ContentReadable 285481
ผู้คนต่างรู้ดีว่าประธานสมาคมพลังงานและแกรนด์ดยุก Alvis นั้น แม้จะเป็นโดโมวอยเหมือนกัน
แต่ก็มักจะขัดแย้งกันอย่างรุนแรงในสภา ราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาตที่ต้องตายกันไปข้างหนึ่งเสมอ
มีคนกล่าวว่านั่นเป็นเพียงการเล่นละครตบตาของภูตเผ่าเดียวกันสองตนเท่านั้น
แต่มีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้ว่า ภายใต้การชนแก้วที่ดูราบรื่นชื่นมื่นนั้น
สิ่งที่ซ่อนอยู่คือคมมีดที่ไร้รูปร่าง ซึ่งร้ายกาจยิ่งกว่าความหอมหวานของสุรา
หลังจากทางรถไฟที่ตัดผ่านทุ่งน้ำแข็งเปิดให้บริการ ก็ต้องเริ่มจัดตั้งองค์กรที่ควบคุมดูแลการขนส่งทางรถไฟ
แต่ใครจะมาเป็นผู้นำขององค์กรนี้ ใครจะเป็นผู้ควบคุมการเดินรถไฟทั่วทั้งประเทศกันล่ะ?
แกรนด์ดยุกของโดโมวอยเชื่อว่า ผู้ที่สามารถรับหน้าที่นี้ได้ ย่อมต้องเป็นภูตที่มีชาติกำเนิดสูงส่ง และสามารถทำให้ทุกคนยอมรับได้
ทว่าโดโมวอยซึ่งดำรงตำแหน่งประธานอยู่ก่อนแล้ว ได้สืบทราบถึงพระประสงค์ของ Tsaritsa บนบัลลังก์มานานแล้ว บนใบเสนอชื่อนั้นจึงเต็มไปด้วยรายชื่อของเหล่ามนุษย์
ในขณะที่ทุกคนต่างคิดว่าทั้งสองฝ่าย จะต้องตกอยู่ในวงจรยื้อแย่งอันยาวนาน และการต่อสู้ในเงามืดที่ไม่มีที่สิ้นสุดอีกครั้ง
แต่แกรนด์ดยุกแห่งโดโมวอยกลับยอมถอยก้าวหนึ่ง และสละสิทธิ์ในการเสนอชื่อผู้อำนวยการกรมการขนส่ง
ที่แท้บรรดาทายาทของชนชั้นสูงเก่าที่เพิ่งถูกกวาดล้างไปนั้น ได้ชูธงก่อความจลาจลขึ้นท่ามกลางความมืดมัวของเถ้าถ่าน
วีลาแห่งพงไพรที่ได้ฉายาว่า "ผู้ผลาญนคร" อาศัยทางรถไฟในการลอบเร้นไปทั่วทุ่งน้ำแข็งราวกับเงามืด
แกรนด์ดยุกโดโมวอยผู้เป็นชนชั้นสูงเช่นเดียวกัน ความรอบคอบทำให้เขาไม่สามารถลงมืออย่างเปิดเผยได้อีก
แต่เขาเฝ้ารออยู่อย่างลับ ๆ เขาคาดการณ์ว่า Izmaylov ไม่มีชั้นเชิงในการจัดการกับความวุ่นวายได้
เมื่อถึงเวลาที่เขาลงมือ ย่อมสามารถโค่นคนในเผ่าเดียวกันที่น่ารังเกียจผู้นี้ ลงมาจากแท่นสูงได้อย่างแน่นอน
เมื่อถึงเวลานั้น แม้แต่ผู้ครองบัลลังก์ผืนน้ำแข็งและหิมะ ก็ไม่อาจจะท้วงติงสิ่งใดได้อีก
ทว่าผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายของขุนนางผู้จองหองอีกครั้ง โดโมวอยที่อายุน้อยเกินกว่าเขา
เขาได้สร้างอาวุธให้แก่เหล่าผู้กล้าแห่ง Luchkin และขัดขวางแผนการของผู้ผลาญนครได้สำเร็จ
ท่ามกลางคบเพลิงที่มีเปลวไฟลุกโชนดั่งแสงสว่าง ท้ายที่สุดผู้นำของเหล่าผู้กล้า และผู้ก่อความวุ่นวายก็มอดไหม้เป็นเถ้าถ่านไปพร้อมกัน
ชื่อเสียงอันน้อยนิดที่เขารวบรวมขึ้นในหมู่ชาวเมือง ถูกประธานรุ่นเยาว์ประคองไว้ในมือ
ภายในตรอก เขาและเหล่าผู้กล้าที่ยังไม่แยกย้ายไปไหนได้ร่วมกันสาบานตน:
นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา "สภาสูง" ก็ได้ก่อตั้งขึ้น ท่ามกลางเถ้าถ่านและสนิมเหล็ก ที่ผู้คนต่างปฏิบัติตาม "กฎ"
ผู้คนต่างรู้ดีว่าประธานสมาคมพลังงานและแกรนด์ดยุก Alvis นั้น แม้จะเป็นโดโมวอยเหมือนกัน แต่ก็มักจะขัดแย้งกันอย่างรุนแรงในสภา ราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาตที่ต้องตายกันไปข้างหนึ่งเสมอ มีคนกล่าวว่านั่นเป็นเพียงการเล่นละครตบตาของภูตเผ่าเดียวกันสองตนเท่านั้น แต่มีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้ว่า ภายใต้การชนแก้วที่ดูราบรื่นชื่นมื่นนั้น สิ่งที่ซ่อนอยู่คือคมมีดที่ไร้รูปร่าง ซึ่งร้ายกาจยิ่งกว่าความหอมหวานของสุรา หลังจากทางรถไฟที่ตัดผ่านทุ่งน้ำแข็งเปิดให้บริการ ก็ต้องเริ่มจัดตั้งองค์กรที่ควบคุมดูแลการขนส่งทางรถไฟ แต่ใครจะมาเป็นผู้นำขององค์กรนี้ ใครจะเป็นผู้ควบคุมการเดินรถไฟทั่วทั้งประเทศกันล่ะ? แกรนด์ดยุกของโดโมวอยเชื่อว่า ผู้ที่สามารถรับหน้าที่นี้ได้ ย่อมต้องเป็นภูตที่มีชาติกำเนิดสูงส่ง และสามารถทำให้ทุกคนยอมรับได้ ทว่าโดโมวอยซึ่งดำรงตำแหน่งประธานอยู่ก่อนแล้ว ได้สืบทราบถึงพระประสงค์ของ Tsaritsa บนบัลลังก์มานานแล้ว บนใบเสนอชื่อนั้นจึงเต็มไปด้วยรายชื่อของเหล่ามนุษย์ ในขณะที่ทุกคนต่างคิดว่าทั้งสองฝ่าย จะต้องตกอยู่ในวงจรยื้อแย่งอันยาวนาน และการต่อสู้ในเงามืดที่ไม่มีที่สิ้นสุดอีกครั้ง แต่แกรนด์ดยุกแห่งโดโมวอยกลับยอมถอยก้าวหนึ่ง และสละสิทธิ์ในการเสนอชื่อผู้อำนวยการกรมการขนส่ง ที่แท้บรรดาทายาทของชนชั้นสูงเก่าที่เพิ่งถูกกวาดล้างไปนั้น ได้ชูธงก่อความจลาจลขึ้นท่ามกลางความมืดมัวของเถ้าถ่าน วีลาแห่งพงไพรที่ได้ฉายาว่า "ผู้ผลาญนคร" อาศัยทางรถไฟในการลอบเร้นไปทั่วทุ่งน้ำแข็งราวกับเงามืด แกรนด์ดยุกโดโมวอยผู้เป็นชนชั้นสูงเช่นเดียวกัน ความรอบคอบทำให้เขาไม่สามารถลงมืออย่างเปิดเผยได้อีก แต่เขาเฝ้ารออยู่อย่างลับ ๆ เขาคาดการณ์ว่า Izmaylov ไม่มีชั้นเชิงในการจัดการกับความวุ่นวายได้ เมื่อถึงเวลาที่เขาลงมือ ย่อมสามารถโค่นคนในเผ่าเดียวกันที่น่ารังเกียจผู้นี้ ลงมาจากแท่นสูงได้อย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น แม้แต่ผู้ครองบัลลังก์ผืนน้ำแข็งและหิมะ ก็ไม่อาจจะท้วงติงสิ่งใดได้อีก ทว่าผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายของขุนนางผู้จองหองอีกครั้ง โดโมวอยที่อายุน้อยเกินกว่าเขา เขาได้สร้างอาวุธให้แก่เหล่าผู้กล้าแห่ง Luchkin และขัดขวางแผนการของผู้ผลาญนครได้สำเร็จ ท่ามกลางคบเพลิงที่มีเปลวไฟลุกโชนดั่งแสงสว่าง ท้ายที่สุดผู้นำของเหล่าผู้กล้า และผู้ก่อความวุ่นวายก็มอดไหม้เป็นเถ้าถ่านไปพร้อมกัน ชื่อเสียงอันน้อยนิดที่เขารวบรวมขึ้นในหมู่ชาวเมือง ถูกประธานรุ่นเยาว์ประคองไว้ในมือ ภายในตรอก เขาและเหล่าผู้กล้าที่ยังไม่แยกย้ายไปไหนได้ร่วมกันสาบานตน: นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา "สภาสูง" ก็ได้ก่อตั้งขึ้น ท่ามกลางเถ้าถ่านและสนิมเหล็ก ที่ผู้คนต่างปฏิบัติตาม "กฎ"
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15048_1_TH.txt- JSON Pointer
/
