon11425_TH.txt
JSON Pointer
/
Finale of the Deep
Finale of the Deep

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/944582119

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1571
id
191425
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  291425
]