ContentReadable 285431
เคยมีอยู่ยุคสมัยหนึ่ง ที่วงล้อสีเงินซึ่งขับเคลื่อนโลกแห่งปฐมกาล ยังคงมีจำนวนถึงสาม
ผู้หลับใหลของสามโลกยังไม่ได้ตื่นจากนิทรา มีเพียงฟากฟ้ายามราตรีเท่านั้น ที่ล่วงรู้ถึงความฝันและความปรารถนาของพวกเขา
เพื่อนำพาดวงวิญญาณผู้พลัดถิ่น กลับสู่เคหาทองคำเหนือจันทรา เรือสีเงินลำใหญ่จึงได้แล่นเข้าสู่ท่าเรือ Meropis
แดนสวรรค์ที่ครั้งหนึ่งเคยสงวนไว้ แด่สรรพชีวิตอันไหลเวียนอยู่กลางลมปราณแห่งธาตุ บัดนี้ก็ได้เปิดประตูต้อนรับเหล่ามนุษย์ธรรมดาแล้วเช่นกัน
ผู้คนที่ไล่ตามกระแสน้ำ ต่างพากันสดุดีองค์ราชาแห่งแสงสีเงิน และถวายบทเพลงเริงระบำ แด่มงกุฎทั้งสามแห่งราตรีแสงจันทร์
เมื่อเทียบกับราชาแห่งสวรรค์ผู้เกรี้ยวกราดไร้ปรานี แสงนวลใยของจันทราทั้งสาม กลับปลอบประโลมทุกดวงวิญญาณที่หลงทาง ดุจดั่งมารดาผู้เปี่ยมเมตตาเสมอ
ด้วยเหตุนี้ อาณาจักรทั้งหลายบนผืนพิภพ จึงมอบความศรัทธาอันแรงกล้า แด่มารดาแห่งราตรีแสงจันทร์
พวกเขาปีนป่ายขึ้นสู่ยอดเขา Vindagnyr เพื่อถวายบทกวีแห่งมงกุฎแด่จันทราอันสุกสกาว
บ้างก็ก้าวเข้าสู่ลานพิธีแห่ง Lang-Gan และใช้หยกที่แกะสลักอย่างวิจิตร สะท้อนรูปโฉมของยามราตรี
หรือบ้างก็เข้าไปในป่าศักดิ์สิทธิ์แห่ง Arcadia เพื่อหักกิ่งก้านสีทองจากหมู่ไม้โอ๊ก
ก่อนที่ดวงตะวันจะรุ่งสาง ความรักใคร่ที่ล่วงล้ำต่อท้องนภา ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นจากสิ่งเหล่านี้
แต่ภายในบ้านที่ผู้ครองนภาอันเป็นนิรันดร์ ได้เลือกสรรไว้ให้บุตรแห่งมนุษย์ แม้แต่แสงจันทร์ก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่ง แห่งความรักอันศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
การลองดีกับท้องนภาเป็นสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาต เพราะการแสวงหาใด ๆ ที่ก้าวล่วงกฎเกณฑ์ล้วนนำไปสู่หายนะ
ในท้ายที่สุด เมื่อดาบแห่งขอบโลกได้ตวัดผ่านท้องนภา "ความเป็นนิรันดร์" ก็ได้เผชิญกับจุดจบของมัน...
เคยมีอยู่ยุคสมัยหนึ่ง ที่วงล้อสีเงินซึ่งขับเคลื่อนโลกแห่งปฐมกาล ยังคงมีจำนวนถึงสาม ผู้หลับใหลของสามโลกยังไม่ได้ตื่นจากนิทรา มีเพียงฟากฟ้ายามราตรีเท่านั้น ที่ล่วงรู้ถึงความฝันและความปรารถนาของพวกเขา เพื่อนำพาดวงวิญญาณผู้พลัดถิ่น กลับสู่เคหาทองคำเหนือจันทรา เรือสีเงินลำใหญ่จึงได้แล่นเข้าสู่ท่าเรือ Meropis แดนสวรรค์ที่ครั้งหนึ่งเคยสงวนไว้ แด่สรรพชีวิตอันไหลเวียนอยู่กลางลมปราณแห่งธาตุ บัดนี้ก็ได้เปิดประตูต้อนรับเหล่ามนุษย์ธรรมดาแล้วเช่นกัน ผู้คนที่ไล่ตามกระแสน้ำ ต่างพากันสดุดีองค์ราชาแห่งแสงสีเงิน และถวายบทเพลงเริงระบำ แด่มงกุฎทั้งสามแห่งราตรีแสงจันทร์ เมื่อเทียบกับราชาแห่งสวรรค์ผู้เกรี้ยวกราดไร้ปรานี แสงนวลใยของจันทราทั้งสาม กลับปลอบประโลมทุกดวงวิญญาณที่หลงทาง ดุจดั่งมารดาผู้เปี่ยมเมตตาเสมอ ด้วยเหตุนี้ อาณาจักรทั้งหลายบนผืนพิภพ จึงมอบความศรัทธาอันแรงกล้า แด่มารดาแห่งราตรีแสงจันทร์ พวกเขาปีนป่ายขึ้นสู่ยอดเขา Vindagnyr เพื่อถวายบทกวีแห่งมงกุฎแด่จันทราอันสุกสกาว บ้างก็ก้าวเข้าสู่ลานพิธีแห่ง Lang-Gan และใช้หยกที่แกะสลักอย่างวิจิตร สะท้อนรูปโฉมของยามราตรี หรือบ้างก็เข้าไปในป่าศักดิ์สิทธิ์แห่ง Arcadia เพื่อหักกิ่งก้านสีทองจากหมู่ไม้โอ๊ก ก่อนที่ดวงตะวันจะรุ่งสาง ความรักใคร่ที่ล่วงล้ำต่อท้องนภา ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นจากสิ่งเหล่านี้ แต่ภายในบ้านที่ผู้ครองนภาอันเป็นนิรันดร์ ได้เลือกสรรไว้ให้บุตรแห่งมนุษย์ แม้แต่แสงจันทร์ก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่ง แห่งความรักอันศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น การลองดีกับท้องนภาเป็นสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาต เพราะการแสวงหาใด ๆ ที่ก้าวล่วงกฎเกณฑ์ล้วนนำไปสู่หายนะ ในท้ายที่สุด เมื่อดาบแห่งขอบโลกได้ตวัดผ่านท้องนภา "ความเป็นนิรันดร์" ก็ได้เผชิญกับจุดจบของมัน...
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15043_1_TH.txt- JSON Pointer
/
