ContentReadable 285432
เคยมีอยู่ยุคสมัยหนึ่ง ที่วงล้อสีเงินซึ่งขับเคลื่อนโลกแห่งปฐมกาล ยังคงมีจำนวนถึงสาม
ในยุคนั้น ผู้มีปีกซึ่งเหยียบย่ำดาวแห่งรุ่งอรุณ และสถิตอยู่สูงเหนือจันทรา ได้กลายเป็นผู้ครองนภาอันเป็นนิรันดร์
เมื่อเรืออาร์คได้จอดเทียบท่า การสรรค์สร้างได้สิ้นสุดลง ขุนเขาและสายน้ำต่างก่อร่างขึ้นตามลำดับ
ภายใต้พื้นพิภพและในห้วงมหาสมุทร ได้กลายเป็นที่พำนักของเผ่าพันธุ์ และราชันผู้พ่ายแพ้จากโลกเก่า
เจ้าแห่งโลกาในเปลือกไข่ ใช้ม่านลวงตาปิดกั้นท้องนภาที่แท้จริงอันวิปลาส
อำพรางความน่าสะพรึงกลัว ที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้แม้แต่เหล่าราชันผู้ปกครองฝูงอสูร ยังมิอาจข่มตานอน
แสงอาทิตย์อันเกรี้ยวกราดได้กวาดล้างท้องนภา แต่บัลลังก์ใหม่ ก็ยังคงเว้นที่ว่างบนฟากฟ้า ไว้ให้แก่สามพี่น้องแห่งราตรีแสงจันทร์
อาจเป็นเพราะในแผนการที่ถูกกำหนดไว้ โลกใบนี้ที่แม้แต่กระแสธารแห่งธาตุ ยังไหลเวียนอย่างเป็นระเบียบ ก็ยังคงถวิลหาปรากฏการณ์แห่งน้ำขึ้นน้ำลง
เหล่าผู้ขับขานแห่งสามสิบราตรีรู้ดีว่า ลำพังเพียงพวกนาง คงไม่อาจปกปักรักษาดาวเคราะห์อันโดดเดี่ยวเวิ้งว้างดวงนี้ ให้รอดพ้นจากการสูญสลายที่กำลังจะมาถึงได้
ก่อนที่การดับสูญครั้งสุดท้ายจะมาเยือน ไม่ว่าใครจะเป็นผู้กำชัยในศึกระหว่างความดีและความชั่ว ก็ย่อมดีกว่าการแตกดับไปสู่ความว่างเปล่าชั่วนิรันดร์
บางทีนายเก่าผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งม่านหมอกของพวกนาง อาจไม่มีวันค้นพบคำตอบ หรือบางทีคำตอบนั้นอาจอยู่เพียงแค่ตรงหน้าแล้ว
เป็นไปตามที่พวกนางคาดหวังไว้ ผู้ปกครองท้องนภารังเกียจผู้ทำลายล้างที่อยู่ในม่านหมอกทมิฬ
คงเป็นเพราะในการเดินทางอันยาวนานเพื่อข้ามผ่านแดนมืดมิด มันได้ประจักษ์แก่สายตาถึงดวงดาราที่ร่วงหล่นดับสูญมานับไม่ถ้วน
ด้วยเหตุนี้ พวกนางจึงได้เลือก "ระเบียบ" หรือพูดให้ถูกคือ การยินยอมโอบรับมันเข้ามา
นั่นคือยุคสมัยที่จันทราทั้งสามและดาวแห่งรุ่งอรุณร่วมกันปกครอง เป็นยุคสมัยที่ความนิรันดร์ยังคงเป็นนิรันดร์
เคยมีอยู่ยุคสมัยหนึ่ง ที่วงล้อสีเงินซึ่งขับเคลื่อนโลกแห่งปฐมกาล ยังคงมีจำนวนถึงสาม ในยุคนั้น ผู้มีปีกซึ่งเหยียบย่ำดาวแห่งรุ่งอรุณ และสถิตอยู่สูงเหนือจันทรา ได้กลายเป็นผู้ครองนภาอันเป็นนิรันดร์ เมื่อเรืออาร์คได้จอดเทียบท่า การสรรค์สร้างได้สิ้นสุดลง ขุนเขาและสายน้ำต่างก่อร่างขึ้นตามลำดับ ภายใต้พื้นพิภพและในห้วงมหาสมุทร ได้กลายเป็นที่พำนักของเผ่าพันธุ์ และราชันผู้พ่ายแพ้จากโลกเก่า เจ้าแห่งโลกาในเปลือกไข่ ใช้ม่านลวงตาปิดกั้นท้องนภาที่แท้จริงอันวิปลาส อำพรางความน่าสะพรึงกลัว ที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้แม้แต่เหล่าราชันผู้ปกครองฝูงอสูร ยังมิอาจข่มตานอน แสงอาทิตย์อันเกรี้ยวกราดได้กวาดล้างท้องนภา แต่บัลลังก์ใหม่ ก็ยังคงเว้นที่ว่างบนฟากฟ้า ไว้ให้แก่สามพี่น้องแห่งราตรีแสงจันทร์ อาจเป็นเพราะในแผนการที่ถูกกำหนดไว้ โลกใบนี้ที่แม้แต่กระแสธารแห่งธาตุ ยังไหลเวียนอย่างเป็นระเบียบ ก็ยังคงถวิลหาปรากฏการณ์แห่งน้ำขึ้นน้ำลง เหล่าผู้ขับขานแห่งสามสิบราตรีรู้ดีว่า ลำพังเพียงพวกนาง คงไม่อาจปกปักรักษาดาวเคราะห์อันโดดเดี่ยวเวิ้งว้างดวงนี้ ให้รอดพ้นจากการสูญสลายที่กำลังจะมาถึงได้ ก่อนที่การดับสูญครั้งสุดท้ายจะมาเยือน ไม่ว่าใครจะเป็นผู้กำชัยในศึกระหว่างความดีและความชั่ว ก็ย่อมดีกว่าการแตกดับไปสู่ความว่างเปล่าชั่วนิรันดร์ บางทีนายเก่าผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งม่านหมอกของพวกนาง อาจไม่มีวันค้นพบคำตอบ หรือบางทีคำตอบนั้นอาจอยู่เพียงแค่ตรงหน้าแล้ว เป็นไปตามที่พวกนางคาดหวังไว้ ผู้ปกครองท้องนภารังเกียจผู้ทำลายล้างที่อยู่ในม่านหมอกทมิฬ คงเป็นเพราะในการเดินทางอันยาวนานเพื่อข้ามผ่านแดนมืดมิด มันได้ประจักษ์แก่สายตาถึงดวงดาราที่ร่วงหล่นดับสูญมานับไม่ถ้วน ด้วยเหตุนี้ พวกนางจึงได้เลือก "ระเบียบ" หรือพูดให้ถูกคือ การยินยอมโอบรับมันเข้ามา นั่นคือยุคสมัยที่จันทราทั้งสามและดาวแห่งรุ่งอรุณร่วมกันปกครอง เป็นยุคสมัยที่ความนิรันดร์ยังคงเป็นนิรันดร์
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15043_2_TH.txt- JSON Pointer
/
